ทนหน่อยทูลหัว มีผัวติดเกม

ทนหน่อยทูลหัว มีผัวติดเกม

last updateLast Updated : 2026-08-18
By:  เธียรนราCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
56Chapters
375views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อผู้ชายที่รักเกมเป็นชีวิตจิตใจ รักมากกว่าโลกทั้งใบที่เขามี ต้องมาอยู่ร่วมชายคากับผู้หญิงที่ “อยากให้เขาสนใจมากกว่าเกม” ความรักระหว่าง “ผัวติดเกม” กับ “เมียติดเขา” จึงเริ่มต้นขึ้นพร้อมสงครามประสาทประจำวันแบบน่ารัก ๆ แต่ก็แอบร้อนแรงสุดใจ เพราะเขาคือผู้ชายที่ทำให้เธอทั้ง หัวร้อน และ หัวใจละลาย ไปพร้อมกัน “ถ้าเกมมันสนุกมากขนาดนั้น งั้นนายก็ไปแต่งงานกับเกมเลยไหม!” “แป๊บ ๆ ขออีกเกม” “…..” “ตัวเองว่าไงนะครับ”

View More

Chapter 1

อารัมภบท

أنا باسم، ولدت ونشأت في الجنوب، لكنني تزوجت امرأة من الشمال.

في عطلة العيد هذا العام، اقترحت زوجتي أن نقضيه عند أهلها.

فقد مضت على زواجنا سنوات عدة، وكنا نقضي العيد في كل مرة عند أهلي.

أما هذا العام، فقد أصرت زوجتي على أن نقضي العيد مرة عند أهلها، مهما يكن.

كان شتاء الشمال شديد البرودة، وكانت الثلوج تتساقط خارج البيت، فيما كانت مدفأة الحائط شديدة السخونة.

وما أدهشني أن بيت أهل زوجتي لم يكن فيه سوى فراش أرضي واحد بجوار مدفأة الحائط، وكانت الأسرة كلها تجتمع عليه عادة لتناول الطعام والنوم.

كان أهل ريف الشمال مضيافين للغاية. وما إن وصلت حتى ذبحوا دجاجة ترحيبا بي، وامتلأت الطاولة بجوار المدفأة بأطباق ساخنة يتصاعد منها البخار.

وقدمت لي أخت زوجتي بعناية وعاء من حساء الدجاج، فلامست أصابعها ظهر يدي من غير قصد، وكان ملمس أصابعها رقيقا وناعما للغاية.

رفعت رأسي ونظرت إليها. لم أرها منذ سنوات، ولم أتوقع أن تلك الطفلة الصغيرة قد غدت الآن شابة ناضجة.

كانت نضرة المحيا، جميلة وغاية في الرقة.

وكان قوامها قد نضج على نحو متناسق؛ فرغم معطفها السميك، ظلت استدارة صدرها الممتلئ واضحة.

وحين انتبهت إلى تلامس يدينا، خفضت رأسها خجلا.

فتورد وجهها الأبيض على الفور.

ذكرتني هيئتها هذه بزوجتي عندما تعرفت إليها أول مرة.

لكننا اليوم، بعد سنوات طويلة من الزواج، لم تعد بيننا حرارة الشباب.

سألت والدي زوجتي: "أظن أن ليان بلغت الثامنة عشرة، أليس كذلك؟ هل ستلتحق بالجامعة هذا العام؟"

ولما رأت ليان أنني أسأل عنها، ارتسمت على شفتيها ابتسامة خفيفة.

وضعت حماتي ملعقتها جانبا وقالت:

"لولو في التاسعة عشرة هذا العام. لم توفق في الالتحاق بالجامعة العام الماضي، فبقيت في البيت سنة كاملة، ونفكر الآن في إرسالها إلى المدينة للعمل."

"لم تكن محظوظة مثل أختها، التي تزوجت رجلا طيبا مثلك."

شعرت بحرج شديد عندما سمعت حماتي تمدحني هكذا.

