Todos os capítulos de พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก: Capítulo 191 - Capítulo 200

จอมทัพกับอชิระสบตากันไม่มีใครพูดออกมาเพราะทั้งคู่ต่างรู้ว่า...เรื่องนี้ไม่ใช่แค่การค้นหาเอกสารเก่าอีกต่อไป มีใครบางคนกำลังรู้ว่า...พวกเขากำลังเข้าใกล้ความจริงและคนนั้นกำลังลงมือก่อนที่พวกเขาจะหาคำตอบเจอ แพรมุกมองหน้าชายทั้งสองคนสลับกัน ก่อนจะเป็นฝ่ายทำลายความเงียบ “ถ้าเอกสารต้นฉบับถูกเอาไปจริงๆ...แสดงว่าคนที่เอาไปต้องรู้ว่าเอกสารนั้นสำคัญ” “ไม่ใช่แค่รู้ว่าสำคัญ” จอมทัพตอบเสียงต่ำ เขาหยิบเอกสารสำเนาบนโต๊ะขึ้นมาอีกครั้ง นิ้วเรียวยาวกดลงบนชื่อที่ถูกขีดฆ่า “มันต้องรู้ด้วยว่าเรากำลังตามหาอะไร” อชิระพยักหน้า “และต้องรู้ว่าเอกสารต้นฉบับอยู่ที่ไหน” แพรมุกนิ่งไป “แต่เราเพิ่งรู้เรื่องนี้ไม่นานเอง” “ใช่” จอมทัพเงยหน้าขึ้น “นั่นหมายความว่า...คนที่รู้เรื่องอาจไม่ได้เพิ่งรู้จากเรา” ประโยคนั้นทำให้แพรมุกขมวดคิ้ว “หมายความว่าเขารู้เรื่อง The River Crown มาก่อนแล้ว?” “หรือไม่ก็...” อชิระเว้นจังหวะ “มีคนคอยรายงานความเคลื่อนไหวของพวกเราอยู่” บรรยากาศบนโต๊ะเงียบลงอีกครั้ง แพรมุกเหลือบมองไปรอบๆ ร้

ตรงขอบดินด้านหนึ่งมีรอยบางอย่างลากผ่านพื้นดินเป็นแนวยาว ราวกับว่ามีคนใช้ของแข็งขุดหรือแซะดินออก ไม่ใช่การขุดแบบคนที่กำลังหาของอย่างลวกๆ จอมทัพหรี่ตา “คนที่ขุดรู้ว่าต้องขุดตรงไหน” “ใช่” อชิระตอบ “และที่สำคัญ...เขาน่าจะรู้ว่ามีอะไรอยู่ตรงนั้นแต่แรก” แพรมุกหัวใจเต้นแรง “ถ้าอย่างนั้นคนที่ขุดหลุมนี่...อาจเป็นคนเดียวกับคนที่รู้เรื่องเอกสาร” ไม่มีใครตอบเพราะคำพูดนั้นมีเหตุผลเกินกว่าจะปฏิเสธได้ จอมทัพหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ลลิน” “คะ?” “ให้ทีมงานส่งพิกัดจุดนั้นมา แล้วอย่าให้ใครเข้าใกล้บริเวณนั้นจนกว่าฉันจะไปถึง” “ได้ค่ะ จริงๆ ฉันรออยู่ที่พื้นที่แล้วค่ะ” “ครับ อ้อ...แล้วอีกอย่าง” จอมทัพหยุดไปครู่หนึ่ง “ให้ตรวจสอบรายชื่อคนที่เคยมีสิทธิ์เข้าพื้นที่ตรงนั้นทั้งหมด” “ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?” “ตั้งแต่ก่อนเริ่มโครงการ” ปลายสายเงียบไปเล็กน้อย “หมายถึง...ย้อนหลังไปถึงเจ้าของที่ดินเดิมเลยหรือคะ?” “ใช่” “เข้

