All Chapters of ทนหน่อยทูลหัว มีผัวติดเกม: Chapter 31 - Chapter 40

56 Chapters

Ep. 30 ไม่ได้ใจร้าย

เช้าวันเสาร์เมืองยังง่วงและฟ้าสีเทาอ่อนคล้ายกระดาษหนังสือที่ยังไม่ได้พิมพ์ โอมปลุกวันด้วยเสียงคุ้น “เห็นเธออยู่ตรงนี้นะ—ข้าวต้มสิบห้านาที” แล้วเดินกลับเข้าครัวอย่างใจเย็นกว่าปกติ แต่พื้นข้างใต้ความใจเย็นนั้น…มีอะไรบางอย่างเคลื่อนไหววันนี้พ่อของโอม ท่านนายพลวัยเกษียณแต่พลังสายตายังไม่เกษียณ จะมาที่คอนโดมิเนียม “แวะดูห้องลูกผู้ชาย” ตามถ้อยคำของท่าน เขาบอกอยาก รู้จักคนสำคัญ ของลูกชายด้วย โอมเตือนล่วงหน้าเมื่อคืนว่า “พ่อรักโอมแบบเข้ม” และ “อาจถามคำถามที่ดูตรงเกินไป” ลลิลพยักหน้า บอกตัวเองว่า เราโตแล้ว และความชัดเจนก็ควรขยายจากบ้านเราไปสู่โลกจริงด้วยอย่างไรก็ดี หัวใจคนเราไม่ใช่กราฟเส้นตรง ลลิลเพิ่งนอนดึก แถมเช้าตรู่ก็ได้รับข้อความที่ทำให้เส้นกราฟสะดุดนิดหนึ่ง ภาพสตอรี่จาก พลอยใส : รูปถ่ายเงาสองคนหน้าร้านกาแฟ พร้อมสติกเกอร์ “เช้าสดใสกับ MVP” ใต้รูปมีชื่อแอ็กเคานต์ของโอมถูกแท็กแบบจงใจ เธอรู้ว่าโอมไม่ได้อยู่ตรงนั้น เพราะเมื่อกี้ก็เพิ่งยืนอยู่ในครัว แต่แม้จะรู้สาเหตุ (เพื่อนทีมชอบแท็กชื่อเล่น ๆ) ความรู้สึกแปลก ๆ ก็ยังแล่นผ่านอกอย่างซน ๆลลิลปิดหน้าจอ สูดลมหายใจลึก ให้กลิ่นขิงจากข้าวต้มขยับเ
last updateLast Updated : 2026-08-09
Read more

Ep. 31 ปากหมา…แต่ใจจริง

ลลิลก้มหน้า คำที่กลืนไว้พองตัว เช้าเธอเข้มแข็ง กลางวันเธอเก่ง แต่ตอนบ่ายเงียบ ๆ แบบนี้ โทนสีเทาของฟ้าชวนให้ความเปราะไหลมา เธอสูดหายใจจะบอกว่า ไม่เป็นไร อีกครั้ง แต่เสียงในอกพูดต่าง“โอม” เธอเช็ดตาเร็ว ๆ ที่เริ่มร้อน “ฉัน…ไม่ได้กลัวว่าคนจะชอบนายเยอะ ฉันแค่ไม่อยากถูกยั่วให้ดู โง่ ต่อหน้าโลกอีกแล้ว”เธอพูดจบ น้ำตาก็รินลง ไม่ใช่เพราะข้อความนั้นแรง แต่เพราะมันดึงความทรงจำวันที่เธอนั่งรอในร้านหัวมุม วันที่คำว่า แป๊บเดียว ยืดจนเทียนพัง ความรู้สึกถูกทิ้งไว้ลำพังมีขาตีน้อย ๆ ที่วิ่งกลับมาเก่งเสมอโอมเอื้อมมือมาเบา ๆ ช้าและขออนุญาตด้วยสายตาก่อนแตะแก้ม เขาไม่ได้เช็ดแรง ไม่มีเสียง “อย่าร้อง” ตรง ๆ มีแค่สัมผัสอบอุ่นที่ตั้งใจเป็น พื้น ให้เธอวาง“โอมขอโทษ…ในนามของความทรงจำที่ยังวิ่งกลับมา” เขาพูดต่ำ “และโอมอยู่ตรงนี้เพื่อวิ่งไล่มันให้ไกลออกไปกับลลิล”ลลิลยิ้มนิดหนึ่งทั้งที่น้ำตายังไหล คำพูดเขาง่าย แต่ ตั้งใจ เขาเอื้อมมืออีกข้างไปหยิบซองพาสเทลจากลิ้นชัก “จำ Quest เดี่ยว: บันทึก 50 คำก่อนนอน ได้ไหม” เขายื่นมา “วันนี้…เปลี่ยนเป็น Quest คู่: บันทึก 50 คำตอนร้องไห้”เธอหัวเราะทั้งน้ำตา เสียงสั่นหวิว “บ้า
last updateLast Updated : 2026-08-10
Read more

