Semua Bab ANG REYNA NG HATINGGABI NG BILYONARYO : Bab 31 - Bab 40

(Pananaw ni Gabriel)Nakatayo ako sa tabi ng mga bintana ng penthouse ko na mula sahig hanggang kisame, hawak ang telepono habang nakatanaw sa madilim na karagatan.Patuloy na humahampas ang mga alon sa ibaba, sinasalo ang mahinang kislap ng mga bituin, habang ang kalangitan sa gabi ay malawak na nakaunat sa itaas na may mga bituing kumikislap nang maliwanag. Ito ay isang mapayapang tanawin na kadalasang nakakatulong sa akin na luminaw ang aking isipan ngunit ngayong gabi ang aking mga iniisip ay parang mabigat at hindi mapakali.Hinaplos ko ang maskulado kong dibdib, hinihiling na sana kay Claire na lang. Gustong-gusto ko na yung babaeng hindi na ako makapag-isip nang matino.“Alam mo namang sorpresa ‘yan,” sabi ko sa telepono, pinapanatiling magaan ang boses ko na may panunukso. “Hindi ko pa pwedeng sabihin sa iyo ngayon, masisira lang ang kasiyahan.”Tumawa nang mahina si Claire sa kabilang linya, at ang mainit na tunog ay dumaan sa akin. "Sige, mahilig ako sa mga sorpresa, maganda

(Pov ni Claire)Namilog ang mga mata ko nang tumunog ang alarm mula sa telepono ko. Napaungol ako at inabot ito sa nightstand, pinatahimik ang ingay bago ako bumangon. Alas-sais pa lang ng umaga.Itinapon ko ang telepono sa gilid at sumandal sa headboard, kinukuskos ang aking mga mata habang hinawi ang aking magulo na buhok na natatakpan ang aking mukha.Sa loob ng mahabang sandali, nakaupo lang ako roon, hinahayaang lumipad ang aking mga iniisip. Nanatili pa rin sa aking kalooban ang pagtataksil ni Damien, na nagpapatibok sa aking puso sa panibagong galit.Gusto ko siyang durugin, pahirapan at tuluyang sirain. Parang wala lang ang ginawa ko ilang gabi na ang nakalipas sa piging. Gusto kong tuluyan na siyang mawala sa lahat.Hinaplos ko ang aking mga labi at ngumiti, nanatili sa aking alaala ang halik ni Gabriel noong isang gabi.Matalino siya pero alam na alam din niya kung paano halikan ang isang babae hanggang sa tumugon ang buong katawan nito. Halos mabitawan ko na ang sasakyan ni

(Ang pananaw ni Damien)Ang lalaking nasa salamin ay mukhang sira-sira, parang sinalubong ng tren na walang naiwan na mahalagang mailigtas.Bumuntong-hininga ako nang malalim at inayos ang aking dyaket, ang mga mata ay nakatuon sa hungkag na repleksyon na nakatitig sa nakaraan, matagal na ang mga araw simula noong bangungot na iyon sa piging, ngunit ang kahihiyan ay nananatili pa rin sa aking sikmura, ayaw bumitaw.Naging estranghero na ang tulog. Ginugugol ko ang bawat oras ko sa sunod-sunod na mga pagpupulong, sinusubukang kumbinsihin ang mga mamumuhunan na huwag umalis sa ship at magbigay ng sunod-sunod na panayam upang labanan ang video na patuloy na kumakalat na parang lason.Tumalikod ako sa salamin at marahas na hinila ang kurbata ko. Parang ito na ang pinakamasamang parte ng katawan ko simula nang hiwalayan ako ni Claire. Gaano ba kahirap para sa kanya na tanggapin na lang ang isang bukas na kasal?Dapat sana'y nagpasalamat siya na ako pa ang nagmungkahi nito imbes na pasabugi

(Pananaw ni Gabriel)Kumalat nang maitim ang mantsa ng kape sa harapan ng damit niya pero hindi ko maalis sa isip ko ang kalat nito.Ang nakikita ko lang ay si Claire na nakatayo sa harap ko, mabilis ang pagtaas at pagbaba ng dibdib, ang mga mata niya ay nakatitig sa akin dala ang parehong nag-aalab na gutom na ilang linggo ko nang nilalabanan.Kumakabog nang napakalakas ang puso ko, parang mababasag ito sa tadyang ko. Gusto ko na ang babaeng ito simula noong araw na pumasok siya sa opisina ko at binaligtad ang lahat.Bawat sulyap, bawat paghawak ng ating mga kamay, bawat gabing magkalapit ang ating mga ginagawa ay siyang nagpasiklab ng apoy sa pagitan natin, at sa ngayon ay wala na akong lakas para pigilan pa ito.“Claire,” sabi ko, mahina at magaspang ang boses. “Sabihin mo sa akin na tumigil ka na at gagawin ko, pangako aalis na ako ngayon din.”Hindi niya ako sinabihang tumigil, saglit na bumaba ang tingin niya sa bibig ko, pagkatapos ay muling umangat at ang maliit na galaw na iy

(Pananaw ni Gabriel)Hindi ko pinansin ang tumutunog na telepono, nag-vibrate ito sa mesa na parang isang nakakainis na peste pero wala akong planong tumigil.Binabayo ako ni Claire nang mahigpit, ang kanyang masikip na puke ay nakahawak sa aking ari sa bawat pagtalbog, ang kanyang mga suso ay nakadikit sa aking dibdib, ang mga utong ay mariin na lumalabas sa aking bibig. Hinawakan ko ang kanyang puwet gamit ang dalawang kamay at itinulak papasok, na nagpasinghap sa kanya."Bahala ka nga sa telepono," ungol ko sa leeg niya. "Wala ka nang aalis."Umungol siya, napaatras ang ulo niya, mas lalong humihigpit ang pagpisil sa akin ng basa niyang puke, gustong-gusto ko kung paano siya nawawalan ng kontrol sa sarili nang ganito. Tumigil ang telepono sa pag-ring nang saglit, tapos tumunog ulit, wala akong pakialam.Itinaas ko siya pataas at ibinagsak sa kandungan ko, dinidiin ang kanyang clit sa akin, ang kanyang mga kuko ay bumabaon sa aking mga balikat. Kumikinang ang pawis sa kanyang balat