All Chapters of เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร: Chapter 91 - Chapter 100

แสงแดดยามสายส่องลอดผ่านเรือนยอดไม้ ทาบลงบนพื้นดินเป็นลำแสงสีทอง ทั้งสองเดินทางมาได้เพียงครึ่งทาง... ซือเยี่ยก็ชะลอฝีเท้าลงทันที กรงเล็บแหลมคมของสิงโตยักษ์หยุดนิ่งกะทันหัน จนฝุ่นสีอ่อนฟุ้งกระจายเป็นวงกว้าง ดวงตาสีน้ำตาลอำพันหรี่ลงช้า ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมอง บรรยากาศของผืนป่าที่เคยเงียบสงบ พลันถูกแ

"เฟิงอวี่" ลู่หลินจับมือของเขาแน่นกว่าเดิม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงที่สุด "ฉันพร้อมแล้วนะ หากคนคนนั้นเป็นคุณ... ฉันยินดี" น้ำเสียงของเธอเบาเหลือเกิน แต่สำหรับเฟิงอวี่ กลับดังก้องอยู่ในหัวใจ ดวงตาของเขาสั่นไหวอย่างรุนแรง เขานิ่งค้างไปชั่วขณะ เหมือนไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ยินถูกหรือไม่ "...เจ

เขาก้าวเข้ามาภายในห้องอย่างเงียบเชียบ เมื่อลู่หลินเห็นว่าเป็นเขา เธอก็สะดุ้งเบา ๆ ก่อนรีบดึงผ้าห่มขึ้นคลุมถึงลำคอ ใบหน้าขาวเนียนแดงระเรื่อขึ้นทันที "...ฉางเหยียน" เธอเอ่ยเสียงเบา ฉางเหยียนเดินมาหยุดข้างเตียง ก่อนส่งชามยาให้นาง "ดื่มเสีย ยานี้ช่วยบำรุงร่างกายของเจ้า" ลู่หลินรับชามยามาอย่างเก้ ๆ

มหาปุโรหิตหรงเทียนค่อย ๆ หันกลับมา ดวงตาสงบนั้นสบเข้ากับหลานชายของตน "เจ้ามาแล้ว" เฟิงอวี่ค้อมศีรษะเล็กน้อย "ท่านลุง" มหาปุโรหิตมองใบหน้าของเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ดูเหมือน... ช่วงหลายวันที่ผ่านมา เจ้าคงพักผ่อนไม่มากนัก" เฟิงอวี่ยิ้มบาง ๆ "เรื่องของลู่หลิน ทำให้ข้าว

"แต่ข้าไม่ใช่เขา... ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเอาชีวิตไปเสี่ยงเด็ดขาด" ลู่หลินนิ่งเงียบไป แล้วจึงค่อยเอ่ยเสียงแผ่ว "แต่ฉันไม่ได้เป็นอะไรเลยนะ แถมยังรู้สึกแข็งแรงขึ้นด้วย" "ตอนนี้อาจจะยัง แต่ภายหน้าเจ้าจะรู้หรือ" "..." ลู่หลินถึงกับพูดไม่ออก "บอกข้ามาเถอะ พลังนั่นมาจากที่ใด" เธอส่ายหน้ารัว ๆ "ฉัน...