ชื่อของเดลนี่...ไม่ควรมาเกี่ยวข้องกับพื้นที่แห่งนี้อย่างน้อยก็ไม่ควรในตอนนี้ ลมเย็นพัดผ่านแนวต้นไม้ เสียงใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ ท่ามกลางความเงียบของพื้นที่ก่อสร้างที่กว้างจนสุดสายตา แต่ไม่มีใครสนใจบรรยากาศรอบตัวอีกแล้ว สายตาของทั้งสามคนยังคงจับอยู่ที่ภาพบนโทรศัพท์ภาพของชายคนหนึ่งที่กำลังเดินขึ้นรถสีดำ แม้ใบหน้าจะเห็นเพียงด้านข้าง และภาพจากกล้องจะมีความละเอียดไม่มากนัก แต่สำหรับแพรมุกแล้ว...สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ใบหน้าของชายคนนั้น แต่เป็นความรู้สึกคุ้นเคยที่เกิดขึ้นในใจ เธอเคยเห็นเขาหรืออย่างน้อยก็เคยเห็นคนที่มีลักษณะเหมือนเขา จอมทัพลดโทรศัพท์ลงช้าๆ ก่อนหันมามองหญิงสาวข้างกาย “แพร” เสียงเรียกของเขาทำให้เธอหลุดจากความคิด “คะ?” “วันที่เธอเจอเดลนี่ที่โรงพยาบาล เธอเห็นผู้ชายคนนี้อยู่กับเขาแน่ใช่ไหม?” แพรมุกเม้มริมฝีปาก เธอพยายามรื้อภาพเหตุการณ์ในวันนั้นออกมาจากความทรงจำทีละส่วน ทางเดินในโรงพยาบาล ผู้คนที่เดินสวนกันรถที่จอดอยู่ด้านหน้า ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างรถ...ภาพทั้งหมดไม่ชัดเจนนัก แต่รายละเอียดบางอย่างกลับติดอยู่ในหัวอย่างป

จอมทัพลุกขึ้นจากเก้าอี้แทบจะในทันที ขาเก้าอี้ครูดไปกับพื้นไม้จนเกิดเสียงแหลมเบาๆ ท่ามกลางความเงียบ เสียงนั้นทำให้แพรมุกสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้ามองชายหนุ่มที่กำลังหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากความเคร่งเครียดเป็นเย็นจัดในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ไม่มีความลังเลอยู่ในแววตาคู่นั้นอีกแล้ว มีเพียงความระมัดระวังและความตั้งใจที่จะไม่ปล่อยให้คนที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในพื้นที่นั้นหายไปต่อหน้าต่อตา “ลลิน” “คะ?” “ให้คนของเราอยู่ห่างจากพวกมันไว้ก่อน” จอมทัพพูดพลางกดโทรศัพท์โทรออก “อย่าเพิ่งเข้าไปปะทะ” ลลินรีบพยักหน้า “ค่ะ ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว แค่อยากมาแจ้งข่าวทุกคน” แพรมุกมองเขานิ่งๆ “คุณคิดว่าพวกมันกำลังหาอะไร?” จอมทัพลดโทรศัพท์ลงช้าๆ เขามองกลับมาที่เธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเสียงต่ำ “ฉันไม่รู้” ชายหนุ่มเหลือบมองเอกสารบนโต๊ะ “แต่ถ้ามันรู้ว่าตรงนั้นมีอะไรอยู่ แสดงว่าคนที่อยู่เบื้องหลังต้องรู้เรื่อง Takachiho มากกว่าที่เรารู้” คำพูดนั้นทำให้แพรมุกนิ

สายลมเย็นพัดผ่านผืนป่าอีกครั้ง กิ่งไม้ด้านบนเสียดสีกันจนเกิดเสียงแหบพร่า คล้ายเสียงกระซิบของใครบางคนที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด แพรมุกกำแผ่นโลหะในมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว รอยสลักคำว่า ตระกูลมาเรวาชิ ค.ศ. 1489 ยังคงปรากฏอยู่ตรงหน้า ชื่อเดียวกับนามสกุลของชายที่กำลังตามหลอกหลอนความจริงของพวกเขามาตลอด มัตสึโตะ มาเรวาชิ “นี่มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ…” เสียงของแพรมุกเบามาก จอมทัพหันมองเธอ “อะไร?” เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความสงสัย “ชื่อตระกูลมาเรวาชิปรากฏอยู่บนหลักศิลาของที่ดินนี้ แสดงว่า...มัตซึโตะเกี่ยวข้องกับที่ดินนี้” เธอก้มมองแผ่นโลหะอีกครั้ง “เพราะมันคือ ชื่อเดียวกันที่อยู่ในเอกสาร The River Crown” จอมทัพนิ่งฟัง “มัตสึโตะ มาเรวาชิยังเคยเข้ามาหาเธอ...ในอดีต” เสียงของเธอเริ่มสั่นเล็กน้อย “ทุกอย่างกำลังเชื่อมเข้าหากันทั้งหมดแล้ว เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น” อชิระเดินเข้ามาใกล้ เขาก้มมองแผ่นโลหะในมือจอมทัพอีกครั้ง ก่อนจะเงยหน้ามองไปรอบๆ พื้นที่ “แต่มีอย่างหนึ่งที่ผมไม่เข้าใจ” “