Semua Bab Sa Kamay ng Bilyonaryong Mapanagkin: Bab 31 - Bab 40

Serena Vale~•~Halos hindi ako nakatulog noong gabing iyon. Ginugol ko ang karamihan ng oras sa paggulong-gulong at pagbaligtad sa aking kama, ang aking utak ay napuno ng dalawang lalaki na sinusubukan kong huwag isipin.Ang lahat ng nangyari sa restawran ay patuloy na nagfa-flash sa aking isip. Ang kanilang mga kamay. Ang kanilang mga bibig. Ang kanilang mga boses. Ang paraan ng pagtingin nila sa akin ay tulad ng gusto nila akong kainin nang buo. Hindi ako sigurado kung titingnan ko iyon bilang isang magandang bagay o isang masamang bagay.Hindi man ito isang kumbensyonal, ngunit ang pakikipag-talik ba sa aking boss ay napakasamang bagay? Sa aking depensa, nakatagpo ko sila sa labas ng trabaho. Nagkaroon kami ng kasunduan. Nakipag-talik kami sa isa't isa at pagkatapos ay nagkasalubong uli kami sa trabaho. Hindi ko naman kasalanan iyon, 'di ba?Pumasinghot ako. Naghahanap ako ng dahilan para ijustipika kung gaano ko sila kagusto.Ang katotohanan na hindi man lang sila sinusubukang ma

Rafael Moretti~•~[Serena: sa ikalawang pag-iisip, G. Moretti, hindi ko naiisip na magiging libre ako ngayong araw]Tinitigan ko ang kanyang text nang ilang minuto, nagtataka kung ano ang pakshet na ibig niyang sabihin doon. Ang pagbabago sa tono ay malinaw, tiyak, halos tulad ng may isang bagay na nagpabago sa kanyang isip na walang kinalaman sa kanyang iskedyul.[Me: Ano ang ibig mong sabihin?]Tinitigan ko ang kahon ng mensahe nang ilang sandali. Naipadala ang text ngunit hindi niya ito nabasa.[Me: Serena? May nangyari ba?]Nang hindi pa rin siya sumagot, tinawagan ko siya sa halip. Tumunog ito sa unang pagkakataon, sa pangalawang pagkakataon, sa pangatlong pakshet na pagkakataon. Ano ang kaguluhan? Sino ang gago na nagbabago ng isip na parang switch nang tulad niyan?O nagdesisyon ba siya na hindi lang kami sulit sa abala?Ngunit kahit noon, man lang ay may utang siyang usapan sa amin, 'di ba?Nagdesisyon akong mag-text kay Rebecca. Siya ang isa sa napakakaunting empleyado na ma

Serena Vale~•~Ginugol ko ang buong araw sa pagbalewala sa kanila. Walang silbi iyon ngayon dahil nagtapos pa rin ako sa bahay ni Rafael kasama ang dalawang lalaki na nakatitingin sa akin na parang may mayroon silang gustong pag-usapan sa akin.“Narinig ko na nagkansela ka,” sabi ni Nikolai nang makarating siya sa pinto ng hagdanan.Inangat ko ang aking baba. “Ginawa ko. Mayroon akong ibang kailangang gawin mamaya.”“Kaya ibig sabihin ba noon ay libre ka na ngayon?”“Hindi.”“Ngunit narito ka, 'di ba?”“Kinuha ako ng kaibigan mo nang walang pahintulot.”“Pumasok ka sa kotse ko nang kusa, baby,” sumingit si Rafael. “Huwag mong sirain ang pangalan ko.”Nagnitngit ang aking panga at tumingin ako malayo sa dalawang lalaki. “Bakit mo ako dinala rito?”Naging tahimik ito nang ilang sandali, pagkatapos ay bigla kong naramdaman ang isang anino sa harap ko. Inilagay ni Nik ang kanyang kamay sa aking baba at iniliko ang aking mukha para nakatitig ako sa kanya. Hindi siya nagsalita sa simula. S

Serena Vale~•~Inangat ni Nik ang kanyang ulo para tinitigan ako. “Maayos ka lang ba diyan?”Hindi ako makasagot. Hinihingal lang ako nang husto, sinusubukang kumuha ng aking hininga. Si Ralph ang sumagot para sa akin. “Magiging maayos din siya. Hindi pa kami malapit sa pagtatapos sa kanya kahit paano.”“Totoo,” ngumisi si Nik at naglagay ng isang halik sa aking hita. Hinalikan niya ang kanyang daan paitaas sa aking katawan hanggang sa makarating siya sa aking mga labi. Nang halikan niya ako uli sa pagkakataong ito, nalasahan ko ang aking sarili sa kanya. Ang gawa ay marumi at makasalanang erotiko, ngunit nagpadala ito ng kaligayahan nang diretso sa aking kaibuturan.Nang ang dalawang lalaki ay sa wakas ay humiwalay, nakatambad ako sa kama. Pinanoood ko sila habang mabilis nilang hinubad ang kanilang mga damit. Tiningnan ni Rafael ang kanyang nightstand, naglabas ng dalawang foil, at inabot ang isa kay Nik.Pinunit ni Nik ang sa kanya at inikot ito bago muling sumama sa akin sa kama

Serena Vale~•~Napakalapad ng ngiti ko, at alam kong masakit na ang pisngi ko para sa natitirang bahagi ng gabi. Pakiramdam ko ay isang ipinagmamalaking ina na nanonood ng anak sa kanilang recital, ngunit sa pagkakataong ito, pinapanood ko ang aking matalik na kaibigan na magpasara ng fashion show. Sumipol si Noelle at sumigaw nang napakalakas si Tessa na kahit ang designer ay napatingin sa kanya habang nagbibigay ng huling yuko. Tawa lamang ang nagawa ko.Nagkita-kita kaming lahat sa backstage pagkatapos ng palabas. Tulad ng inaasahan sa isang fashion show, puno ito ng mga sequins, balahibo, at champagne sa mga tray na umiikot sa paligid.Kumuha si Lila ng isa mula sa tray habang lumalapit sa amin. Nakasuot na siya ngayon ng puting robe ngunit ang kanyang makeup at buhok ay maayos pa rin. “Rinig na rinig ko ang sigaw ni Tessa pero tumanggi akong tumingin baka bigla akong humagikgik sa entablado.”Nahihiyang ngumiti si Tessa. “Hindi naman araw-araw na nagpapasara ng fashion show ang