All Chapters of หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์: Chapter 1 - Chapter 10

ภาคที่หนึ่ง พระชายาผู้ฟื้นจากความตายชีวิตที่ดับลงกลางห้องออกกำลังกายเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นครั้งที่ห้าในเวลาไม่ถึงสิบนาที แต่แคทเธอรีน เฉินไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า นิ้วเรียวยังคงเลื่อนดูตัวเลขยอดส่งออกประจำไตรมาสอย่างรวดเร็ว ขณะที่เอกสารบนโต๊ะทำงานกองสูงจนแทบบดบังทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองใหญ่ด้านหลังกระจกบนชั้นสี่สิบสองของอาคารสำนักงานใหญ่ บริษัทเฉินอินเตอร์เนชันแนลเอ็กซ์ปอร์ตยังคงสว่างไสว แม้พนักงานส่วนใหญ่จะเลิกงานกลับบ้านไปนานแล้ว เหลือเพียงห้องของซีออสาวที่ยังเปิดไฟอยู่เหมือนทุกคืนแคทเธอรีนอายุเพียงยี่สิบหกปี แต่เธอก้าวขึ้นมานั่งเก้าอี้ผู้บริหารสูงสุดได้ด้วยความสามารถล้วน ๆ หลังจากบิดาซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเสียชีวิตกะทันหันเมื่อสามปีก่อน ญาติฝ่ายบิดาเคยคิดว่าเด็กสาวที่เพิ่งเรียนจบคงประคองธุรกิจขนาดใหญ่ไว้ได้ไม่เกินครึ่งปี หลายคนเตรียมแบ่งผลประโยชน์และแย่งตำแหน่งกันอย่างเปิดเผย แต่สุดท้ายกลับเป็นพวกเขาเองที่ถูกเธอเขี่ยออกจากคณะกรรมการทีละคนภายในเวลาไม่ถึงสามปี แคทเธอรีนขยายตลาดส่งออกจากเอเชียไปยังยุโรปและตะวันออกกลาง ยอดขายเพิ่มขึ้นเกือบส

“เรียกรถพยาบาลเร็วค่ะ”“คุณเคท ได้ยินไหมคะ”“ช่วยหยิบเครื่องกระตุกหัวใจมาเร็ว”แคทเธอรีนได้ยินเสียงเหล่านั้นห่างออกไปเรื่อย ๆ ราวกับมีผนังกระจกหนาทึบกั้นระหว่างเธอกับโลกภายนอก เธออยากลืมตา อยากสั่งให้ทุกคนหยุดวุ่นวาย และอยากบอกว่าตนยังมีประชุมสำคัญในเช้าวันพรุ่งนี้แต่ร่างกายไม่เชื่อฟังอีกแล้วเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอไม่สามารถควบคุมสิ่งใดได้เลย แม้กระทั่งหัวใจของตัวเองแรงกดหนักหน่วงเกิดขึ้นกลางหน้าอก เสียงนับจังหวะดังขึ้นเหนือศีรษะ“หนึ่ง สอง สาม สี่”“ไม่มีชีพจรค่ะ”“ชาร์จสองร้อยจูล”ร่างของเธอกระตุกตามแรงกระแสไฟ ความเจ็บปวดแล่นผ่านเพียงชั่วขณะ ก่อนทุกอย่างจะกลับเข้าสู่ความมืดภาพบางอย่างปรากฏขึ้นในห้วงสติเธอเห็นบิดายืนอยู่หน้าบ้านในวัยเด็ก เห็นมารดากำลังร้องไห้ และเห็นตัวเองในชุดนักเรียนยืนสาบานว่าจะไม่มีวันเป็นผู้หญิงอ่อนแอเช่นนั้นจากนั้นภาพก็เปลี่ยนไปเป็นห้องประชุม ผู้คนมากมายกำลังก้มศีรษะให้เธอ ตัวเลขกำไรเพิ่มขึ้นทุกปี หุ้นของบริษัทพุ่งสูง และชื่อของเธอปรากฏอยู่บนหน้าปกนิตยสารธุรกิจเธอมีเงิน มีอำนาจ มีชื่อเสียง และมีทุกอย่างที่เคยต้องการแต่ในวินาทีสุดท้าย กลับไม่มีใครยืนอยู

นางพูดยังไม่ทันจบประโยค แคทเธอรีนก็ลืมตาขึ้นเต็มที่ ดวงตาคมเย็นของเธอจ้องตรงเข้าไปในดวงตาของหญิงสาวอย่างไม่กะพริบ ไม่มีความหวาดกลัว ไม่มีความอ่อนแอ มีเพียงสายตาของนักล่าที่กำลังประเมินเหยื่อรอยยิ้มอ่อนหวานบนใบหน้าของหญิงสาวแข็งค้างทันที สีเลือดบนใบหน้าค่อย ๆ จางลง นางชะงักอยู่กับที่อย่างไม่อาจปิดบังความตกใจได้ เพราะพระชายาที่ควรหมดสติจากฤทธิ์ยากลับกำลังจ้องมองนางด้วยสายตาเย็นชาราวกับมองทะลุทุกแผนการที่ซ่อนอยู่ในใจ และเป็นครั้งแรกที่หนิงซินรู้สึกหวาดหวั่นต่อสตรีผู้อ่อนแอที่ตนเคยเหยียบย่ำมาตลอดหลายปีสนมเอกผู้แสร้งหวังดีสายตาของทั้งสองประสานกันเพียงชั่วอึดใจ แต่บรรยากาศภายในเกี้ยวกลับเย็นยะเยือกราวกับเวลาได้หยุดเดินหนิงซินเบิกตาเล็กน้อย ความตกใจแวบผ่านใบหน้างดงามก่อนจะถูกซ่อนหายไปอย่างรวดเร็ว นางเป็นสตรีที่เติบโตมาในตระกูลแม่ทัพใหญ่ ผ่านการเรียนรู้มารยาทและการควบคุมสีหน้ามาตั้งแต่เด็ก เพียงชั่วพริบตา รอยยิ้มอ่อนโยนก็กลับมาประดับอยู่บนริมฝีปากอีกครั้ง ราวกับเมื่อครู่นางไม่เคยเสียอาการเลยแม้แต่น้อย“พระชายาเพคะ ในที่สุดพระองค์ก็ทรงฟื้นแล้ว หม่อมฉันเป็นห่วงแทบแย่”น้ำเสียงหวานละมุนเต็มไ

