Semua Bab BEST FRIEND เพื่อนไม่เลื่อนสถานะ: Bab 31 - Bab 40

102 Bab

บทที่ 31

“ชุดนี้แหละ ก็น่ารักดี” ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าทำไมช่วงนี้รู้สึกว่า ไอ้พฤกษ์มันมักจะชมฉัน อีกนิดจะเผลอใจแล้วนะนิยามของคำว่าขวัญข้าวมักจะ Move onเป็นวงกลมเสมอ เสมือนโลกโคจรรอบดวงอาทิตย์บรรยากาศภายในรถไม่ได้เงียบเหมือนที่เคยเป็น จู่ ๆ ไม่รู้ว่าไอ้พฤกษ์มันนึกครึ้มอะไร เปิดเพลงรักเหมือนว่าโลกของมันเป็นสีชมพู“เพิ่งรู้ว่ามึงฟังเพลงแบบนี้ด้วย”“กูก็ฟังตลอด แต่ก็ไม่ได้เปิดตอนที่อยู่กับคนอื่น”“แล้วนึกยังไงวันนี้เปิด” ฉันหันหน้าไปมองมัน เห็นเสี้ยวหน้าของคนที่กำลังตั้งใจขับรถพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อย“ก็มึงไม่ใช่คนอื่น”“แสดงว่าก่อนหน้านี้ก็เป็นคนอื่นสินะ” จู่ ๆ ก็นึกน้อยใจ การที่มันไม่ได้แสดงตัวตนของตัวเองให้เห็นทั้ง ๆ ที่ตัวฉันเองก็เป็นเพื่อนสนิท มันหมายความว่ายังไง“ไม่ใช่แบบนั้น”“...”“คนที่สำคัญจริง ๆ เท่านั้น ที่กูจะเปิดให้ฟัง” ใจของฉันเต้นตึกตัก คนสำคัญ คำ ๆ นั้นมันช่างทำให้ตัวฉันดูพิเศษ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-13
Baca selengkapnya

บทที่ 32

“เลิกคลั่งรัก แล้วมาดื่มกับเพื่อนครับ” พฤกษ์อาสาเป็นคนรินเหล้าให้ จะว่าไปพวกเราก็ไม่ค่อยได้มากินรวมกันแบบนี้นานแล้วเหมือนกัน“ขอโทษนะคะ ขอชนแก้วด้วยได้ไหมคะ” บรรยากาศดี เพลงดี ตัวฉันเองก็กำลังเมาได้ที่ กลับต้องมาหัวเสียเพราะผู้หญิงนมโต ที่กำลังยืนค้ำหัวอยู่ผิดอย่างที่คิดไว้ที่ไหน มาที่นี่ทีไรไอ้พฤกษ์มันได้สาวกลับบ้านทุกทีฉันเงยหน้ามองตาปริบ ๆ เมื่อเห็นว่าไอ้พฤกษ์ยอมที่จะชนแก้ว หงุดหงิดขึ้นมาดื้อ ๆ ต่อให้ผู้หญิงคนนั้นเดินออกไปจากโต๊ะที่เรานั่งอยู่แล้ว ฉันก็ยังไม่หายจากอาการนี้เลยทำไมมันต้องโปรยเสน่ห์พร่ำเพรื่อด้วยฉันเองนั่งสงบสติอารมณ์อยู่สักพัก โดยที่ปล่อยให้ไอ้สองเสือหนึ่งโบ้พูดคุยกัน มือก็หยิบแอลกอฮอล์กระดูกเข้าปากแก้วแล้วแก้วเล่า“เดี๋ยวกูไปห้องน้ำแป๊บนะ” เสียงไอ้พฤกษ์ลอยเข้าหู แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ยังคงตั้งหน้าตั้งตารินเหล้าต่อ“เฮ้ย มึงใจเย็นดิ” คนที่จับมือของฉันเอาไว้คือไอ้เลโอ“กูไม่เมาไม่ต้องห่วง”“กูไม่ได้ห่วง มันเปลือง” มันน่
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-14
Baca selengkapnya

