All Chapters of PLAYBOY GUY กับดักร้ายนายเพลย์บอย: Chapter 21 - Chapter 30

-LILY-“แค่นี้ก่อนนะมึง กูถึงละ”(“เออๆ ไว้ค่อยคุยกันย่ะ”) เสร็จแล้วอีแฟนต้ามันก็วางสายไป ส่วนฉันก็จอดรถแล้วนั่งนิ่งอยู่พักนึง วันนี้ป๊าขอให้ฉันช่วยเอาขนมมาให้พี่ลีโอน่ะ เห็นว่าปิดเทอมอยู่บ้านว่างๆหลายวันแล้ว เลยใช้งานซะเลย เอิ่ม... ฟังดูเหมือนป๊าหลอกด่าฉันว่าทำตัวไร้ประโยชน์ อยู่บ้านนั่งๆนอนๆหายใจทิ้งไปวันๆอยู่เหมือนกันนะว่ามั้ย - -!แต่ช่างเหอะ ฉันหน้าหนาอยู่แล้ว แค่นี้ไม่รู้สึกอะไรหรอก แต่ที่รู้สึกตอนนี้ก็มีอยู่เรื่องสองเรื่องนี่แหละ พอจะเดากันออกใช่มั้ยว่าเรื่องอะไร ใช่ เรื่องไอ้เจมส์กับน้ำฟ้านั่นแหละ และหลายวันที่ผ่านมา ฉันก็หาวิธีคลายเครียดด้วยการโทรไปแบ่งปันความเครียดให้อีแฟนต้ามันบ้าง หมายถึงโทรไปบ่นเรื่องน้ำฟ้ากับมันน่ะ แหะ ฟังดูเลวยังไงไม่รู้เนอะ เมื่อกี้ตอนขับรถฉันก็โทรไปบ่นกับมันมาตลอดทาง ก็รู้แหละว่าขับรถเขาห้ามคุยโทรศัพท์ แต่จะให้ทำไงอ่ะ คนมันเครียดนี่นา นี่ถ้าเผลอขับรถเสียหลักรถคว่ำตายขึ้นมา ฉันก็คงโทษใครไม่ได้ นอกจากโทษตัวเอง แต่ถึงจะรู้อย่างนั้น ถ้าย้อนเวลาไปได้ ฉันก็เลือกจะโทรอยู่ดี แล้วถ้าไม่ติดกับว่ามาถึงคอนโดพี่ลีโอซะก่อน ฉันก็ยังคุยกับอีแฟนต้าต่อนั่นแหละ ก็เพร

ผมไม่ใช่แค่บอก แต่บังคับท้ายทอยเธอให้หน้าเธอเข้าหาอาวุธลำหนาของผมใกล้ขึ้น และโชคดีที่ครั้งนี้เธอก็ยังคงยอมตามใจผม เธอเอากายแกร่งของผมเข้าปากเธอแล้วดูดเลียอย่างไร้ประสบการณ์ในช่วงแรก แต่เธอก็เหมือนพยายามทำให้ผมพอใจที่สุดนะ ด้วยการดูดเลียและตอดเอ็นผมให้รัวและแรงขึ้น“โอ้ว แบบนั้นแหละลิลลี่ อื้มม ซี้ดดด วันนี้น่ารักจัง” ผมให้รางวัลด้วยการเอ่ยชมเธอ มือหนาร้อนรุ่มของผมที่กอบกุมเรือนผมและท้ายทอยเธออยู่เปลี่ยนเป็นเลื่อนไล้ลงไปตามลำคอและไหล่บาง จากนั้นก็ไปจบอยู่ที่สองเต้านุ่มเด้งสู้มือของเธอ ตามด้วยขยี้เม็ดสีชมพูของเธออย่างต้องการปลดปล่อยอารมณ์เสียวสะท้านที่เธอกำลังปรนเปรอให้ผมอย่างไม่ขาดปาก“อ่าาา อืมมมม เธอสุดยอดเลยลิลลี่ ซี้ดดด นมเธอก็โคตรสู้มือเลยแม่ง” ผมครางบอกอย่างเสียวซ่าน ในขณะที่ลิลลี่ยังคงจัดการลูกชายให้ผมอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง“อึกๆๆๆ...!!!” เธอตอดแท่งเอ็นของผมลึกเข้าไปจนเกือบถึงช่องคอในบางจังหวะ ผมรู้สึกได้ และมันก็โคตรถูกใจผม ผมเพิ่งรู้นะว่ายัยจอมดื้อด้านอย่างเธอนี่แม่ง บทจะว่านอนสอนง่ายก็ว่านอนสอนง่ายสุดๆ “อ่าา ลิลลี่ กละ...ใกล้ ใกล้แล้ว” การที่เธอตอดรัวๆถึงใจขนาดนี้ มันก็ไม่แปล