“อย่างที่คิด” เธอพึมพำเบา ๆ นี่ไม่ใช่โจร หากเป็นโจรจริง สิ่งแรกที่ต้องการย่อมเป็นทรัพย์สิน แต่คนพวกนี้กลับสนใจเพียงตัวเธอ เสียงของหนิงซินดังขึ้นจากเกี้ยวอีกคัน“รีบช่วยพระชายา!”น้ำเสียงเต็มไปด้วยความร้อนใจ แต่หนิงซินกลับยังนั่งอยู่ในเกี้ยวของตน ไม่คิดลงมาช่วยเลยแม้แต่น้อย แคทเธอรีนหัวเราะในใจ แสดงละครได้แนบเนียนจริง ๆ คนร้ายสามคนวิ่งฝ่าทหารเข้ามาใกล้เกี้ยวของเธอ ทหารอารักขาพยายามสกัด แต่กลับถูกอีกฝ่ายดึงกำลังออกไปอย่างมีแบบแผน“พวกมันต้องการแยกกำลัง!”แคทเธอรีนมองออกทันที อีกฝ่ายไม่ได้สู้เพื่อฆ่าทหาร แต่ต้องการเปิดทางมายังเกี้ยว สายตาของเธอกวาดมองภูมิประเทศอีกครั้ง เบื้องหน้าห่างออกไปราวยี่สิบก้าวเป็นช่องเขาแคบ ๆ ระหว่างก้อนหินขนาดใหญ่สองก้อน หากเกี้ยวถูกพลิกขวางตรงนั้น ถนนทั้งสายจะถูกปิดทันที คนร้ายที่อยู่ด้านหน้าและด้านหลังจะไม่สามารถเชื่อมกำลังกันได้ เธอรีบผลักม่านออกและตะโกนด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด“ทุกคนฟังคำสั่ง!”ทหารหลายคนชะงัก ดูเหมือนไม่เคยได้ยินพระชายาใช้เสียงเช่นนี้มาก่อน“คนหามเกี้ยว!”“พะ...เพคะ”“ยกเกี้ยวไปข้างหน้าอีกยี่สิบก้าว!”ทุกคนมองหน้ากันอย่างงุนงง หัวหน้าทหารรีบค้าน

“ไม่ไปวัดแล้ว”ทุกคนชะงัก“กลับจวน”“แต่...การถวายสักการะ...”“มีคนคิดฆ่าพระชายา ยังจะมีผู้ใดมีกะจิตกะใจไหว้พระอีก”ไม่มีใครกล้าโต้แย้ง ขบวนจึงเริ่มหันกลับ อวี่ซีองชายที่ถูกจับไว้ เขายังคงก้มหน้า ไม่พูดแม้แต่คำเดียว เธอเดินเข้าไปยืนตรงหน้าเขา“เจ้าถูกส่งมาเพราะเงิน หรือเพราะคำสั่ง”ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้น ริมฝีปากขยับเล็กน้อย ดูเหมือนในที่สุดเขาจะยอมพูด หัวหน้าทหารรีบเดินเข้ามา“พระชายา เขาจะสารภาพแล้ว”อวี่ซีพยักหน้า “พูดมา”ชายคนนั้นอ้าปาก “คนที่สั่งข้าคือ...”ฟิ้ว! เสียงลูกธนูแหวกอากาศดังขึ้นอย่างกะทันหัน ฉึก! ลูกธนูพุ่งทะลุลำคอของชายผู้นั้นอย่างแม่นยำ เลือดสดพุ่งกระเซ็นเปื้อนพื้นหิน ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ก่อนร่างจะล้มลงสิ้นใจในทันที“คุ้มกันพระชายา!”หัวหน้าทหารตะโกนลั่น ทหารรีบยกโล่ขึ้นล้อมแคทเธอรีนทันที เสียงฝีเท้าดังขึ้นทั่วบริเวณ ทุกคนรีบมองหาตำแหน่งของมือธนู แต่ยอดเขาทั้งสองด้านกลับเงียบสนิท มือสังหารยิงเพียงดอกเดียว แล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย แคทเธอรีนเดินออกจากวงล้อมช้า ๆ แม้หัวหน้าทหารจะรีบห้าม แต่เธอกลับย่อตัวลงข้างศพ ลูกธนูยังปักอยู่ที่ลำคอ เธอจับก้านธนูอย่างระมัดระวัง ก่อนดึง