บทที่ 33

“พวกมึงคิดว่าไง” หน้าของเลโอดูเหวอ ๆ มันคงไม่คิดก็คงจะติดข้าวจริง ๆ ที่มันพูดออกมาแต่ละคำมันก็หยอกเล่นทั้งนั้น“กูเป็นเพื่อนมึงมาตั้งนานทำไมกูจะดูไม่ออก”“มึงชอบมัน” เลโอถามโดยไม่มีเสียงพูดออกมา มันคงกลัวว่าขวัญข้าวจะได้ยิน“น่าจะ”“อย่าทำให้มันเสียใจ เพราะยังไงข้าวก็เพื่อนรักพวกกูเหมือนกัน” คีย์สีหน้าที่จริงจังมากกว่าเก่า “มันก็ชอบมึง”“พวกมึงว่า ถ้ากูบอกชอบมัน มันจะเปิดใจให้กูไหม”“ไม่” เลโอตอบยังไม่คิด ทำเอาผมขมวดคิ้วชนกันอย่างไม่เข้าใจ “มึงเคยบอกว่ามึงไม่ชอบเพื่อน กูเป็นข้าวกูก็ตัดใจตั้งนานแล้ว”“ลองดูไม่เสียหาย คนที่มันเคยชอบมันเลิกชอบไม่ได้ง่าย ๆ หรอก แต่ดูดี ๆ ว่าข้าวมีแฟนแล้วหรือยัง” ตอนอ่านไดอารี่ มันก็เขียนไว้ตั้งแต่ตอนที่อยู่ปีนึง ตัวผมเองก็ไม่รู้เลยว่าใจของมันตอนนี้ยังรู้สึกกับผมแบบเดิมอยู่หรือเปล่าอีกอย่างถ้าจะจีบมันในตอนนี้ก็คงจะยาก มันมีคนคุยอยู่แล้ว ดูท่าไอ้คนชื่อภีมนั่นคงทำคะแนนไป
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-14
Baca selengkapnya

บทที่ 34

“ไปเคลียร์กันเอง” ไอ้สองเสือมันคงอยากให้ข้าวกับผมคุยกันแค่สองคนมากกว่า “กูอยู่ตรงนี้เหมือนอากาศ”“นั่นดิ มึงรีบไปส่งมันเถอะ แต่อย่าทำอะไรมันนะเว้ย”“เออ กูรู้” ไอ้คีย์และไอ้เลโอพูดจบก็ลุกขึ้น และแน่นอนว่าวันนี้คนที่ต้องจ่ายค่าเหล้าก็คงไม่พ้นผมอยู่ดี“ให้กูช่วยไหม” เลโอว่าว่าตั้งท่าที่จะเข้ามาช่วยพยุงตัว แต่ยังไม่ทันที่จะมาถึงตัวผมกับข้าวมันก็ต้องถอยหลังกลับเพราะถูกคีย์ดึงเอาไว้“มันจัดการเองได้ เชื่อกู” คนโดนดึงตัวหันมามองหน้าผมนิด ๆ ก่อนที่ผมเองจะพยักหน้าให้ เพื่อบอกว่าเป็นอย่างที่ไอ้คีย์พูดจากนั้นผมก็จัดการพยุงตัวคนเมาจะเดินไปที่รถ ตอนแรกคิดว่าพาขวัญข้าวกลับง่ายกว่านี้ คงต้องเปลี่ยนความคิดใหม่เพราะมันเอาแต่ขัดขืน อยากจะอยู่เพื่อดื่มต่อท่าเดียว“ฮื้อ ไปไหน”“ก็พอได้แล้ว”“ม่าย”“อยู่นิ่ง ๆ” พยายามพยุงตัวขวัญข้าวให้อยู่เฉย ๆ จากที่มันกำลังดีดดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุม “ข้าว”“ฮื้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-15
Baca selengkapnya