"لا تقولي ذلك، فأنا لا أفعل سوى السعي وراء لقمة العيش."

وفجأة نظر إليّ والدا زوجتي بملامح جادة.

"يا باسم، الحقيقة أننا نريدك أن تأخذ ليان معك إلى المدينة لتعمل هناك."

"فليان لم تذهب إلى المدينة من قبل، وستكون بأمان معكما."

فهمت من كلامهما أن ليان ستأتي للإقامة في بيتنا.

تزوجت الأخت الكبرى، وها هي الصغرى ستأتي معها أيضا! فابتهجت في سري، وسارعت إلى الموافقة:

"حسنا، اتركا الأمر لي."

لكن زوجتي الجالسة إلى جواري لم يعجبها الأمر، فرمقتني شزرا وتمتمت:

"بما أنك قررت أن يكون على مائدتنا صحن إضافي من الآن فصاعدا، فستتولى أنت غسل الصحون؟"

لكنني كنت أعرف أن زوجتي لا تريد لأختها أن تقيم معنا؛ ففارق السن بينهما كبير، وعلاقتهما ليست جيدة في العادة.

فقالت ليان ببراءة: "لا داعي يا أختي، سأغسل صحني بنفسي."

فضحكنا جميعا من كلامها.

وعندما حل الليل، اشتد البرد.

طلب منا والدا زوجتي أن ننام جميعا على فراش أرضي واحد بجوار المدفأة. وكان الحطب يتقد فيها، فكانت الغرفة دافئة ومريحة.

ورغم أننا كنا ننام على فراش واحد، فقد كنا نغطي أنفسنا بلحافين منفصلين؛ كنت أنا وزوجتي تحت لحاف، بينما كان والداها وليان تحت اللحاف الآخر.

وصادف أن كانت ليان مستلقية بجواري مباشرة، ولم يكن يفصل بيننا سوى طرفي اللحافين.

لكن المشكلة أن الفراش كان ضيقا ولا يتسع لنا نحن الخمسة، حتى إنني وليان كنا متلاصقين تقريبا.

كانت هذه الفتاة الساذجة مهملة في دراستها منذ صغرها، ولم يعلمها أحد ضوابط التعامل بين الرجل والمرأة.

وبدت كأنها لا تفهم شيئا في هذه الأمور؛ فقد استقرت يدها عند أصل فخذي.

ولو تحركت يدها قليلا إلى الجانب، للمست عورتي.

فتراجعت بجسدي قليلا إلى الخلف، متعمدا الابتعاد عن يدها.

فبقاء يدها الصغيرة الدافئة عند أصل فخذي كان كفيلا بأن يفقدني السيطرة على نفسي، فتقع أمور لا تحمد عقباها.

لكن ما إن تراجعت قليلا، حتى مدت ليان يدها نحوي أكثر!

فانتفض قلبي من المفاجأة؛ لا بد أن ليان تفعل ذلك عمدا!

مع أنني كنت أراها جميلة ومفعمة بالأنوثة، فإن ذلك لم يكن سوى شعور طبيعي لدى أي رجل.

ولم تكن لدي تجاهها أي نية من ذلك النوع، إطلاقا!

وفوق ذلك، كانت زوجتي نائمة خلفي؛ فحتى لو راودتني الرغبة، لما جرؤت على فعل شيء!

كانت ليان نائمة، فلم أجرؤ على إبعاد يدها خشية أن أوقظها.

فتراجعت بجسدي إلى الخلف مرة أخرى.

ولأن الفراش كان ضيقا أصلا، فقد زاحمت زوجتي حتى التصقت بالحائط.

فدفعتني بقوة وقالت:

"لم يعد لدي أي متسع هنا، فلا تزاحمني."

