Todos los capítulos de หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์: Capítulo 191 - Capítulo 200

“เพราะเส้นทางยังไม่ปลอดภัย และหากข่าวรั่วก่อนเคลื่อนพระองค์ออกจากเขตหลิงโจว เสนาบดีเฉินจะส่งคนตามล่าทันทีเพคะ”ฮ่องเต้หายพระทัยลึก ก่อนถาม“สมุดบัญชีอยู่กับเขาหรือ”“ฉบับจริงยังอยู่กับคณะคุ้มกัน แต่มีการส่งสำเนาบางส่วนมาแล้ว”อวี่ซีหยิบกล่องไม้จากแขนเสื้อ ส่งให้ขันทีนำขึ้นถวายฮ่องเต้เปิดกล่องและอ่านรายชื่อหน้าแรก สีพระพักตร์เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว“รองเจ้ากรมคลัง”ชายผู้ถูกเอ่ยชื่อทรุดลงคุกเข่าทันที“ฝ่าบาท กระหม่อมถูกใส่ร้ายพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้ทอดพระเนตรตัวเลขข้างชื่อ“ทองคำแปดพันตำลึง ที่ดินห้าสิบหมู่ และตำแหน่งให้บุตรชายหนึ่งตำแหน่ง เจ้ายังจะกล่าวว่าถูกใส่ร้ายหรือ”“สมุดอาจถูกปลอมพ่ะย่ะค่ะ องค์ชายอยู่ในมือจ้านอ๋อง ผู้ใดจะยืนยันว่าเรื่องนี้เป็นจริง”อวี่ซีตอบ“เพราะเหตุนี้จึงยังไม่ควรตัดสินเพียงจากสมุด แต่ควรตั้งคณะตรวจสอบทรัพย์สิน เส้นทางเงิน และการแต่งตั้งทั้งหมด”รองเจ้ากรมคลังรีบหันไปหาฮ่องเต้“ฝ่าบาท หากตั้งคณะโดยพระชายาเป็นผู้ควบคุม ย่อมไม่เป็นธรรม นางเป็นคนของจ้านอ๋องและมีเหตุผลกำจัดผู้เห็นต่าง”ฉางหนิงอ๋องพยักหน้าเล็กน้อย“ถ้อยคำนี้มีเหตุผลพ่ะย่ะค่ะ เรื่องใหญ่เช่นนี้ควรให้กรมอา

“แล้วส่วนที่อยู่ตามย่านบ้านเรือน”“ต้องให้คนในเมืองจัดการ” อวี่ซีตอบ “ฉีเฟิงยังมีทหารอยู่ในหลิงโจว แม้ถูกตามล่า แต่เขารู้ตำแหน่งร่องไฟ หากเราส่งสัญญาณเข้าไปได้ เขาจะนำคนตัดเชือกชนวนและคุ้มกันชาวบ้านออกจากพื้นที่เสี่ยง”ฮ่องเต้ทอดพระเนตรนาง“เจ้าคิดจะส่งผู้ใดเข้าไป”อวี่ซีเงียบไปชั่วครู่เซียวจิ้งเหยียนรู้คำตอบก่อนนางเอ่ย เขาจึงกล่าวเสียงเข้ม“เจ้าไม่ต้องเข้าไป”อวี่ซีหันมองเขา “ไม่มีผู้ใดรู้แผนทั้งหมดเท่าข้า”“เผยจื่ออันรู้”“เขายังพาองค์ชายกลับมาไม่ถึงเมืองหลวง”“เยี่ยนหลัวก็รู้เมือง”“นางอยู่ข้างในแต่ไม่มีทางรู้ว่าเราจะเริ่มเมื่อใด หากไม่มีคนเชื่อมแผนจากภายนอกกับภายใน ทุกฝ่ายอาจเคลื่อนไม่พร้อมกัน”เซียวจิ้งเหยียนกล่าวชัดเจน“ข้าไม่ยอมให้เจ้าเข้าไป”อวี่ซีไม่ได้โต้เถียงทันที นางหันไปทางฮ่องเต้“หม่อมฉันขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตนำหน่วยลับเข้าเมืองเพคะ”ฮ่องเต้ขมวดพระขนง“อันตรายเกินไป”“หากไม่ตัดคลังเชื้อเพลิง จ้านอ๋องไม่สามารถโจมตีได้ หากรอ เสนาบดีเฉินจะวางน้ำมันเพิ่มและจับชาวบ้านเป็นตัวประกันมากขึ้น”ฮองเฮาตรัส“เจ้าควรส่งคนอื่นไป”อวี่ซีตอบ“หม่อมฉันจะไม่บุกต่อสู้ตรง ๆ เพคะ หน้าที

