The Billionaire’s Runaway Nanny의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 120

“Gustong-gusto ko po. Nag-aalala ako para sa kapatid ko, pero natatakot akong magkamali. Baka magkaroon ako ng malaking utang sa ’yo at kay Enzo hanggang sa dumating sa puntong hindi ko na kayang alagaan si Alice.”“Gagawa ako ng paraan para sa ’yo. Kung mapapatunayan nating hindi kayang alagaan ng nanay mo ang bata, mapupunta sa ’yo ang custody.”“Pero natatakot akong kunin si Alice mula sa kaniya. Paano kung ang problema niya lang naman ay sa akin? Hindi makatarungan na basta kunin ang anak mula sa isang ina.”“Well, may iba’t ibang klase ng ina.”Tumingin siya sa akin.“Sa ina pa lang ni Ethan, may halimbawa ka na.”Natahimik ako.Hindi ko puwedeng iparamdam na alam ko ang buong kuwento tungkol kay Hera. At higit sa lahat, hindi ko puwedeng sabihin na si Mia, ang girlfriend niya, ang nagkuwento sa akin.“Tama ka po. May iba’t ibang klase ng ina.”“Huwag mong alalahanin ’yon. Gagawa tayo ng paraan.”Inihain ang pagkain namin at muli kaming natahimik.Pero biglang bumigat ang dibdib

Bumungad sa’kin ang mga coords na may mga animal prints na sinusuot ng mga nag-aalaga ng bata. Napabuntong-hininga ako. Naalala ko bigla ‘yung gabi na kinukulit niya ako. Sinabi niya sa akin na hindi ako magsusuot ng uniform sa kahit na anong event na mangyayari dito sa village dahil kailangan kong umayon sa okasyon. Well, tama naman siya. Kung magtatrabaho ako, dapat lang na magsuot ako ng damit na angkop sa trabaho ko.“Akala ko ba…” Hindi na natapos ni Mia ang sasabihin niya nang magsalita ako. “’Wag ka nang mag-alala,” putol ko sa kanya. “Trabaho naman ang ipupunta ko ro’n eh.” Halatado sa kanya na parang mas nasasaktan pa siya kaysa sa akin. Nasasaktan din naman ako, at hindi lang dahil sa damit. Nasasaktan ako dahil ramdam na ramdam ko ang pagbabago ni Enzo. …Pagkatapos namin kumain, lumabas ako para makapag-lakad lakad naman ako kasama si Ethan. Naglakad-lakad kami sa garden ng mansion bago kami naglakad sa gilid ng lawa. Agad din kaming umuwi nang mapansin akong dumidili

“Anong kalokohan ’to?” iritadong bungad ni Chase sa’kin nang makalayo kami kay Aya at Mia.“Anong pinagsasabi mo?” Hindi ko maintindihan kung saan niya kinukuha ang sinasabi niya.“Bakit ganyan ang suot ni Aya?”“Ah, ’yon ang problema mo?” Napatingin siya sa akin, hindi makapaniwala. Na para bang napakalaking bagay na naka-uniform si Aya.“Naka-uniform siya dahil nagtatrabaho siya. Hindi siya pumunta rito para mamasyal. She’s here to do her job.”“Enzo, for God’s sake. Hindi mo naman siya pinagsusuot ng uniform sa bahay mo. Tapos ngayon, sa isang event na ganito kung saan halos lahat nakabihis nang maayos, ganyan ang ipapasuot mo sa kanya? Don’t you think that’s a little too much?”“Kailan pa naging nakakahiya ang pagtatrabaho, Chase?” “You’re not getting my point, Bro. Hindi ko kinukuwestiyon ang trabaho niya. Ang sinasabi ko, anong pumasok sa utak mo at biglang pinag-u-uniform mo na si Aya? Hindi ka naman ganyan dati. Look around, Enzo. Tingnan mo kung paano manamit ang lahat. Ha

Pagkagising ko at matapos paliguan si Ethan, bumaba ako sa kusina para maghanap ng makakain dahil gutom na gutom na ako. Naabutan ko roon sina Mia at ang tita niya kaya’t nakakunot noo akong humarap sa kanila. “Good morning po,” Nakasimangot akong nilingon ni Mia habang nakangiti naman ang tita niya sa’kin. “Akala ko day off niyo po ngayon?” Tinapunan ko ng tingin ang Tita niya dahil sa mukha pa lang ni Mia, alam kong nagbago ang isip ni Enzo. “Nagbago ang isip ni suplado. May mga bisita raw siya ngayon at kailangan niya ng mag-aasikaso,” Nakasimangot niyang sagot sa akin. Tumango-tango ako nang marinig ko ‘yun kay Mia. Halatang-halata sa kanya ang inis dahil paniguradong nabawasan ang araw ng date nila ni Chase. Sino kaya ang biglaang bisita ni suplado? Pagkatapos kong mag-almusal, inilabas ko si Ethan para mamasyal habang natutulog siya sa stroller niya. Nang makabalik kami, dumiretso ako sa laundry room para labhan ang mga damit niya. May ilang bed linens na nakalabas sa laun

Nagising akong masakit ang ulo. Gising si Ethan buong gabi, siguro dahil nagbago ang routine niya. Kaya naman mahimbing siyang natutulog ngayon. Lagpas alas-diyes na ng umaga, kaya iniwan ko muna siya sa crib niya at pumunta sa kusina. Gutom na gutom na ako, at gusto ko ring magtimpla ng tsaa para hindi ako antukin buong araw. Tahimik na tahimik ang buong bahay. Wala akong makitang kahit sino sa paligid. Tulog pa siguro si Enzo at siguradong lasing na lasing dahil sa party kagabi. Nasaan naman kaya ang bisita niya? Nahiya pa siyang sabihin sa mga empleyado niya. Nagpapanggap pa siya na bisita niya lang ‘yung babae pero ang totoo, isa ‘yon sa mga babae niya. Mga lalaki talaga! Agad kong inalis sa isip ko ang mga walang kwentang bagay na iyon. Ayoko nang isipin ang personal na buhay ng boss ko. Wala na rin akong pakialam kung ano ang ginagawa niya o kung sino ang kasama niya. Nilagay ko sa kalan ang tubig para sa tsaa at sumandal sa kitchen counter habang hinihintay itong k