All Chapters of เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว: Chapter 271 - Chapter 280

281 Chapters

บทที่ 270

ผู้ตรวจการหลัวเหวินจิ้งรายงานต่อฮ่องเต้ “กล่าวได้เพียงว่าเอกสารนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าเกิดขึ้นในช่วงเวลานั้นจริงพ่ะย่ะค่ะ”“แต่ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นราชโองการที่มีผล?”“พ่ะย่ะค่ะ”“อาจเป็นร่าง?”“เป็นไปได้พ่ะย่ะค่ะ”“อาจเป็นสำเนาของต้นฉบับที่หาย?”“ก็เป็นไปได้”“อาจมีคนแก้ข้อความในยุคนั้น?”“ยังตัดไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”เยี่ยนจิ่งเฉินมองเอกสาร “เช่นนั้นก็ยังไม่ใช่หลักฐาน”“พ่ะย่ะค่ะ”แต่ความไม่แน่นอนกลับทำให้ข่าวลือเติบโตเร็วกว่าคำตอบ บางคนเริ่มพูดว่าอดีตฮ่องเต้ไม่ไว้ใจเยี่ยนจิ่งเฉินในช่วงแรก บางคนกล่าวว่าไทเฮาเคยเป็นผู้สำเร็จราชการโดยชอบธรรม แต่ถูกขุนนางบางฝ่ายปิดบังราชโองการ บางคนถึงขั้นกล่าวว่า การที่ฮ่องเต้รวบอำนาจหลังขึ้นครองราชย์อาจขัดกับพระประสงค์ของอดีตฮ่องเต้ และแน่นอน เรื่องทั้งหมดถูกลากกลับไปหาหลินเวย หากไทเฮาเคยมีสิทธิ์ดูแลราชสำนักจริง การที่ฮองเฮาช่วยฮ่องเต้โค่นอำนาจไทเฮา จะถือว่าเป็นการทำลายพระราชโองการรัชกาลก่อนหรือไม่ คำถามนี้ร้ายกว่าข่าวลือก่อนหน้า เพราะมันไม่ได้กล่าวหาว่าหลินเวยโลภอำนาจโดยตรงแต่มันกำลังเปลี่ยนรากฐานความชอบธรรมของเรื่องทั้งหมดหลินเวยอ่านรายงานข่าวแล้วกลั
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more

บทที่ 271

คำตอบนี้ทำให้เยี่ยนจิ่งเฉินยอมรับ “ได้” พระองค์กล่าว “แต่ไม่ใช่การสอบสวน”“พ่ะย่ะค่ะ”“ไม่มีการกดดัน”“พ่ะย่ะค่ะ”“ถามเพียงสิ่งที่พระนางรู้”“พ่ะย่ะค่ะ”“และทุกคำต้องบันทึกตรงตามที่พระนางตรัส ห้ามตีความเพิ่ม”“กระหม่อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ”ข่าวว่าราชสำนักกำลังจะขอคำยืนยันจากไทเฮาแพร่ไปอย่างรวดเร็วกุ้ยจงเหยาได้รับข่าวในบ่ายวันเดียวกัน เขาวางหมากลงบนกระดานแล้วถาม“ในที่สุดก็มาถึงพระนาง”กุ้ยเยว่หรงกลับไม่ยิ้ม “ข้ายังไม่ชอบ”“เจ้าไม่ชอบอะไรอีก”“ตั้งแต่ต้นไทเฮาไม่เคยบอกว่าจะช่วยเรา”“แต่พระองค์ขอหลักฐาน”“ขอหลักฐานไม่เท่ากับรับปาก” กุ้ยจงเหยามองนาง “ถ้าราชโองการเป็นจริง พระองค์เป็นผู้ได้ประโยชน์มากที่สุด”“นั่นแหละที่ทำให้คำพูดของพระองค์ถูกสงสัยได้ง่ายที่สุด” กุ้ยเยว่หรงตอบ “และอย่าลืมว่าพระองค์เป็นมารดาของฮ่องเต้แล้วก็เป็นศัตรูของหลินเวยด้วย คนคนหนึ่งเป็นทั้งสองอย่างพร้อมกันได้”คำตอบทำให้กุ้ยจงเหยาเงียบไปเล็กน้อยกุ้ยเยว่หรงพูดต่อ “ท่านอยากให้พระองค์เลือกความเกลียดที่มีต่อฮองเฮา”“แต่ถ้าพระองค์เลือกบุตรชายล่ะ”กุ้ยจงเหยาหยิบหมากอีกตัว “เช่นนั้นเราก็ต้องทำให้พระองค์เห็นว่า การยืนยันควา
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more

