All Chapters of สตรีอุ่นเตียงของพระรอง: Chapter 71 - Chapter 80

จวิ้นอ๋องรู้สึกหงุดหงิดมาก เขายังไม่ทันออกจากแคว้นหมิงก็ถูกเหล่าบรรดาราชองครักษ์อีกฝ่ายลอบโจมตี หนนี้คนติดตามมายังแคว้นหมิงค่อนข้างน้อย จึงพ่ายแพ้ไม่เป็นท่า หนำซ้ำยังถูกใช้วิธีสกปรก โปะยาสลบแล้วลากตัวกลับมายังวังหลวง และยามนี้เขาเพิ่งฟื้นคืนสติใบหน้าเซียวโจวจงลึกล้ำดำมืด ตนจะเร่งรีบกลับแคว้นหลิน ออกค้นหาเหลียงจิน ไม่รู้ยามนี้นางเป็นเช่นไรแล้ว ทหารพบตัวหรือไม่ ช่วงเวลาที่รีบร้อนไม่ทันระแวดระวังสิ่งรอบกาย จู่ ๆ ก็ถูกจับตัวกลับมา ฮ่องเต้และฮองเฮาของแคว้นหมิงคิดอยากจับเขามัดมือมัดเท้า บีบบังคับอภิเษกกับองค์หญิงหรืออย่างไร แต่ใครจะยอมกันเล่า จวิ้นอ๋องถูกจับขังในตำหนักแห่งหนึ่ง เมื่อขันทีคนสนิทฮ่องเต้ซึ่งได้รับมอบหมายให้เฝ้าบุรุษสูงศักดิ์ ครั้นเห็นคนสลบตื่นขึ้นแล้ว จึงไปทูลฮ่องเต้และฮองเฮาอย่างเร่งด่วน เซียวโจวจงนอนบนเตียง เขาถูกมัดมือมัดเท้า มิอาจขยับเขยื้อนไปที่ใดก็กรุ่นโกรธ โมโหแทบควันออกหู จึงระบายโทสะด้วยการพูดเสียงดังกึกก้องทั่วตำหนัก “สรุปแล้วผู้ปกครองแคว้นหมิงป่าเถื่อนถึงเพียงนี้! ต่อให้จับข้ามัดมือมัดเท้าก็ไม่มีทางอภิเษกส

อีกด้านหนึ่งในท้องพระโรง ขุนนางเพิ่งทูลฮ่องเต้ว่าแม่ทัพใหญ่แคว้นหมิงล้มป่วย ต้องหยุดรักษาตัวหลายวัน และยามนี้กองทัพแคว้นเมิ่งเริ่มมีการเคลื่อนไหว กำลังมุ่งหน้ามายังด่านเป้ยเล่อของแคว้นหมิง เกรงว่าหากไม่รีบคิดหาหนทาง สงครามครั้งนี้ย่อมพ่ายแพ้จริง ๆ ฮ่องเต้นวดคิ้วด้วยความเคร่งเครียด แม่ทัพใหญ่คือผู้มีความสามารถมากที่สุดในแคว้นหมิง รองแม่ทัพเก่งกาจเจ็ดในสิบส่วนเท่านั้น หากยกเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด ไม่รู้ว่าจะต้านทางกองทัพแคว้นเมิ่งได้หรือไม่ ฮ่องเต้นึกถึงจวิ้นอ๋องเซียวโจวจง อย่างไรในอนาคตก็ต้องอภิเษกกับองค์หญิงหลินเฟย กลายเป็นราชบุตรเขยของแคว้นหมิง มิสู้ขอความช่วยเหลือให้ร่วมมือกับรองแม่ทัพแคว้นหมิงนำกองทัพต้านทานกองกำลังแคว้นเมิ่ง จวิ้นอ๋องแม้ไม่เคยลงสนามรบจริงมาก่อน ทว่าการวางกลยุทธ์เก่งกาจ เรื่องนี้ดังไกลมาถึงแคว้นหมิง มิหนำซ้ำยังนำทัพปราบจลาจลหลายครั้ง ย่อมสั่งสมประสบการณ์ตลอดหลายปี อีกทั้งสายตาอันเฉียบแหลมของฮ่องเต้เซียวลู่เสียนซึ่งมีอำนาจทางการทหารตอนรั้งตำแหน่งชินอ๋องเลือกพระอนุชาตนเองมาทำหน้าที่นี้ ย่อมวางใจฝากจวิ้นอ๋องปกป้องแคว้นหมิง

