All Chapters of สตรีอุ่นเตียงของพระรอง: Chapter 61 - Chapter 70

จวิ้นอ๋องเมื่อรับรู้ความคิดเหลียงจินจึงเผยรอยยิ้มเอ็นดูนาง เชยคางขึ้นมาเพื่อสบสายตาอย่างถนัดถนี่ “แมวน้อย ข้าไม่ปล่อยเจ้าหรอกนะ” “…” เหลียงจินเม้มปาก นี่เขาคิดเก็บนางไว้ข้างกายแต่ปล่อยให้มีฐานะต่ำต้อยในจวนจริง ๆ หรือ หากวันใดร่างกายโรยราไม่งดงามดังเดิม นางคงถูกทิ้งใช่หรือไม่ “จินเอ๋อร์ย่อมเป็นพระชายาของข้า จะปล่อยไปได้อย่างไร” เหลียงจินเบิกตากว้าง ตื่นตระหนกตกใจกับคำว่า ‘พระชายาของข้า’ เพราะนางรักเขามาก รักจนคิดว่ามิอาจแยกจากกันได้แล้ว ย่อมต้องการตำแหน่งภรรยาเพียงคนเดียวอยู่แล้ว แต่มันจะเป็นไปได้ใช่หรือไม่ เขามีคู่หมั้นแล้ว นางตัดสินใจเอ่ยถาม “แล้วคู่หมั้นท่านอ๋องล่ะเพคะ” “คู่หมั้นของข้าคือองค์หญิงแห่งแคว้นหมิง ฮ่องเต้พระองค์ก่อนทำสัญญาหมั้นหมายไว้ ข้าไม่ได้เต็มใจ พอปราบจลาจลที่อำเภอเจียงลี่จบ ตอนรายงานตัวกับฝ่าบาท จึงขอรางวัลเป็นการถอนหมั้นกับนาง อีกไม่กี่วันข้าจะรีบเดินทางไปถอนหมั้นพร้อมกับเจรจาด้วยตนเอง” “…” เหลียงจินเม้มปาก การหมั้นระดับแคว้นเช่นนี้ย่อมเป็นการเชื่อมสัมพันธไมตรีต่อกัน หากจวิ้นอ๋องเซ

บนชั้นสองของเรือยามนี้ เซียวโจวจงเปลี่ยนท่าทางใหม่ เขาอุ้มเหลียงจินออกจากเตียงนอนในท่วงท่าหันเข้าหากัน แล้วเดินทั่วห้องนอนหญิงสาวกลัวว่าจะตกจึงเบียดเข้าหาเขา เกาะไหล่กว้างไม่ยอมปล่อย ในขณะเดียวกันก็วูบวาบกลางกลีบกุหลาบ ยิ่งเขาจ้วงแทงเข้าออกเท่าใด นางก็แทบจะถึงฝั่งฝันจวิ้นอ๋องยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น เมื่อเคี่ยวกรำนางด้วยท่วงท่าการเดินพร้อมกับส่งแท่งเนื้อครู่ใหญ่ยังเปลี่ยนมาวางนางบนโต๊ะ ส่วนเขายืนเข้าหากัน ส่งความอวบอ้วนเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายอัดอั้นมาจากที่ใด พละกำลังช่างมหาศาล อยากมอบฉายา ‘จวิ้นอ๋องเอวดี’ ให้จริง ๆ ผ่านมานานแล้วก็ยังไม่หยุดเสียทีจวบจนบนโต๊ะเกิดเสียงดังเอี๊ยดอาดเพราะการโยกคลึงอันรุนแรง เซียวโจวจงแผดเสียงครางกระเส่า ตอกส่วนหัวบานหยักเข้าออกกลางกายสาวหนักและถี่รัว สุดท้ายค่อยปล่อยธารน้ำเหนียวขุ่นออกมา พร้อมกับร่างกายเกร็งกระตุก เสียงความสุขเมื่อเสร็จสมตามอารมณ์หมายของสตรีและบุรุษดังผสานกันเซียวโจวจงแช่ความแข็งขืนเอาไว้เช่นนั้น ก้มริมฝีปากประกบจูบเหลียงจินแผ่วเบาอ่อนโยนเป็นการปิดท้าย เมื่อถอนจุมพิตออกยังกล่าวข้างใบหูเล็ก “กินเต้าหู้ครั้งนี้หอมหวานนัก ต่อไ

