Masukตอนพิเศษหนึ่ง
การแก้แค้น
หวังเข่อซิ
ตอนพิเศษหนึ่งถึงอย่างไรอาเถาก็คือคนที่เคยช่วยชีวิต หวังซูเหวินจึงไม่อยากใช้คำรุนแรง แต่ตัดสินใจส่งพวกเขาออกไปก่อนหวังซูลี่ซึ่งเพิ่งตื่นขึ้นร้องไห้โวยวายอย่างหนัก นางกล่าวหาว่าหวังเข่อซิงวางแผนหลอกนางมาให้เพื่อนพี่ชายย่ำยี ในขณะที่หวังเข่อซิงอ้างว่านางปวดท้องหนักจึงรีบออกไปปลดทุกข์จึงไม่ได้อยู่ตอนที่พวกเขาร่วมรักกันสุดท้ายหวังซูลี่กลับขอร้องให้ทุกคนเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับไม่ให้แพร่งพรายด้วยต้องการแต่งงานกับชายคนรักตามเดิมหวังซูเหวินพาเพื่อนทั้งสองมาเจรจาที่บ้านก่อนจะคาดโทษไม่ให้พวกเขามาที่จวนสกุลหวังอีก รวมทั้งรีบส่งพวกเขากลับไปด้วยความไม่พอใจอาเถาและอาซุนแม้อยากอยู่ต่อแต่เมื่อเห็นสีหน้าโกรธขึ้งของเพื่อนสนิทจึงจำต้องก้มหน้าก้มตาขี่ม้ากลับไปแต่โดยดีโดยไม่ทันได้เอ่ยปากซักถามเรื่องการตั้งครรภ์ของหวังเข่อซิงหญิงสาวจึงรอดปลอดภัยจากเพื่อนพี่ชายทั้งสองโดยไม่ได้รู้สึกผิดต่อหวังซูลี่คิดเสียว่านี่คือการแก้แค้นอย่างหนึ่ง แม้สุดท้ายหวังซูลี่จะหนีไปแต่งงานได้สำเร็จ แต่เรื่องนี้ย่อมเป็นตะกอนขุ่นในจิตใจของนางตราบชั่วชีวิต
ตอนพิเศษหนึ่ง การแก้แค้น หวังเข่อซิงถามขึ้นด้วยความข้องใจ“พวกเราเป็นทหาร วันทั้งวันมัวแต่รบพุ่ง จะเอาเวลาที่ไหนมาหาเมีย” อาเถาตอบกระชากเสียง“เช่นนั้นข้าจะช่วยก็แล้วกัน พี่เถาเป็นเพื่อนสนิทของพี่ใหญ่ หากต้องการน้องสาวสักคนไปเป็นเมีย พี่ใหญ่คงไม่ติดขัด ที่จวนนี้มีน้องสาวซึ่งยังสดใหม่อยู่คนหนึ่ง พวกพี่สนใจหรือไม่”“นางอยู่ที่ใด” อาเถาอารมณ์พลุ่งพล่านจนไม่ใส่ใจเรื่องความถูกต้องแล้ว พอได้ฟังว่ามีร่องอุ่นให้ซุกซบก็รีบซักถามอย่างกระเหี้ยนกระหือรือ“พวกพี่รออยู่ที่นี่ก่อน” หวังเข่อซิงคิดแผนการอย่างรวดเร็ว แล้วสั่งให้อาไฉ่ไปตามหวังซูลี่มาพบอาเถาและอาซุนถูกบอกให้ซ่อนตัวก่อน รอจนหวังซูลี่เดินมาตะโกนโหวกเหวกร้องหาหวังเข่อซิง พวกเขาจึงเข้ากลุ้มรุมอุ้มร่างน้อยเข้าไปในห้องด้านข้างแล้วโจมตีอย่างดุเดือดหวังซูลี่ถูกฉีกกระชากเสื้อผ้าอย่างไม่ปรานี ทรวงอวบถูกตะโบมเคล้นคลึงขณะร่องดอกไม้ด้านล่างถูกล้วงบดควานควักอย่างฮึกเหิมปากน้อยตั้งท่าจะร้องโวยวายแต่ถูกปิดประกบแล้วสอดล้วงด้วยลิ้นหนาจนไม่อาจเอ่ยคำ“อาเถา เจ้าเบาหน่อย” อ