เหลียงจินศึกษาตำราเกี่ยวกับศาสตราวุธที่ต้องใช้ในการศึกโดยละเอียด แล้วเรียกคนในตำหนักตนเองมาช่วยกันทำ ‘เกาทัณฑ์แขนเสื้อ’ อย่างเร่งด่วนเพื่อส่งไปยังด่านเป้ยเล่อ หวังช่วยทุ่นแรงทหารส่วนหนึ่ง เกาทัณฑ์แขนเสื้อนี้มิใช่แบบทั่วไป แต่ยิงด้วยกลไกขดลวด เมื่อกดปุ่มแล้ว ลูกธนูจะพุ่งทะยานออกทำซ่อนเอาไว้ในแขนเสื้อ ตอนยิงศัตรูย่อมไม่เห็น เหมาะสำหรับลอบโจมตีอย่างยิ่ง องค์หญิงหลินเฟยนั่งหลังแข็งทำสิ่งนี้ทั้งคืน รุ่งเช้าอาภรณ์ทั้งหมดก็ถูกส่งไปยังด่านเป้ยเล่อพร้อมจดหมายรักที่เต็มไปด้วยถ้อยคำหวาน ‘ท่านอ๋องต้องชนะให้ได้นะเพคะ หม่อมฉันไม่อยากเสียว่าที่พระสวามีนะ สุดท้ายนี้...หม่อมฉันรักท่านอ๋องมากที่สุดในใต้หล้าเลย’ แม้เป็นเพียงตัวอักษร ทว่าเขารับรู้ความสดใสในนั้น จวิ้นอ๋องเซียวโจวจงอมยิ้มหลังอ่าน รู้สึกมีพลังเต็มเปี่ยม เขาเตรียมพร้อมสำหรับการรบแล้ว แม้เหลียงจินไร้วรยุทธ์ แต่พยายามช่วยเหลือแบ่งเบาภาระ ชาตินี้เลือกไม่ผิดที่รักนาง จวิ้นอ๋องตัดสินใจส่งจดหมายไปยังอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายที่แคว้นหลินให้เตรียมการทุกอย่าง ส่งสินสอดม

ฮ่องเต้แคว้นหมิงนั่งครุ่นคิดหนักบนบัลลังก์ทอง อดีตองครักษ์คนสนิทองค์หญิงหลินอี้เป็นบุรุษที่มีความสามารถ ทั้งยังรักองค์หญิงจากใจจริง หากยอมให้อภิเษกสมรสกันก็มิใช่เรื่องผิด แค่เพียงแต่งตั้งตำแหน่งสูง ๆ แก่อีกฝ่ายก็พอ อีกทั้งจวิ้นอ๋องเซียวโจวจงร้องขอด้วยตนเองแล้ว ยากจะปฏิเสธ “เอาเถอะ ข้ารับปาก” “ขอบพระทัยฝ่าบาท” “เจ้าเตรียมการไว้หมดแล้วนี่ ส่งสินสอดมามากมาย พรุ่งนี้เตรียมรับตัวเจ้าสาวกลับไปยังแคว้นหลินแล้วใช่หรือไม่” แม้เสียดายที่มีเวลาอยู่กับองค์หญิงหลินเฟยเพียงไม่นาน ทว่าบุตรสาวเติบโต ทั้งยังงดงาม ถึงเวลาควรออกเรือนแล้ว ซ้ำบุรุษผู้นั้นคือจวิ้นอ๋องเซียวโจวจงผู้มีความสามารถของแคว้นหลิน รู้สึกเบาใจหากฝากชีวิตหลินเฟยไว้ และเด็กทั้งสองรักกัน สิ่งนี้คือเรื่องสำคัญ “พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมสัญญาว่าจะดูแลนางเป็นอย่างดี ใช้ชีวิตร่วมกันจนแก่เฒ่า อีกอย่าง...กระหม่อมจะมีเพียงพระชายา ไม่รับอนุเข้าจวน” น้ำเสียงเซียวโจวจงมั่นคงมาก ชีวิตนี้เขาขอเลือกเอง ไม่ว่าใครหน้าไหนก็มิอาจบีบบังคับ อย่างเรื่องภรรยาเดียว ฮ่องเต้เซียวลู่เสียนแห่งแคว้น

ตำหนักเฉียนชิงเกิดเสียงหัวเราะดังสนั่นทั่วบริเวณจากฮ่องเต้เซียวลู่เสียนโดยมีหลี่ฮองเฮานั่งเขย่าพระสวามีตนเอง พระองค์ควรรักษาหน้าจวิ้นอ๋องเซียวโจวจงบ้าง ด้วยเหตุผลการขบขันครั้งนี้เกี่ยวเนื่องกับเรื่องสุดท้ายจวิ้นอ๋องก็อภิเษกสมรสกับองค์หญิงแคว้นหมิงอยู่ดี ครั้นเห็นว่าฮ่องเต้ไม่หยุดทรงพระสรวลเสียที ฮองเฮาจึงล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้ออีกฝ่าย จัดการหยิกแขนเต็มแรง “โอ๊ย” เซียวลู่เสียนสูดปากเสียงหลง จากหัวเราะกลับน้ำตาคลอหน่วยแทน แต่คนทำร้ายเขาคือดวงใจ มิอาจทำโทษนางหรอก ฮ่องเต้หนุ่มเอียงหน้าหาภรรยา ก้มหอมแก้มเนียนฟอดหนึ่ง “ฝ่าบาท” หลี่เฟินเยว่ถลึงตาใส่พระสวามี ยามนี้ในตำหนักไม่ได้อยู่กันตามลำพัง ทว่ายังมีจวิ้นอ๋องเซียวโจวจงด้วย เขาช่างไร้ยางอายจริง ๆ ถึงขั้นกล้าหอมแก้มนางต่อหน้าพระญาติแล้ว! มุมปากเซียวโจวจงพลันโค้งขึ้น เห็นฮ่องเต้และฮองเฮารักใคร่กันดี ตัวเขาพลอยสุขใจไปด้วย “ขอบพระทัยฝ่าบาทและฮองเฮาที่สนับสนุนกระหม่อมมาโดยตลอด” จวิ้นอ๋องประสานมือคารวะทั้งสองพระองค์ด้วยความเคารพ ประการแรก หลี่ฮองเฮาช่วยเหลือแก