บทที่ 35

ผมเองมันก็ผู้ชายคนนึงเวลาอยู่ใกล้คนที่ชอบ ทั้งยังอยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้มันก็ต้องรู้สึกเป็นธรรมดา“ข้าวยังชอบพฤกษ์อยู่จริง ๆ ใช่ไหม” มือข้างนึงถ้าทับไปที่มือเลขที่อยู่บนใบหน้า ส่วนอีกข้างก็ค้ำเอาไว้ไม่ให้ทับอีกคนจะว่าไปคุยกันท่านี้ก็ไม่สะดวกเท่าไหร่“ชอบ ไม่เคยเลิกชอบ” คำตอบทำเอาผมยิ้มออกมาได้ ถือว่ายังไม่สายเกินไปที่จะเดินหน้าจีบอย่างจริงจัง(ข้าวชอบพฤกษ์)คำ ๆ นี้คือคำที่อยู่ในไดอารี่ที่มีภาพวาด ผมไม่สามารถสลัดมันออกไปจากหัวได้เลยตั้งแต่ที่ได้อ่านมัน“พฤกษ์ขอจูบข้าวได้ไหม” ไม่รู้อะไรดลใจให้ร้องขอไปแบบนั้น เนื่องด้วยบรรยากาศ หรือว่ารับรู้ได้ถึงความรู้สึกของอีกคนจึงอยากจะครอบครองลมหายใจของคนที่อยู่ตรงหน้า“แค่จูบ แค่จูบจริง ๆ ครับ” ผมไม่ได้ต้องการที่จะเอาเปรียบคนเมามากไปกว่านั้น สัญญาว่าจะห้ามใจตัวเองขวัญข้าวพยักหน้าน้อย ๆ ยังไม่ทันที่ผมจะได้ขยับเข้าหา ทว่ากลับโดนรั้งท้ายทอยโดยฝีมือของเพื่อนสนิทตกใจนิด ๆ ไม่คิดว่าจะต้องเจอกับสถานการณ์แบบ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-15
Baca selengkapnya

บทที่ 36

“ฝัน ต้องฝันไปแน่ ๆ” หลับตาปี๋เอามือตีไปที่ใบหน้า พยายามหลอกตัวเองว่าไม่ใช่แบบที่จำได้ผลสุดท้ายก็ได้ข้อสรุปว่าทุกอย่างเป็นเรื่องจริง “ฮือ จบกัน แล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน” ป่านนี้ไอ้พฤกษ์มันจะมองยังไงแต่ก่อนที่สติของฉันจะเตลิดไปมากกว่าเดิม สายตาก็เหลือบไปมองนาฬิกาที่ติดอยู่กับฝาผนัง ตอนนี้เป็นเวลาใกล้เข้าเรียนคาบเช้า ดูท่ายังไงแล้วตัวฉันเองก็คงจะไปเรียนไม่ทันแน่ ๆงั้นใช้ข้ออ้างว่าตื่นสายเพื่อมาตั้งหลักคิดวิธีว่าจะไปต่อยังไงให้ดีที่สุด ต้องไลน์บอกพวกมันเอาไว้ไม่งั้นจะน่าสงสัยมากกว่าเดิมป่านนี้ไอ้คีย์กับไอ้เลโอจะรู้หรือเปล่าว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ไอ้พฤกษ์มันคงไม่กล้าเล่าหรอกมั้ง ขวัญข้าว : ฝากจดที่อาจารย์สอนด้วยนะ พอดีตื่นสายไปเรียนไม่ทัน กดส่งข้อความเข้ากลุ่ม สถานการณ์ในตอนนี้คาดว่าน่าจะยังปกติ หากมีอะไรที่ไม่เหมือนเดิมฉันคงได้รับข้อความรัว ๆ ราวกับบ้านมันไฟไหม้แล้วเมื่อคืนพฤกษ์มันก็เมา บางทีมันจะจำเรื่องระหว่างเราไม่ได้ …แกล้งลืม ใช่ ฉันต้องแกล้งจำ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-16
Baca selengkapnya