Ep. 32 เมื่อเมียเริ่มหึงแรง

บ่ายวันอาทิตย์ฟ้าสีฟ้าอ่อนปนเงาเมฆสีครีมเหมือนคัสตาร์ดบนคุกกี้วานิลลา ลมริมระเบียงคอนโดพัดผ้าม่านให้กระเพื่อมช้า ๆ โอมกำลังจัดโต๊ะเล็กสำหรับ “ฟิล์มวอล์ก” ตามเควสต์ประจำสัปดาห์วางกล้องฟิล์ม ขวดน้ำ และกระเป๋าผ้า ส่วนฉันกำลังเลือกเสื้อเชิ้ตบาง ๆ สีขาวในตู้ รวบโอมหลวม ๆ เตรียมออกไปเดินถ่ายแสงเย็นเสียงแจ้งเตือนจากมือถือโอมดัง ติ๊ง เขาเหลือบดูแล้วยิ้มแบบมีช็อตคาเฟอีนเพิ่มในสายเลือด “ทีมพึ่งบอกว่าเย็นนี้มีโชว์แมตช์การกุศลสามสิบนาที ให้สตรีมร่วมกับสตรีมเมอร์ดัง Mira เงินสมทบมูลนิธิเด็ก โอมอยากไปนะ แต่...”ฉันเงยหน้า รู้สึกถึงไหล่ตัวเองเกร็งเล็ก ๆ โดยที่ยังไม่รู้เหตุผล “แล้วฟิล์มวอล์กของเรา?”“เริ่มตามแผน 16:30–17:30” เขาชี้คาเลนดาร์ในมือถือ “แล้วโอมไปสตูดิโอ 18:15–19:00 ตรงเวลา กลับบ้าน 19:30 พอดี ได้ไหม ถ้าไม่โอเค โอมปฏิเสธได้เลย”ฉันพยักหน้าช้า ๆ “งานการกุศลนี่ โอเค…ถ้านายเริ่มด้วยคำเดิม จบตามเวลาจริง และ...” ฉันเว้นวรรค “ระวังคำพูดสดในสตรีม”“ครับ” เขาตอบทันที “เห็นเธออยู่ตรงนี้นะ โอมจะพูดแบบที่บ้านเราเข้าใจ”เขาเดินมาหา จับไหล่ฉันเบา ๆ แบบที่ทำทุกครั้งเวลาอยากรวบใจให้สงบ ฉันพยายามยิ้ม
last updateLast Updated : 2026-08-10
Read more

