All Chapters of PLAYBOY GUY กับดักร้ายนายเพลย์บอย: Chapter 11 - Chapter 20

ตอนนั้นผมพูดกับตัวเองแบบนี้ ตอนนั้นผมวางสายจากน้ำฟ้าแล้วยิ้มมุมปากบอกตัวเองอย่างร้ายกาจและพอใจแบบนี้ หลังจากที่โทรหาน้ำฟ้าแล้วก็ได้ผลตามคาด แค่หลอกล่อนิดเดียวเธอก็หลงกลเดินตามเกมที่ผมวางไว้ เธอตกหลุมพรางของผมแล้วส่งลิลลี่เพื่อนเธอมาให้ติดกับดักของผมโดยไม่ยากเย็นอะไรเลยแล้วถ้าถามว่าตอนนั้นผมทำแบบนี้ทำไม ลงทุนโทรไปโกหกตอแหลกับน้ำฟ้าทำไมอ่ะเหรอ ทั้งๆที่มันไม่ใช่วิสัยผม ที่จะต้องลงทุนโกหกตอแหลเพื่อที่จะได้เอาผู้หญิง ในเมื่อผู้ชายอย่างผม ไม่จำเป็นต้องเข้าไปหา ผู้หญิงก็ดาหน้าพากันเข้ามายืนเรียงคิวต่อแถวรอให้ผมเอาอยู่แล้ว งั้นเดี๋ยวผมตอบให้แล้วกัน ก็อย่างที่ผมบอกไปไง ว่าผมจะทำให้ลิลลี่ หมายถึงยัยเพื่อนน้ำฟ้านั่นแหละ ผมเพิ่งรู้จักชื่อเธอตอนคุยกับน้ำฟ้า เอาล่ะ กลับมาเข้าเรื่องแล้วกัน ผมต้องการให้ยัยผู้หญิงจอมอวดดีคนนั้นกลืนน้ำลายตัวเองให้ได้ ผมเลยลงทุนโกหกแบบนั้น และตอนนี้มันก็สำเร็จแล้ว ตอนนี้ยัยนั่นมาจบอยู่บนเตียงผม กลายเป็นของผม กลายเป็นผู้หญิงของผมอย่างที่ผมอยากให้เป็น ก็อยากรู้เหมือนกันนะ ว่าเดี๋ยวตื่นมา ยัยจอมอวดดีจะทำหน้ายังไง จะทำหน้ายังไงที่สุดท้าย เธอก็ตกเป็นของผู้ชายเลวๆที่เธอบอกว

ฉันแข็งใจขับรถมาถึงมหาลัย โดยที่ความบอบช้ำทั้งทางร่างกายและจิตใจยังไม่หายดี แต่เพราะอีกไม่นานก็จะสอบไฟนอลแล้ว ฉันเลยต้องฝืนสังขารมาเรียน ถึงแม้กว่าจะมาถึงแม่งโคตรช้าก็เหอะ แต่มาช้าก็ดีกว่าไม่มาใช่ป่ะ“ขออนุญาตค่ะอาจารย์” ฉันเดินกะเผลกมาจนถึงหน้าคลาสก่อนจะขออนุญาตอาจารย์“เชิญค่ะ” อาจารย์ก็พยักหน้ายิ้มอนุญาต ฉันเลยเดินกะเผลกเข้าไปนั่งข้างๆ อีแฟนต้า โชคดีนะที่อาจารย์วิชานี้ท่านใจดีเลยไม่ได้ว่าอะไรเรื่องที่ฉันมาสาย“ทำไมถ่อสังขารมาเอาป่านนี้ยะ” อีแฟนต้ากระซิบถามฉัน ความจริงมันก็อาสาจะไปคอนโดไอ้เจมส์เป็นเพื่อนฉันด้วยนั่นแหละ แต่ฉันคิดว่าตัวเองเอาอยู่ เลยให้อีต้ามันมาเรียนก่อน ไม่น่าเลย รู้งี้ ความจริงให้อีต้าไปเป็นเพื่อนด้วยก็ดี ฉันมันโง่เองแหละ ที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ รู้ไม่เท่าทันแผนการเจ้าเล่ห์ของไอ้ผู้ชายสันดานชาติชั่วสารเลวคนนั้น“กูด่าผู้อีฟ้าเพลินไปหน่อย” ฉันตอแหลออกไป ไม่กล้าบอกความจริงอีต้าหรอก ก็ฉันทั้งอายทั้งรู้สึกรังเกียจทั้งสมเพชตัวเอง“ตลอดแหละมึง เรื่องฝีปากนี่ไม่เป็นสองรองใคร เออ ว่าแต่ไปโดนอะไรมาไม่ทราบยะ เห็นมึงเดินกะเผลกเข้ามาตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว” เหมือนมันจะเชื่อนะที่ฉ