فدفعتني تلك الدفعة إلى جوار ليان مباشرة، فأصبحت ملاصقا لها تماما.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
56 Chapters
อารัมภบท
เสียงคลิกเมาส์ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สะท้อนใบหน้าคมเข้มของชายคนหนึ่งคิ้วเข้มขมวดเล็ก ๆ ขณะมือขวาขยับเมาส์ มือซ้ายกดแป้นพิมพ์อย่างคล่องแคล่วเขาคือ โอม ภูมิทัต มาดนิ่ง ขรึม ดูหยิ่งนิด ๆและใครที่ไม่รู้จักเขาดีพอคงคิดว่าเขาเป็นคนเย็นชา แต่สำหรับคนที่รู้จักดีจริง ๆ อย่างฉัน…เมื่อใดที่เขาต้องอยู่กับแฟน จากเสือร้ายกลับกลายเป็นแมวขี้อ้อน และนอกจาก แฟน ก็มี เกม นี่แหละ ที่เขาติดเป็นชีวิตจิตใจ“โอม…” ฉันเรียกเขาเสียงอ่อนขณะเดินออกมาจากห้องครัวถือแก้วน้ำแต่เขาไม่ขยับ ไม่ตอบ และไม่ปริปากสักคำ“โอม” ฉันลองเรียกอีกครั้ง พร้อมยืนเท้าเอวมองแผ่นหลังเขาที่กำลังตั้งอกตั้งใจฟาดฟันศัตรูในเกมอย่างไม่ลืมหูลืมตาเหมือนเดิม... เงียบกริบไม่ใช่เพราะเขาไม่ได้ยิน แต่เพราะ เขารู้…และตั้งใจจะเมินแบบนี้ทุกวัน ทุกคืน และทุกครั้งที่เขาเข้าสู่ “โหมดเกมเมอร์”ส่วนฉันคือ ลลิล ลลิลดา สาวออฟฟิศธรรมดา ๆ ที่รักการเขียนนิยายและอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจอาชีพเสริมคือ “คนบ่นผัวติดเกม”สถานะปัจจุบัน กำลังคบกับผู้ชายที่พร่ำบอกทุกวันว่ารักฉันมาก แต่ก็ไม่เคยวางเมาส์ก่อนตีสองตอนนี้พวกเราอยู่ในช่วง “คบศึกษา
last updateLast Updated : 2026-07-27
Read more
EP. 1 จุดเริ่มต้นสงครามประสาท
เสียงคลิกเมาส์และเสียงตะโกนของผู้ชายคนหนึ่งระหว่างคอลเกมดังขึ้นแทบทุกสองนาที…“ไอ้เหี้ย! ยิงให้มันโดนสิวะ!”“โห่…ไอ้สัตว์ จะตายอยู่แล้ว!!”“เฮ้ย ๆ ๆ ๆ กูแบกเองก็ได้!”เสียงนั้นดังทะลุกำแพงห้องนอนออกมาจน ลลิล ที่นั่งทำงานอยู่ในห้องรับแขกอดที่จะถอนหายใจพรืดยาวไม่ได้ ไม่รู้เป็นรอบที่เท่าไรของวันแล้ว“อีกแล้ว…” ฉันบ่นกับตัวเองลำพังเบา ๆ มือบางยังคงกดแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์บนโต๊ะเป็นจังหวะอย่างเบื่อหน่ายตอนนี้เกือบสามทุ่ม…และนี่คือชั่วโมงที่โอม แฟนหนุ่มของฉัน ฮีกำลังเข้าสู่โหมด “โลกนี้ไม่สำคัญ ตอนนี้มีแค่เกมและทีมเท่านั้น”เวลาสามทุ่มตรง… เหมือนตั้งนาฬิกาปลุกไว้ในหัวเขาจะนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์เครื่องโปรดที่จัดสเปกแรงสำหรับลุยศึกในทุกเกม