นางรับกล่องจากชิงหลัว เปิดออก ตราหงส์ปรากฏต่อหน้าทุกคน ขุนนางทั้งท้องพระโรงเงียบสนิท หลิน เวยใช้สองมือยกมันขึ้น ไม่มีความลังเล ไม่มีความอาลัยแสดงออกบนใบหน้า ก่อนกล่าวอย่างชัดเจน“จนกว่าการสอบสวนจะเสร็จ ข้าจะไม่ใช้ตรานี้”จากนั้นนางก้าวไปข้างหน้า วางกล่องลงบนโต๊ะต่อหน้าเยี่ยนจิ่งเฉิน ท่ามกลางสายตาของราชสำนักทั้งหมด หลินเวยคืนตราหงส์ต่อหน้าราชสำนักฮองเฮาไร้อำนาจเช้าวันแรกหลังหลินเวยคืนตราหงส์ ตำหนักคุนหนิงเงียบกว่าทุกวัน ไม่มีขบวนเจ้าหน้าที่ฝ่ายในถือสมุดบัญชีมาต่อแถว ไม่มีขันทีจากคลังหลวงยืนรอขออนุมัติ ไม่มีนางกำนัลจากตำหนักต่าง ๆ นำเรื่องร้องเรียนมาส่งตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างโต๊ะตัวใหญ่ซึ่งเคยเต็มไปด้วยเอกสารกลับว่างเปล่าจนน่าประหลาด หลินเวยนั่งดื่มชาอยู่ริมหน้าต่าง มองพื้นที่ว่างตรงหน้าด้วยสีหน้าสงบ ชิงหลัวกลับไม่สงบด้วยนางเดินไปเดินมาหลายรอบ ก่อนอดพูดไม่ได้“เงียบเกินไปเพคะ”หลินเวยยกถ้วยชาขึ้น “ไม่ดีหรือ”“ไม่ดีเพคะ”“เมื่อก่อนเจ้าบ่นว่าข้าทำงานมาก”“นั่นมันคนละเรื่องกันเพคะ” ชิงหลัวมองโต๊ะว่างแล้วรู้สึกขัดตาตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ตำหนักคุนหนิงแทบเป็นศูนย์กลางของวังหลัง เจ้าหน้าที่ทุ
Last Updated : 2026-11-11 Read more