All Chapters of วิศวะแฟนโหด: Chapter 1 - Chapter 5

ความรู้สึกแรกที่พุ่งชนสติสัมปชัญญะคือความปวดหนึบที่ขมับทั้งสองข้างไอรินขมวดคิ้วแน่น เปลือกตาหนักอึ้งเกินกว่าจะลืมขึ้นในทันที คอแห้งผากเหมือนคนขาดน้ำมาหลายวัน อาการคลื่นไส้ตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย บ่งบอกชัดเจนว่าเมื่อคืนเธอซัดแอลกอฮอล์เข้าไปหนักหน่วงแค่ไหนหญิงสาวขยับตัวเพื่อหาท่าที่สบายที่สุด แต่ความรู้สึกเย็นวาบที่ปะทะผิวเนื้อทำให้ต้องชะงักสัมผัสของผ้าปูที่นอนใต้ร่างไม่ใช่ผ้าฝ้ายเนื้อนิ่มที่เธอคุ้นเคย กลิ่นหอมปรับอากาศในห้องก็ไม่ใช่กลิ่นวานิลลาที่เธอชอบใช้ แต่มันเป็นกลิ่นเย็นๆ ผสมกับกลิ่นอายฝนจางๆ แบบที่... คุ้นจมูกอย่างประหลาดไอรินเบิกตาขึ้นทันทีเพดานสีเทาเข้ม ผนังห้องสไตล์ลอฟต์ และแสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านทึบแสงเข้ามาเพียงเล็กน้อย ทุกอย่างรอบตัวแปลกตาไปหมดเธอก้มลงมองตัวเองเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งหลวมโพรกสวมทับอยู่บนร่าง มันตัวใหญ่ขนาดที่ชายเสื้อคลุมลงมาถึงหน้าขา แต่ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เสื้อ ปัญหาคือภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวนี้... ไม่มีอะไรเลยชุดชั้นในหายไปไหน!ความตื่นตระหนกแล่นพล่านไปทั่วร่าง ไอรินผุดลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้อาการแฮงก์เล่นงานจนหน้ามืดไปชั่วขณะ เธอสะบัดศีรษะแ

“เธอก็ได้ยินที่แม่เธอพูดไม่ใช่หรือไง ผู้ใหญ่รออยู่ที่บ้านใหญ่” สกายโยนผ้าเช็ดตัวสีเทาเข้มลงบนเตียงข้างๆ เธอ “หรือจะให้ฉันอาบให้”“ฝันไปเถอะ!”ไอรินคว้าผ้าเช็ดตัวมาถือไว้แน่น กวาดสายตามองไปรอบห้องเพื่อหาเสื้อผ้าของตัวเอง“ชุดเธอซักอบอยู่ตรงระเบียง ยังไม่แห้ง” สกายพูดขัดขึ้นมาเหมือนรู้ทันความคิด “ใส่เสื้อฉันไปก่อน ในตู้มีกางเกงวอร์มตัวเล็ก เลือกเอา”หญิงสาวกัดฟันกรอด อยากจะเถียงใจแทบขาด แต่สภาพปัจจุบันไม่อำนวยให้ปากดีได้นาน เธอต้องรีบจัดการตัวเองแล้วออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ก่อนที่จะสติแตกไปมากกว่านี้ไอรินตวัดผ้าห่มออกจากตัว คว้าผ้าเช็ดตัวมาพันทับเสื้อเชิ้ตอีกชั้นอย่างรัดกุม แล้วลุกขึ้นยืนอาการปวดหัวโจมตีอีกระลอกจนต้องเอามือค้ำโต๊ะเครื่องแป้งไว้ สกายที่กำลังสวมเสื้อยืดสีดำหันมามอง แววตาคมกริบมีร่องรอยของบางอย่างพาดผ่าน แต่มันก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อไอรินเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาเดินไปหยิบขวดน้ำเปล่าจากตู้เย็นเล็กมุมห้อง บิดฝาออกแล้วยื่นส่งให้“กินซะ จะได้สร่าง”ไอรินมองขวดน้ำในมือเขาอย่างระแวง “นายไม่ได้ใส่อะไรลงไปใช่ไหม”“ถ้าจะใส่ ฉันใส่ไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ไม่รอจนถึงเช้าหรอก”ค

“พอได้แล้วไอริน! จะแตะหรือไม่แตะ มันก็ไม่ต่างกันแล้วในสายตาคนอื่น” แม่ของเธอจัดการรวบกระดาษบนโต๊ะแล้วเลื่อนไปตรงหน้า “ในเมื่อเรื่องมันบานปลายขนาดนี้ ทางออกเดียวที่จะรักษาหน้าตาของทั้งสองครอบครัว และผลประโยชน์ทางธุรกิจที่เราเพิ่งเซ็นสัญญาร่วมทุนกันไป... คือแกสองคนต้องหมั้นกัน”“หมั้น!” ไอรินร้องลั่น ลุกพรวดขึ้นยืนทันที “ไม่มีทาง! รินไม่หมั้น! ให้ตายยังไงรินก็ไม่หมั้นกับไอ้บ้านี่เด็ดขาด แม่จะบ้าไปแล้วเหรอคะ รินเพิ่งอยู่ปีสามนะ!”“ปีสามแล้วยังไง การหมั้นมันไปหนักหัวสมองส่วนไหนของการเรียนของแก”“แต่รินไม่ได้รักเขา! เราเกลียดกัน แม่ก็รู้!”“ความรักมันไม่ได้ช่วยพยุงบริษัทเราหรอกนะไอริน เงินกับชื่อเสียงต่างหากที่ทำให้เราอยู่รอดในวงการนี้ได้” คุณศจีกดเสียงต่ำลง แววตาเด็ดขาด “ฉันคุยกับคุณหญิงศิริพรเรียบร้อยแล้ว งานหมั้นจะจัดขึ้นภายในอาทิตย์หน้า เป็นงานปิดเชิญเฉพาะญาติและสื่อบางสำนักเพื่อกลบข่าวฉาวของแก”ไอรินกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เธอหันไปมองคุณหญิงศิริพร หวังพึ่งความเมตตา “คุณป้าคะ คุณป้าก็รู้ว่าสกายไม่ได้คิดอะไรกับริน ปล่อยให้รินหมั้นกับสกายไป เขาก็อึดอัดเปล่าๆ ใช่ไหมคะ”คุณหญิงศิริพรยิ