วันต่อมา...“ฉันกลับได้รึยัง” เสียงนั้นดังเข้าหูผมทันทีที่ผมลืมตาตื่นขึ้นมา เสียงของยัยผู้หญิงที่ตอนนี้คงกล้ากลับมาอวดดีท้าทายผมเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือตอนนี้เธอนั่งมองผมนิ่งๆอย่างรอคำตอบอยู่ตรงขอบเตียงในขณะที่ผม... โธ่เว้ย! ให้ตายสิวะ แม่งผมคงไม่ต้องบอกหรอกใช่ป่ะ ว่าผมจะถูกยัดเยียดให้อยู่ในอารมณ์ไหน ที่ตื่นมาแล้วเจอแบบนี้ ทั้งที่เมื่อคืนอุตส่าห์ได้หลับอย่างฟิน หลังจากได้(บังคับ)พาลิลลี่ท่องวิมานจนแทบทั้งคืน ...บัดซบ!“คงอยากกลับใจจะขาดแล้วสินะ ก็ได้ เชิญ! แต่จำไว้อย่างนึงนะ ว่าเมื่อไหร่ที่ฉันเรียก เธอต้องมา ไม่อย่างนั้น ฉันจะเรียกน้ำฟ้าเพื่อนเธอมาเป็นตัวตายตัวแทนทันที ชัดใช่มั้ย ถ้าชัดแล้ว ทีนี้ก็ไปดิ จะไสหัวไปไหนก็ไป ฉันอนุญาตแล้ว รีบๆไปเร็วๆเลยยิ่งดี ฉันเองก็ไม่อยากเห็นหน้าเธอแล้ว เสียอารมณ์ น่าเบื่อชิบหาย!” ผมบอกรัวๆก่อนลุกจากเตียงอย่างแสดงออกชัดเจนว่าโคตรไม่พอใจ เอาตรงๆคือเก็บอารมณ์โมโหไม่อยู่นั่นแหละ ก็เธอทำให้ผมเสียอารมณ์ตั้งแต่เช้า ผมเลยประชดบวกพ่นอะไรต่อมิอะไรใส่เธอพร้อมกับไล่เธอแรงๆแม่งเลย ก็มันโมโห เพราะงั้นอยากไปไหนก็ไปดิ ยัยผู้หญิงอวดดี!ส่วนเธอเหรอ ไม่รู้ดิ ผมเองก็ไม่แ

