บททั้งหมดของ PLAYBOY GUY กับดักร้ายนายเพลย์บอย: บทที่ 1 - บทที่ 10

-LILY-Rrrrrrrr!!!“ฮัลโหล ห้ะ! มึงว่าไงนะ ได้ๆ กูจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ” ปึก!ฉันกดวางสายด้วยความรีบร้อน ก่อนกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกจากบ้านทันที!!!ถามว่าทำไมฉันต้องรีบร้อน แล้วก็ร้อนรนจนตัวสั่นแบบนี้อ่ะเหรอ!???ก็เพราะว่ามันเกิดเรื่องคอขาดบาดตายขึ้นกับน้ำฟ้าเพื่อนของฉันน่ะสิ เมื่อกี้อีแฟนต้าเพื่อนอีกคนนึงของฉันมันโทรมา บอกว่าตอนนี้น้ำฟ้ามันอยู่โรงพยาบาล ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอยู่ๆเกิดอะไรขึ้นกับน้ำฟ้ามัน เอาไว้เดี๋ยวค่อยไปถาม ตอนนี้ฉันรีบไปให้ถึงโรงพยาบาลก่อนแล้วกัน เป็นห่วงมันมากเลยอ่ะ ไม่รู้ตอนนี้เป็นไงบ้าง เออจริงสิ! เหมือนยังไม่ได้แนะนำตัว ฉันลิลลี่นะ บอกคร่าวๆเอาไว้ก่อน เดี๋ยวจะเรียกกันไม่ถูก แล้วก็อีกอย่าง ตอนนี้ฉันเรียนนิเทศปีสองอยู่มหาลัยเอกชนแห่งนึง ส่วนอย่างอื่นเอาไว้ฉันค่อยสาธยายให้ฟังทีหลังแล้วกัน ก็อย่างที่บอก ตอนนี้ฉันขอรีบไปโรงพยาบาลก่อน.:;@The Hospital “อร๊าย อีลิลลี่ มึงมาแล้วเหรอ กูรอตั้งนานอีดอก” อีต้า เอ่อ หมายถึงอีแฟนต้าอ่ะ พอเห็นหน้าฉันมันก็รีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาฉันเลย“โทษทีมึง พอดีรถติดแม่ง เออ แล้วอีฟ้าอ่ะ ตอนนี้มันเป็นไงบ้าง”“ปลอดภัยแล้ว”“เหรอ เห้อ ค่อย

-JAMES-“ไง เรียบร้อยดีป่ะ” พอไอ้แบรดมันเคาะประตูแล้วเปิดเข้ามา ผมก็เงยหน้าขึ้นไปถามมัน เออ ลืมบอก ไอ้แบรดมันเป็นคนสนิทของเฮียดีนอ่ะ แล้วก็เป็นผู้จัดการของผับ เป็นคนที่คอยดูแลความเรียบร้อยของผับนี้มานานแล้ว เรียกได้ว่าเป็นคนที่เฮียดีนไว้ใจมากที่สุดคนนึงเลยก็ว่าได้ ส่วนเรื่องที่ผมถามมันไป ก็คือเรื่องที่เพิ่งผ่านมาสดๆร้อนๆเมื่อกี้นี้ แบบประมาณว่าเมื่อกี้ผมนั่ง(เซ็ง)อยู่ในห้องทำงานเฮียดีน แล้วอยู่ๆก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายจากข้างนอกดังเข้ามาถึงในห้อง ผมรำคาญเลยเดินออกไปดู ถึงได้รู้ว่ามีผู้หญิงคนนึงอยากมาเจอผม แต่เพราะผมจำต้องทำตามคำสั่งเฮียดีนไง เลยจำต้องไล่ผู้หญิงคนนั้นกลับไป แบบว่าต้องจำใจไม่รับแขก(ทั้งที่อยากรับใจแทบขาด) ผู้หญิงอะไร ทั้งหุ่นทั้งรูปร่างหน้าตา แม่งโคตรน่าขย้ำชะมัด“เรียบร้อยครับเฮีย”“เออดี แต่จะว่าไปก็เสียดายยัยนั่นเหมือนกันว่ะ โคตรตรงสเปกกูทุกอย่างเลย นี่ถ้าไม่ติดกับว่าเฮียดีนขู่กูเอาไว้นะ กูจัดไปละ คงไม่ข่มใจไล่กลับไปหรอก” ผมบอกไอ้แบรดไปตามตรง ยัยนั่นตรงสเปกผมทุกอย่าง แถมมาให้เคี้ยวถึงที่ แล้วอย่างผมอ่ะเหรอจะไม่เคี้ยว แต่ก็อย่างที่บอก ว่าวันนี้ผมเคี้ยวใครไม่ได้ ผมไ