บทที่ 272

หลัวเหวินจิ้งก้มศีรษะ “กระหม่อมขอให้หลักฐานตัดสินพ่ะย่ะค่ะ”“หลินเวยเลือกคนได้ดี” ไทเฮามองเขานานขึ้นเล็กน้อยผู้ตรวจการไม่ได้ตอบว่าตนเป็นคนของฮองเฮาหรือไม่เพราะในความเป็นจริง เขาไม่ได้เป็น นั่นต่างหากคือสิ่งที่ทำให้ระบบของหลินเวยแข็งแรง คนที่ตรวจนางไม่จำเป็นต้องรักนางและคนที่เคยได้รับประโยชน์จากระบบก็ยังสามารถตั้งคำถามกับผู้สร้างระบบได้หลัวเหวินจิ้งถามต่อ “หลังฝ่าบาทขึ้นครองราชย์ พระองค์เคยใช้อำนาจโดยเชื่อว่าตนได้รับมอบหมายจากอดีตฮ่องเต้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”คำถามนี้ทำให้สีหน้าของไทเฮาเปลี่ยนไปเป็นครั้งแรก “เจ้ากำลังถามว่า ที่เราแทรกแซงราชสำนักในอดีต เราคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์หรือไม่?”“กระหม่อมกำลังถามตามข้อเท็จจริงพ่ะย่ะค่ะ”ไทเฮาหัวเราะเบา ๆ “แน่นอนว่าเราคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์” พระนางตอบ “เราเป็นมารดาของฮ่องเต้ เราเคยช่วยประคองราชสำนัก ขุนนางจำนวนมากมาขอคำตัดสินจากเราแต่การที่เราคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ ไม่ได้พิสูจน์ว่าราชโองการนี้มีอยู่”หลัวเหวินจิ้งเงยหน้าขึ้น ประโยคนี้สำคัญ เพราะไทเฮากำลังแยกความเชื่อส่วนตัวของตนออกจากความถูกต้องของเอกสาร“เช่นนั้นพระองค์ทรงยืนยันไม่ได้ว่าพระองค์เคยเป็นผู้
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more

บทที่ 273

ความเงียบของไทเฮาจึงกลายเป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่าคำพูด เพราะทุกฝ่ายต่างเชื่อว่า ในสิ่งที่พระนางยังไม่ยอมพูด อาจมีคำตอบที่สามารถเปลี่ยนทั้งคดีของหลินเวย ความชอบธรรมของราชโองการ และประวัติศาสตร์ช่วงต้นรัชกาลของเยี่ยนจิ่งเฉินที่จวนตระกูลกุ้ย กุ้ยจงเหยาวางบันทึกคำให้การของไทเฮาลงบนโต๊ะกุ้ยเยว่หรงนั่งอยู่ตรงข้าม “ข้าบอกท่านแล้ว พระนางไม่ได้คิดจะเดินตามเรา”กุ้ยจงเหยาไม่ได้ปฏิเสธ “ยังเร็วเกินไปจะสรุป”“พระนางขอหลักฐานทั้งหมด เราส่งให้บางส่วน” กุ้ยเยว่หรงนับทีละข้อ “จากนั้นเรานำราชโองการออกมา พระนางก็ยังไม่ยืนยัน ราชสำนักเข้าไปถามเอง พระนางก็ยังไม่ยืนยัน ท่านต้องการอะไรอีกจึงจะยอมรับว่าไทเฮากำลังใช้เราเป็นแหล่งข้อมูล”กุ้ยจงเหยาหยิบถ้วยชา “ถ้าพระนางใช้เรา เราก็ใช้พระนาง”“คำพูดนั้นง่าย”“และจริง” เขาตอบ “ตราบใดที่ไทเฮายังไม่ปฏิเสธว่าเอกสารอาจเป็นของจริง ความสงสัยก็ยังอยู่แค่นั้นก็เป็นประโยชน์กับเรา”กุ้ยเยว่หรงมองญาติผู้พี่ “แต่ถ้าวันหนึ่งพระนางออกมาพูดตรงข้ามกับสิ่งที่ท่านต้องการ?”กุ้ยจงเหยาเงียบ นี่คือความเสี่ยงที่เขารู้มาตั้งแต่ต้น ไทเฮาไม่ใช่พยานที่ควบคุมได้ไม่ใช่ขุนนางที่ซื้อได้ ไม่ใช่
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

