جميع فصول : الفصل -الفصل 80

ลู่หลินยังคงยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ไม่กล้าแม้แต่จะผ่อนลมหายใจ รังสีกดดันจากเฟิงอวี่แผ่กระจายออกมา จนสัตว์อสูรที่เดินผ่านไปมาต่างรับรู้ได้ถึงอันตราย หลายคนรีบถอยออกห่างโดยสัญชาตญาณ ไม่กล้าเข้าใกล้แม้แต่น้อย ทว่าตัวต้นเหตุของเรื่องกลับยังยืนอยู่ที่เดิม สัตว์อสูรตัวผู้ในชุดสีน้ำเงินเข้มขลิบทองเผยรอย

ทั้งสี่เดินชมงานต่ออีกพักใหญ่ ลู่หลินแวะชิมขนมอยู่หลายร้าน บางครั้งก็หยุดดูการแสดงริมทาง บางครั้งก็ยืนมองช่างฝีมือที่กำลังแกะสลักอัญมณีอย่างตั้งใจ ทุกสิ่งรอบตัวล้วนเป็นภาพแปลกใหม่สำหรับเธอ “นี่คืออะไรเหรอ” ลู่หลินชี้ไปยังช่างคนหนึ่งที่กำลังใช้เปลวเพลิงหลอมผลึกอัญมณี ก่อนจะเป่าลมเบา ๆ จนค่อย ๆ กล

รุ่งเช้าวันต่อมา... เฟิงอวี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเป็นคนแรก ดวงตาสีอำพันทอดมองเพดานอยู่เพียงครู่ ก่อนจะก้มลงมองร่างเล็กที่ยังคงหลับใหลอยู่ในอ้อมแขนของตน ลู่หลินยังนอนซุกอยู่กับแผ่นอกของเขาอย่างไม่รู้ตัว เส้นผมสีดำยาวสลวยกระจายอยู่บนหมอน แก้มขาวอมชมพูเพราะความอบอุ่นจากอ้อมกอด ลมหายใจสม่ำเสมอแผ่วเบา แส

ไม่นานนักทั้งสองก็มาถึงสระมรกต ฉางเหยียนพานางไปยังศาลากลางน้ำเช่นเดิม ก่อนจะค่อย ๆ วางลู่หลินลงบนตั่งไม้อย่างทะนุถนอม บรรยากาศยังคงงดงามไม่ต่างจากเดิม เขาขยับกายเข้าไปโอบกอดนางไว้จากด้านหลังอย่างนุ่มนวล "พักให้สบายเถิด" ความเย็นจากพลังวารีทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย ร่างบางจึงเผลอเอนซบอกของเขาโดยไม

ลู่หลินค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสงแดดยามสายยังคงส่องกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ ทุกอย่างดูเหมือนจะผ่านไปเพียงชั่วครู่ ราวกับเธอเพียงแค่นั่งพักอยู่บนตั่งไม้เท่านั้น ขณะนั้นเอง... กลิ่นหอมของอาหารบางอย่างก็ลอยมาตามสายลม กลิ่นเนื้อย่างหอม ๆ ผสมกับน้ำซุป ทำให้จมูกของเธอขยับโดยอัตโนมัติ “หอมจัง...” เ