บทที่ 37

“เอ่อ...พอดีว่าตอนนี้ยังอยู่ในเวลางาน ให้ไม่ได้ค่ะ”ไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหนมาทำให้มันดูดี ขืนบอกตรง ๆ ว่าไม่ให้เพราะไม่ชอบก็ดูไม่มีมารยาทไปสักหน่อย อีกอย่างฉันไม่อยากจะหาเรื่องใส่ตัวเพราะก็เพิ่งสร้างวีรกรรมทะเลาะกับยายน้องจอยไปหมาด ๆ“งั้นแสดงว่านอกเวลางานให้ได้ใช่ไหม” ผู้ชายคนนั้นยิ้มกริ่ม โอ๊ย ฉันไม่น่าอ้างเหตุผลนี้เลย หน้าตาของเขาดูไม่น่าไว้วางใจ แล้วพอได้ยินประโยคต่อมาก็ทำให้หัวใจของฉันหล่นไปที่ตาตุ่ม“งั้นพี่จะรอจนกว่าน้องเลิกงาน แล้วเราไปต่อกันนะ”“คงไม่ได้หรอกครับ” ขอบคุณสวรรค์พี่ภีมเดินเข้ามาทางด้านหลังแล้วช่วยพูดให้ “พอดีแฟนผมต้องกลับบ้าน”เมื่อกี้ถ้าได้ยินไม่ผิด พี่ภีมบอกว่าฉันเป็นแฟน ตอนแรกตกใจนิดหน่อยแต่ก็พอเข้าใจได้ว่าถ้าไม่พูดแบบนี้ เขาคงไม่รู้ว่าจะช่วยยังไงพี่ภีมไม่ว่าเปล่า เอื้อมมือโอบแขนของฉันเอาไว้คล้ายกับกำลังหวงของรัก ลูกค้าผู้ชายคนนั้นรีบปล่อยข้อมือของฉัน ก้มตัวน้อย ๆ ให้พยักหน้าเข้าใจการสนทนาของพวกเราหยุดลงเท่านี้ เพราะพี่ภีมดึงฉันกลับ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-16
Baca selengkapnya

บทที่ 38

พาร์ตพฤกษ์ตั้งแต่เช้า ผมคะยั้นคะยอให้สองเสือทักข้อความไปถามว่าทำไมสายแล้วขวัญข้าวถึงไม่มาเรียนอีก ผมสูดหายใจเข้าลึก ๆ ว่าหากมันมาถึงจะเริ่มเปิดประเด็นพูดคุยถึงความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนสักทีแต่ผลสุดท้าย มันก็ไม่ได้มาเรียนโดยให้เหตุผลว่ามันตื่นสายเพราะปวดหัว ผมไม่แน่ใจว่าตื่นมาขวัญข้าวจะจำเรื่องราวทั้งหมดได้ไหม ทำได้เพียงถาม เมื่อข้าวบอกออกมาแบบนั้นก็แสดงว่าข้าวอาจจะจำไม่ได้จริง ๆหรือหากจำได้ ในตอนนี้มันก็คงยังทำตัวไม่ถูก กำลังหาทางหลีกเลี่ยงเพราะช่วงเย็นผมก็ให้ไอ้สองเสือชวนมานั่งดื่มที่บ้านแต่มันกลับปฏิเสธผมยอมรับการตัดสินใจ หากขวัญข้าวยังไม่พร้อมที่จะมองผมมากกว่าเพื่อน“ทำหน้าหงอยอย่างกับขี้ไม่ออกเลยนะมึง” ไอ้เลโอบอกพร้อมทำเสียงทะเล้น เล่นหน้าเล่นตาจนผมต้องส่ายหัวให้ ในตอนนี้ไม่มีกะจิตกะใจอะไรที่จะด่ามัน ในหัวมีแต่เรื่องของขวัญข้าวเต็มไปหมด“มึงก็ไปกวนตีนมัน” ไอ้คีย์ว่าเสียงเรียบนิ่งก่อนหันมาเค้นเอาคำตอบ“แล้วสรุปมึงจะเอายังไง ข้าวมันก็เพื่อนกู มึงรู้สึกยังไงมึงก็ชัดเจนไปเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-17
Baca selengkapnya

