All Chapters of Love past รักในรอยอดีต: Chapter 61 - Chapter 70

55ลูกตื่น NC20+ เมื่อสิ้นสุดประโยคเหมือนมีแรงดึงดูดทั้งคู่ให้เข้าหากัน ปากของทั้งสองยังดูดดึงไปมาๆผลัดกันอยู่อย่างนั้น เรียวลิ้นหนาไล่ต้อนลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง หญิงสาวผละออกมาดูดชิมริมฝีปากหนาปากทั้งบนและล่างสลับกัน ซึ่งการกระทำสวาทนี้เธอเรียนรู้มันมาจากเขา ชายหนุ่มรั้งเธอเข้ามาหาทำให้หญิงสาวต้องเอาเข่าดันกับเก้าอี้เพื่อพยุงตัวเองเอาไว้ มือแกร่งลูบไล้ผ่านชุดนอนผ้าบางใช้นิ้วมือเขี่ยปัดป่ายจุกผ่านชุดนอนไปมาอย่างสนุกสนาน เป็นผลส่งให้เสียงครางเล็กเล็ดลอดออกมา “อ๊ะ อ๊ะ” แต่หญิงสาวก็ไม่อาจต้านทานความเสียวเพียงแค่การปัดป่ายหัวนมเอาไว้ได้ มือแกร่งเอื้อมดันสายเสื้อเลื่อนออกจากไหล่มนหนึ่งข้าง เผยให้เห็นเต้านมแม่ลูกหนึ่งใหญ่โตพ้นเสื้อยอดดอกกำลังชูชี้หน้าเขา ชายหนุ่มไม่รอช้าครอบปากดูดดึงไม่ต่างจากลูกคนที่สองจ๊วบ จ๊วบ “อืม” ชายหนุ่มยังคงดูดดุ้นอกเมียอยู่อย่างนั้น ส่วนเต้าอีกข้างก็ยังมือมืออีกข้างคอยบำเรอความเสียวให้เธออย่างไม่น้อยหน้า หญิงสาวผละปากออกเม้มปากเอาไว้ไม่ให้เสียงหลุดลอดออกไปเพราะกลัวว่าลูกจะตื่น ชายหนุ่มจ้องไปที่หน้าเมียรักด้วยความหลงไหล ชายหนุ่มดึงชายประโ

57ของขวัญวันเกิด ฉันเดินตามไปทางรอยเท้าคนบนพื้นทรายไปเรื่อยๆ ความกลัวเข้ามาปกคลุมในจิตใจมีเพียงแค่เสียงโซนิคและเสียงคลื่นของทะเลทำให้ตลอดการเดินตอนนี้ไม่เงียบเหงา ฉันมองไปข้างหน้าก็พบกับแสงสว่างของโคมไฟทำให้รีบเร่งฝีเท้าเดินตามแสงนั้นไป พอฉันเดินเข้ามาใกล้ๆไฟดวงนั้น ไฟดวงที่สองก็เริ่มสว่างเหมือนตอนที่นั่งรถกอร์ฟมาที่นี่ “อู้ว ส๋วยค้าบ” โซนิคชี้โคมไฟให้ฉันดู จากที่หัวใจเริ่มเต้นเพราะความตื่นกลัวตอนนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นเพราะดีใจ “สวยใช่ไหมครับ” “เราเข้าไปหาปะป๊ากันนะ” ฉันสาวเท้าเข้าไปเรื่อยๆโคมไฟยังคงสว่างตามทางที่ฉันเดินแต่ทว่าไม่นาน โคมไฟก็ผลันดับ ทำให้ฉันไม่กล้าที่จะเดินต่อเพราะรอบข้างๆมืดสนิท แต่แล้วไม่นานเสียงดนตรีของเปียโน ไวโอลินก็ดังขึ้นพร้อมกับโคมไฟที่ไม่ได้มีแค่ตามทางยังมีไฟส่องเข้ามาตรงฉันยืน แต่ตอนนี้คนข้างหน้าก็คือ.. พ่อของลูก “แต่งงานกันนะ” “เริ่มต้นพี่อาจจะทำไม่ดีกับเมย์” “ตอนนี้ทุกอย่างได้คลี่คลายหมดแล้ว” “ให้พี่ได้มีโอกาสเป็นสามีและพ่อของลูกที่ดีด้วยนะ” เขายังคงยืนยิ้มให้ฉันอยู่ พร้

