Una kang naging Akin (SPG)의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

Third Person POVNanirahan ng ilang taon ang mag-inang Lalaine at Rafael sa ibang bansa. Nagtapos din ng pag-aaral si Rafael sa lugar. Ngunit napansin ni Lalaine na tila may nag-iba na sa kaniyang anak. Kung dati rati ay walang hilig sa babae ang anak, ngayon naman kabi-kabilaan na ang mga babaeng kasama. Gusto man pagalitan ni Lalaine si Rafael, subalit mas nananaig sa kaniya ang kalagayan ng anak. May parte sa buhay nito ang nawawala at nakalimutan. Kasama na rito ang totoong ama at ang babaeng pinangakuhan niya ng kasal, si Mika.Matapos ang pananatili sa ibang bansa'y nagpasyang umuwi na ng Pilipinas ang mag-ina. Ito'y para maasikaso na ng anak ang naiwan nilang negosyo kasama na ang pamamahala sa rancho na iniwan ng namayapang asawa ni Lalaine na si Ralph. Nanatili sa Maynila si Lalaine para sa jewelry business na may dalawang branches na si bansa. Samantalang si Rafael naman ay pumunta ng Santa Barbara upang alamin ang kalagayan ng negosyong iniwan sa kaniya ng daddy. Nagustuh

Mika"Ikaw ba ang bagong tagaluto rito?" tanong sa akin ng may edad ng lalaki. Nakasakay ito sa kabayo. Sa palagay ko ay nasa edad singkwenta na ito pataas. May mahabang balbas. Nakasuot siya ng long sleeve, masikip na pantalon at bota mga karaniwang sinusuot ng nangangabayo."Opo, nirekomenda ho ako ni Nhor. Ako po si Mikay," sagot ko."Mikay, ako nga pala si Pablo. Just Tito Pablo, 'wag naman Tatay, masyadong nakatatanda," pabirong sabi pa niya. Tumango lang ako at nakitawa na rin."Sige po, Tito Pablo.""Oh, halika na at nang maipakilala na kita sa kanila lalo na kay Senyorito Rafael." Kumabog bigla ang puso ko pagkarinig ko pa lang ng pangalan ni Rafael. "Sakay na," sabi pa ni Tito Pablo nang ituro ang isang kabayo."Naku po, 'wag na po. Hindi ako marunong–""Pasasamahan kita kay..." natigilan magsalita ang matanda sa isang baritonong boses sa aming likuran. "Ano'ng nangyayari po rito, Tiyo Pablo?" Tila ako nanigas sa aking kinatatayuan habang mahigpit na hawak ng aking kamay an

Mika Maaga akong gumising kinabukasan. "Ako na po, dito Nay–?" "Nanay Rosalinda," sagot ng matanda habang abala ito sa ginagawa. Maaga akong nagising pero mas maaga pa ito sa 'kin. "Ako nga po pala si Mikay. Asawa po kayo ni Tito Pablo?" magalang kong tanong. Iniwan niya ang ginagawa saka bumaling ng tingin. "Oo, ewan ko ba kay Pablito? Ayaw na ayaw niyang tawagin na Tatay Pablito," naiiling na turan nito. "Hayaan n'yo na po. Nakatutuwa naman po siya at talagang makisig pa ho." "Sa bagay." Sabay kaming natawa ni Nay Rosalinda at masayang nagkwentuhan. Maya-maya'y dumating si Tito Pablo upang mag-almusal. Hinandaan nito ang asawa na magiging abala raw sa kuwadra at iba pa. Si Tito Pablo pala ang punong abala sa lahat dito sa rancho. Ilang taon na raw niya itong gawain bago pa mawala ang namayapang senador. Nalungkot ako bigla sa isiping nang dahil kay Inay kaya nawala ng maaga ang amo nila. Subalit ika nga nila ay kailangan natin mag move-on. Ngayon ay mananatiling kwento n

MikaBuong magdamag akong gising. Pilitin ko man iwaglit ang napag-usapan namin ni Rafael ay hindi pa rin ako nagtatagumpay. Maraming 'what if's' na patuloy na nagpapagulo sa isipan ko. Matagal na panahon na rin mula nang huli ko siyang inisip ng ganito. At matagal na panahon na rin mula nang huli kong naramdaman ang pag-iisa ng aming katawan. Ganoon pa rin kaya ang katawan niya? Alam kong kabaliwan ito pero tila ba nasasabik ako na hindi ko maintindihan. Mali, oo. Pero iyon naman talaga ang isa sa dahilan kung bakit 'di ako dalawin ng antok. Mga bata pa kami noon nang unang may mangyari sa amin. Mapusok, kaya nabuntis ng maaga. Subalit wala ako pinagsisihan, dahil nabuo si Rafa. Ang nag-iisang nag-uugnay sa isang anak ng kriminal na gaya ko."Nanay, sa'n po tatayo pupunta?" walang muang na tanong ni Rafa sa akin habang binibihisan ko siya. Alas dyes na ng umaga, at maya-maya na lang ay darating na ang susundo sa amin ayon sa bilin niya bago umalis kahapon."Pupunta tayo sa pinagtatr

Third Person PovPagkakita pa lang ng mga tauhan ni Rafael sa batang hawak nito'y 'di na maipagkakaila na anak niya ito. Para kasi silang pinagbiyak na bunga. Kaya nagkatinginan ang mga ito at napagtanto na hindi lang basta pumasok na katulong ang mahinhin at magandang si Mikay. Kaya naman pala kakaiba kung tumitig ang kanilang Senyorito Rafael. Ilang beses na itong nahuli ni Pablo na kung sulyapan ng batang amo ang bagong pasok na si Mikay ay kakaiba. Ngunit kapag napapansin naman ni Rafael na nakatingin ang matanda ay bigla itong nagsusungit, sisimangot at salubong agad ang mga kilay.Nasa isang kumpulan sila Pablo, Tildi at Rosalinda. Kasama nila ang batang amo na si Rafa. Nasa kandungan ni Tildi ito't nakatulog sa kahihintay sa ina. Simula pa kahapon ay hindi na nila nakita si Mikay. Nag-aalala na ang mga ito, subalit nawala ang agam-agam nila nang sabihin ng batang amo na may pinuntahan sila ni Mikay. Pinaliwanag din ni Rafael sa anak na mawawala muna ang ina ng ilang araw. Kita