All Chapters of Una kang naging Akin (SPG): Chapter 11 - Chapter 20

Jerome's P.O.V.By the time I found out, the two of them were already gone. There was nothing I could do.I was furious—absolutely furious. I must have looked like a complete fool, desperately searching for her and waiting for her calls and texts. I kept hoping my phone would light up with her name, but nothing. Not a single call. Not a single text. Not even a simple “hi” or “hello.”Mabuti na lang at may nagbibigay sa akin ng impormasyon tungkol sa kanila kaya't nalaman ko kung nasaan siya. Sinundan ko sila; oo, baliw na ako siguro, lalo na nang napag-alaman kong nag-iiba na raw ang ugali ni Governor kay Lalaine. Kung noong dati ay hindi ko pinapansin dahil alam ko namang walang namamagitan sa kanila, ngayon, nang malaman kong nagkaroon na rin siya ng pagtingin kay Lalaine, ay para na akong mababaliw.Mababaliw ako sa kakaisip na baka mangyari na nga ang matagal nang inaasam ni Lalaine noon. Akala niya kasi ay niloko ko siya kaya't hindi ako sumulpot nang walang dahilan. Kaya nang m

Jerome’s POVPresent timeHindi ko na alam kung gaano na ako katagal nakatitig sa aming anak na si Rafael, habang inaalala ang mga pangakong binitawan namin ng kanyang ina."Pangako anak, mabubuo rin tayo at kikilalanin mo rin ako bilang iyong ama," ang siyang salitang binitawan ko sa natutulog kong si Rafael. Masakit isipin na pangalan ng kinikilala niyang ama ang siyang gamit nito at hindi sa akin. Ngunit wala pa akong magagawa pa sa ngayon, kundi ang maghintay.Tumayo ako at nagpadala ng mensahe sa aking kasabwat at ito'y walang iba kundi ang secretary niyang si Mister Molly. Dahil sa kagustuhan kong mapalapit kay Lalaine kaya't nag-imbestiga ako kung kanino ako lalapit upang matulungan ako. Kaya't nalaman ko ang tinatagong pagnanasa ni Mister Molly kay Governor Ellis. Masama man ang aking ginawa'y wala naman akong ibang intensyon, kaya't tinakot ko siya na kapag hindi niya ako tutulungan ay malalaman ng pinakamamahal niyang governor ang lihim niya. Wala siyang nagawa kundi ang pum

Lalaine "Balik niyo sa 'kin ng anak ko! Nanay Milagros, Mama. Ibalik niyo sa akin si Rafael, Ibalik n'yo sa akin ang anak ko. Parang-awa n'yo na. Huwag n'yo siyang ilayo. Buksan niyo ang pinto!" malakas kong sigaw. Patuloy na kinakalampag ang pinto. Kanina pa akong umiiyak at nagmamakaawa na buksan nila ang pinto, ngunit mag-iisang oras na akong sumisigaw ay walang tumutulong sa akin. Bagkus pumasok nga sila ngunit para lamang isara ang veranda at ipadlak rin ito. Kaya't ano'ng magagawa ko, kung hindi ang umiyak. Pati ang cellphone ko ay kinuha rin nila. Wala akong magamit na pagtawag kay Jerome o kahit na kanino. Dahil pati ang linya sa telepono ay tinanggal nila. Nasa loob pa rin ako ng kwarto ni Ralph. Magtatakip silim na, ngunit hanggang ngayon ay hindi pa siya dumarating. Kung kailangan ko magmakaawa ay gagawin ko. 'Wag lamang nila ilayo sa akin ang anak ko. Bumukas ang pinto at niluwa nito si Nanay Milagros. Tumayo ako upang lapitan siya. Baka sakaling maawa ito s

Jerome's POV Hatinggabi na ng kumatok si Hector sa aking pintuan. Hindi ko nagawang makalapit sa bahay ni governor, mahigpit ang securities, bantay sarado ang magkabilaan maski si Mister Molly ay walang magawa. Ayoko namang mapahamak siya kaya't minabuti kong mag-isip pa ibang paraan kung paano ako makakalapit sa kanya. "Boss, may naghahanap po sa inyo," boses na aking narinig mula kay Hector. Nakahubad baro ako ngayon at nagpapahinga. Medyo lasing na rin ako sapagkat nais kong lunurin ang aking sarili sa alak. Kung hindi ko lang iniisip ang kapakanan ni Lalaine ay baka nagkamatayan na kami ni Ralph. Bumangon ako habang nakapikit ang isa kong mata at tinungo ang pinto at binuksan. Ngunit nagulat sa aking nakita, ang inaasahang kong si Hector ay iba pala... "La-lalaine?!" gulat na gulat kong tanong. Kinusot ko ang aking mga mata at baka nagha-hallucinate lang ako dahil sa sobrang pagka-miss ko sa kanya. "Ikaw nga si Lalaine?" 'di makapaniwala ko pang tanong at niyakap ito n

Lala"I am so proud of you anak, napakagaling mo." Niyakap ko ang aking anak na si Rafael. Graduation niya ngayon ng highschool at siya ang class valedictorian."Mom, nagmana lang po ako sa inyo ni Daddy, 'di po ba Dad?" Kay sarap tingnan ang ngiti niya. Ayaw ko maputol ang kaligayahang nadarama ng anak ko. Buong buhay niya wala siyang ibang kinilalang ama. He kissed me and hug his dad. "Of course son, nagmana ka sa akin... sa amin ng Mommy mo," sagot ng daddy niya matapos ay tinapik-tapik siya sa braso. Everybody are looking for us. Larawan ng hindi natitibag na pamilya. "Senator, nakahanda na po ang speech ninyo." Umakyat si Ralph sa entablo habang kami ng anak ko'y masaya siyang pinapanood. Oo, senador na ngayon ang asawa kong si Ralph, kung ano ang nangyari sa nakalipas na limang taon ay sariwang-sariwa pa rin sa akin. Mga huling sandaling kasama ko siya... kasama ko si Jerome.FLASHBACK"P-Please! Ralph, n-nakikiusap ako, ibalik mo sa akin ang anak ko.Siya na lang ang meron a