All Chapters of The Billionaire’s Runaway Nanny: Chapter 101 - Chapter 110

Napahinto ako. Dahan-dahan akong napatingin kay Mama pero blanko lang ang ekspresyon na binigay niya sa akin. “Nalaglag kasi ako habang naglilinis. Pero okay naman na si Ate,” Pagsisinungaling ko sa bata. Paano ko ba naman sasabihin sa bata na kaya ako may mga pasa at sugat ay dahil masamang tao ang tatay niya? Kawawa naman ang bata. “Sinaktan ka po ba ng mga bad people?” Ngumiti ako at umiling. “Hindi. Nahulog lang talaga si Ate habang naglilinis. Masyado kasi akong masipag kaya ayun… nahulog ako.” Tumango-tango sa akin si Tala bilang tugon. Lilingunin ko na sana si Mama nang mapansin ko ang mabilis na pag-shift ng mood niya. “Oh, bakit nalungkot ka bigla?” “Si Daddy…” Napakunot ang noo ko.“Nakakulong si Daddy…”Dahan-dah

Tumayo siya at hinarap ako. “Tingnan mo nga ang buhay na meron ka ngayon, Ligaya. Maayos ang buhay mo. Nakatira ka sa mansion, nagbabakasyon ka sa mamahaling resort na ‘to, at may nagmamahal sa’yong mayaman na lalaki.” “Ma, tama na, please.”“Eh, ako? Anong meron ako?” Natigilan ako nang makita kong tumulo ang mga luha niya. Sinubukan niyang pigilan ‘yon pero wala na rin siyang nagawa. “No’ng namatay ang papa mo, naiwan akong mag-isa. Ako ang nagpalaki sa’yo at mag-isa kong ginawa ‘yon. Halos mamatay ako kaka-trabaho para lang hindi ka magutom.” Bahagya akong napa-iling. Gusto ko man siyang hayaan na maglabas ng sama ng loob pero pakiramdam ko ay sinusumbat na niya sa akin ‘yon. “Hindi ba’t responsibilidad mo ‘yon bilang nanay ko?” Hindi siya nakapagsalita. “Lumalayo ka sa usapan natin, Ma. Gusto mong iurong ko ang kaso laban sa taong binugbog at pinagsamantalahan ako. Anong klase kang ina? Bakit hindi mo gawin ulit ang responsibilidad ng isang ina?” Lumapit siya sa’kin at hina

Tumili pa si Mia bago nagmamadaling umupo sa tabi ko. Inilagay niya si Ethan sa kandungan ko, dahilan para agad mapunta ang atensyon ko sa kanya.“Naghahalikan ba kayong dalawa?”Halos masamid ako sa sarili kong laway nang marinig iyon mula kay Mia.“Sana naman hindi ako patayin ni Sir Enzo dahil naistorbo ko kayong dalawa.”Umakto pa siyang nagdadasal, nakapikit at paulit-ulit pang hinihipo ang dibdib niya na para bang naghahanda na sa kanyang kamatayan.“Baliw! Hindi kami naghahalikan,” mabilis kong kontra.“Ah, talaga?” Tinaasan niya ako ng kilay. “Eh bakit halos magkadikit na ang mga mukha n’yo?”“Tinitingnan lang niya 'yung mga mata ko. Medyo namamaga pa kasi at may mga pasa pa.”“Sus! Lulusot pa!”Tumawa siya nang malakas.“Aminin mo na! Hindi ko naman iku-kwento kahit kanino.”“Wala ka naman kasi talagang iku-kwento.”“Aya naman eh!” Ngumuso siya. “Akala ko ba magkaibigan tayo?”“Magkaibigan naman tayo.”“Eh bakit ayaw mong sabihin sa akin kung ano’ng status n’yong dalawa?”“St

Napangiti ako nang marinig ko ‘yun kay Mia pero ilang saglit lang ay unti-unting naglaho ang mga ngiti ko. Napaisip ako bigla. Hindi ko pala alam kung ano ang sagot sa tanong na ‘yon dahil kahit ako mismo, naguguluhan. Nagpakita ng motibo sa akin si Enzo pero wala akong assurance na totoo ang lahat ng ‘yon. Wala rin akong idea kung gusto niya ba akong paglaruan o gusto niya akong seryosohin. Mixed emotions. ‘Yun ang naramdaman ko sa tanong ni Mia. “Oo…” Seryoso kong sagot sa kanya. Lumawak ang ngiti ni Mia nang marinig iyonsa akin pero nang mapansin niyang hindi ako masaya nang sambitin iyon, napawi ang mga ngiti niya. “We kissed, oo. Maraming beses, oo. Pero hindi enough ‘yung assurance na binibigay niya para maniwala ako. Pakiramdam ko, may kulang. Gustuhin ko man linawin o humingi ng sagot sa kanya pero ayoko naman isipin niya na minamadali ko siya.” Tumango-tango si Mia habang nakanguso. “Naiintindihan ko,” Muli siyang dumantay sa akin. “Pero alam mo, feeling ko, gusto ka

Mahigit isang oras akong nagsalita at sumagot sa mga tanong. Tama si Chase tungkol sa abogado ni Tito Peter. Paulit-ulit nitong ipinapahiwatig na ako raw ang lumalapit sa walanghiya na ’yon. Na para bang ako pa ang may kasalanan sa lahat ng nangyari.May mga tanong siyang pakiramdam ko’y unti-unting inaapakan ang pagkatao at pagkababae ko. Ilang beses din siyang sinaway ng judge dahil sa mga tanong niya.Gusto kong magalit sa abogado niya, pero alam kong ginagawa lang naman niya ang trabaho niya. Kailangan niyang ipagtanggol si Tito Peter, kahit pa ang taong ipinagtatanggol niya ang mismong taong nanakit sa akin.Hindi ko kailanman inakala na mararanasan ko ang mga bagay na dati ko lang napapanood sa mga palabas. Ngayon ko lang naintindihan kung gaano kasakit bilang babae ang kailangang tumayo sa harap ng mga tao at ipagtanggol ang sarili laban sa taong nanamantala sa’yo.Nakakagalit.Nakakaubos.Nakakadurog.Pero sa bawat pagtatangka ng abogado na baliktarin ang kwento, agad na tumut