All Chapters of สตรีอุ่นเตียงของพระรอง: Chapter 1 - Chapter 4

“เล่าเรื่องของข้าให้ฟังได้หรือไม่ เมื่อครู่จมน้ำ ดูเหมือนความทรงจำหายไปจนหมด” หญิงสาวพูดคำโบราณ จำได้ว่าตนเองเปียก แน่นอนว่าเพิ่งจมน้ำมา การใช้ข้ออ้างเรื่องจมน้ำ บอกว่าความจำหายไปจึงค่อนข้างแนบเนียน เพราะไม่มีความทรงจำร่างนี้เลย หากไม่ถามก็ไม่รู้จะใช้ชีวิตต่อยังไง “เจ้าค่ะ” ชิงชิงผงกศีรษะ น้ำตาเริ่มคลออีกหน รู้สึกสงสารคุณหนูจับใจ ชีวิตของบุตรสาวภรรยาเอกไม่ควรกลายเป็นเช่นนี้เลย “คุณหนูมีนามว่าเหลียงจิน อายุสิบหกปี เป็นบุตรสาวภรรยาเอกของนายอำเภอเจียงลี่ แต่ว่าชีวิตพลิกผันเมื่อนายท่านเหลียงรับอนุเข้าจวน เพราะความหลงใหลจึงยกอนุอยู่เหนือกว่าภรรยาเอก คุณหนูใช้ชีวิตกับฮูหยินอย่างยากลำบาก เดือนที่แล้วท่านแม่ของคุณหนูจากไปเพราะอาการป่วย ต่อมา นายท่านยังขายคุณหนูให้กับขุนนางด้วยเงินห้าหมื่นตำลึงทองเจ้าค่ะ” หลิวอี้ถงในร่างเหลียงจินรู้สึกหดหู่ อดนึกถึงชีวิตตนเองในยุคสมัยปัจจุบันมิได้เช่นเดียวกัน เพราะอยากร่ำรวยจึงกลายเป็นคนบ้างาน แทบไม่ได้พักผ่อน และการทำงานหามรุ่งหามค่ำคงนำไปสู่การเสียชีวิตคาที่ น่าเสียดาย! เก้าอี้เพื่อสุขภาพตัวใหม่เพิ่งถูกใช้งาน ยังไม่คุ้มค่า

ตอนนี้คือช่วงไหนของนิยายกันนะ ปกติพระรองไม่เคยสนใจสตรีมิใช่หรือ แต่มีเพียงตกหลุมรักนางเอก เหตุใดอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายจึงส่งผู้หญิงเข้ามาปรนนิบัติเขาในจวนกันเล่า ยิ่งคิดยิ่งสับสน นิสัยพระรองเป็นคนอบอุ่นอ่อนโยน แต่เท่าที่เห็นดูเหมือนไม่ใช่แบบนั้นเลย อะไรทำให้เขาเปลี่ยนไปมากถึงเพียงนี้ “หม่อมฉันขออภัยเพคะที่เสียมารยาท กล้าเอาใบหน้าอัปลักษณ์นี้มาพบท่านอ๋อง” เหลียงจินมิรู้ว่าควรทำเช่นไรจึงยอบกายคารวะเขาอย่างพินอบพิเทา เดิมทีคิดเพียงแต่จะเอาตัวรอดจากขุนนางมากตัณหาจึงลบเครื่องประทินโฉมออกทั้งหมด แล้วยังนำถ่านมาป้ายหน้าให้ดำ นับเป็นการเสียมารยาทต่อราชวงศ์อย่างยิ่ง หากเขาไม่พอใจขึ้นมาแล้วสั่งลงโทษนาง ก็ไม่มีผู้ใดช่วยเหลือได้แล้ว คุณหนูเหลียงจินผู้อาภัพ ไม่มีตัวตนในนิยาย มารดาตายจาก บิดาทอดทิ้ง ทะลุมิติมาก็ต้องเผชิญกับความลำบาก ทำไมสวรรค์ช่างใจร้าย อยากเป็นคนรวย กิน นอน และใช้เงินไปวัน ๆ ต่างหาก! จวิ้นอ๋องยิ้มมุมปาก ไม่ว่าอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายส่งสตรีมาที่จวนเพียงใด เขาล้วนจดจำพวกนางมิได้ ทว่าคนตรงหน้าช่างน่าสนใจนัก มือใหญ่เอื้อมไปจับแก้มที่มีเนื้อแล้ว