Todos los capítulos de หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์: Capítulo 171 - Capítulo 180

“คืนนี้พักให้เต็มที่”ผู้คุมกล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย“พรุ่งนี้ท่านอาจไม่มีแรงนั่งด้วยซ้ำ”อวี่ซีมองหน้าเขาอย่างละเอียด ผู้คุมเป็นชายวัยประมาณสี่สิบ มีรอยแผลเก่าพาดผ่านคิ้วซ้ายและสวมเสื้อเกราะซึ่งได้รับการซ่อมหลายครั้ง แสดงว่าไม่ใช่คนของตระกูลใหญ่ แต่เป็นทหารเก่าที่ถูกย้ายมาทำงานในคุก“เจ้าชื่ออะไร”ชายผู้นั้นชะงัก“ถามทำไม”“ข้าอยากรู้ชื่อคนที่จะเฝ้าดูว่าพวกเขาทรมานเชื้อพระวงศ์โดยไม่มีคำพิพากษาอย่างไร”“อย่าใช้ฐานะข่มขู่ข้า”“ข้าไม่ได้ข่มขู่”อวี่ซีนั่งลงบนพื้น“ข้าเพียงบอกว่าเมื่อฮ่องเต้ฟื้นและทรงตรวจสอบคุกแห่งนี้ ทุกคนต้องตอบว่าทำตามคำสั่งของผู้ใด”ผู้คุมชะงักเล็กน้อย ก่อนปิดประตูช่องมองอย่างแรง ไม่นานนัก เสียงจากห้องขังตรงข้ามก็ดังขึ้น“ฮ่องเต้ยังมีพระชนม์จริงหรือพ่ะย่ะค่ะ”ทหารยามอีกคนตวาด “เงียบ!”อวี่ซีตอบโดยไม่สนใจคำสั่ง “ยังมีพระชนม์ แต่ถูกกักไว้ในตำหนักเฉียนหมิงและได้รับยาที่ไม่ควรได้รับ”เสียงฮือฮาเบา ๆ ดังไปตลอดทางเดิน ผู้คุมคนเดิมเปิดช่องมองอีกครั้ง“พระชายาอย่าพูดเรื่องที่ไม่มีหลักฐาน”“หากไม่มีหลักฐาน เหตุใดเต๋อเฟยต้องจับกู้เหวินชางไว้ในตำหนักตนเอง เหตุใดหมอหลวงคนเดิมถ

คืนเปลี่ยนอำนาจเสียงแตรศึกจากนอกกำแพงเมืองดังต่อเนื่องเป็นระยะ ขณะที่ภายในคุกหลวง ประตูห้องขังถูกเปิดออกทีละห้อง ผู้คุมซึ่งเคยยืนเฝ้าอยู่ฝ่ายเดียวกับกรมอาญากำลังช่วยกันปลดโซ่ให้ขุนนางผู้ถูกจับอย่างไม่เป็นธรรมอวี่ซียืนพิงกำแพงเพื่อประคองร่าง บาดแผลจากการถูกเฆี่ยนยังคงแสบร้อนทุกครั้งที่ขยับ แต่ดวงตาของนางกลับเย็นนิ่งและชัดเจนกว่าที่เคย“ปล่อยเฉพาะผู้ที่ถูกจับโดยไม่มีคำพิพากษา” นางสั่ง “นักโทษคดีฆ่าคน ปล้นทรัพย์ หรืออาชญากรรมทั่วไปห้ามแตะต้อง”ผู้คุมแผลเป็นพยักหน้า“ข้าจะให้คนตรวจรายชื่อ”เจ้ากรมตรวจราชการซึ่งเพิ่งถูกปลดโซ่รีบเดินเข้ามา แม้ร่างกายอ่อนแรงแต่ยังคงรักษาท่าทีขุนนาง“พระชายา เราต้องออกจากที่นี่ทันที เต๋อเฟยมีคำสั่งให้ย้ายพระองค์ไปประหาร หากคนของนางลงมาถึงชั้นใต้ดิน คุกแห่งนี้จะกลายเป็นสนามรบ”อวี่ซีมองทางขึ้น“ก่อนออกไป เราต้องรู้ว่าฮ่องเต้กับฮองเฮาอยู่ที่ใด”ขุนนางผู้หนึ่งกล่าว“ฮ่องเต้ยังประทับตำหนักเฉียนหมิงมิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ”“ตำหนักที่ทุกคนเห็นอาจไม่ใช่ที่ประทับจริง”อวี่ซีตอบ“เต๋อเฟยรู้ว่าหากเกิดการบุกวัง ตำหนักเฉียนหมิงจะเป็นจุดแรกที่ถูกค้น นางต้องย้ายพระองค์ไปไว้ใน

