Lahat ng Kabanata ng ANG REYNA NG HATINGGABI NG BILYONARYO : Kabanata 1 - Kabanata 6

(Pov ni Claire)Bago pa man ako makarating sa pinto, may narinig na akong mahinang ungol mula sa aming silid. Bumagal ang aking mga paa nang hindi ko man lang iniisip.Nagre-react ang katawan ko bago pa man makasabay ang utak ko. Sandali, naiisip ko na baka may mga iniisip lang ako dahil sa katahimikang sumalubong sa akin pagpasok ko ngayong gabi. Minsan, ang katahimikan ay may masamang ugali na niloloko tayo.Tapos narinig ko ulit ang tunog na iyon, hindi malakas pero sapat na para paliparin ang tibok ng puso ko.Huminto ako sa harap ng pinto ng aming kwarto, may hawak na kahon ng cake at mga puting rosas. Lahat ay tumigil sa aking isipan, na para bang ang buong mundo ay kasabay kong humihinga.Hindi, dapat may paliwanag. Mahigpit na nakahawak ang mga daliri ko sa kahon ng keyk; ayokong masira ang icing.Nakatitig ako sa pinto, sa kwarto namin, pitong taon na kaming kasal.Isa na namang ungol ang kumawala sa aming silid, at sa pagkakataong ito ay hindi ko na ito kunwari narinig.Mas

(Pov ni Claire)Hindi ko lang gustong sumayaw, gusto kong tuluyang mawala ang sarili ko. Nakatayo sa puso ng Eclipse Club, hindi na ako ang babaeng gumugol ng pitong taon sa pagdungis ng sarili niyang kinang.Para akong isang muling pagsilang, isang multo na bumabalik sa mundo ng mga buhay, at ang lalaking nakayakap sa akin ang siyang kislap na balak kong gamitin upang pasiglahin ang dati kong buhay.Ang ibang mga mananayaw ay sumasayaw sa dance floor, na puno ng mga mamahaling pabango.Pero nang dumampi ang kamay niya sa aking likuran, naglaho ang lahat.Gumalaw siya na parang isang mandaragit, nang may gayong pagkalikido, gayong kahusayan, walang kahirap-hirap na ginagabayan ako sa gitna nang may katiyakang walang hinihingi, kundi ito ang hinihingi.Ang bawat hakbang ay mapagpasyahan at, sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon, naramdaman ko ang tawag na sumunod at isang kislap ang nagliyab sa aking puso."Nakaka-tense ka," bulong niya, habang dumadampi ang hininga niya sa ten

(Pananaw ni Gabriel)Habang nakaupo sa opisina ko sa pinakamataas na palapag, nakakaramdam ako ng matinding pagkabalisa.Ilang araw na ang nakalipas, at ang telepono ko ay nakapatong sa mesang mahogany na parang troso.Paulit-ulit akong sumusulyap sa relo ko, naghihintay ng notification, text message, tawag, o kahit ano galing sa babaeng nakilala ko sa masked ball at nakasama ko nang buong puso.Iniwan ko ang pribadong numero ko; hindi ko iyon ginagawa kailanman. Isa akong lalaking gumagawa ng mga pader para kumita, pero ibinigay ko sa kanya ang susi sa aking privacy at hindi niya ito ginamit."Sir?" Ang aking kinatawan, si Leo, ay nakatayo sa pintuan, mukhang kinakabahan. May dahilan siya para maging ganoon; hindi ako naging madaling katrabaho ngayong linggo."Pagbabantay ng Eclipse club," matalim kong tugon, nang hindi inaalis ang tingin sa aking tablet. "Natanggap mo ba?""Mahigpit ang patakaran sa privacy ng club, Gabriel. Gumagamit sila ng signal jammers at infrared shielding par