ตอนพิเศษหนึ่งการแก้แค้นหวังเข่อซิงเข้ามาอยู่ในบ้านสกุลหวังได้หลายวันแล้ว แม้จะยังคงมีอนุและบุตรสาวของหวังข่ายอยู่อีกหลายคน แต่ด้วยหวังซูเหวินให้เกียรติและตามใจหวังเข่อซิงอย่างออกนอกหน้า อีกทั้งหวังซูหลายยังคอยให้ท้าย หญิงสาวจึงดูแลจัดการจวนสกุลหวังอย่างเต็มตัวและมีอำนาจสั่งการเต็มที่“หวังเข่อซิง เหตุใดเจ้าจึงตัดเงินรายเดือนของข้าไป รีบจ่ายออกมาเดี๋ยวนี้” หวังซูลี่หนึ่งในสองบุตรสาวที่เหลืออยู่เดินกร่างเข้ามาโวยวายตามนิสัยเดิม“เจ้ากินอยู่แต่ในจวน ได้เงินรายเดือนเท่านั้นเห็นจะมากเกินไป ยามนี้จวนสกุลหวังต้องประหยัดด้วยท่านพ่อล้มป่วยลง การค้าก็ยังไม่รู้ว่าจะมีรายได้ให้หรือไม่ เจ้าเป็นคนสกุลหวังควรเข้าใจในเหตุการณ์และร่วมด้วยช่วยกันจึงจะถูก” หวังเข่อซิงตอบอย่างไม่แสดงอารมณ์“เชอะ บ้านเราร่ำรวยล้นเหลือ เพียงท่านพ่อป่วยไม่กี่วันคงไม่ขัดสนขนาดต้องตัดเงินคนในบ้าน เจ้าต้องการกลั่นแกล้งข้าต่างหาก” หวังซูลี่ส่งสายตารู้ทัน“ใช่ แล้วเจ้าจะทำอันใดได้” ห
ตอนที่สิบเจ็ด ในที่สุดในที่สุด หวังเข่อซิงก็ได้กลับสู่จวนสกุลหวังอย่างมีหน้ามีตาด้วยหวังซูเหวินอยากชดเชยให้นางจึงจัดเกี้ยวหามหญิงสาวเข้าจวนอย่างให้เกียรติหญิงสาวได้จัดให้อยู่ในเรือนข้างของเรือนใหญ่ แต่ถึงอย่างไรก็ไม่มีคู่แข่งจึงนับเป็นนายหญิงเพียงคนเดียว นางขอช่วยเหลือเรื่องการจัดการในจวนเพื่อแบ่งเบาภาระของสามี ซึ่งหวังซูเหวินย่อมไม่ขัดด้วยลำพังงานค้าขายด้านนอกก็ล้นมือซินดี้คืออดีตผู้บริหารเมื่อได้แสดงฝีมือจึงจัดการงานในจวนได้อย่างเรียบร้อยโดยใช้เวลาไม่นาน บัญชีรับจ่ายถูกตรวจสอบและจัดทำออกมาอย่างดี เงินทองถูกแบ่งสันปันส่วนอย่างชัดเจนสองพี่น้องเห็นว่าหญิงสาวทำตัวเลขได้อย่างเป็นระเบียบจึงออกปากให้ช่วยเหลืองานการค้าข้างนอกด้วยสุดท้ายหวังเข่อซิงจึงก้าวเข้าไปสอดขายุ่งเกี่ยวในทุกเรื่องและออกความเห็นในทุกงาน แน่นอนว่านางมีความเก่งกาจของร่างซินดี้อยู่จึงไม่ครณามือที่ต้องจัดการงานหลายอย่างพร้อมๆกันหวังเข่อซิงกลายเป็นตัวหลักทั้งด้านการค้าและงานในจวนจนไม่มีผู้ใดกล้าถกเถียงหรือตอบโต้ นับวันนางก็ยิ่งมีปากมีเสียงจนทุกคนในจวนต้องยำเก