ดวงตาของเขายังมองอวี่ซี ระยะห่างมากเกินกว่าจะได้ยินถ้อยคำของกันและกัน แต่เพียงสบตา เขาก็รู้ว่านางกำลังคิดสิ่งใด อวี่ซีส่ายหน้าเบา ๆ นางไม่ต้องการให้เขาถอย เฉินจิ้งเหวินเห็นท่าทีของนางจึงกระชากผมให้เงยหน้าขึ้น“อย่าส่งสัญญาณให้เขา”อวี่ซีหันมองเขาด้วยแววตาเย็นชา “เจ้ากลัวข้าถึงเพียงนี้หรือ”“ข้ากลัวหรือ”เสนาบดีฝ่ายขวาหัวเราะเสียงต่ำ“คนที่ควรกลัวคือเจ้า เจ้าควรรู้ว่าบุรุษเบื้องล่างอาจเลือกบัลลังก์มากกว่าชีวิตของสตรีเพียงคนเดียว”อวี่ซีมองจ้านอ๋องอีกครั้ง “เขาจะไม่เลือกเช่นนั้น”“มั่นใจมากหรือ”“มากพอจะรู้ว่าเจ้ากำลังแพ้”สีหน้าของเฉินจิ้งเหวินบิดเบี้ยว เขาหันไปตะโกนลงจากกำแพง“จ้านอ๋อง ข้าจะนับถึงสาม หากเจ้ายังไม่วางกระบี่ ข้าจะตัดคอนาง”เซียวจิ้งเหยียนยกมือขึ้น เสียงกลองศึกทั้งหมดหยุดลงพร้อมกัน ความเงียบปกคลุมทั่วสนามรบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงธงสะบัดในสายลม อวี่ซีมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา เฉินจิ้งเหวินยิ้มกว้าง“หนึ่ง” แม่ทัพหานรีบกล่าว “ท่านอ๋อง โปรดไตร่ตรอง”“สอง”เซียวจิ้งเหยียนปลดกระบี่ออกจากเอว เสียงอุทานดังขึ้นจากทหารรอบข้าง แม่ทัพหานคว้าบังเหียนม้าของเขา“พระองค์ทำเช่นนี้ไม่ได้พ

ฮ่องเต้ทอดพระเนตรพระโอรสอยู่นาน“เจ้าถูกบังคับเพียงใด และเต็มใจเพียงใด จงกล่าวตามความจริง”เซียวเฉิงรุ่ยสูดลมหายใจลึก ก่อนเล่าตั้งแต่วันที่ถูกพาออกจากเมืองหลวง การบังคับให้ประทับตรา การตั้งตนเป็นฮ่องเต้ การสังหารเต๋อเฟย และคำขู่ที่จะฆ่าซูเหยา พระองค์ไม่ได้ปิดบังว่าช่วงแรกเคยหลงเชื่อมารดาและเคยคิดว่าตนควรได้เป็นรัชทายาท“ลูกเคยต้องการบัลลังก์จริงพ่ะย่ะค่ะ แต่เมื่อไปถึงหลิงโจว ลูกจึงรู้ว่าบัลลังก์ที่อยู่ในมือผู้อื่นไม่ใช่อำนาจ มันเป็นเพียงกรง”เสียงของพระองค์สั่น “ลูกขอรับโทษตามพระราชอาญา แต่ขอให้ฝ่าบาททรงแยกผู้ที่ถูกบังคับออกจากผู้ที่ร่วมก่อกบฏด้วยใจจริง”ฮ่องเต้ไม่ตรัสตอบในทันที ฮองเฮาทรงเป็นผู้เปิดสมุดบัญชีแล้วอ่านรายชื่อขุนนางตามลำดับ ผู้ใดรับเงินแต่ไม่เคยลงมือช่วยกบฏ ถูกปลด ยึดทรัพย์สินที่ได้มาโดยมิชอบ และห้ามรับราชการตลอดชีวิต ผู้ใดลอบส่งข่าว ทำลายหลักฐาน หรือช่วยเคลื่อนย้ายเสบียงให้หลิงโจว ถูกจำคุกและยึดทรัพย์ ผู้ใดร่วมปลอมราชโองการ วางยา จับองค์ชายเป็นเครื่องมือ หรือช่วยแผนเผาเมือง ถูกตัดสินโทษหนักตามกฎหมายฉางหนิงอ๋องถูกนำตัวเข้ามาเป็นคนสุดท้าย หลักฐานจากบัญชีลับเชื่อมโยงกับทอง

“ข้าไม่ได้เปลี่ยนทั้งหมด เพียงเพิ่งเรียนรู้ว่าความรักไม่ใช่การปิดประตูจวนแล้วบอกว่าเจ้าปลอดภัยอยู่ข้างใน”อวี่ซีมองเขา“ใครสอนเจ้า”“เจ้า”“ข้าไม่เคยสอน”“ทุกครั้งที่เจ้าต่อสู้เพื่อสิทธิ์ของตน ข้าเห็นว่าการกักเจ้าไว้ไม่ต่างจากคนที่เคยใช้เจ้าเป็นหมาก ต่อให้ข้าทำด้วยเหตุผลว่าต้องการปกป้อง ผลก็ยังเป็นการพรากสิทธิ์เลือกจากเจ้า”อวี่ซีไม่ได้ตอบ ความทรงจำหลายอย่างย้อนกลับมา วันที่นางถูกส่งเข้าจวนจ้านอ๋อง วันที่ถูกสงสัย วันที่ถูกกักบริเวณ วันที่ไม่มีผู้ใดฟังคำอธิบาย และวันที่เขายอมวางกระบี่ใต้กำแพงเพราะชีวิตของนาง ความสัมพันธ์ของพวกเขาเริ่มจากความไม่เต็มใจ เติบโตผ่านความระแวง และถูกทดสอบด้วยเลือดกับการทรยศหลายครั้งหากนางเลือกอยู่ต่อ นางต้องแน่ใจว่าการอยู่ต่อไม่ใช่เพราะความเคยชิน ไม่ใช่เพราะสงสาร และไม่ใช่เพราะทุกคนเรียกนางว่าพระชายา เซียวจิ้งเหยียนกล่าว“ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อขอคำตอบคืนนี้”“แต่เจ้ารู้ว่าทันทีที่ข้ารับหนังสือ ความหมายก็เปลี่ยนไปแล้ว”“ข้ารู้”“เจ้าจึงยืนอยู่ตรงนี้เหมือนกำลังส่งข้าออกจากจวน”มือของเขาขยับเล็กน้อย ก่อนกำอยู่ข้างลำตัว“หากเจ้าอยากไป ข้าจะให้คนจัดรถม้าและทหารคุ