พลางจัดท่าจัดทาง เตรียมอุปกรณ์สำคัญ มือหนาเอื้อมไปจับหูฟังที่มีแสงไฟนีออนสะท้อนแสงสีสวยมาครอบหู เตรียมลงสนามสู้รบกับเหล่าเกมเมอร์ออนไลน์และหลังจากนั้นเวลาอีกสามสี่ชั่วโมง… เขาจะไม่หันมาสนใจเลยว่าโลกนี้จะมีแฟนสาวคนสวนอย่างฉันอยู่ด้วยหรือไม่“ถ้าเกิดบ้านไฟไหม้นะ… ฉันเชื่อเลยว่าซีพียู คือสิ่งแรกที่เขาจะหิ้วหนีแทนที่จะหิ้วฉันออกมา”ลลิลพึมพำ ก่อนจะยกกาแฟเมนูโปร
last updateLast Updated : 2026-07-27
Read more
EP. 2 แพ้ทางเธอทุกที
เช้าวันถัดมา…ปี๊บ... ปี๊บ... ปี๊บ...เสียงแจ้งเตือนดังอย่างรวดเร็วและถี่รัวจากโทรศัพท์ดังเป็นระยะ ขณะที่แสงแดดอ่อน ๆ ยามสายลอดผ่านผ้าม่านกำมะหยี่สีขาวเข้ามาในห้องนอนเล็ก ๆ ของทั้งคู่ลลิลขยับตัวเล็กน้อยพร้อมตาที่ยังคงปรือปรอย ก่อนจะควานหาโทรศัพท์ใต้หมอน มือเรียวหยิบขึ้นมาดูเวลาแล้วถอนหายใจพรืดยาวออกมาเบา ๆ“สิบโมงกว่าแล้วเหรอเนี่ย…”เมื่อคืนฉันเหนื่อยกับการบ่นและการโดนง้อจนหลับไปพร้อมกับอ้อมแขนแกร่งของผู้ชายที่ติดเกมเป็นชีวิตจิตใจฉันไม่รู้หรอกว่าแฟนตัวดีนอนตอนไหน…หรือว่าเขาแอบลุกไปเล่นอีกตาด้วยซ้ำพอนึกถึงคำพูดส่งท้ายก่อนนอนเมื่อคืน“คืนนี้ขออีกตาได้ไหม”ฉันก็อยากจะยกหมอนมาฟาดหน้าเขาอีกรอบ“ผู้ชายบ้าอะไร ยอมเมียก็แค่ครึ่งเดียว แล้วอีกครึ่งก็ยกให้เกมหมด”ร่างเล็กค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปในครัว กลิ่นกาแฟลอยอบอวลในอากาศลลิลเป็นคนที่รักกาแฟหรือจะเรียกว่าติดกาแฟก็ได้ และเช้านี้…ฉันคงต้องการเติมคาเฟอีนแบบแรง ๆ สักแก้วให้เข้าเส้นเพื่อระงับอารมณ์คุกรุ่นที่มีไม่ให้พุ่งปรี๊ดตั้งแต่ยังไม่เที่ยงวันไม่ทันที่คนตัวเล็กจะหมุนตัวกลับไปที่โต๊ะกินข้าว… เสียงฝีเท้าแผ่วเบาก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ก
last updateLast Updated : 2026-07-27
Read more
Ep. 3 ถึงปากจะดีแต่ใจบาง
