All Chapters of บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ: Chapter 41 - Chapter 44

เวลาผ่านไป... ฉันก็ยังคงสวมบทบาทเป็นคุณชายซินเยว่ผู้กอบกู้หนานเจียงในสายตาของทุกคนแต่หารู้ไม่ว่าเป้าหมายที่แท้จริงคือการทำภารกิจพลิกฟื้นผืนดินให้สำเร็จต่างหากเล่า! วันนี้ฉันจึงจำเป็นต้องเข้าไปดูความคืบหน้าในหมู่บ้านเสียหน่อย แต่จะให้เดินเท้าไปคงไม่ไหว ไกลซะขนาดนั้นจริงสิ... ไปขอม้ากับท่านอ๋องดีกว่าฉันเดินก้าวฉับ ๆ ตรงไปยังกระโจมบัญชาการหลักของท่านอ๋อง เมื่อเปิดม่านกระโจมเ ข้าไปเห็นมู่เฉินกำลังนั่งอ่านรายงานทหารอยู่ที่โต๊ะกลางห้อง บนโต๊ะมีกองเอกสารวางไว้จนมองไม่แทบจะไม่เห็นเนื้อโต๊ะ‘โห...ท่านอ๋องมัจจุราชทำงานเป็นกับเขาด้วย คิดว่าเป็นแต่สั่งฆ่าคนอย่างเดียวซะอีก’“ท่านอ๋อง...ข้าซินเยว่ ขอรบกวนเวลาอันมีค่าของท่านเพียงชั่วครู่พะยะค่ะ” ฉันโค้งคำนับเล็กน้อยเขาเงยหน้าขึ้นมอง ราวกับสำรวจส่งแปลกปลอมตรงหน้าด้วยสายตาที่มองไม่ออก“มีเรื่องอันใด?” เสียงไร้อารมณ์ แฝงอำนาจผู้นำฉันกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ รู้สึกว่ามาผิดจังหวะไปหรือเปล่า ออกไปตอนนี้ยังทันมั้ย“ข้า...อยากจะขอยืมคนของท่าน พาข้าเข้าไปในหมู่บ้านเสียหน่อย” ฉันยิ้มแหยๆ พยายาม

 “ขึ้นมาสิ” เขายื่นมือมาให้ฉัน นี่เขาจะไปส่งฉันเหรอ เชื่อใจได้ป่ะเนี่ย“ชิ... เชื่อได้หรือ” ฉันยืนเฉยเหมือนไม่ได้ยิน สะบัดหน้ามองไปอีกทางอย่างไม่ใส่ใจว้ายยยย.. ฉันตกใจแทบขิต เมื่อร่างลอยละลิ่วปลิวลมไปตกบนหลังม้าด้านหน้าเขา ซึ่งตอนนี้สภาพของฉันคือ นั่งอยู่บนหลังม้าตัวเดียวกับเขา โดยมีท่านอ๋องปีศาจนั่งคร่อมซ้อนหลังอยู่ สองมือของเขายื่นไปจับสายเชือกบังเหียนม้า จนแผ่นหลังฉันกระแทกเข้ากับแผงอกแข็งๆ ของเขา“ข้าจะพาไป” แล้วเขาจะกระซิบข้างหูทำไมเนี่ย! ฉันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้าฉันนั่งแข็งทื่อไม่กล้าหายใจ กลิ่นกายของเขาลอยมาแตะจมูก เป็นกลิ่นเฉพาะตัวของที่ฉันน่าจะชินเพราะอาศัยในกระโจมเดียวกันตั้งหลายวัน แต่วันนี้กลับรู้สึกแปลก ๆ“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” จู่ ๆ เขาก็หัวเราะเสียงดัง จนฉันเริ่มอยู่ไม่ติด“ท่าน... หัวเราะอะไรอีก!”“ท่าทีของเจ้าช่างตลกนัก” เขายังไม่หยุดหัวเราะ เพียงแต่เบาเสียงลงเท่านั้น“หากเจ้าเป็นสตรี ท่าทางเช่นนี้คงเหมาะกับเจ้า” เขาพูดชิดริมหู จนฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเขา“ขะ... ข้า เป็นบุรุษขอรับ ท่า