หลังกลับจากเทศกาลลอยบุปผา หลิงเสวี่ยเหยาก็ตรงกลับมาที่เรือนชิงหลัน โดยมีไป๋อวี่เดินตามหลังมาไม่ห่าง ขณะที่กำลังจะเดินเข้าประตูเรือน ร่างบางเบี่ยงตัวเล็กน้อย ลมวูบหนึ่งตัดผ่านใบหน้า ปึก! ใบมีดสั้นปักอยู่ตรงประตู ห่างจากหน้าของนางไม่ถึงคืบ ไป๋อวี่ร้องตกใจ ขณะที่หลิงเสวี่ยเหยากลับยกมือปิดปากสาวใช้ไว้ “อย่าเสียงดัง” เสียงใสเอ่ยพลางมองไปรอบ ๆ สาวใช้ตัวสั่นเทา ขณะพยักหน้ารับ เมื่อเห็นว่าบ่าวคนสนิทสงบลง มือบางจึงผละออก ก่อนจะหยิบมีดสั้นที่ปักออกมาสำรวจ บนอาวุธมีผ้าขนาดกลางผูกไว้ เมื่อคลี่ออกจึงพบว่ามีตัวอักษรเขียนอยู่ ‘หอหลิงจู๋ ยามไฮ่’ ข้อความสั้น ๆ ชวนให้นึกถึงคนผู้หนึ่งที่ไม่อยู่เมืองหลวงในตอนนี้ มือบางกำผ้าไว้แน่น ก่อนจะใช้วิชาจุดไฟเผาผ้าจนไม่เหลือเศษ มีดสั้นที่มีเอกลักษณ์นี้นางคุ้นเคยดี เป็นอาวุธของหลานอวี่ ศิษย์เอกของเยว่ลั่วอิ๋น สหายรักของนาง ดูเหมือนผู้ที่นัดเจอจะไม่ใช่คนอื่นไกล “จากผู้ใดเจ้าคะ” ไป๋อวี่เอ่ยถาม หลังจากตั้งสติได้ “แหล่งข่าวของข้า” ใบหน้าสวยแย้มยิ้มอ่อนโยนที่ไม่ได้เ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-02
เข้าสู่ระบบ