“บอกว่าไม่ต้องมารับก็ได้…”เสียงบ่นเบา ๆ ของ ลลิลดา ดังขึ้นขณะที่ก้าวออกจากลิฟต์กระจกหน้าบริษัท ใบหน้าเรียวซ่อนความเขินไว้ภายใต้สีหน้าที่แกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจ ทั้งที่จริง ๆ ข้างในหัวใจกำลังเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะภาพของ โอม ที่ยืนพิงรถยนต์ส่วนบุคคลสีดำอยู่ตรงหน้าทางออกบริษัท สวมเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนธรรมดา ๆ แต่กลับดูเท่จนใครผ่านไปมาก็ต้องเหลียวมอง ทำให้เธอรู้สึกเหมือนโดนสปอตไลต์สาดใส่กลางวันแสก ๆโอมไม่ใช้ผู้ชายที่แต่งตัวจัดจ้านหรือหรูหราอะไรเลย แทบจะดูธรรมดา ๆ เสียด้วยซ้ำ แต่ด้วยความนิ่งสุขุม ความสูงที่มากถึงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนฯ รูปร่างดีฉบับครูสอนว่ายน้ำที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ความคูลแบบธรรมชาติของเขานั่นแหละ…เป็นเสน่ห์ที่ไม่ต้องพยายามเขาโบกมือเรียกฉันเบา ๆ แล้วเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับให้เหมือนเป็นเรื่องปกติ“มานี่ดิ เมีย~”“อย่าเรียกแบบนั้นต่อหน้าคนอื่นได้ไหม!” เธอขมวดคิ้วใส่ทันที แม้เสียงจะไม่ได้ดังมากนัก แต่แววตาหงุดหงิดมีเต็มร้อย“ก็เมียโอมจริง ๆ นี่” เขายิ้มขี้เล่น ใบหน้าเรียบนิ่งนิด ๆ แต่ริมฝีปากกลับยกขึ้นมุมหนึ่ง ยิ้มแบบที่ฉันแพ้เขาไปทุกที“ไม่ใช่!” ลลิลตอบกลับทันที แล้วรีบ
last updateLast Updated : 2026-07-27
Read more
Ep. 4 เดตไนต์
เย็นวันศุกร์วันที่ควรจะสบายที่สุดของสัปดาห์ แต่สำหรับ ลลิลดา กลับเป็นวันที่ชีพจรขึ้น ๆ ลง ๆ ตั้งแต่ช่วงบ่ายลลิลปิดเอกสารชุดสุดท้ายของไตรมาสด้วยความโล่งอก ก่อนจะแอบยิ้มคนเดียวเมื่อคิดถึง แผนลับ ของตัวเอง ทำข้าวเย็นให้ โอม แบบจริงจังครั้งแรกในรอบเดือน ไหน ๆ เขาก็สัญญาว่า “ศุกร์นี้โอมว่าง ให้รางวัลโอมเป็นมื้อโฮมคุกหน่อยดิ” ลลิลเลยจัดหนักทั้งสปาเกตตีซอสโบโลเนส สลัดมันฝรั่ง และบราวนี่หน้ากรอบที่คัดสูตรมาจากเพจโปรด“วันนี้นายหนีพ้นหูฟังแน่ ๆ” หญิงสาวบ่นยิ้ม ๆ ระหว่างกดสั่งของสดให้ไรเดอร์ไปส่งถึงคอนโดมิเนียม พร้อมไลน์หาเขาเพื่ออัปเดตLalil_O : เลิกกี่โมงOHM PT : น่าจะหนึ่งทุ่มLalil_O : ตรงเวลา ให้ผ่านOHM PT : ครับเมีย~ Lalil_O : ยัง! ยังไม่ใช่เมีย!OHM PT : ก็เมียในใจไงเธอเผลอยิ้มจนแก้มร้อนวาบ แต่ก็รีบพิมพ์จุด ๆ กลบเกลื่อน ก่อนเก็บของกลับบ้านด้วยความกระตือรือร้นผิดปกติหกโมงครึ่ง กลิ่นซอสโบโลเนสเคี่ยวกับใบกระวานหอมฟุ้งไปทั้งห้อง ครัวเล็ก ๆ ดูคึกคักราวรายการทำอาหาร ลลิลโยนเส้นสปาเกตตีที่เตรียมไว้ลงหม้อพร้อมตั้งเวลา พึมพำกับตัวเองเหมือนกำลังบริกรรมคาถา“สิบนาทีพอดี… สลัดเข้าตู้แล้ว บรา
