(มุมมองของแคลร์)ฉันรู้สึกถึงมือที่มั่นคงจับแขนฉันไว้และรั้งฉันไว้ไม่ให้ล้มไปข้างหน้า หัวใจฉันเต้นแรงจากการชนอย่างกะทันหัน"เฮ้ ระวังหน่อย" ลีโอพูดขึ้นทันทีฉันยืนตัวตรงและหายใจแรงๆ ขณะจ้องมองเขา แม้ว่าจะรู้สึกโล่งใจที่รู้ว่าเป็นเขา "เคยได้ยินคำว่าเคาะประตูก่อนไหม?"เขาปล่อยมือจากแขนฉันแล้วยืนอยู่ตรงประตู “ขอโทษนะ ฉันรีบมาก ฉันอยากแน่ใจว่าคุณไม่เป็นไร”ฉันหรี่ตาลงและกอดอกเขาถอนหายใจลึกๆ “คุณทำงานให้กาเบรียล และตอนนี้ก็ดึกแล้ว ผมแค่ต้องการแน่ใจว่าคุณปลอดภัยและพร้อมที่จะออกไป”"เข้าใจแล้ว กาเบรียลขอให้คุณมาดูฉันใช่ไหม" ฉันถามจู่ๆเขาก็ทำหน้าจริงจัง “ผมไม่อยากพูดอย่างนั้นหรอกครับ เรียกมันว่าการตรวจสุขภาพตามปกติก็แล้วกัน”ฉันพยักหน้าช้าๆ แล้วยิ้ม “เธอเป็นแค่หมาน้อยของเขา ฉันไม่คาดหวังคำตอบจากเธอหรอก หลีกทางไปซะ”เขาหลบไปด้านข้างขณะที่ฉันเดินออกจากห้องทำงาน แล้วปิดประตู ก่อนจะเดินตามหลังมา "เดี๋ยวผมให้คนขับรถของบริษัทไปรับคุณกลับบ้านก็ได้ มันดึกมากแล้ว"ฉันหยุดเดินและหันไปเผ
Terakhir Diperbarui : 2026-08-27 Baca selengkapnya