-LILY-@The Hospital “อ้าวมึง ตื่นแล้วเหรอ เป็นไงบ้างอ่ะ” ระหว่างที่ยืนปอกแอ๊ปเปิ้ลให้น้ำฟ้าอยู่ ฉันก็บังเอิญหันไปเห็นมันรู้สึกตัว เมื่อคืนฉันก็กลับมาหามันแล้วล่ะ แต่อีแฟนต้ามันบอกว่าเดี๋ยวมันเฝ้าเอง ฉันเลยมาวันนี้แทน แล้วให้อีแฟนต้ามันกลับไปพักผ่อนที่บ้าน ส่วนเรื่องที่ฉันบอกว่าจะลากคอไอ้ผู้ชายสารเลวมาขอโทษน้ำฟ้า ฉันล้มเลิกความตั้งใจไปแล้วล่ะ ก็บอกแล้วไงว่าฉันจะไม่ขอพบเจอหน้าหมอนั่นอีก ยิ่งนึกถึงสิ่งเลวๆที่มันทำกับฉันเมื่อคืน ฉันก็ยิ่งเกลียดมัน!!!“ก็ดีขึ้นแล้ว กูขอโทษนะที่ทำให้พวกมึงลำบาก” น้ำฟ้าบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนเพลียและรู้สึกผิด อ้อ! แล้วก็รู้สึกว่าเมื่อคืนอีแฟนต้ามันก็บอกว่าน้ำฟ้ามันตื่นขึ้นมาทีนึงแล้วนะ แต่ยังดูไม่โอเคเท่าไหร่ ตอนนี้ก็เหมือนกัน สภาพจิตใจมันเหมือนจะยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทาง แต่!!! ฉันก็ยังนึกอยากจะด่ามันอยู่ดี ทว่าเอาไว้ก่อนดีกว่า ฉันไม่อยากจะซ้ำเติมมันตอนนี้ เพราะแค่นี้ สภาพมันก็แย่มากพออยู่แล้ว กลัวว่าถ้าสวดมันเพิ่มไป เดี๋ยวมันจะช็อกตายซะก่อน“ไม่เป็นไร แต่รอให้มึงหายดีก่อนละกัน รับรอง มึงเจอสวดชุดใหญ่จากกูกับอีต้าแน่” ฉันบอกมันอย่างทีเล่นทีจริง มันก็ยิ้มออ