last updateLast Updated : 2026-07-27
Read more
Ep. 5 จบแล้ว โอม MVP
สี่ทุ่มสิบห้าแกรก ประตูห้องโอมเปิดออกพร้อมเสียงเท้าเบาก้าวอย่างระแวดระวัง “ลลิล...”หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองช้า ๆ แววตานิ่งอย่างควบคุม “จบยัง”“จบแล้ว โอม MVP-” เขาชะงักเมื่อเห็นหน้าร่างบางตรงหน้า “เอ่อ… ขอโทษ”“ขอโทษเรื่องอะไรล่ะ” น้ำเสียงลลิลเรียบนิ่งดูเฉยชาจนน่ากลัว“ที่ผิดสัญญา… แต่ทีมมันขาดโอมไม่ได้จริง ๆ” ชายหนุ่มขยับเข้าใกล้ ยกมือเกาศีรษะอย่างรู้สึกผิด “โอมรีบสุด ๆแล้วนะ”“รีบ?” ลลิลหัวเราะในลำคอ “รีบจนเทียนดับ อาหารเย็นชืด บราวนี่แข็ง ขอบคุณนะ”เงียบ… มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศในห้องที่กำลังทำงานเขามองโต๊ะอาหาร เห็นเทียนที่เหลือแค่ก้อนไขมัน เอียงคอเล็กน้อยเหมือนเพิ่งตระหนักว่าคนตรงหน้าเตรียมทุกอย่างไว้ขนาดไหน “ลลิล โอม-”“นายจะพูดว่าอะไรต่อดีล่ะ” เธอวางส้อมลงเบา ๆ “ว่าเกมก็แค่คืนนี้ ว่าทีมต้องครบ ว่าเป็นไฟนอล ว่าแป๊บเดียว ว่าเดี๋ยวจะชดเชย… ฉันท่องได้แล้วนะประโยคพวกนี้”“งั้น…โอมจะไม่พูดซ้ำ” เขาเงียบไปชั่วครู่ ริมฝีปากเม้มแน่น “โอมผิด โอมเห็นแก่ตัว โอมทำลลิลผิดหวัง”ฉันไม่คาดคิดว่าจะได้ยินคำนี้ตรง ๆ จากปากผู้ชายอย่างเขา พลางเม้มปาก ใจเจ้ากรรมนุ่มลงชั่ววูบ แต่ก็รีบตั้งกำแพง “รู
last updateLast Updated : 2026-07-27
Read more
Ep. 6 ทนหน่อยทูนหัว
“แน่ใจนะ” ลลิลถาม“แน่ใจ” เขาวางโทรศัพท์คว่ำลงบนโต๊ะ “โอมมีเดตไนต์ฉุกเฉิน กำหนดเอง ณ ตอนนี้”“ใครอนุมัติ” คนตัวเล็กแกล้งขมวดคิ้ว“บอสใหญ่ของโอม” หนุ่มหน้าคมเอียงหน้าเข้ามาใกล้ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองสบอย่างตั้งใจ “คนที่นั่งตรงหน้า”หัวใจฉันเต้นระรัวอย่างห้ามไม่อยู่ กระแอมเบา ๆ “เอาบราวนี่ไปเพิ่มอีกชิ้น แล้วไปเปิดหนัง…ห้ามแอบหยิบมือถือ”“รับคำสั่งครับ” เขายืนขึ้นทำท่าตะเบ๊ะตลก ๆ จนฉันหลุดหัวเราะหนังเริ่มฉายบนหน้าจอสมาร์ตทีวีขนาดหกสิบห้านิ้ว ลลิลนั่งพิงหมอน ส่วนโอมนอนเอนหัวบนตักนุ่มของฉัน พลางห่มผ้าห่มไว้หลวม ๆ ความเงียบที่ครั้งหนึ่งเคยอึดอัด กลับอบอุ่นอย่างประหลาดระหว่างที่ภาพยนตร์กำลังดำเนินไป