ไอ้เจมส์มันขึ้นเสียงใส่ฉัน“จำไว้ ต่อจากนี้เธอเป็นผู้หญิงของฉัน และกฎในการเป็นผู้หญิงของฉัน ดูเหมือนฉันคงจะยังไม่ได้บอกเธอสินะ งั้นก็รู้เอาไว้ตอนนี้เลยแล้วกัน ว่าระหว่างที่เธอยังเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันจะมีผู้หญิงกี่คนก็ได้ แต่เธอ ต้องมีฉันแค่คนเดียว เพราะฉะนั้น ห้ามให้ตัวผู้หรือตัวอะไรที่ไหนแตะต้องเธอเป็นอันขาด”“กฎเห็นแก่ตัว! เข้าข้างตัวเอง!” นาทีนี้ ฉันคิดว่าใครๆที่ได้ยินมันพูดก็คงจะคิดเหมือนฉันทั้งนั้น ผู้ชายอย่างมันทั้งเห็นแก่ตัว ทั้งเห็นแก่ได้ ทั้งไร้หัวใจ แถมยังชอบเอาเปรียบเป็นที่สุด และคงไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากให้มันเอาเปรียบกันแบบนี้หรอก ฉันเองก็ด้วย!“นายรู้เอาไว้เลยนะ ว่าฉันจะไม่มีทางยอมทำตามกฎเฮงซวยของนายเป็นอันขาด เพราะฉันไม่ใช่ผู้หญิงของนาย ฉันไม่มีวันยอมรับมัน!”“เธอต้องยอม”“ฉันไม่ยอม! บอกแล้วไง ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของนาย ฉันไม่เป็น!” ยังไงฉันก็ยืนกรานจะต่อต้านสุดขาดใจ“ไม่เป็นเหรอ บอกดีๆไม่ฟังใช่มั้ย ต้องให้ย้ำให้เห็นเป็นรูปธรรมใช่มั้ย เอางั้นก็ได้”“อื้อ!!!” ไอ้เจมส์มันพุ่งเข้ามาจูบฉันอย่างป่าเถื่อนรุนแรงอีกรอบ แถมคราวนี้มันไม่ใช่แค่กดไหล่ฉันให้แทบจมไปกับผนัง แต่มันเหมือนจงใจ

ทันทีที่เห็นข้อความ ฉันก็ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ เพราะมันเป็นข้อความของไอ้เจมส์ และที่ฉันรู้ว่าเป็นมัน เพราะฉันเคยเมมเบอร์มันไว้ตอนน้ำฟ้าให้เบอร์มันมาตอนนั้น และฉันเมมชื่อมันว่าอะไร ก็คงเห็นชัดๆกันอยู่แล้ว ฉันคงไม่ต้องอ่านให้ฟังหรอกนะ เอาเป็นว่าเรื่องนั้นจบไป กลับมาเอาเรื่องตรงหน้านี้ดีกว่า นี่อย่าบอกนะว่า...เสียงตะกุกตะกักเหมือนคนพยายามจะเปิดประตูข้างนอกนั่น ...ก็คือมัน!!?Rrrrrrr…!!!“เห้ย!!!” ครั้งนี้ฉันสะดุ้งตกใจยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ก็ใครจะไปคิดว่าคราวนี้ไอ้(เหี้ย)เจมส์มันจะถึงกับโทรเข้ามาเลย“เอาไงดีอ่ะ” ฉันเถียง ไม่สิ ฉันคุยกับตัวเอง เพราะฉันไม่อยากรับสาย ไม่อยากคุย ไม่อยากได้ยินเสียงมัน จนกระทั่งสายตัดไป แต่มีเสียงข้อความดังขึ้นมาแทน💬MessagesHeerJamesรับสาย!!!💬MessagesHeerJamesหรือจะให้พังเข้าไป ...เห้ย! ไม่นะ (อันนี้เสียงฉันอุทานขึ้นมาเอง)💬MessagesHeerJames เลือกมาRrrrrrr...!!!!!มันโทรมาอีกรอบ และคราวนี้ฉันก็คงต้องรับสินะ ก็มันเล่นขู่จะพังประตูเข้ามา(“ทำไมเมื่อกี้ไม่รับ ส่งข้อความให้เปิดประตูก็ไม่เปิด เธอคิดจะท้าทายฉันหรือไงห้ะลิลลี่!!!”)พอฉันกดรับ มันก็วีนใส่ฉั

8 โมง...ไอ้เจมส์กลับไปแล้ว ตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสว่าง มันคงคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงข้างถนนจริงๆสินะ ถึงคิดจะมาเอาตอนไหนก็มา เอาจนมันพอใจ เอาเสร็จแล้ว อิ่มหนำสำราญสมใจมันแล้วมันก็ไป ทิ้งไว้แต่ร่องรอยอัปยศให้ฉันดูต่างหน้า กับสร้อยคอบ้าๆเส้นนึงที่ก่อนจะไปจู่ๆมันก็โยนมาให้ แถมยังยัดเยียด(แกมบังคับ)ให้ฉันใส่ไว้บนคอ(ประจานตัวเอง)อีกต่างหาก สรุปมันคงเห็นฉันเป็นผู้หญิงข้างถนนจริงๆ พวกผู้หญิงขายตัว ผู้หญิงที่แทบจะไม่มีค่าอะไร ผู้หญิงที่มันให้ค่าเซ็กส์เป็นแค่สร้อยคอเส้นนึง ตัวฉันไม่ได้มีค่าอะไรไปมากกว่านั้น หรือไม่มันก็คงเห็นฉันเป็นแค่ตัวอะไรสักตัวนึงก็ไม่รู้ คงเป็นหมาล่ะมั้ง ก็เหมือนที่มันบอกฉันก่อนที่มันจะปีนระเบียงกลับลงไป‘เอาไป แล้วก็ใส่ซะ’ ไอ้เจมส์โยนสร้อยคอสีเงินเส้นนึงลงมาบนตักฉัน ฉันที่กำลังนั่งอยู่บนเตียง ส่วนมันก็ใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้ว เหมือนเตรียมตัวจะกลับ หลังจากที่ก่อนหน้านี้ในห้องน้ำ มันเอาแต่ใจกับฉันจนพอใจ ก่อนจะ(บังคับ)อาบน้ำให้ฉันพร้อมกับมันจนเสร็จสรรพ จากนั้นก็พาฉันลงมาทุ่มบนเตียงอย่างไม่คิดจะทะนุถนอมกันสักนิดเลย มันก็โยนฉันเหมือนกับที่มันโยนสร้อยลงมาอย่างไม่ได้คิดจะใส่ใจอะไรนั่นแ