จวิ้นอ๋องสูงศักดิ์ถึงเพียงนั้น รับคุณหนูเป็นอนุก็ไม่น่าเกลียดเลย แต่เพราะมีความรักลึกซึ้งมากจึงยกเป็นพระชายา คิดมาถึงตรงนี้ ชิงชิงจึงหลั่งน้ำตาอีกครั้ง แต่หนนี้เพราะตื้นตันใจและยินดีกับผู้เป็นนายจริง ๆ เหลียงจินยื่นมือลูบศีรษะชิงชิงด้วยความเอ็นดูพร้อมเอ่ยหยอกเย้าว่าหากเกิ่งจื่อฝานพร้อมเมื่อใดก็แต่งงานกันได้เลย นางจะเป็นคนเตรียมสินเดิมเจ้าสาวเอง เพราะไม่ต้องคืนเงินหกหมื่นตำลึงทองแก่จวิ้นอ๋องแล้ว สามารถแบ่งเงินที่มีอยู่แก่ชิงชิงได้อย่างสบาย สาวรับใช้ฟังแล้วหน้าแดง ก้มหน้าก้มตาแล้วปลีกตัวกลับห้องตนเองทันที วันที่จวิ้นอ๋องเซียวโจวจงต้องเดินทางไปยังแคว้นหมิงมาถึง แต่เหลียงจินมีงานยุ่ง ๆ ในร้านจึงยังไม่ไปหาเขา โชคดีที่ขบวนจะเริ่มเคลื่อนตัวช่วงบ่ายของวัน นางจึงส่งมอบอาภรณ์แก่ลูกค้าที่จองไว้ให้หมดก่อน หนนี้นอกจากคนอื่นแล้ว ยังมีนายหญิงชุนม่านและฟางฮวนแห่งหอชมจันทร์มารับด้วย พวกนางอุดหนุนร้านเหลียงจินตลอด และยังบอกปากต่อปากว่าเนื้อผ้าดี แบบสวย สวมใส่ออกมาแล้วงดงาม เดินไปที่ใดก็มีแต่คนชื่นชม “ขอบคุณที่อุดหนุนกันตลอดเจ้าค่ะ” เหลียงจินส่งยิ้ม มิตรภา

หางคิ้วเซียวโจวจงกระตุก องค์หญิงแห่งแคว้นหมิงมีเพียงพระองค์เดียว ดังนั้นคนที่พูดคุยกับชายคนรักในตรอกย่อมเป็นคู่หมั้นของเขาอย่างแน่นอน นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายก็มีคนรักเช่นเดียวกัน หากยกเรื่องนี้พูดกับฮ่องเต้และฮองเฮา การถอนหมั้นอาจง่ายขึ้นกว่าเดิมคิดได้เช่นนี้เซียวโจวจงก็กลับจวนรับรองพร้อมองครักษ์ด้วยสีหน้าเบิกบานใจทว่าวันต่อมา ขณะจวิ้นอ๋องอยู่ในห้องหนังสือ ม้าเร็วส่งข่าวจากแคว้นหลินซึ่งเป็นคนของอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายมาถึง พวกเขารีบแจ้งเรื่องว่าที่พระชายาหายตัวอย่างไร้ร่องรอย ค้นหาทั่วเมืองหลวงยังไม่พบเซียวโจวจงฟังแล้วตัวแข็งทื่อ ชาทั่วร่าง หัวใจบีบรัดเจ็บปวด อยากรีบร้อนกลับยังแคว้นหลินเพื่อค้นหาเหลียงจิน ทว่าการถอนหมั้นควรทำจบโดยเร็ว เขาหยิบพู่กันจุ่มหมึก เขียนจดหมายถ่ายทอดคำสั่งถึงทหารในสังกัด กระจายกำลังตามหาเหลียงจินโดยด่วน หากการเจรจาจบลงเมื่อใด เขาย่อมรีบกลับแคว้นหลินทันที ปิดท้ายด้วยการประทับตราตนเองบนกระดาษดังนั้นเมื่อถึงวันเข้าเฝ้าฮ่องเต้และฮองเฮาแห่งแคว้นหมิง หลังประสานมือคารวะด้วยความนอบน้อม เซียวโจวจงไม่ลังเลเอ่ยด้วยความมั่นใจ“กระหม่อมจวิ้นอ๋องเซียวโจวจงอยากเจรจาเรื่องสัญญาหม

“คือ...” “ไม่ได้การ แม่ต้องรีบจัดงานแต่งให้ ก่อนชื่อเสียงเจ้าเสียหาย” นอกจากต้องรีบจัดงานแต่งให้องค์หญิงคนโตนามว่าหลินอี้แล้ว ยังต้องหาบุรุษดี ๆ แก่องค์หญิงหลินเฟยอีก อย่างไรก็ควรแต่งงานก่อนตั้งครรภ์ เหลียงจินได้ยินเช่นนั้นก็ลนลาน ดวงตาระริก เอ่ยโดยไม่ลังเลว่า “จวิ้นอ๋องเซียวโจวจงแห่งแคว้นหลินเพคะ!” “จวิ้นอ๋อง!” ฮองเฮาทวนคำเสียงสูง ไม่ใช่ว่าบุรุษผู้นั้นเพิ่งขอถอนหมั้นกับบุตรสาวของนางรึ! เหตุใดสวรรค์ช่างเล่นตลกแบบนี้ องค์หญิงคนเล็กพลัดพรากจากไปนาน แต่ตกเป็นของบุรุษสูงศักดิ์แคว้นหลินจนได้ ฮองเฮาเรียกฮ่องเต้เข้ามาในตำหนัก เล่าทุกอย่างให้ฟัง ปานรูปร่างดอกท้อลบออกโดยยาปรุงขึ้นพิเศษ หนำซ้ำบนร่างกายพระธิดายามนี้มีร่องรอยขบกัดของบุรุษ และคนที่ทำไม่ใช่ใครอื่นไกล จวิ้นอ๋องเซียวโจวจงแห่งแคว้นหลินนั่นเอง ฮ่องเต้ทรงพิโรธจนสีหน้าดำทะมึน กล้าย่ำยีองค์หญิงคนเล็กแห่งแคว้นหมิง อย่าคิดมีชีวิตรอดออกไปเลย ได้ข่าวว่าอีกฝ่ายเร่งเดินทางแล้ว พระองค์จึงเรียกขันทีคนสนิทถ่ายทอดราชโองการให้กองกำลังแคว้นหมิงขัดขวางจวิ้นอ๋องและจับตัวกลับมารับโท