Ep. 33 แรงหึงทำงาน

ประตูห้องเปิดเบา ๆ โอมกลับมาพอดี กลิ่นสตูดิโอจาง ๆ ติดปลายโอม เขาถอดแจ็กเก็ตแขวนเรียบร้อย เดินมาหยุดห่างฉันครึ่งก้าว ท่าที ขออนุญาต ที่ฉันชอบ“เห็นเธออยู่ตรงนี้นะ” เขาเริ่ม “และเห็นว่า…วันนี้มีไฟส้ม ๆ ที่ตา”ฉันยิ้มแคบ “เหลือง…ไม่ถึงแดง”“ดีแล้วที่บอกสี” เขาพยักหน้า “อยากกอดไหม หรืออยากอธิบายก่อน หรืออยากให้นั่งเงียบ”คำถามสามตัวเลือก มันคือคู่มือเอาตัวรอดในบ้านนี้ ฉันชั่งใจ ก่อนตอบ “อยากพูด แล้วกอดตอนจบ”“ครับ” เขานั่งลงปลายโซฟา ระยะพอดีฉันเล่าอย่าง “บันทึกเหตุการณ์” มากกว่าดรามา ชื่อ Mira หน้าตา แชตคำหยอก เส้นแบ่งของงาน กับคำ “ขอยืมตัว” ที่แทงใจ ฉันเล่าจนจบโดยไม่กล่าวโทษใคร และลงท้ายว่า “ฉันหึง…เพราะฉันรักในสิ่งที่เราปั้น ไม่อยากให้ใครมาเล่นกับกฎที่เราตั้งยาก ๆ”โอมฟังจริงจัง ไม่หลบสายตา ไม่มีเสียงหึ ๆ กลบเกลื่อน เขาเงียบสามวินาที ก่อนเอ่ย “ขอโทษที่โอมพาลลิลเข้าไปนั่งในห้องที่มีเสียงดัง ถ้าลลิลอยู่บ้าน…เสียงมันก็ผ่านเข้ามาได้ โอมควรถอดฟิลเตอร์ให้ดีกว่านี้ตั้งแต่แรก”“ไม่ใช่ความผิดนายคนเดียว” ฉันส่ายหน้า “และนาย ทำดี มากแล้วบนเวที ฉันเห็นนะ ว่านายชัด แต่หัวใจคนมันก็หึงได้บ้าง ถูกไหม
last updateLast Updated : 2026-08-10
Read more

Ep. 34 ฉันจะไม่ยอมแพ้ให้ “เกม”

เช้าวันจันทร์ ฟ้าสว่างเร็วกว่าปกติเหมือนเมืองอยากรีเซ็ตตัวเองหลังวันอาทิตย์ไฟเหลือง ฉันตื่นก่อนนาฬิกาเล็กน้อย ลมหายใจเงียบของโอมดังสม่ำเสมอข้างแก้ม ฉันค่อย ๆ ขยับลุก กลัวปลุกให้เขาตื่นก่อนที่คาเฟอีนในครัวจะพร้อมรับมือกับเช้าใหม่บนโต๊ะเล็กมีสมุด RINspiration เปิดค้างหน้า โปรโตคอลหึง (Traffic Light) จากเมื่อคืน ปลายปากกาเมจิกยังมีกลิ่นจาง ๆ คำสี่ข้อที่เราเขียนร่วมกันสะท้อนแสงจากโคมไฟโทนอุ่น เหมือนป้ายบอกทางที่เพิ่งปักถูกจุด ถึงแม้ถนนนอกหน้าต่างจะเริ่มแน่นด้วยรถ ฉันกลับรู้สึกว่าถนนในใจโล่งขึ้นอย่างประหลาดฉันชงชาดำร้อนแล้วนั่งลง เขียนบรรทัดสั้น ๆ ก่อนคนบนเตียงจะตื่นวันนี้ฉันจะไม่ยอมแพ้ให้ “เกม”ไม่ใช่เพราะจะชนะ เขา แต่เพราะจะยืนข้างเขาโดยไม่แพ้ ตัวเอง“ลลิลนักเขียนทำงานเช้าอีกแล้ว” เสียงทุ้มแหบยังง่วงดังขึ้น โอมยกตัวพิงหัวเตียง โอมยุ่งนิด ๆ แบบหมาตัวโตที่เพิ่งลืมตา “เห็นเธออยู่ตรงนี้นะ กาแฟสิบห้านาที”“กาแฟฉันพร้อม ชานายคงยัง” ฉันหยอกกลับ ยกแก้วให้เขารับไปจิบ “รส ‘ไม่ยอมแพ้’ ล่ะ เป็นยังไง”“ขมตอนเริ่ม หวานตอนกลืน” ฉันตอบ แล้วหันไปหยิบมือถือ ข้อความใหม่เด้งขึ้น จากโค้ชทีมของโอมโค้ช:
last updateLast Updated : 2026-08-11
Read more