Special past 1สอนการบ้าน บนโต๊ะทำงานเต็มไปด้วยดินสอและขี้ยางลบเต็มหน้ากระดาษ เด็กชายหน้าตาเเทบจะคัดลอกเเบบกันมากับประธานหนุ่มนั่งข้างกัน มือเล็กจับดินสอสายตาจดจ้องเบื้องหน้า คิ้วหนาเริ่มผูกกันเป็นปม “เข้าใจที่ป๊าอธิบายไหมครับ” เสียงเข้มเอ่ยถามลูกชายวัยแปดขวบด้วยความใจเย็น “ผมไม่เข้าใจอยู่ดีครับป๊า” เด็กชายเริ่มบึ้งตึงซึ่งปกติมารดาของเด็กชายจะเป็นคนสอนการบ้านด้วยความใจเย็น ชายหนุ่มที่รู้ตัวว่าตนนั้นกำลังทำให้ลูกชายไม่อยากให้เขาสอนการบ้าน “เอาใหม่นะ” เขาเริ่มใหม่พยายามพูดให้น้ำหนักเสียงเบา นุ่มนวลลงมากกว่าเดิม “….” “โซดูตรงนี้นะครับ ค่าสมการของเอ็กซ์และวายมันควรทำตัวไหนก่อน” “ทำวายก่อนค่อยต่อด้วยเอ็กซ์” คนที่เรียกโซได้ก็จะมีแต่คนสนิทเพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น นิ้วแกร่งชี้บนกระดาษหนังสือ พร้อมกับคิดเลขในเครื่องคิดเลขเขียนในกระดาษทด “….” เด็กชายทำตามที่พ่อตัวเองบอกอย่างเริ่มเข้าใจมันมากขึ้น มือเล็กเขียนด้วยความคล่องแคล่วในการคำนวณ เขาเป็นเด็กวัยสิบขวบ แต่ชอบการเรียนรู้ที่ยากเพราะเขาชอบอะไรที่มันท้าทาย “เก่

Special past 3คนหวงน้อง1 ปีผ่านไป บริษัทในเครือ CSC Real Estate Group เริ่มเป็นที่รู้จักในต่างประเทศมากยิ่งขึ้น เนื่องด้วยลูกชายคนโตเอาธุรกิจของที่บ้านไปเป็นเคสในการศึกษาต่อ ทำให้นักธุรกิจจากต่างประเทศเข้ามาหาคู่ค้าในไทย พากันเข้ามาหาบริษัทเราเพิ่มมากขึ้น “วันนี้กำหนดกลับของลูกใช่ไหมคะ” เมย์เดินเข้ามาในห้องทำงานของสามี ขณะที่ตอนนี้พี่ปัญกำลังนั่งทำงานอย่างตั้งใจ เธอนับวันรอลูกชายทุกวัน นับวันยิ่งเหมือนพ่อไม่มีผิดในเรื่องของความจริงจังในการทำงาน “เมย์ทำกาแฟดำมาให้ค่ะ” “หมอให้งดน้ำตาลนะคะ ช่วงนี้” กาแฟดำร้อนวางบนโต๊ะทำงาน ปัญละสายตาจากหน้าจอเอื้อมมือหยิบกาแฟร้อนที่ภรรยาทำมาให้จิบรสชาติขมๆ ของมันก่อนจะหันไปตอบภรรยาคนสวย ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะอายุมากแล้วแต่ความสวยของเธอไม่ได้แปรเปลี่ยนไปเลย “พี่โทรหาลูกเมื่อเช้า” “ลูกบอกกลับวันนี้ แต่ไม่ได้บอกว่ากี่โมง” “แต่พี่...” เขาชะงักไปอย่างไม่มั่นใจ จึงไม่ได้พูดต่อ แต่ทว่าภรรยาของเขาไม่ปล่อยผ่าน “แต่อะไรคะ พูดมา!!” “พี่ได้ยินเสียงผู้หญิงเข้ามาในโทรศัพท์ลูก” ใช

Special past 5ครอบครัวของเรา วันนี้สองครอบครัวลงมือทำอาหารด้วยกันโดยมีแม่บ้านคอยเตรียมวัตถุดิบไว้ให้โดยคุณหญิงสองบ้านยึดห้องครัว เมย์และจอมขวัญแบ่งหน้าที่กันทำอาหาร พูดคุยเรื่องสัพเพเหระกันไป เสียงหัวเราะดังขึ้นออกมาเป็นระยะ ส่วนฝั่งผู้ชายนั่งดื่มไวน์อยู่ในห้องสนุ๊กเกอร์ โดยมีโซนิคร่วมเล่นเป็นเพื่อนพ่อและคุณอาด้วย “ปกติผมไม่ได้ค่อยได้เล่นอะไรแบบนี้เลย” ประจักษ์เอ่ยออกมาด้วยความดีใจ วันนี้กลับมาเล่นสนุ๊กอีกครั้ง เพราะที่บ้านมีแต่ลูกสาวอยากได้ลูกชายเพิ่มแต่ทว่าภรรยาไม่สามารถมีลูกได้อีกเนื่องด้วยสุขภาพ เพื่อนเขาก็ไม่ค่อยจะมี มีก็แต่ลูกน้อง เพราะเขาเป็นคนเล่นการเมืองจะโดนแทงข้างหลังก็ย่อมได้ทุกเมื่อ “งั้นคุณประจักษ์ก็มาเล่นกับผมบ่อยๆสิ ถ้าว่าง” “ลูกชายของผมก็ไม่ค่อยกลับบ้านเท่าไหร่” ปัญหยิบแก้วน้ำสีอำพันขึ้นมาจิบไม่วายเหน็บแนมไปที่ลูกชายคนโตของบ้าน “โถ่พ่อ” ชายหนุ่มมองค้อนพ่อตัวเองไป สายตาคมหันกลับมาจ้องมองไปที่ลูกคิวสีแดงเพ่งเล็งไปที่ปลายไม้คิว มือแกร่งออกแรงยิงลูกสีตามที่ตัวเองต้องการ การกะระยะแม่นยำทำให้ลูกเข้าปากหลุมลงไปอย่า