Semua Bab ANG REYNA NG HATINGGABI NG BILYONARYO : Bab 51 - Bab 60

(Pananaw ni Gabriel)Nakaupo ako sa opisina ko kahit matagal nang nakaalis ang lahat, ang tanging liwanag lang ang nanggagaling sa malaking monitor sa harap ko.Dapat ay nasa bahay na ako at nagpapahinga pero ang dami kong trabahong naghihintay. Pero hindi ko naman ginagawa 'yon, naglalayas ang isip ko, iniisip si Claire.Naku! Bakit ba hindi ko siya maalis sa isip ko?Habang pinapanood siya sa screen, nakaupo si Claire sa kanyang mesa, hinihimas ang kanyang leeg habang tinatapos ang mahirap na gawaing iniatas ko sa kanya.Binuksan ko ang file na ipinadala niya at binasa ang code niya linya por linya, habang tumatango bilang pagsang-ayon.Mabilis niyang nahanap ang ugat ng problema at inayos ito gamit ang malinis at mahusay na mga pagbabago. Nakakaramdam ako ng tunay na paghanga sa kanyang husay. Ngunit ang paghanga na iyon ay mabilis na nauwi sa pagkagulat.Alam kong magaling siya sa ganitong uri ng trabaho, p

(Pov ni Claire)Ang tanong ni Gabriel kaninang gabi ay nananatili sa aking isipan kahit matagal na siyang umalis ng bahay, ayaw pa ring mawala kahit gaano ko pa ito piliting isantabi o ilihis ang aking atensyon sa ibang mga bagay.Ibinabad ko ang aking sarili sa maligamgam na bathtub habang pinapawi ng mainit na tubig ang matinding tensyon sa aking katawan pagkatapos ng mahaba at mahirap na araw.Nang bahagya akong umikot, dahan-dahang bumuhos ang tubig sa paligid ko na lumilikha ng maliliit na alon na dumadampi sa gilid ng bathtub. Inabot ko ang baso ng alak sa gilid at sumandal sa makinis na ibabaw, hinayaan ang aking mga balikat na lubos na marelaks sa init.Dahan-dahan kong inalog ang baso at pinanood ang malalim na pulang alak na umiikot sa loob, sinasalubong ang maliliit na repleksyon ng liwanag na sumasayaw sa ibabaw ng likido sa magagandang disenyo."Iniisip ba ni Gabriel na pagtataksilan ko siya?" Bumuntong-hininga ako

(Pov ni Claire)Ang masasakit na salita mula sa dalawang babaeng nasa likod ng mesa, patuloy na umaalingawngaw sa aking isipan habang naglalakad ako palayo sa kanila.Bumulong ang isa sa kanila nang malakas kaya naintindihan ko ang bawat pantig."Malamang ay nakatulog siya nang mahimbing sa trabahong ito. Paano pa kaya makakapagtrabaho rito ang isang taong katulad niya pagkatapos ng lahat ng nangyari kay Damien Laurent?"Humagikgik nang mahina ang isa pa at nagdagdag ng sarili niyang artikulo. "Sigurado akong nagbibigay siya ng impormasyon pabalik sa kanya. Ang mga babaeng tulad niya ay laging may mga nakatagong agenda at sikreto na akala nila ay walang nakakapansin."Umuusbong ang galit sa loob ko, dahilan para mapahigpit ang pagkakahawak ko sa mga kamay ko.Bigla akong natigilan sa paglalakad at humarap nang diretso sa kanila habang ang mga mata ko ay nakatitig sa kanila.Nang mapansin nilang nakatingin ako s

(Pananaw ni Gabriel)Nakatayo si Leo sa lobby, parang may mabigat na iniisip na hindi niya kayang sabihin agad."Nakatanggap ako ng email mula sa isang mataas na opisyal sa TechSport kaninang umaga, boss, mukhang mahalaga ito."Tumingin ako sa paligid ng abalang lobby, sinisiguradong walang masyadong nakakapansin saka bumalik kay Leo."Magkita tayo sa opisina ko sa loob ng limang minuto. Doon tayo mag-usap."Sumakay ako ng elevator paakyat nang mag-isa at pumasok sa opisina ko, saka isinara ang pinto sa likuran ko nang may mahinang pag-click.Hinubad ko ang dyaket ko at maayos itong isinabit sa sandalan ng upuan ko, pagkatapos ay itinaas ko ang mga manggas ko habang dinadama ang malamig na hangin sa aking mga bisig.Umupo ako habang hawak ang leather bag na naglalaman ng laptop ko sa mesa. Sumandal ako sa upuan ko, huminga nang malalim, sinusubukang alisin ang sama ng loob ko mula sa pananghalian namin ni Clair

(Pov ni Claire)Dahan-dahang umuugoy ang yate sa ilalim ng aking mga paa habang humahakbang ako papunta sa kubyerta, dala-dala ng simoy ng hangin sa gabi ang maalat na amoy ng dagat.Sa loob ng ilang minuto, nakatayo ako roon, inililibot ang aking mga mata sa paligid. Karamihan sa mga bisita ay naroroon at ang kapaligiran ay napuno ng tawanan.Inayos ko ang puting damit, dinama ang malambot nitong tela na humahaplos sa aking mga hita, at ipinaalala sa aking sarili kung bakit ako nandito ngayong gabi. Si Damien.Sinundan ko siya, at plano kong siguraduhing masisira muli ang reputasyon niya bago matapos ang gabing ito.Maingat akong naglalakad sa gitna ng karamihan, magalang na nakangiti sa mga taong hindi ko kilala. Habang ang aking mga mata ay naghahanap ng anumang senyales niya.Nagsimula na ang party, wala pa ring bakas si Damien at ang lokong katalik niya. Medyo kinakabahan siyang ipakita ito sa publiko gayong h