“น่ารักดีออก รินชอบ” เธอหัวเราะคิกคักชายหนุ่มส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ เขาถอดผ้ากันเปื้อนเจ้าปัญหานั้นออก โยนมันทิ้งไว้บนเก้าอี้ ก่อนจะรวบเอวบางของไอรินให้ขยับเข้ามาประชิดตัว ดึงร่างของเธอเข้าไปซุกอยู่ในอ้อมอก“ทำงานหนักเกินไปแล้วนะริน สภาพโทรมจนจะเป็นแพนด้าอยู่แล้ว” เขาก้มหน้าลงมากระซิบชิดใบหู “เจ้านายใช้งานหนัก หรือว่าบริหารเวลาไม่เป็นกันแน่”“มันเป็นช่วงเริ่มโปรเจกต์ใหม่นี่คะ ทุกอย่างมันก็เลยต้องเร่งไปหมด” ไอรินอธิบาย ซบหน้าลงกับอกเขา สูดกลิ่นสบู่หอมสะอาดเข้าปอด “แต่รินส่งงานไปแล้ว คืนนี้ได้นอนยาวๆ แน่นอน”“ให้มันจริงเถอะ”สกายผละออกเล็กน้อย จับจูงมือเธอให้เดินตามไปที่โซฟาตัวกว้างกลางห้องรับแขก เขากดไหล่เธอให้นั่งลง ก่อนจะเดินหายเข้าไปในครัว ไม่นานนักก็กลับออกมาพร้อมกับแก้วน้ำเปล่าอุณหภูมิห้อง ยื่นส่งให้เธอไอรินรับมาดื่มรวดเดียวครึ่งแก้ว รู้สึกสดชื่นขึ้นมากสกายทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เขาไม่ได้เปิดทีวี หรือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กงานอย่างที่ควรจะเป็นในเช้าวันหยุด ชายหนุ่มกลับเอื้อมมือไปหยิบสมุดโน้ตปกหนังสีดำและกระดาษโพสต์อิทที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกตรงหน้าขึ้นมาถือไว้เขาดึงปากกาออกจากสันสมุด หมุ
Huling Na-update : 2026-08-20
Mag-log in
