All Chapters of When My Husband Chose His Ex: Chapter 31 - Chapter 40

-Daisy-Naiinis na pumasok ako sa loob ng building. Kung alam ko lang na ganito lang din ang mangyayari, sana hindi na ako nag-abala pang pumunta dito. Naglakad ako diretso sa information desk at hinarap ang receptionist na nasa likod nito.“Excuse me, may I know where’s Mr. Torres’ office?”Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa bago siya bahagyang napasimangot. “I’m sorry, Miss, pero kailangan mo ng appointment para makausap si Mr. Torres.”Napakunot ang noo ko. “May appointment ako. Sinabihan niya akong pumunta rito.”“May pangalan ka sa schedule?”“Daisy.”Sandali siyang nag-type sa computer, pero ilang segundo lang ay muli niya akong tiningnan. “Wala akong nakikitang pangalan mo dito.”Napataas ang kilay ko. “Then maybe you should call him and ask.”Bahagya siyang napairap bago muling humarap sa monitor. “Miss, hindi naman pwedeng basta-basta ka na lang magtatanong kung anong floor ng boss namin. Sino ka ba? At anong kailangan mo sa kanya?”Napahigpit ang hawak ko sa handbag ko

-Daisy-Pero mukhang magkakaproblema kami sa pagpirma ng kontrata dahil ngayon ko pa lang talaga nakita ang eksaktong lokasyon ng Mirae. Puro plano, budget, at renovation details lang ang pinag-uusapan namin before, kaya wala akong ideya kung saan eksaktong nakatayo ang mall.Inabot sa akin ni Mr. Torres ang isang dokumentong naglalaman ng kumpletong detalye tungkol sa proyekto. Agad kong kinuha iyon at isa-isang binasa ang mga nakasulat. Nang makita ko ang address at ang lokasyon ng Mirae sa site plan, bahagyang kumunot ang noo ko.Hindi maganda ang pagkakapuwesto nito.Ang Mirae Project ay tungkol sa isang lumang shopping mall na halos malugi na at malapit nang ideklarang bankrupt. Sa halip na tuluyang isara at ibenta ang property, nais itong iparenovate ni Mr. Torres, gawing mas moderno, at tuluyang buhayin ang negosyo. Malaki ang tiwala niyang kaya pa itong ibangon at muling gawing isa sa mga dinarayong shopping destination sa lungsod.Ang tanging pinanghahawakan niyang pag-asa ay

-Daisy-Paglabas ko ng office ni Mr. Torres, halos ilang hakbang pa lang ang nagagawa ko nang makasalubong ko si Kier Mendoza, ang manager na in-charge sa Mirae Project.Agad ko siyang nakilala. Siya ang madalas kong kausap noon tungkol sa design ng Mirae noong nagtatrabaho pa ako sa Lawrence Group. Siya ang nagbibigay sa akin ng listahan ng mga kailangang baguhin sa proposal, mula sa layout, color scheme, floor plan, hanggang sa mga detalye kung paano niya gustong makita ang magiging resulta ng renovation.At kung magiging honest ako, hindi siya madaling katrabaho. Napakasungit niya, madaling mainis, at palaging nakasinghal kapag may hindi siya nagustuhan sa design. Ilang beses na rin kaming nagkaroon ng argumento dahil sa mga pagbabago niya sa project. Pero kahit ganoon siya, kailangan kong aminin na mahusay siya sa trabaho at alam niya kung ano ang gusto niya para sa Mirae.Pagkakita niya sa akin, agad siyang ngumiti at iniabot ang kamay niya. “Mrs. Lawrence, welcome to Mirae Group

-Daisy-Pagkaraan ng ilang minuto, sa wakas ay isinara na niya ang folder. “That’s more or less it.” Napatingin siya kay Rose at sa assistant nito. “Sana magawa ninyo ang mga pagbabago sa lalong madaling panahon. Nagmamadali na rin si Mr. Torres, at ayaw niyang ma-delay ang project.”Tumayo siya at inayos ang suot niyang suit.“Nice discussing with you, guys. See you next meeting.” At akmang aalis na siya nang mabilis na tumayo si Rose at humabol.“Mr. Mendoza, sandali lang po!” Napahinto si Kier at dahan-dahang lumingon. “Pwede mo bang i-send sa email ko lahat ng sinabi mo? Para masigurado naming wala kaming mamimiss na changes.”Agad na nagsalubong ang mga kilay ni Kier. “Why would I? Sinabi ko na ang lahat ng kailangan kong ipabago,” patuloy niya. “Bakit kailangan ko pang i-email sa iyo?”“Hindi po kasi namin nakuha lahat…” mahina niyang sagot habang kinakagat ang pang-ibabang labi. “Ang… bilis niyo po kasing magsalita.”Saglit na nanahimik si Kier. Tinitigan niya si Rose mula ulo

-Daisy-Kakatapos ko lang maligo at magbihis ng pambahay nang makarinig ako ng ingay mula sa ibaba. Hindi ko sana iyon papansinin, pero nang marinig ko ang boses ng dalawang tao na pamilyar sa akin, napahinto ako.Dahan-dahan akong lumapit sa pinto at binuksan iyon nang bahagya, sapat lamang para marinig ko ang pinag-uusapan nila sa ibaba.“Rose, iha! Halika na. Pinaluto ko ang mga paborito mong sinigang sa miso at kare-kare! May buttered shrimp pa rito at beef steak. Hindi ba pinaglilihian mo ang buko salad? Nagpagawa rin ako! Hay naku! Siguradong maputi ang magiging apo ko!”Napaismid ako nang marinig ang masayang boses ng mommy ni Vince. Hindi man lang niya hininaan ang boses niya. Hindi siya nag-alala na baka mainig ko ang sinasabi niya.Mukhang gusto talaga niyang iparinig sa akin na tuwang-tuwa siya dahil magkakaapo na naman siya kay Rose pa.“Thank you, Tita!” sagot naman ni Rose sa malambing na boses. “Ang bait-bait mo talaga sa akin!”“Aba, syempre naman!” masayang sagot ng