โทรศัพท์ของหนุ่มบนตักสั่น เขายกขึ้นดูแล้วกดปิดเงียบ ส่งยิ้มแหย ๆ ให้เจ้าของตักนิ่มโดยไม่พูดอะไรลลิลไม่ได้เอ่ยคำใด เพียงลูบโอมเขาเบา ๆ หนึ่งที ท่าทีที่ทำเองยังแอบตกใจว่าไปเอาความอ่อนโยนแบบนี้มาจากไหน“โอมจะติดเกมให้น้อยลง” เขาพูดไม่ดังไม่เบา “แต่จะติดลลิลให้มากขึ้น”ฉันคว้าหมอนทุบไหล่เจ้าของประโยคเมื่อครู่เบา ๆ “ปากดี”“แต่ใจจริง” เขาทวนเป็นรอบที่สามของคืนฉันส่ายหน้า “โอเค…ให้ผ่านหนึ่งคืน ถ้ายั
last updateLast Updated : 2026-07-31
Read more
Ep. 7 ทนหน่อยทูนหัว (2)
รุ่งเช้าบรรยากาศบนรถไฟฟ้าในตอนเช้าแน่นขนัดด้วยผู้คนตามปกติ กลิ่นกาแฟ กระดาษเอกสาร น้ำหอมจากหลากหลายแรนด์ปะปนกัน โอมยืนกันหลังให้แฟนสาว มือหนาค่อย ๆ แบจับราวเหนือศีรษะ ขณะที่มืออีกข้างจับสายสะพายกระเป๋าเธอไว้ไม่ให้แกว่งกระแทกคนอื่น“ไม่ต้องจับก็ได้ เดี๋ยวตกสถานีแล้วลากไม่ทัน” เธอหัวเราะคิก“โอมไม่ได้จับกระเป๋า โอมจับเจ้าของกระเป๋าต่างหาก” เขาเอนตัวลงมากระซิบข้างใบหู แค่พอให้ได้ยินกันสองคน “ทนหน่อยทูนหัว รถมันเบียด”เธอปรายตาขึ้นมองค้อน แต่เผลอกัดริมฝีปากกลั้นยิ้มสัญญาณรถไฟดัง ปิ๊ง ก่อนประตูจะเลื่อนเปิดที่สถานีชานชาลาใกล้บริษัทเธอ เขายื่นมือมารับเหมือนเดิม “ลงก่อน เดี๋ยวคนชน”“ขอบคุณ” เธอพูดสั้น ๆ เดินออกมายืนริมทาง เช็กรองเท้าก่อนเงยขึ้น ใบหน้าของโอมอยู่ตรงหน้าใกล้เกินกว่าจะตั้งตัวได้ เขายิ้มบาง ๆ“เย็นนี้ให้ไปรับไหม”“ไม่ต้อง” เธอส่ายหัว “วันนี้มีประชุมกับทีมต่อ ไปละ”“โอเค” เขาพยักหน้าไม่เซ้าซี้ “ถ้าเหนื่อยมากบอกนะ เดี๋ยวส่งของหวานไปปลอบใจ ทนหน่อยทูนหัว”“พอ! หยุดเรียกคำนี้!” เธอแสร้งดุ แต่รอยยิ้มยังค้างอยู่ตรงมุมปากเขายกมือทำท่ารูดซิปปาก “ครับ ๆ ตั้งใจทำงานนะครับคนเก่ง”เธอเดินไป
last updateLast Updated : 2026-07-31
Read more
Ep. 8 คำเตือน
คอนโดมิเนียมติ๊งลิฟต์คอนโดมิเนียมเปิดออกในเวลาเกือบสองทุ่มครึ่ง ไฟในห้องนั่งเล่นเปิดสลัว ๆ โอมอยู่ในครัว พยายามถอดฝาเครื่องปิ้งขนมปังอย่างมุ่งมั่นราวแก้ปริศนาโลกแตก“นายทำอะไร” ลลิลหัวเราะ“ภารกิจชดใช้ภาคสาม: ขนมปังกระเทียมเนยชีส แต่เครื่องมันดื้ออะ” เขาเงยหน้า พอเห็นเธอ มือหนาก็วางทิ้งอุปกรณ์ทุกอย่างลงทันที “เป็นไง ยิ้มไหม”“ยิ้มสิ” เธอตอบตรง