บทที่ 274

เสิ่นอันหรานเงียบไป คำตอบนี้ทำให้นางรู้ว่าไทเฮาไม่ได้เพียงปิดปาก พระนางกำลังใช้ความไม่แน่นอนเป็นอำนาจ แม้ไม่มีตรา ไม่มีคน ไม่มีเงิน เพียงไม่ให้คำตอบ ทุกฝ่ายก็ต้องหมุนรอบตำหนักฉือหนิงอันกุ้ยเฟยถาม “พระองค์ต้องการอะไรเพคะ”“เจ้าคิดว่าเราต้องการอะไร” ไทเฮาหยุดเขียนอีกครั้ง“อิสระ”“มีอีก”“พระเกียรติยศ”“อีก”เสิ่นอันหรานมองพระนาง “ความจริง”ไทเฮายิ้ม “เกือบดี”“แล้วอะไรเพคะ”“ไม่บอก”“พระองค์ทรงตั้งใจทำให้ทุกคนคาดเดา” อันกุ้ยเฟยหัวเราะเบา ๆ“ในเมื่อพวกเจ้าทุกคนอยากใช้เรา เราก็ควรได้ความสนุกบ้างไม่ใช่หรือ” ไทเฮาตอบเมื่อเสิ่นอันหรานออกจากตำหนักฉือหนิง สีหน้าของนางยังสงบ แต่ภายในกลับไม่พอใจ นางไม่สามารถอ่านไทเฮาได้อย่างน้อยยังอ่านไม่หมดสาวใช้ถามเมื่อเดินพ้นเขตตำหนัก“พระสนมคิดว่าไทเฮาจะช่วยใครเพคะ”“พระองค์ยังไม่คิดช่วยใคร”“แล้วเหตุใดไม่ตอบ”“เพราะกำลังดูว่าใครจะเสนออะไรให้พระองค์บ้าง” อันกุ้ยเฟยตอบ“เช่นนั้นเราควรเสนอมากกว่านี้หรือไม่เพคะ”“ไม่” เสิ่นอันหรานหยุดเดิน“ทำไมเพคะ”“ถ้าเราให้มากเกินไป พระองค์จะรู้ว่าเราต้องการคำตอบมาก ยิ่งคนอื่นรู้ว่าเราต้องการมาก…” นางยิ้มบาง “ราคาก็ยิ่งแ
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

บทที่ 275

หลินเวยมองข้อความอยู่นาน คนทั้งราชสำนักกำลังต้องการคำตอบจากไทเฮา กุ้ยจงเหยาส่งหลักฐาน อันกุ้ยเฟยส่งความปรารถนาดี ขุนนางส่งคำถามแต่ไทเฮาไม่เปิดใจให้ใคร บัดนี้พระนางกลับเป็นฝ่ายเรียกคนที่เคยทำให้ตนสูญเสียอำนาจมากที่สุดเข้าไปหาหลินเวยพับกระดาษ “เตรียมชุดให้ข้า”ชิงหลัวหน้าเปลี่ยน “พระองค์จะเสด็จจริงหรือเพคะ”“แน่นอน”“แต่พระนางบอกให้ไปคนเดียว”“ข้าอ่านออก”“หม่อมฉันหมายถึงมันอันตราย”หลินเวยยิ้มบาง “ถ้าไทเฮาต้องการฆ่าข้าจริง พระนางไม่เลือกเวลาที่คนทั้งราชสำนักรู้ว่าพระนางเป็นคนเรียกข้าเข้าไปหาหรอก”“แล้วพระองค์คิดว่าพระนางต้องการอะไร”คราวนี้หลินเวยไม่ตอบเพราะนางเองก็อยากรู้เช่นกัน และในวันที่กุ้ยจงเหยา อันกุ้ยเฟย รวมถึงคนทั้งราชสำนักต่างพยายามเปิดปากไทเฮาแต่ไม่มีใครทำสำเร็จ คนที่พระนางเลือกให้เข้ามาฟังสิ่งที่อาจเปลี่ยนทั้งกระดานกลับมีเพียงคนเดียว ไทเฮาเรียกหลินเวยมาพบเพียงลำพังศัตรูสองรุ่นยามซื่อของวันถัดมา หลินเวยมาถึงตำหนักฉือหนิงตามคำเรียกของไทเฮา นางมาคนเดียวตามที่พระนางต้องการ ชิงหลัวถูกสั่งให้รออยู่ด้านนอกประตูชั้นแรก แม้จะไม่พอใจอย่างยิ่งก็ตาม ส่วนเฉินอวี้ไม่ได้ปรากฏตัวให้เห็น
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

