All Chapters of เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร: Chapter 81 - Chapter 90

ในอีกด้านหนึ่ง ฉางเหยียนกำลังจะกลับไปหาลู่หลินที่สระมรกต ทว่า... ยังไม่ทันก้าวออกจากโถงใหญ่ ข้ารับใช้ผู้หนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องหน้า สีหน้าตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด “กราบทูลองค์ราชา! มหาปุโรหิตหรงเทียนมีสารด่วน ขอเชิญพระองค์และท่านเฟิงอวี่ไปพบที่วิหารเงาจันทร์โดยเร็วที่สุดขอรับ!” ฉา

เพียงเวลาไม่นาน จำนวนองครักษ์ก็เริ่มลดลงเรื่อย ๆ พื้นตลาดเต็มไปด้วยคราบเลือดและซากปรักหักพัง สถานการณ์... กำลังเลวร้ายลงทุกวินาที การต่อสู้อันดุเดือดดำเนินต่อไปอย่างไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุด แม้องครักษ์แห่งเมืองเงาจันทร์จะเป็นยอดฝีมือที่ผ่านสนามรบมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ศัตรูที่อยู่ตรงหน้ากลับไม่ใช่ส

เพียงประโยคสั้น ๆ ร่างสูงก็หันกลับไปเผชิญหน้าปีศาจทั้งสามทันที พวกมันคำรามลั่น ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีพร้อมกันจากสามทิศทาง ซือเยี่ยแค่นหัวเราะในลำคอ "พวกชั้นต่ำ..." วินาทีนั้นเอง แสงสีทองสว่างจ้าก็ปะทุออกจากร่างของเขา เพียงชั่วพริบตา... สิงโตสีทองขนาดมหึมาก็ปรากฏกายอยู่กลางผืนป่า เสียงคำรามดังก

ภายในถ้ำกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง มีเพียงเสียงเปลวไฟจากกองกิ่งไม้เล็ก ๆ ที่ลู่หลินก่อไว้ คอยแตกดังเปรี๊ยะเป็นระยะ ซือเยี่ยเดินมานั่งลงข้างกายนาง ลู่หลินหยิบผลทับทิมสีแดงสดที่วางอยู่ข้างกายขึ้นมา ก่อนยื่นส่งให้เขา "กินนี่ก่อนนะ มันทำให้แผลของคุณหายเร็วขึ้น" ซือเยี่ยรับผลไม้มา แต่กลับไม่ได้รีบกิน เ

แสงสีทองอ่อนของรุ่งเช้าค่อย ๆ ลอดผ่านรอยแยกของผนังถ้ำ ทอประกายอุ่นลงบนพื้นหินที่ยังคงหลงเหลือไอเย็นจากค่ำคืนที่ผ่านมา ลู่หลินขยับเปลือกตาช้า ๆ ความรู้สึกแรกที่รับรู้ได้ไม่ใช่ความหนาวของถ้ำ หากแต่เป็นความอบอุ่น... และสัมผัสนุ่มละมุนที่แผ่วเบาอยู่ข้างแก้ม เมื่อค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เธอก็พบว่าตัวเองยังคง