Semua Bab ราชินีเที่ยงคืนของมหาเศรษฐี: Bab 31 - Bab 40

(มุมมองของกาเบรียล)ฉันยืนอยู่ข้างหน้าต่างบานใหญ่จากพื้นจรดเพดานของเพนต์เฮาส์ ถือโทรศัพท์ไว้ในมือขณะมองออกไปที่มหาสมุทรอันมืดมิดคลื่นซัดสาดอย่างช้าๆ เบื้องล่าง สะท้อนแสงดาวริบหรี่ ขณะที่ท้องฟ้ายามค่ำคืนแผ่กว้างเบื้องบน เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ เป็นภาพที่สงบสุขซึ่งมักช่วยให้ฉันรู้สึกผ่อนคลาย แต่คืนนี้ความคิดของฉันกลับหนักอึ้งและกระสับกระส่ายฉันลูบมือไปบนหน้าอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของตัวเอง พลางนึกถึงแต่ว่าอยากให้เป็นหน้าอกของแคลร์ ฉันอยากได้ผู้หญิงคนนั้นเหลือเกิน จนตอนนี้ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้ว“รู้ใช่ไหมว่ามันเป็นเซอร์ไพรส์” ฉันพูดทางโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงที่เบาและแฝงความขี้เล่น “ฉันบอกตอนนี้ไม่ได้หรอก เดี๋ยวจะเสียอรรถรส”แคลร์หัวเราะเบาๆ จากปลายสาย เสียงอบอุ่นนั้นแล่นผ่านตัวฉัน “โอเค ฉันชอบเซอร์ไพรส์นะ เซอร์ไพรส์ดีๆ น่ะ เอาล่ะ ฉันต้องไปแล้วล่ะ พรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงาน”ฉันยิ้มขณะฟังเธอพูด ฉันได้ยินเสียงคลื่นทะเลแผ่วเบา “ฉันเป็นซีอีโอ แคลร์”เธอหัวเราะอีกครั้งอย่างผ่อนคลายและขี้เล่น “อะไรนะ? คุณสนับสนุนให้มาทำงานสายเหรอ? เพราะฉันชอบนอนเร็วจะได้มาทำงานตรงเวลา”รอยยิ้มจริงใจปรากฏขึ้นบนริ

(มุมมองของแคลร์)ฉันลืมตาขึ้นเมื่อเสียงนาฬิกาปลุกดังลั่นจากโทรศัพท์ ฉันครางเบาๆ แล้วเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียง ปิดเสียงก่อนจะลุกขึ้นนั่ง ตอนนี้เพิ่งจะหกโมงเช้าเองฉันโยนโทรศัพท์ทิ้งแล้วเอนหลังพิงหัวเตียง ขยี้ตาพลางปัดผมยุ่งๆ ออกจากใบหน้าฉันนั่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไป การทรยศของเดเมียนยังคงฝังอยู่ในใจ ทำให้หัวใจฉันเต้นแรงด้วยความโกรธแค้นอีกครั้งฉันอยากจะบดขยี้เขา ทำให้เขาทรมานและทำลายเขาให้สิ้นซาก สิ่งที่ฉันทำไปเมื่อไม่กี่คืนก่อนในงานเลี้ยงนั้นดูเหมือนไม่มีอะไรเลย ฉันอยากให้เขาสูญเสียทุกอย่างไปอย่างสิ้นเชิงฉันลูบปลายนิ้วไปตามริมฝีปากแล้วยิ้ม จูบของกาเบรียลเมื่อคืนยังคงติดอยู่ในความทรงจำเขาฉลาด แต่เขาก็รู้ดีว่าจูบผู้หญิงยังไงให้ร่างกายเธอตอบสนองไปทั้งตัว ฉันเกือบจะปล่อยให้เรื่องมันเลยเถิดไปมากกว่านี้ในรถของเขา ถ้าฉันไม่ยับยั้งตัวเองไว้ เราคงข้ามเส้นนั้นไปแล้ว ความคิดนั้นทำให้ฉันหัวเราะเบาๆ กับตัวเองถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังเตือนตัวเองว่าทำไมฉันถึงเริ่มเรื่องทั้งหม