บทที่ 276

ไทเฮากลับถาม “เจ้ากับเขากำลังแสดงละคร?”“พระองค์เรียกหม่อมฉันมาเพื่อถามเรื่องชีวิตคู่หรือเพคะ”“เราอยากรู้ว่าลูกชายเราโง่แค่ไหน”“ถ้าเรื่องนี้ หม่อมฉันคงตอบไม่ได้ เพราะจะดูไม่เคารพสามี”ไทเฮาหลุดหัวเราะจริง ๆ เป็นครั้งแรกแต่เพียงชั่วครู่ พระพักตร์ก็กลับมาเคร่งขรึม“หลินเวย เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดเราเรียกเจ้ามา”“ไม่ทราบ”“ไม่เดา?”“เดาได้หลายอย่าง”“พูดมา”“พระองค์อาจอยากถามเรื่องราชโองการ อาจอยากถามว่าหม่อมฉันจะทำอย่างไรถ้าเอกสารเป็นของจริง อาจอยากรู้ว่าหม่อมฉันคิดอย่างไรกับอันกุ้ยเฟยหรืออาจอยากลองดูว่าหม่อมฉันจะขอให้พระองค์ช่วยหรือไม่”ไทเฮามองนาง “ข้อสุดท้ายใกล้ที่สุด”หลินเวยไม่แปลกใจ “แล้วพระองค์เห็นอะไรเพคะ”“เจ้าไม่ได้ขอ”“หม่อมฉันไม่มีสิทธิ์ขอให้พระองค์โกหก”“ถ้าเราเพียงพูดความจริงที่เป็นประโยชน์กับเจ้า?”“นั่นเป็นสิทธิ์ของพระองค์”“แล้วถ้าความจริงทำร้ายเจ้า?”หลินเวยตอบทันที “ก็พูดเพคะ”ไทเฮาขมวดคิ้ว “แม้มันทำให้เจ้าถูกปลด?”“ถ้าหม่อมฉันทำผิดจริงจนสมควรถูกปลด ก็ต้องปลด”“พูดง่าย”“ไม่ง่ายเพคะ หม่อมฉันชอบตำแหน่งของตัวเอง” หลินเวยตอบ คำตอบตรงไปตรงมาทำให้ไทเฮามองนางใหม่“ชอบ?”“
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

บทที่ 277

“เจ้ากล้าพูดเพราะยังไม่ถึงวันนั้น”“ถูกต้อง” คำตอบทำให้ไทเฮาประหลาดใจ หลินเวยไม่ได้รีบอ้างว่าตนสูงส่ง“หม่อมฉันไม่รู้ว่าถ้าวันนั้นมาถึงจริงจะเจ็บเพียงใด อาจโกรธเขาด้วย อาจทะเลาะ อาจคิดว่าไม่ยุติธรรม แต่สุดท้ายหม่อมฉันยังไม่คิดใช้ชีวิตของเขา สุขภาพของเขา หรือบัลลังก์ของเขาเป็นราคาสำหรับอำนาจของตัวเอง”ไทเฮาเงียบลงหลินเวยมองพระนางแล้วถามสิ่งที่ไม่ควรถามที่สุด “พระองค์กำลังถามหม่อมฉัน หรือถามตัวเองเพคะ”สายตาไทเฮาเย็นลงทันที “เจ้ากล้ามาก”“ทราบเพคะ”“เจ้าคิดว่าเรากำลังเสียใจ?”“ไม่ทราบ”“เรายังเกลียดเจ้า”“ทราบเพคะ”“ถ้ามีโอกาสเห็นเจ้าตกจากตำแหน่ง เราอาจยังรู้สึกดี”“เรื่องนั้นก็พอเดาได้เพคะ”“แล้วเจ้ายังกล้าพูดกับเราเช่นนี้”“เพราะพระองค์ไม่ได้เรียกหม่อมฉันมาเพื่อฟังคำประจบ”ไทเฮามองนาง ไม่มีคำตอบหลินเวยจึงกล่าวต่อ “พระองค์ถามว่าหม่อมฉันจะเลือกอำนาจหรือเยี่ยนจิ่งเฉิน แต่หม่อมฉันคิดว่า ครั้งหนึ่งพระองค์อาจเคยตอบคำถามนี้ผิด”พระพักตร์ไทเฮาแข็งขึ้น “หลินเวย”“พระองค์รักเขาเพคะ”“อย่าทำเหมือนรู้จักเรา”“หม่อมฉันไม่ได้รู้จักพระองค์ทั้งหมดแต่ถ้าพระองค์ไม่รักเขา พระองค์คงฆ่าเขาไปแล้วในตอนที่
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

