جميع فصول : الفصل -الفصل 70

“ตรวจอะไรของคุณ!” “ว่าเจ้ากินอาหารตรงเวลาหรือไม่” เขาตอบหน้าตาเฉย ก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นมานั่งบนตักของตัวเองอย่างง่ายดาย “เดี๋ยวสิ!” “ข้าว่าเจ้าตัวเบากว่าเดิมนะ” “ไม่จริงสักหน่อย!” เฟิงอวี่หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะซบใบหน้าลงที่ไหล่ของนางอีกครั้ง สูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่คิดถึงมาตลอดหลายวันเข้าเต็มปอด ล

“ฉันไม่จำเป็นต้องสวยที่สุดสักหน่อย” “จำเป็นสิ!” “...” ลู่หลินเริ่มรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังจริงจังเกินไปแล้ว เฟิงอวี่โน้มหน้าลงมาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "แล้วเจ้าอยากได้ชุดใหม่หรือไม่" เธอทำหน้าครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยอย่างจริงจัง “ฉันอยากทำชุดเองมากกว่าน่ะ” “ถ้าเช่นนั้นก็ตามใจเจ้า” เฟิงอวี่ยกมือขึ้น

หลังจากเก็บสมุนไพรครบและเดินทางกลับจากชายป่าทางตะวันตก ลู่หลินก็อารมณ์ดีมาตลอดทาง แม้เฟิงอวี่จะไม่รู้ว่าเหตุใดนางถึงดูมีความสุขนัก แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มสดใสบนใบหน้านั้น เขาก็ไม่ได้คิดจะซักถามอะไรเพิ่มเติม ไม่นานนัก ทั้งสองก็กลับมาถึงเขตสระมรกต ทันทีที่เท้าแตะพื้น ลู่หลินก็รีบก้าวลงจากอ้อมแขนของเฟิ

บรรยากาศเงียบไปหนึ่งจังหวะ จนลู่หลินเริ่มรู้สึกประหม่า “เอ่อ...” “เป็นอะไรหรือ” ฉางเหยียนเอ่ยขึ้นก่อน “มีอะไรติดหน้าฉันหรือเปล่า” คำถามนั้นทำให้ฉางซือหลุดหัวเราะทันที เฟิงอวี่ตอบกลับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน “ไม่มีหรอก” “งั้นพวกคุณมองอะไรกันเหรอ” คราวนี้ทั้งสองเงียบไปพร้อมกัน สุดท้ายเป็นฉางเหยียนท

“ฉันจะไปดูร้านตรงนั้นหน่อยนะ” “หืม?” “ร้านเครื่องหอมน่ะ” ฉางซือมองตาม ก่อนจะพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ไปสิ!” ทั้งสองเดินแยกออกมาจากฝูงชนเล็กน้อย มุ่งหน้าไปยังแถวร้านค้าริมน้ำ เฟิงอวี่กับฉางเหยียนหยุดอยู่ไม่ไกล ฉางเหยียนยืนนิ่งสงบ สายตายังคงจับจ้องไปที่ร่างบางที่กำลังหัวเราะร่าเริงอยู่ไกล ๆ ก่อนจะ