“เอ่อ คือ คือ อ๋อ ลิลลี่ว่าจะไปตามพี่ลีโออ่ะ เห็นหายไปนานละ ไม่รู้ป่านนี้ตกส้วมตายไปแล้วรึยัง งั้นลิลลี่ไปนะ เดี๋ยวมา” สรุปคือเอาพี่ลีโอนี่แหละมาเป็นข้ออ้าง ก็ฉันนึกอะไรไม่ออกแล้วนี่ นาทีนี้เหมือนคว้าอะไรได้ก็ต้องคว้าเอาไว้ก่อนแล้วพอบอกเสร็จ ฉันก็รีบเดินดุ่มๆมาทางห้องน้ำทันทีเลย แต่ฉันไม่ได้ปวดฉี่อ่ะ เลยไม่ได้เข้าหรอก แค่เข้าไปล้างมือแป๊บนึง งั้นถือโอกาสตามพี่ลีโอจริงๆซะเลยก็แล้วกัน ไหนๆก็มาแล้ว จะได้เนียนๆด้วย ถ้าเกิดว่าได้เดินกลับไปที่โต๊ะพร้อมๆกับพี่ลีโอ“พี่ลีโอ พี่ลีโออยู่ไหนอ่ะ” ฉันตัดสินใจเรียกเมื่อตกลงกับตัวเองได้แล้ว แต่ฉันยืนเรียกอยู่นอกห้องน้ำนะ ก็ใครจะกล้าเข้าไปเรียกในห้องน้ำชายกันล่ะใช่มั้ย แบบว่าสำหรับผู้หญิงแล้ว ห้องน้ำชายมันก็คือเขตหวงห้ามดีๆนี่เอง“...” เงียบ... ไร้เสียงตอบรับ และไม่ว่าฉันจะเรียกต่ออีกสักกี่ครั้ง ก็ยังไร้วี่แววเหมือนเดิม“หรือจะกลับไปที่โต๊ะแล้ว?” ฉันคิดเอาเอง แต่ก็น่าจะใช่ สงสัยคงจะกลับไปตอนฉันเข้าไปล้างมือ งั้นฉันกลับบ้างละกัน ถึงแม้ความจริงแล้ว ฉันไม่ได้อยากจะกลับไปเจอหน้าไอ้เจมส์ก็ตามเถอะ แต่ฉันอยากหนีกลับบ้านเลยมากกว่า แต่จะให้ไปเลยตอนนี้มัน

“คือ คือกู” เร็วเข้าสิลิลลี่ คิดสิคิด รีบคิดให้ออกสิ ว่าจะหาข้ออ้างว่าอะไรดี“ว่าไงลิลลี่ ตกลงมึงมีไรป่าว ถ้าไม่มีกูกับพี่เจมส์จะไปแล้วนะ” น้ำฟ้าบอก และนั่นทำให้ฉันยิ่งรู้สึกกดดัน ก่อนที่ฟ้าจะใจดีช่วยให้ฉันคิดหาข้ออ้างดีๆออก“เอ่อ คือ คือเหมือนกูจะนึกขึ้นได้อ่ะ ว่ารายงานที่ส่งอาจารย์ไปเมื่อวันก่อนมันมีปัญหาอยู่นิดหน่อย แล้วอาจารย์เรียกให้ไปแก้วันนี้หลังจากเรียนเสร็จ” นี่แหละ ข้ออ้างที่ฟ้าเพิ่งจะประทานมาให้ฉัน(สดๆร้อนๆ)“เห้ย จริงเหรอมึง ทำไมกูไม่เห็นรู้เรื่องเลยอ่ะ” อีแฟนต้าตกใจจนตาแทบถลนขึ้นมา คือขนาดอีแฟนต้ายังเชื่อ งั้นแสดงว่าอีน้ำฟ้ามันก็ต้องเชื่อด้วยสิใช่มั้ย“นั่นดิ ทำไมกูไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ” เห็นมั้ย น้ำฟ้ามันก็(เหมือนจะ)เชื่อ ส่วนไอ้เจมส์อ่ะเหรอ คงมีมันคนเดียวนั่นแหละ ที่เหมือนจะรู้ทัน ไม่งั้นมันคงไม่มองฉันแล้วยิ้มมุมปากเลวๆแบบนั้นออกมาหรอก แต่ใครสน มันจะเชื่อหรือไม่เชื่อ จะรู้ทันหรือรู้ไม่ทันก็เรื่องของมัน ฉันสนแค่น้ำฟ้าเชื่อก็พอ“ก็ ก็ตอนอาจารย์บอกกู พวกมึงไม่อยู่ไง ที่ตอนนั้นพวกมึงไปห้องน้ำกันแล้วเหลือกูนั่งอยู่คนเดียวอ่ะ จำได้ป่ะ”“อ๋อ ตอนนั้น...” อีแฟนต้าพยักหน้า ประมาณว่