ๆ “งานน่าสนใจดี”“ดีแล้ว” เขาพยักหน้า “แต่ถ้าเขา-”“เราเป็นแค่พาร์ตเนอร์งานกันเท่านั้น” เธอพูดก่อนที่เขาจะได้จบประโยค “ไม่ใช่พาร์ตเนอร์หัวใจ”โอมยิ้มกว้าง คราวนี้เป็นร้อยยิ้มที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นจริงใจไม่มีกวน “ขอบคุณที่บอกนะ”ลลิลถอดรองเท้า วางกระเป๋า แล้วเดินเข้าไปใกล้กว่าเดิม “นายอยากรู้ไหม ทำไมคำว่า ทนหน่อยทูนหัว ถึงทำให้ฉันไม่โกรธเท่าคำว่า แป๊บเดียว”เขาเกาหัวแกรก ๆ “เพราะมันหวานกว่า?”“เพราะมันเหมือนนายกำลังพูดกับฉัน ไม่ใช่กำลังพูดกับเวลา” เธอพูดช้า ๆ “คำว่า ‘แป๊บเดียว’ ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันไม่สำคัญ แต่คำว่า ‘ทนหน่อยทูนหัว’ …มันเหมือนนายกำลังวางมือหนา ๆ ที่แผ่ไออุ่นลงบนหัวฉันเบา ๆ แล้วบอกว่า ฉันเห็นว่าเธออยู่ตรงนี้นะ ขอเวลาฉันจัดการอะไร
last updateLast Updated : 2026-07-31
Read more
Ep. 9 วันเกิดที่...ไม่โรแมนติก
เช้าวันอังคารวันธรรมดาที่ดูไม่พิเศษสำหรับใครทั้งนั้น ยกเว้น ลลิลเธอวางโทรศัพท์ลงข้างหมอนหลังปิดเสียงปลุกครบรอบสามครั้งติดกัน แล้วยิ้มจาง ๆ กับตัวเองตอนเห็นเลขวันที่บนจอ21 ตัวเลขที่เธอผูกพันตั้งแต่เด็ก เพราะเป็นวันเกิดของตัวเองเธอพลิกตัวหันไปทางซ้าย เตียงกลับว่างเปล่า เสียงน้ำจากห้องน้ำดังเป็นจังหวะ แฟนหนุ่มกำลังอาบน้ำ เธอลุกขึ้นนั่ง ลูบโอมตัวเองลวก ๆ พลางเหล่มองสติกเกอร์เล็ก ๆ ที่เขาแปะไว้ตรงกระจกโต๊ะเครื่องแป้งเมื่อสองวันก่อน“เดตไนต์ศุกร์ที่สอง ห้าม ‘แป๊บเดียว’ เกิน 20 นาที มื้อเช้าเสิร์ฟถึงเตียง : 1/2 ทนหน่อยทูนหัว... โอมกำลังหัดเป็นคนดี”เธอหัวเราะหึในลำคอ แม้คำว่า ทนหน่อยทูนหัว จะทำให้หน้าอุ่นทุกครั้งที่ได้ยิน แต่วันนี้ลลิลอยากได้อะไรมากกว่าคำพูด นั่นคือ เวลาไม่ได้อยากฉลองใหญ่โต ไม่อยากดอกไม้ช่อใหญ่ หรือของขวัญชิ้นโตราคาแพง แค่อยากนั่งกินเค้กง่าย ๆ ชิ้นเล็ก ๆด้วยกันหลังเลิกงาน ถ่ายรูปฟิล์มสองสามใบไว้ดูตอนแก่ เท่านี้จริง ๆแกรก...ประตูห้องน้ำเปิดออก ไอน้ำอุ่นพวยพุ่ง ชายตัวโตเปลือยท่อนบน ผ้าขนหนูผืนกำลังพอดีสีขาวพันรอบเอวเดินออกมาพลางเช็ดโอมที่เปียกหมาด ๆ พร้อมกลิ่นสบู่สะอา
last updateLast Updated : 2026-08-01
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status