Ep. 35 หัวเราะเพราะบัวลอย

แกรกเวลาเที่ยงคืนแปดนาที ประตูเปิดเร็วกว่าที่ตั้งไว้สองนาที โอมยืนอยู่พร้อมเหงื่อจาง ๆ ที่ขมับ แววตาอิดโรยหนึ่งมิลลิเมตร แต่สว่าง “เห็นเธออยู่ตรงนี้นะ” เขาพูดก่อนถาม “ยังไม่หลับ?”“ฉันเฝ้าเตา” ฉันชี้หม้อ “มีของให้ชิม บัวลอยวานิลลาทดลองชุดหนึ่ง”เขาล้างมืออย่างตั้งใจเหมือนนักผ่าตัด แล้วคีบบัวลอยเข้าปากอย่างสำรวม “โอ้โฮ…” ตาเขาเบิกแบบเด็ก “นี่มัน RIN Patch 2.0 นุ่ม หอม ไม่หวานล้น”“มีเกลือเสี้ยวช้อน” ฉันบอก“เหมือนบ้านเรา มี ‘กฎเสี้ยวคำ’ ให้รักไม่เลี่ยน” เขายิ้ม ตักอีกคำ แล้วชะงักมองฉันอย่างพินิจ “วันนี้ลลิลไม่ส่องสตรีมใช่ไหม”“ไม่” ฉันส่ายหน้า “ฉันตั้งใจ ‘ไม่ยอมแพ้ให้เกม’ ด้วยการไม่ให้มันแย่งสายตาฉันตอนที่เฝ้าหม้อกะทิอยู่ ฉันเลือกดูไฟในบ้าน มากกว่าไฟหน้าจอ”เขาก้มหน้าเล็กน้อย ซ่อนยิ้มไว้ไม่ค่อยมิด “ขอบคุณที่เชื่อมั่นใน ‘กลับบ้าน’ ของโอม”“ฉันเชื่อ ‘คน’ มากกว่า ‘จอ’” ฉันยักไหล่ “และฉันก็ทำงานของฉัน เด็คพรีเซนต์พุธหน้าเสร็จแล้วด้วย”“โคตรเก่ง” เขาหัวเราะในอก “งั้นคืนนี้ ให้ ‘เกม’ ของโอมชนะสนาม แต่ ‘บ้าน’ ของเราเป็นแชมป์โลกได้ไหม”“เวอร์” ฉันหัวเราะ แต่ยอมยื่นช้อนให้เขาอีกคำ…วันพุธเรา
last updateLast Updated : 2026-08-11
Read more

Ep. 36 การกลับมาของ “แฟนเก่า”

บ่ายวันพุธฟ้าโปร่งแต่หัวใจฉันไม่โปร่งนัก… กลิ่นกาแฟที่ร้านข้างตึกบริษัทเคยเป็นกลิ่นโปรดของฉัน แต่วันนี้มันกลับเหมือนกลิ่นเตือนใจเงียบ ๆ ว่า คนที่เคยเป็น “เมื่อก่อน” กำลังจะกลับมาในชีวิตแบบไม่ได้นัดหมาย“ลลิล…เรากลับมาแล้ว”นั่นคือข้อความจาก รัน แฟนเก่าคนเดียวในชีวิตฉัน ที่ฉันเคยคิดว่าจะเดินไปด้วยกัน แล้วสุดท้ายก็เดินสวนกันแบบไม่มีคำลาให้สวยงามเท่าไหร่เขากลับมาจากต่างประเทศ หลังจากหายไปนานเกือบสามปี…ฉันอ่านข้อความนั้นบนจอเหมือนอ่านบรรทัดเก่าในหนังสือที่เคยพับมุมไว้ แต่ไม่เคยเปิดอ่านซ้ำจริง ๆ จัง ๆ พอกลับมาเปิดอีกครั้ง มันก็ยังแสบอยู่ในแบบเดิม“ใครส่งมา”เสียงโอมดังจากอีกฝั่งโต๊ะในคาเฟ เขาเพิ่งเลิกงานเช้าเพราะมีโปรแกรมซ้อมตอนเย็น สวมเสื้อยืดสีดำเรียบ กางเกงยีนส์ธรรมดา แต่ความ “ชัด” ของเขามันทำให้เขาเด่นแม้จะไม่ได้ตั้งใจฉันลังเลหนึ่งวินาที แล้วตัดสินใจโชว์ข้อความให้เขาดูเขาเลื่อนตาอ่าน…ช้า…แต่ไม่หลบ แล้ววางแก้วกาแฟลงโต๊ะอย่างสงบ“แฟนเก่าเหรอ”“อือ” ฉันตอบเสียงเรียบ “เขาบอกว่าเพิ่งกลับจากยุโรป”“แล้ว…” เขายกคิ้ว “เขาจะกลับมาแบบไหน คนรู้จักเฉย ๆ หรือคนที่อยากยืนที่เดิม”คำถามนั้นไม่ใช
last updateLast Updated : 2026-08-11
Read more

