Semua Bab ราชินีเที่ยงคืนของมหาเศรษฐี: Bab 51 - Bab 60

(มุมมองของกาเบรียล)ฉันนั่งอยู่ในห้องทำงานของฉันนานหลังจากที่ทุกคนกลับไปหมดแล้ว แสงสว่างเพียงอย่างเดียวมาจากจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ตรงหน้าฉันฉันควรจะอยู่บ้านพักผ่อน แต่ฉันมีงานมากมายรออยู่ แต่ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรเลย ใจฉันลอยไปคิดถึงแคลร์ให้ตายสิ ทำไมฉันถึงลืมเธอไม่ได้สักที?ขณะที่มองดูเธออยู่บนหน้าจอ แคลร์นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเธอพลางลูบคอไปด้วยขณะที่เธอกำลังทำภารกิจยากๆ ที่ฉันมอบหมายให้เสร็จฉันเปิดไฟล์ที่เธอส่งมาและตรวจสอบโค้ดทีละบรรทัด พร้อมกับพยักหน้าเห็นด้วยเธอค้นพบต้นตอของปัญหาได้อย่างรวดเร็วและแก้ไขมันได้อย่างเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพ ฉันรู้สึกชื่นชมในฝีมือของเธออย่างแท้จริง แต่ความชื่นชมนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจในทันทีฉันรู้ว่าเธอเก่งงานประเภทนี้ แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้ การแก้บั๊กที่ซับซ้อนขนาดนี้ในเวลาอันสั้นไม่ใช่เรื่องปกติ มีแต่คนที่มีทักษะสูงมากเท่านั้นที่จะทำได้ ฉันสงสัยว่าฉันอาจจะมองข้ามอะไรสำคัญเกี่ยวกับเธอไปหรือเปล่าฉันเปิดดูประวัติการทำงานของเธอในอีกหน้าจอหนึ่งแล้วพิจารณาอย่าง

(มุมมองของแคลร์)คำถามของกาเบรียลเมื่อคืนนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของฉัน แม้หลังจากที่เขาออกจากบ้านไปแล้ว มันไม่ยอมจางหายไป ไม่ว่าฉันจะพยายามผลักมันออกไปหรือเบี่ยงเบนความสนใจด้วยสิ่งอื่นมากแค่ไหนก็ตามฉันแช่ตัวในอ่างอาบน้ำอุ่น เพราะน้ำอุ่นช่วยคลายความตึงเครียดที่ฝังลึกในร่างกายหลังจากวันที่ยาวนานและเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันเมื่อฉันขยับตัวเล็กน้อย น้ำก็กระเพื่อมเบาๆ รอบตัว ทำให้เกิดระลอกคลื่นเล็กๆ กระทบกับขอบอ่าง ฉันเอื้อมมือไปหยิบแก้วไวน์ที่วางอยู่บนขอบอ่าง แล้วเอนหลังพิงพื้นผิวเรียบลื่น ปล่อยให้ไหล่ผ่อนคลายไปกับความอบอุ่นอย่างเต็มที่ฉันเขย่าแก้วเบาๆ อย่างช้าๆ และมองดูไวน์แดงเข้มหมุนวนอยู่ภายใน แก้วจับแสงสะท้อนเล็กๆ ที่เต้นระยิบระยับอยู่บนผิวน้ำเป็นลวดลายสวยงาม"กาเบรียลคิดว่าฉันจะทรยศเขาหรือไง?" ฉันถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะจิบช้าๆ แล้วอมไว้ในปากครู่หนึ่ง ปล่อยให้รสชาติคงอยู่ฉันจำแววตาของเขาได้แม่นยำตอนที่เขาถามคำถามนั้นกับฉันเมื่อก่อนหน้านี้ เขาไม่ไว้ใจฉันอย่างเต็มที่ด้วยซ้ำ ทั้งๆ ที่เราแบ่งปันทุกอย่างและวางแผนร่วมกันมามา