บทที่ 278

คำโกหกของไทเฮาหลังจากหลินเวยออกจากตำหนักฉือหนิง ไทเฮายังคงนั่งอยู่ที่เดิมเป็นเวลานานนางกำนัลชราข้างกายไม่กล้าถามซ้ำเพราะรู้ว่าพระนางกำลังคิด และทุกครั้งที่ไทเฮาเงียบเช่นนี้ มักหมายความว่าพระนางไม่ได้คิดเพียงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นตรงหน้า แต่กำลังมองไปถึงสิ่งที่จะเกิดตามมาอีกหลายก้าวในที่สุด ไทเฮาจึงหยิบถ้วยชาขึ้นมา ชาเย็นไปแล้ว พระนางจิบเพียงเล็กน้อยก่อนถาม “มีใครรู้หรือไม่ว่าหลินเวยมาหาเรา”นางกำนัลชราตอบ “คนในตำหนักรู้เพคะ ส่วนด้านนอกน่าจะรู้เพียงว่าฮองเฮาได้รับคำเรียกจากพระองค์”“กุ้ยจงเหยาจะรู้ไหม”“มีความเป็นไปได้สูงเพคะ”ไทเฮายิ้มบาง “เขาต้องถาม”หญิงชรามองพระนาง “พระองค์จะทรงตอบอย่างไรเพคะ”“เจ้าคิดว่าเราควรตอบอย่างไร”“ตามความจริง?”ไทเฮาหัวเราะเบา ๆ “ความจริงอะไร”“ว่าฮองเฮามาตามคำเรียกของพระองค์ และพระองค์ทรงถามเรื่องฝ่าบาทกับอำนาจ”“แล้วหลังจากนั้น?”“ก็…” นางกำนัลชราหยุด เพราะทันใดนั้นก็มองเห็นปัญหาถ้ากุ้ยจงเหยารู้ว่าหลินเวยไม่ได้ขอร้อง ไม่ข่มขู่ ไม่พยายามซื้อใจ และยังยืนยันว่าหากความจริงทำร้ายตัวเองก็ให้ไทเฮาพูดออกมา เขาย่อมรู้ทันทีว่าความสัมพันธ์ระหว่างไทเฮากับฮองเฮาไ
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

บทที่ 279

กุ้ยเยว่หรงถาม “ท่านจะขอให้ไทเฮาพูดต่อสาธารณะหรือ”“ยัง”“ทำไม”“เพราะถ้าเร่งเกินไป พระองค์อาจถอย” กุ้ยจงเหยาหยิบพู่กัน “ให้คนส่งข้อความกลับไปว่า ถ้าฮองเฮาข่มขู่พระองค์จริง ตระกูลกุ้ยจะหาทางทำให้พระองค์มีโอกาสพูดต่อหน้าราชสำนักโดยไม่ถูกกดดัน”กุ้ยเยว่หรงมองเขา “ท่านกำลังเสนอการคุ้มครอง?”“ไม่ เสนอทางออก”“ต่างกันหรือ”“มาก คนที่ถูกขังไม่ชอบให้ใครบอกว่าจะคุ้มครองแต่จะสนใจคนที่บอกว่ามีทางให้เลือก” กุ้ยจงเหยาตอบข้อความนั้นถูกส่งกลับไปยังตำหนักฉือหนิง เมื่อไทเฮาได้ฟัง พระนางหัวเราะทันที“เขากัดเบ็ดแล้ว”นางกำนัลชราถาม “พระองค์จะทรงตอบอย่างไรเพคะ”“ยังไม่ตอบ”“ทำไม”“ปลาเพิ่งกัด จะรีบดึงเชือกทำไม ปล่อยให้เขาคิด” พระนางลุกขึ้นเดินไปหน้าต่าง“คิดอะไรเพคะ”“คิดว่าเรากำลังกลัว คิดว่าเราต้องการคนช่วย คิดว่าเราต้องการเวทีพูด แล้วเมื่อเขาเชื่อมากพอ…” ไทเฮายิ้ม “เขาจะเอาของที่ซ่อนอยู่มาเสนอเอง”นางกำนัลชรานิ่งไป ทันใดนั้นก็เข้าใจว่า พระนางไม่ได้ต้องการเพียงหลอกกุ้ยจงเหยาแต่ต้องการล่อให้เขาเปิดหลักฐานทั้งหมดที่ยังซ่อนไว้“พระองค์คิดว่าเขายังมีอะไร?”“แน่นอน” ไทเฮาตอบ “คนอย่างกุ้ยจงเหยาไม่มีวันเอาไ
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more
PREV
1
...
242526272829
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status