Ep. 37 ผู้ชายที่เธอเคยรัก

เสียงนาฬิกาบนผนังห้องดังเป็นจังหวะ ติ๊ก…ต็อก เป็นเพื่อนเงียบของค่ำวันพุธที่ลมเย็นพัดลอดช่องหน้าต่างเข้ามา เสียงพัดลมหมุนเบา ๆ ไม่กลบเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกับความทรงจำเก่าที่เริ่มไหลกลับมา…ไม่ใช่เพราะฉันยัง “รัก” รันแต่เพราะวันนี้…ฉัน “ได้เจอ” ผู้ชายที่เธอเคยรักในฐานะ อดีต ที่ถูกปิดสมบูรณ์แล้วจริง ๆ“ยังคิดถึงเขาอยู่เหรอ”เสียงของโอมดังขึ้นข้างหูอย่างนุ่มนวล เขาเดินออกมาจากห้องเกมในชุดเสื้อยืดสบาย ๆ มือถือแก้วชาร้อนในมือซ้าย แววตาไม่ได้คาดคั้น…แต่มันอ่านทะลุใจฉันได้เหมือนทุกครั้งฉันไม่ได้ตอบทันทีฉันแค่เงยหน้ามองเพดาน ปล่อยให้ลมหายใจเรียบของเขาและของฉันผสมกัน ก่อนพูดออกมาเบา ๆ“คิดถึง…ในแบบที่ไม่เจ็บแล้ว”เขานิ่งไปหนึ่งวินาที ก่อนพยักหน้าเบา ๆ “แบบที่เราไม่ได้อยากย้อนกลับไป แต่แค่ยอมรับว่า…มันเคยเกิดขึ้น”ฉันยิ้มจาง ๆ “ใช่…ฉันเคยรักเขา เคยเดินไปด้วยกัน เคยร้องไห้กับเขา เคยคิดว่าเขาคืออนาคต”“แต่ตอนนี้เขาเป็นอดีต” โอมพูดต่อประโยคให้ฉันอย่างแม่น “และโอม…คือปัจจุบันใช่ไหม”“อือ” ฉันตอบ “ปัจจุบันที่ฉันเลือกด้วยตัวเอง ไม่ใช่ใครเลือกให้”เขายิ้มแบบที่ไม่ใช่รอยยิ้มของคนอยากชนะใคร
last updateLast Updated : 2026-08-11
Read more