(มุมมองของแคลร์)ถ้อยคำรุนแรงจากผู้หญิงสองคนหลังเคาน์เตอร์ยังคงดังก้องอยู่ในใจขณะที่ฉันเดินห่างออกไปจากพวกเธอหนึ่งในนั้นกระซิบเสียงดังพอที่ฉันจะได้ยินทุกพยางค์"เธอคงใช้เส้นสายได้งานนี้มาแน่ๆ ไม่อย่างนั้นคนอย่างเธอจะมาทำงานที่นี่ได้ยังไงหลังจากเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับเดเมียน ลอเรนต์?"อีกคนหนึ่งหัวเราะเบาๆ แล้วเสริมว่า "ฉันพนันได้เลยว่าเธอกำลังส่งข้อมูลกลับไปให้เขา ผู้หญิงแบบนั้นมักจะมีแผนการลับและความลับที่คิดว่าไม่มีใครสังเกตเห็นเสมอ"ความโกรธปะทุขึ้นในตัวฉัน ทำให้ฉันกำมือแน่นไว้ข้างลำตัวฉันหยุดชะงักทันทีและหันกลับไปเผชิญหน้ากับพวกเขาโดยตรง สายตาของฉันจ้องมองไปที่พวกเขาทันทีที่พวกเธอสังเกตเห็นว่าฉันมองไปทางนั้น สองหญิงสาวก็แสร้งทำเป็นยุ่งอยู่กับการทำงานบนคอมพิวเตอร์อย่างเต็มที่ พิมพ์ข้อความด้วยความตั้งใจเกินจริง และหลีกเลี่ยงการสบตาฉันราวกับว่าพวกเธอไม่ได้พูดอะไรสักคำฉันถอนหายใจช้าๆ พยายามปล่อยให้ความโกรธสงบลงภายใน จากนั้นก็หันหลังกลับและเดินต่อไปยังลิฟต์หัวใจของฉันยังคงเต้นเร็วขึ้

(มุมมองของกาเบรียล)ลีโอยืนอยู่ที่ล็อบบี้ ดูเหมือนเขามีเรื่องหนักใจอยู่เรื่องหนึ่งที่ยังไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ในทันที"เช้านี้ผมได้รับอีเมลจากผู้บริหารระดับสูงของ TechSport ครับ เจ้านาย ดูเหมือนจะเป็นเรื่องสำคัญนะครับ"ฉันมองไปรอบๆ ล็อบบี้ที่วุ่นวายเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครสนใจมากเกินไป จากนั้นก็หันกลับมามองลีโอ"มาพบฉันที่ห้องทำงานในอีกห้านาที เราจะคุยกันที่นั่น"ฉันขึ้นลิฟต์ไปคนเดียวและก้าวเข้าไปในห้องทำงาน ปิดประตูเบาๆ ด้วยเสียงคลิกเบาๆฉันถอดเสื้อแจ็กเก็ตออกแล้วแขวนไว้อย่างเรียบร้อยที่พนักพิงเก้าอี้ จากนั้นก็พับแขนเสื้อขึ้น สัมผัสอากาศเย็นที่ปลายแขนฉันนั่งลงโดยวางกระเป๋าหนังที่ใส่แล็ปท็อปไว้บนโต๊ะ เอนหลังพิงเก้าอี้ ถอนหายใจยาวๆ พยายามล้างความคิดเรื่องมื้อเที่ยงกับแคลร์และความตึงเครียดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ระหว่างเราสักครู่ต่อมา ลีโอก็เดินเข้ามาและปิดประตูเบาๆ"เกิดอะไรขึ้นลีโอ?" ฉันถามพลางโน้มตัวไปข้างหน้า วางข้อศอกลงบนโต๊ะ และจ้องมองเขาอย่างตั้งใจลีโอหยิบแท็บเล็ตออกมาแล

(มุมมองของแคลร์)เรือยอชต์โยกเบาๆ ใต้ฝ่าเท้าขณะที่ฉันก้าวขึ้นไปบนดาดฟ้า ลมยามเย็นพัดพาเอาความหอมของทะเลมาด้วยฉันยืนอยู่ตรงนั้นสักพัก สายตาเหลือบมองไปรอบๆ แขกส่วนใหญ่มากันครบ และบรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะฉันจัดชุดเดรสสีขาวให้เข้าที่ สัมผัสได้ถึงเนื้อผ้านุ่มๆ ที่เสียดสีกับต้นขา และเตือนตัวเองว่าทำไมฉันถึงมาที่นี่ในคืนนี้ เดเมียนฉันมาเพื่อเขา และฉันวางแผนที่จะทำให้ชื่อเสียงของเขาเสียหายหนักอีกครั้งก่อนที่ค่ำคืนนี้จะจบลงฉันเดินฝ่าฝูงชนอย่างระมัดระวัง ยิ้มอย่างสุภาพให้กับคนที่ฉันไม่รู้จัก ขณะที่สายตาของฉันสอดส่องมองหาเบาะแสของเขางานเลี้ยงเริ่มแล้ว แต่เดเมียนกับยัยโง่ที่เขานอนด้วยก็ยังไม่มีวี่แววเลย เขาช่างกล้าเหลือเกินที่พาเธอออกมาให้เห็นในที่สาธารณะทั้งที่ยังไม่ได้เซ็นเอกสารหย่าเลยก็มันเป็นปาร์ตี้ส่วนตัวนี่นา ไม่มีอะไรหลุดออกไปหรอก แต่สำหรับฉันแล้วมันไม่เวิร์คหรอก ฉันตั้งใจจะทำลายเขาให้ยับเยินยิ่งกว่าเดิมด้วยอะไรก็ตามที่ฉันหาได้ฉันถือกระเป๋าคลัตช์ใบเล็กไว้ใกล้ตัว เครื่องบันทึกเสียงซ่อนอยู่ข