“อื้อ!!!” มันจูบฉันอีกแล้ว นี่ครั้งที่สองแล้วนะที่มันขโมยจูบจากฉันไปอย่างป่าเถื่อนเยี่ยงโจรอ่ะ“อือ อื้อออ!!!” ร้องขัดขืนให้ตายยังไง ฉันก็ขัดขืนได้แค่ในลำคอ ส่วนมือไม้ฉัน ตอนนี้โดนไอ้เจมส์มันรวบไว้หมดแล้ว นึกภาพออกใช่มั้ย มันเอามือแข็งๆมือเดียวของมันรวบข้อมือทั้งสองข้างของฉันกดไว้เหนือศีรษะฉัน ส่วนปากมันก็จูบเอาๆ มันดูดดึงทั้งปากบนปากล่างของฉันจนป่านนี้คงบวมเจ่อไปหมดแล้ว และมันคงพอใจแล้วถึงได้ดุนดันลิ้นร้อนๆของมันเข้ามาในปากฉันแล้วกวาดต้อนชอนไชอย่างช่ำชองตามประสาผู้ชายมากประสบการณ์ แต่ผู้หญิงที่ดูเหมือนโชกโชนประสบการณ์แต่ความจริงไม่ได้ประสีประสาอะไรเลยกับเรื่องพวกนี้อย่างฉันกลับไร้หนทางสู้ ฉันไม่รู้จะใช้วิธีไหนเพื่อที่จะให้หลุดพ้นจากจูบที่หื่นกระหายรุนแรงและร้ายกาจของมัน สุดท้ายฉันเลยทำได้แค่ยอมให้มันจูบอย่างคนน่าสมเพช เรี่ยวแรงก็โดนมันสูบไปจนแทบจะไม่มีเหลือให้พยุงตัวเองให้ยืนอยู่อีกแล้ว นี่ถ้าไอ้เจมส์มันไม่กดฉัน ดันฉันไว้กับผนังด้วยแรงของมัน ฉันคงร่วงลงไปกองกับพื้นอย่างน่าเวทนาไปแล้ว …ไอ้ที่บอกไปว่าจะสู้ ใช่ ตอนนี้ฉันเหมือนคนที่พูดได้แค่ลมปาก แต่ความจริงไม่มีปัญญา“อื้อ!!!” ความว

“กรี๊ดดด!!!!!” ฉันแหกปากร้องลั่น รู้สึกเหมือนจะตายซะให้ได้ ก็เหมือนไอ้เจมส์มันเอาท่อนอะไรแข็งๆใหญ่ๆสักอย่างแทงเข้ามาในรูเสียวของฉันรวดเดียวแบบไม่ยั้งมือเลย บอกตามตรง ตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยรู้สึกเจ็บเท่านี้มาก่อนเลย เหมือนร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยง มันเจ็บกว่าตอนที่ไอ้เจมส์มันเอานิ้วเข้ามาไม่รู้สักกี่เท่า มันรู้สึกแบบนี้เองน่ะเหรอ เวลาผู้หญิงกับผู้ชายมีอะไรกัน ทำไมมันไม่เห็นจะรู้สึกดีเลยสักนิด ไม่เห็นจะฟินเหมือนในนิยายรักโรแมนติกที่ฉันเคยอ่านอยู่บ่อยๆเลย หรือเป็นเพราะ...เป็นเพราะฉันเสียความบริสุทธิ์ให้ผู้ชายเลวๆอย่างไอ้เจมส์ไปเพราะถูกบังคับ ไม่ใช่เพราะความรักหรือสมยอมพร้อมใจ ใช่ มันคงใช่จริงๆ เพราะถ้ามันเกิดขึ้นเพราะความรักและความเต็มใจ ถึงมันจะเจ็บ มันก็คงรู้สึกดีและมีความสุขเหมือนนางเอกในนิยาย ไม่ใช่รู้สึกทรมานจนแทบขาดใจแบบนี้ นั่นก็เพราะทั้งนี้ทั้งนั้น คือนี่มันไม่ใช่นิยาย และฉันก็ไม่ใช่นางเอก แต่เป็นแค่ผู้หญิงโชคร้ายคนนึงที่ถูกผู้ชายเลวๆคนนึงขืนใจเพราะความต้องการเอาชนะก็เท่านั้น หมอนี่ไม่ได้เห็นค่าความบริสุทธิ์ของฉันสักนิดเลย มันคงไม่คิดเลยว่าความบริสุทธิ์ที่มันช่วงชิงไปจากฉันโ