ฮองเฮาตอบอย่างสงบ“ฝ่าบาทอยู่ที่ใด” เต๋อเฟยถาม“ในที่ซึ่งคนของเจ้าเข้าไม่ถึงแล้ว”“ข้าทำทุกอย่างเพื่อพระโอรสของข้า”“เจ้าจับผู้บริสุทธิ์ วางยาฮ่องเต้ และใช้พระลัญจกรปลอมราชโองการ สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่การปกป้องบุตร แต่คือการใช้บุตรเป็นบันไดขึ้นสู่อำนาจ”เต๋อเฟยกำมือแน่น“หากข้าไม่ทำ พระโอรสของข้าจะมีสิทธิ์ใดในวังนี้ ฮองเฮามีตำแหน่ง มีตระกูลหนุนหลัง ส่วนข้ามีเพียงโอกาสเดียว”“ทุกคนมีความทะเยอทะยาน แต่ไม่ใช่ทุกคนจะฆ่าผู้อื่นเพื่อมัน”เผยจื่ออันกล่าว“เต๋อเฟย โปรดมอบตราราชการและคำสั่งลับทั้งหมด”นางหัวเราะเย็น“เจ้าคิดว่าจับข้าได้แล้วทุกอย่างจะจบหรือ เสนาบดีเฉินพารัชทายาทไปแล้ว ตราบใดที่พระโอรสของข้ายังมีชีวิต เขาก็ยังเป็นผู้สืบทอดที่ถูกประกาศต่อใต้หล้า”อวี่ซีซึ่งเพิ่งเดินเข้ามาถึงหน้าประตูได้ยินคำพูดนั้นพอดีนางมีผ้าคลุมทับบาดแผลและเดินโดยมีผู้คุมแผลเป็นช่วยประคอง แต่ยังคงยืนตัวตรง“ราชโองการปลอมไม่อาจทำให้ผู้ใดเป็นรัชทายาทโดยชอบ”เต๋อเฟยหันขวับ“เจ้ายังมีชีวิต”“น่าผิดหวังหรือ”“เหตุใดเจ้าออกจากคุกได้”“เพราะคนที่เจ้าใช้ความกลัวควบคุม เริ่มเข้าใจว่าหากปล่อยให้เจ้ามีอำนาจต่อไป ไม่มีผู้ใดปล

พระสุรเสียงดังขึ้นเล็กน้อยจนหมอหลวงรีบเข้ามาเตือน“ฝ่าบาท พระองค์เพิ่งฟื้น ไม่ควรทรงกริ้วมากพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้สะบัดพระหัตถ์“ออกไป”หมอหลวงชะงัก“แต่พระอาการ”“ข้าบอกให้ออกไป!”หมอหลวงจำต้องค้อมกายถอยออกจากห้อง ขุนนางคนอื่นยิ่งก้มหน้าต่ำกว่าเดิมฮ่องเต้หันกลับมาหาเซียวจิ้งเหยียน“ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร”จ้านอ๋องนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนตอบ“พระองค์ไม่จำเป็นต้องเชื่อคำพูดกระหม่อม เชื่อสิ่งที่กระหม่อมทำก็พอ”“เช่นนั้นจงทำให้ข้าเห็น”“โปรดมีรับสั่ง”ฮ่องเต้หลับพระเนตรครู่หนึ่ง คล้ายกำลังรวบรวมกำลังและตัดสินพระทัย เมื่อเปิดขึ้นอีกครั้ง แววพระเนตรกลับเย็นชาอย่างที่อวี่ซีเคยเห็นในวันที่ถูกสอบสวนเรื่องสัญญาสงบศึก“สั่งกองทัพของเจ้าถอนออกจากกำแพงพระราชวังทันที”เซียวจิ้งเหยียนตอบ“พ่ะย่ะค่ะ”“ส่งมอบคลังอาวุธและคลังเสบียงคืนแก่กองทัพหลวง”“พ่ะย่ะค่ะ”“ปลดอาวุธทหารทั้งหมดที่เข้ามาในเมืองหลวง และให้ผู้บังคับบัญชาของเจ้ารายงานตัวต่อกรมทหาร”“พ่ะย่ะค่ะ”อวี่ซีขมวดคิ้วคำสั่งสามข้อแรกอาจสมเหตุสมผลในฐานะการคืนอำนาจให้ราชสำนัก แต่กองทัพหลวงเดิมยังเต็มไปด้วยคนของเสนาบดีเฉิน หากปลดอาวุธฝ่ายจ้านอ๋องทั้งหมดใ

หลักฐานจากผู้รอดชีวิตเช้าวันต่อมา ท้องพระโรงชั้นนอกถูกเปิดใช้อีกครั้งหลังปิดเงียบมาหลายวัน ขุนนางทุกฝ่ายถูกเรียกเข้าประชุมเพื่อรับฟังคำให้การเกี่ยวกับราชโองการปลอม การวางยาฮ่องเต้ และการแต่งตั้งองค์ชายเซียวเฉิงรุ่ยเป็นรัชทายาทโดยมิชอบแม้ฮ่องเต้ยังมีพระวรกายอ่อนแอ แต่พระองค์ยืนกรานว่าจะเสด็จมารับฟังด้วยพระองค์เอง พระแท่นถูกจัดไว้สูงกว่าพื้นเพียงเล็กน้อย และมีหมอหลวงคอยเฝ้าอยู่หลังม่าน ฮองเฮาประทับด้านซ้าย ส่วนที่นั่งด้านขวาซึ่งเคยเป็นของจ้านอ๋องยังว่างเปล่า เซียวจิ้งเหยียนยังถูกกักอยู่ในตำหนักรับรองตะวันตกอวี่ซีเองก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากตำหนักคุนหนิงในฐานะผู้มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับพันธมิตรหกหัวเมืองและการนำกองทัพเข้ากรุง แต่ฮองเฮาทรงยืนยันว่าคำให้การของกู้เหวินชางเกี่ยวข้องกับสัญญาสมรสของนางโดยตรง จึงควรให้นางเข้าร่วมรับฟังสุดท้ายฮ่องเต้ยอมอนุญาตโดยมีเงื่อนไขว่าอวี่ซีต้องยืนอยู่ในเขตกำหนด ห้ามเข้าใกล้พระแท่นและห้ามพูดแทรกโดยไม่ได้รับอนุญาต อวี่ซีจึงยืนอยู่ด้านหน้าขุนนางแถวที่สาม มีทหารรักษาพระองค์เฝ้าทั้งสองข้าง ไม่นาน กู้เหวินชางก็ถูกพาเข้ามา อดีตราชเลขาผู้เคยรับใช้ใกล้ชิดฮ่อ