ตอนที่สิบเจ็ด ในที่สุด หวังซูหลายซึ่งเพิ่งกลับเข้ามาเห็นภาพนั้นย่อมอดทนไม่ไหวรีบก้าวเข้ามาจับความนุ่มขาวยัดใส่ปากแล้วดูดกลืนเม็ดจุกแดงอย่างหิวโหยหวังซูเหวินเห็นน้องชายกลับมาแล้วจึงโยกสะโพกเด้งขึ้นลงส่งท่อนกายผลุบเข้าผลุบออกในร่องอุ่นเพื่อส่งความหฤหรรษ์ให้ตนเองนำไปก่อน“อ่า....” เสียงแหบพร่าดังออกมาพร้อมน้ำข้นเหนียวไหลเจิ่งนองหวังซูหลายลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าแล้วร่วมบรรเลงกามกิจโดยไม่พูดคุยสักคำร่างบางถูกจับให้คว่ำลงแล้วสอดลงไปครอบครองท่อนกายของพี่ชายคนโต ขณะน้องชายสอดเสียบแท่งเนื้อในร่องหยักด้านหลังอย่างคุ้นเคยสองหนุ่มโยกขยับเคลื่อนแก่นกายเข้าๆออกๆในสองร่องรูอย่างสอดประสานขณะมือยังคงขยำขยี้ซาลาเปาคู่อิ่มจนบิดเบี้ยวบี้แบนหวังเข่อซิงไม่ได้รับความเสียวแบบรวมสองเช่นนี้มานานแล้วจึงส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความปวดเกร็ง“อื้อ...ซี๊ดดดด...อ๊ายยย...พี่รอง...เบาหน่อย อ้า...พี่ใหญ่ ช้าๆๆ...อู้ววววว...ข้าเสียว...เสียวเหลือเกิน...อื้อ...ซี๊ดดดด....อ่า...ไม่ไหวแล้ว...โอ๊ยยยย เสียววววว”ร่างบาง
ตอนที่สิบหก เพราะเจ้าคนเดียวหวังเข่อซิงใช้เวลาว่างนั่งครุ่นคิดถึงความเป็นจริง ใช่ว่านางจะยังคงสาวสวยเช่นนี้ไปอีกหลายปี หากโดนเคี่ยวกรำอยู่ทุกคืนเช่นนี้ร่องรูอาจหลวมกว้างจนเป็นที่เบื่อหน่าย ที่สำคัญพี่ชายทั้งสองย่อมต้องแต่งงานกับบุตรสาวขุนนางหรือพ่อค้าซึ่งทัดเทียมกัน หลังจากนั้นนางก็จะเป็นเพียงอนุเก่าๆซึ่งไร้ความสำคัญ เห็นที่ต้องงัดความช่ำชองของซินดี้ออกมาใช้บ้างแล้ว อย่างน้อยก็เพื่อให้พวกเขาหลงใหลนางจนไม่อาจทอดทิ้งยังไม่ทันได้ทำตามความคิด ก็มีรถม้าคันหนึ่งพาพี่ชายคนโตหวังซูเหวินเข้ามาส่งด้วยสภาพแขนห้อยร่องแร่ง “พี่ใหญ่เกิดเรื่องใดขึ้นหรือเจ้าคะ” หวังเข่อซิงรีบวิ่งเข้ามาดูแลอย่างตื่นตระหนก&nb