(มุมมองของเดเมียน)ชายในกระจกดูยับเยินราวกับถูกรถไฟชนทะลุร่างจนไม่เหลืออะไรให้รักษาไว้ได้เลยฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่และจัดเสื้อแจ็กเก็ตให้เรียบร้อย สายตาจ้องมองเงาสะท้อนที่ว่างเปล่ากลับมา วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าตั้งแต่ฝันร้ายในงานเลี้ยงนั้น แต่ความอับอายยังคงฝังอยู่ในใจ ไม่ยอมหายไปฉันแทบไม่ได้นอนหลับเลย ฉันใช้เวลาทุกชั่วโมงที่ตื่นอยู่กับการประชุมติดต่อกันหลายครั้ง พยายามโน้มน้าวให้นักลงทุนไม่ถอนตัว และให้สัมภาษณ์ครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อต่อสู้กับวิดีโอที่แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วเหมือนยาพิษฉันหันหน้าออกจากกระจกแล้วดึงเน็คไทอย่างแรง นี่เป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุดที่ฉันเคยเจอมาตั้งแต่แคลร์ทิ้งฉันไป มันยากขนาดนั้นเลยเหรอที่เธอจะยอมรับการแต่งงานแบบเปิดได้?เธอควรจะรู้สึกขอบคุณด้วยซ้ำที่ฉันเสนอไอเดียนั้นแทนที่จะทำลายทุกอย่าง ตอนนี้ทั้งโลกกลับมองว่าฉันเป็นคนเห็นแก่ตัวเพราะสิ่งที่เธอทำความเจ็บปวดใหม่ๆ แล่นพล่านบริเวณขมับ ทำให้ฉันยิ่งยากที่จะจดจ่ออยู่กับว่าจะตอบโต้เธอกลับให้แรงกว่าที่เธอทำกับฉันได้อย่างไรฉันไม่มีทางปล่อ

(มุมมองของกาเบรียล)คราบกาแฟกระจายตัวเป็นสีเข้มทั่วด้านหน้าชุดของเธอ แต่ฉันกลับไม่สนใจความเลอะเทอะนั้นเลยสิ่งที่ฉันเห็นมีเพียงแคลร์ยืนอยู่ตรงหน้าฉัน อกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเธอมองจ้องมาที่ฉันด้วยความปรารถนาอันร้อนแรงแบบเดียวกับที่ฉันต่อสู้มาหลายสัปดาห์แล้วหัวใจของฉันเต้นแรงจนรู้สึกเหมือนจะทะลุซี่โครงออกมา ฉันหลงรักผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่วันที่เธอเดินเข้ามาในออฟฟิศของฉันและทำให้ทุกอย่างพลิกผันไปหมดทุกสายตาที่แอบมอง ทุกครั้งที่มือเราสัมผัสกัน ทุกค่ำคืนที่ทำงานใกล้ชิดกัน ได้ก่อไฟแห่งความสัมพันธ์ระหว่างเรา และตอนนี้ฉันไม่มีเรี่ยวแรงที่จะยับยั้งมันอีกต่อไปแล้ว“แคลร์” ฉันพูด เสียงของฉันแหบพร่าและเบาลง “บอกให้ฉันหยุด แล้วฉันจะหยุด ฉันสาบานว่าจะเดินจากไปเดี๋ยวนี้เลย”เธอไม่ได้บอกให้ฉันหยุด สายตาของเธอเหลือบลงมามองริมฝีปากของฉันเพียงชั่วครู่ แล้วก็เงยขึ้น การเคลื่อนไหวเล็กๆ นั้นทำลายการควบคุมที่ฉันเหลืออยู่ทั้งหมดฉันก้าวเข้าไปใกล้ ใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าเธอ แล้วจูบเธออย่างหนักหน่วง ในวินา

(มุมมองของกาเบรียล)ฉันเมินเฉยต่อเสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่ มันสั่นอยู่บนโต๊ะเหมือนสิ่งรบกวนที่น่ารำคาญ แต่ฉันก็ไม่มีแผนที่จะหยุดรับสายแคลร์ขี่ฉันอย่างแรง ช่องคลอดที่คับแน่นของเธอบีบรัดอวัยวะเพศของฉันทุกครั้งที่กระเด้ง หน้าอกของเธอกดแนบกับหน้าอกของฉัน หัวนมแข็งเพราะปากของฉัน ฉันใช้มือทั้งสองข้างจับก้นของเธอแล้วสอดเข้าไปลึกขึ้น ทำให้เธอหายใจหอบ"ช่างมันเถอะโทรศัพท์" ฉันคำรามใส่คอเธอ "เธอไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น"เธอครางเบาๆ ศีรษะเอนไปด้านหลัง ช่องคลอดที่เปียกชุ่มของเธอบีบรัดฉันแน่นขึ้น ฉันชอบที่เธอเสียการควบคุมแบบนี้ โทรศัพท์หยุดดังไปครู่หนึ่ง แล้วก็เริ่มดังอีกครั้ง ฉันไม่สนใจฉันยกเธอขึ้นสูงขึ้นแล้วเหวี่ยงเธอลงบนตัก บดขยี้คลิตของเธอเข้ากับตัวฉัน เล็บของเธอจิกเข้าที่ไหล่ของฉัน เหงื่อซึมเป็นประกายบนผิวของเธอภายใต้แสงไฟในออฟฟิศฉันลุกขึ้นยืนโดยไม่ดึงออก ยังคงสอดลึกเข้าไปในตัวเธอ ขาของเธอโอบรอบเอวฉัน เธอรู้สึกเบาในอ้อมแขนของฉัน แต่ร่างกายของเธอกลับสั่นสะเทือนด้วยความต้องการ ฉันอุ้มเธอไปที่กำแพงและกดหลังเธอแนบกับกำแพง พื้นผิวท