Semua Bab Sa Kamay ng Bilyonaryong Mapanagkin: Bab 21 - Bab 30

Serena Vale~•~Tulad ng sinabi niya sa akin, hindi in-impake ni Douglas ang mga gamit ko. Nang pumunta ako doon, wala siya sa paligid. Mabuti na lang, hindi niya pinalitan ang code ng pinto.Pumasok ako sa loob, in-impake ang mga bagay na iniwan ko, kabilang ang paborito kong espresso machine, at ikinarga ang mga ito sa aking kotse. Tiyak akong may ilang bagay pa akong kulang, ngunit wala namang hindi ko kayang mabuhay nang wala.Tungkol naman sa bahay, well, nagpasya akong kukunin ko na lang ang pera ko pabalik mamaya.Magsisimula na sana ako sa makina ng aking kotse nang biglang pumasok si Douglas sa pagmamaneho, pumarada sa gilid ng kalsada. Hinawakan ko ang aking hininga, umaasang hindi niya ako makikita dahil wala ako sa mood para sa isa pang pakikipagharapan.Pinanood ko habang lumalabas siya sa kotse, pagkatapos ay umikot para buksan ang pinto ng pasahero. Napakurap ako sa gulat nang lumabas ang isang babae. Hindi siya isang kapatid o isang kaibigan. Napatunayang totoo iyon na

Serena Vale~•~Mabilis na lumipas ang mga araw.Unang linggo ko pa lang sa trabaho ngunit nag-o-overtime na ako agad at nakikipag-meeting nang hanggang gabi. Sa kabilang banda, kasalanan ko rin iyon dahil sa pagpapanukala ng aking ideya sa unang araw pa lang.Hindi ko naman ikinagalit.May isang bagay na nakaka-excite sa pagsisimula ng bagong bagay at ang walang patid na papuri ni Rebecca ay lalong nagpadagdag sa aking adrenaline. Sa tulong niya, nagawa kong ayusin ang aking konsepto para sa kampanya ng pagbabago ng tatak sa paraang naaayon sa kung ano ang gusto ng kumpanya. Tila nasasabik siya tungkol dito, idinaragdag ang kanyang mga sentimo ngunit hinahayaan ang aking pangunahing ideya na manatili.Ito ang ikatlong kumpanya na pinagtatrabahuhan ko ngunit siya ang unang boss na nakatagpo ko na hindi nagnakaw ng mga ideya ng kanyang mga subordinates at nag-e-encourage pa sa kanila. Sa aking nakaraang pinagtatrabahuhan, ang manager ay laging nag-iingat na lumitaw ang kanyang subordin

Rafael Moretti~•~Hindi natapos nang mabilis ang pagpupulong.Nagpalipas ako ng isang oras at dalawampung minuto sa pakikinig sa bawat departamento na nagpe-present ng kanilang panukala, ngunit ang aking utak ay masyadong nakatuon sa ibang lugar para mag-alala sa kanilang sinasabi.Ang aking mga mata ay napapadpad kay Serena paminsan-minsan. Hindi niya kailanman nakatagpo ang aking tingin ngunit alam kong alam niyang nakatitig ako sa kanya. Ipinagkurus at itinuwid niya ang kanyang mga binti nang ilang beses na para bang hindi niya alam kung paano mag-relaks. Sa ilang dahilan, na-excite ako rito.Lahat tayo ay nagkasundo na ang Liora Bay ay walang kasamang anumang mga inaasahan, ngunit halata na apektado rin siya tulad ko. Gusto kong malaman kung ano ang iniisip niya tungkol sa aming bagong kaayusan ngayong ako na ang kanyang nakatataas.Sabik akong malaman kung kailan siya nagsimulang magtrabaho rito. Tinukoy siya bilang bago. Gaano siya kabago? Bago o pagkatapos ng Liora Bay? Kung b

Serena Vale~•~Dumating ang review ni Ralph pagkaraan ng ilang minuto, nakalakip bilang isang dokumento, ngunit sa ilalim nito ay isang hiwalay na text.[Ralph: Gaano ka na katagal nagtatrabaho rito?]Tinitigan ko ang kanyang text nang ilang sandali, nag-iisip kung oras na ba para palitan ko ito ng G. Moretti, Rafael Moretti, o isang bagay na mas pormal tulad ng CEO.[Ralph: Iiwan mo lang ba ako sa read? Kapag mas kaunti ang sagot mo, mas kaunti ang pagtutuunan ko ng pansin sa aking pagpupulong. Kung masira ko ito, kasalanan mo.]Ipinikit ko ang aking mga mata nang sandali at nagpakawala ng isang hininga. Ang lalaki ay hindi mapipigilan.[Me: noong Lunes lang.][Ralph: Wow, nakakahanga iyon. Maganda, sexy, at matalino. Sinabi ko na ba ang sexy?]Ang lalaking ito.[Me: Maghahanda na ako para sa aking pagpupulong ngayon][Ralph: Kapag tapos ka na sa pagpupulong mo, personal mo itong ipapaliwanag sa akin sa Linggo. Ipapaalam ko kay Rebecca]Sinabi niyang nasa isang pagpupulong siya ngun

Serena Vale~•~Nang hapon ng Linggo, higit sa sampung iba't ibang damit na ang nasubukan ko, nagkaroon ng isang mental breakdown, at isang sandali kung saan naisip kong tawagan ang HR para kumpirmahin kung ang mga mandatoryong pagpupulong sa Linggo kasama ang aking boss ay bahagi ng deskripsyon ng aking trabaho.Sinabihan ako ni Ralph na magsuot ng maganda, ngunit hindi ako sigurado kung ano ang ibig sabihin niyon. Ang maganda ba ay nangangahulugang pormal? Nakakatukso? O gusto kong pag-usapan ang negosyo ngunit gusto rin kitang iyukod sa aking lamesa?Nagtatangka akong itanong sa kanya kung ano ang ibig sabihin niyon ngunit alam kong gagamitin niya lang iyon bilang isang pagkakataon para asarin ako.Pumasok si Lila, tumingin sa paligid nang isang beses, at umiling. “Sobrang malayo ka na.”“Hindi ako malayo,” pambara ko. “Tulungan mo na lang akong pumili ng isang bagay, okay?” Ipinahiwatig ko ang napakaraming damit na itinapon sa aking kama. “Kailangan ko ng isang bagay na neutral.”