All Chapters of When My Husband Chose His Ex: Chapter 11 - Chapter 20

-Daisy-Halata ang pagmamadali niya nang marinig na dumating ako, at higit sa lahat, kitang-kita ko ang pinaghalong takot at kaba sa kanyang mukha."Daisy, iha!” hindi ko alma kung imagination ko lang, pero rinig ko ang bahagyang nginig sa boses niya habang mabilis na lumalapit sa akin.Ngumiti ako. Isang ngiting walang bahid ng emosyon. "Hi, Mommy..." Iniabot ko sa kanya ang cake na dala ko. "Para po sa inyo."Sandali niyang tiningnan ang cake, at nang makita ang logo ng shop ni Rose, napangiti siya bago niya ito tinanggap."Oh... thank you." Pilit siyang ngumiti. "Pero may okasyon ba? At bakit biglaan ang pagdalaw mo? Hindi ka man lang tumawag para nakapaghanda sana ako. Ipapaluto ko pa naman sana ang mga paborito mong pagkain."Nakangiti siya, pero kitang-kita kong hindi umabot sa mga mata niya ang ngiting iyon. Isa lamang iyong maskara katulad ng suot kong ngiti sa mga sandaling iyon."Wala naman pong okasyon," malamig kong sagot habang diretso ang tingin sa kanya. "Gusto ko lang

-Daisy-“How have you been, iha?” seryosong tanong ni Daddy Robert sa akin pagkaupong-pagkaupo ko. Namuti na ang buhok niya dahil sa ilang dekadang niyang walang tigil sa pagtatrabaho. Siya pa rin ang kasalukuyang CEO ng Lawrence Group, at sa ilalim ng pamumuno niya nagtatrabaho kaming mag-asawa ni Vince. “I’m fine, dad.” pilit ang ngiting sagot ko. “Pero hindi masyadong okay ang pakiramdam ko lately. I think Vince has been lying to me." “What?” kunot ang noong tanong niya. Napatuwid naman ng upo si Vince sa tabi ko, at kahit hindi ko siya tinitingnan, ramdam ko ang paninigas ng katawan niya. Sa ilalim ng mesa, bahagyang nanginginig ang tuhod niya habang paulit-ulit na tumatambol ang mga daliri niya sa kanyang hita. “Me, lying to you? About what?” nagtatakang tanong niya na bahagya pang natawa upang itago ang nerbiyos.Napansin ko agad ang masamang tingin sa akin ng mommy niya kaya napangiti ako. “Oh, I was just kidding, dad. Kanina ko pa kasi napapansin na parang ninenerbiyos an

-Daisy-Dahan-dahan akong naglakad pabalik sa kuwarto at nang madampot ko ang susi ng kotse ko, nagmadali akong bumaba ng hagdan at muling lumabas ng bahay ng mga magulang ni Vince.Pagpasok ko sa kotse, huminga muna ako nang malalim at ilang beses na pinakalma ang sarili ko bago ko pinaandar ang makina at tuluyang pinasibad palayo ang sasakyan.Hindi ko alam kung anong klaseng pamilya ba ang napasukan ko. Noong una, napakabait naman nila sa akin. Maayos ang pagsasama namin ni Vince, at maayos din ang pakikitungo sa akin ng mga magulang niya. Kaya bakit bigla na lamang nagbago ang lahat?Pagdating ko sa bahay, agad akong dumiretso sa kuwarto namin ni Vince. Nagpahinga lang ako saglit bago ako pumasok sa banyo para maligo.Mariin kong kinuskos ang bawat bahagi ng katawan kong alam kong nahawakan at nadikitan ni Vince. Ilang ulit ko pa itong sinabunan bago tuluyang nagbanlaw. Nang lumabas ako ng banyo, agad akong nagbihis at pinalitan ang bedsheet at kumot. At bago ako tuluyang humiga,

-Daisy-Wala akong problema kung gusto niyang magtrabaho, pero ang ilagay siya sa isang project na pinaghirapan ko nang husto? That was a completely different story. At higit sa lahat, wala siyang kaalam-alam tungkol sa project na iyon. Isa pa, mukhang kinuha lang siya sa kumpanya para agawin ang lahat ng akin.Napakuyom ang mga kamao ko sa ibabaw ng kandungan ko pagkatapos kong ibaba ang tawag at saka galit na hinarap si Vince.“Totoo ba? Si Rose ang bagong intern sa office na sinasabi niyong pagbibigyan niyo ng project ko na ilang buwan kong pinaghirapan? Tell me the truth, Vince! Siya ba?” nanggigil na tanong ko at may paghampas pa ako sa balikat niya na sobra niyang ikinabigla.Never ko siyang sinaktan. Ngayon pa lang, kaya nanlaki talaga ang mga mata niya sa pagkagulat.“What?” maang-maangan niyang bulalas, pero hindi na niya ako kaya pang lokohin. Kitang-kita ko sa mga mata niya ang bahid ng guilt at pagkabigla. “I… I don’t know. What are you talking about? Sinong nagsabi sa’yo?

-Daisy-Pagkababa ko ng tawag ko kay Mr. Torres, muling nag-ring ang cellphone ko, at nang makita kong si Vince ang caller, agad ko iyong ni-reject.Ayoko muna siyang kausapin. Gusto kong iparamdam sa kanya na galit ako. Galit na galit ako sa lahat ng mga panloloko at kasinungalingan niya sa akin, although wala pa siayng ideya na alam ko na ang lahat. Bahala siyang maghagilap ng sagot kung bakit ganito ako umasta sa kanya.Mabilis akong pumara ng taxi at nagpahatid sa Lawrence Group. Habang umaandar ang sasakyan, tahimik akong nakatanaw sa labas ng bintana at iniisip ang lahat ng kailangan kong ayusin.Ngayong nakatakda na akong ikasal sa anak ni Mr. Torres, kailangan ko nang unti-unting paghandaan ang pag-alis ko sa buhay ng mga Lawrence.Sa buhay ni Vince, at sa buhay ng mga magulang niya. Isang buwan. Kailangan kong makaalis sa buhay nila pagkatapos ng isang buwan.After fifteen minutes, nakarating ako sa Lawrence Group. Pagkabukas pa lang ng pinto ng elevator, agad akong sinalubon