Ep. 38 เกมนี้ไม่ได้มีแค่เธอกับเขา

เสียง ติ๊ก ๆ ๆ ของเมาส์ดังเป็นจังหวะเหมือนเสียงหัวใจอีกดวงที่เต้นคู่ขนานกับเสียงพัดลมจากคอมพิวเตอร์เครื่องแรงของโอมคืนนี้เขามี แมตช์สตรีมพิเศษ กับเพื่อนร่วมทีม งานโพรโมตใหญ่ของทีมสังกัดที่กำลังจะเข้าลีกระดับประเทศ แมตช์นี้มีทั้งผู้เล่นชายและหญิงหกคน บวกกับโค้ชอีกหนึ่งคน และ…แน่นอน มีมิราด้วยมิราสตรีมเมอร์สาวคนดังที่เคยร่วมไลฟ์กับโอมในแมตช์การกุศลวันนั้นผู้หญิงที่ทั้งเซ็กซี่ ขี้เล่น พูดจาเก่ง และแฟนคลับชิปกับโอมจนแท็กเรือ #Omira ขึ้นเทรนด์มาแล้วครั้งหนึ่งและฉัน…คือคนที่นั่งอยู่บนโซฟาในห้องเดียวกันกับเขา ไม่ใช่เพื่อควบคุม ไม่ใช่เพื่อเฝ้า แต่เพื่อ “อยู่” เพราะฉันรู้ว่า เกมนี้…ไม่ได้มีแค่เขากับฉันมันมีเพื่อนร่วมทีมมันมีแฟนคลับมันมีโค้ชและสปอนเซอร์มันมีทั้งโลกของเขาที่ฉันต้องเรียนรู้จะ “อยู่ร่วม” ไม่ใช่ “อยู่แทน”“เริ่มสตรีมอีกสิบห้านาที” เขาพูดขึ้นขณะสวมชุดทีมเบา ๆ ผมเซตนิดหน่อย ใบหน้าเรียบขรึมแบบที่เขามักเปิดโหมดจริงจังเวลาแข่ง“ตื่นเต้นไหม” ฉันถาม“นิดหน่อย” เขาหัวเราะ “แต่โอมมั่นใจในทีม”“ดีแล้ว” ฉันเดินไปหยิบแก้วน้ำเย็นมายื่นให้เขา “ดื่มก่อนขึ้นเวที…เอ๊ย เวทีเกม”“ขอบคุณครับ
last updateLast Updated : 2026-08-13
Read more

Ep. 39 เริ่มหวงจริงจัง

เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ฉันดังขึ้นขณะนั่งพิมพ์ต้นฉบับอยู่ที่โต๊ะทำงานในคาเฟประจำใกล้บริษัท สถานที่ที่ฉันมักมานั่งเขียนเวลาต้องการสมาธิและกาแฟดี ๆรัน: “อ่านต้นฉบับเธอที่ลงในเพจเมื่อคืนแล้วนะ เขียนดีมาก เหมือนอ่านใจคนที่เคย ‘รอ’ ใครสักคน”รัน: “ขออนุญาตแชร์นะ :)”ฉันมองหน้าจออยู่ครู่หนึ่ง แล้วพิมพ์ตอบไปอย่างสุภาพและสั้นที่สุดลลิล: “ได้เลย ขอบคุณที่ชอบค่ะ :)”ฉันไม่ได้คิดอะไร…แต่คงไม่รู้เลยว่าคนอีกฝั่งของโลกในแอปจะ “คิด” มากกว่าแค่คำว่าแชร์เพราะอีกสิบนาทีต่อมา มีเสียงข้อความใหม่จากอีกคนหนึ่ง โอมโอม: “รันคอมเมนต์ใต้โพสต์เธอ ว่า ‘ผู้หญิงคนนี้ยังเขียนเก่งเหมือนเดิม’”โอม: “โอมแค่ถามเฉย ๆ นะ…เรายังติดต่อกันอยู่เหรอ”ฉันมองข้อความนั้นนานกว่าปกติ ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปช้า ๆลลิล: “ไม่ค่ะ เขาแค่แชร์โพสต์ ฉันไม่ได้คุยอะไรด้วย”ผ่านไปไม่ถึงสิบวินาที…โอม: “โอเคครับ ขอโทษที่ถามแบบนั้น”โอม: “แต่โอมยอมรับว่า…รู้สึกไม่ดีนิดหน่อย”คำว่า ไม่ดีนิดหน่อย ของโอม ไม่ใช่คำพูดของคนหึงแบบไร้เหตุผลแต่มันคือคำพูดของคนที่เริ่ม “หวงจริง ๆ”เย็นนั้น โอมมารับฉันที่คาเฟเหมือนปกติแต่บรรยากาศในรถกลับเงียบกว่าทุกค
last updateLast Updated : 2026-08-13
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status