บทที่ 39

พาร์ตพฤกษ์ผมว่านี่มันไม่ใช่เหตุการณ์ปกติที่จู่ ๆ ขวัญข้าวก็เลือกที่จะไม่มาเรียน ไอ้คีย์และไอ้เลโอก็ลงความเห็น ไม่ต่างกัน…ขวัญข้าวมากำลังหนีหน้าผมจริง ๆคลาสเรียนคาบเช้าผ่านไปผมก็ไม่รอช้า รีบตรงไปรถบึ่งไปที่หอของมันทันที ผมว่าเราทั้งคู่ต้องได้คุยกันจริง ๆ จัง ๆ แล้วจากนี้จะไม่มีทางปล่อยให้มันหนีหน้า อย่างที่บอก ผมไม่อยากให้เวลามันผ่านไปวัน ๆ อีกแล้วผมสูดหายใจเข้าลึก ๆ ยามที่มายืนอยู่หน้าประตูห้องของขวัญข้าว ยืนนิ่ง ๆ เรียก ขวัญและกำลังใจของตัวเองให้มาอยู่กับเนื้อกับตัวมากที่สุดเมื่อคืนผมกินเหล้าย้อมใจมาเผื่อแล้ว แต่ไม่คิดว่าไอ้สองเสือจะหักหลังโดยการแบล็กเมล์ลงกลุ่ม หมดกันสภาพผมแม่งเหมือนไอ้โบ้จริง ๆหากมันไม่ได้รู้สึกชอบหรือรักผม ผมก็จะถอยออกมา รักษาหัวใจที่เจ็บช้ำ หัวใจที่พึ่งรู้ว่าชอบข้าวมากแค่ไหนยกมือขึ้นเคาะประตูห้องอยู่สักพัก จากตอนแรกที่คิดว่าหรือมันไม่ได้โกหกมันอาจจะกลับบ้านจริง ๆ ก็ต้องเปลี่ยนใจ เมื่อบานประตูค่อย ๆ แง้มออก“ไหนบอกกลับบ้าน” ผมว่า แล้วยังไม่ทันที่จะพูด
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-17
Baca selengkapnya

บทที่ 40

“มึงจะบอกว่า สิ่งที่มึงพูดคืนนั้นไม่ได้เป็นความจริง แต่พูดเป็นเพราะมึงเมางั้นเหรอ”“ใช่ ๆ มึงไม่ต้องคิดมากนะพฤกษ์ สบายใจได้กูไม่ได้มองมึงมากกว่าเพื่อน”“สักนิดก็ไม่เคย”“ใช่ ใครจะชอบคนเจ้าชู้แบบมึง ถ้ากูชอบมึงกูไม่คบพี่ภีมง่ายกว่าเหรอ”“กูบอกแล้วไงว่ากูไม่เคยเจ้าชู้” สีหน้าของ พฤกษ์ดูจริงจังเป็นเท่าตัว“ละกับไอ้หน้าตี๋ มึงคบกันยัง ตอบตรง ๆ”“ยัง เลิกคุยแล้ว”“คนดี ๆ ที่มึงว่ามึงไม่ชอบ”“ต่างกันเกินไป”“ไม่ชอบเขาเพราะยังชอบกูอยู่” นี่มันจะเอาคำตอบให้ได้ อยากตัดเพื่อนให้ได้ใช่ไหม“อย่าหาเรื่องน่าพฤกษ์”“รอแป๊บ” ว่าจบก็ผลักตัวออกห่างจากฉันแล้วเดินตรงไปยังชั้นหนังสือ ที่อยู่กับโต๊ะทำงานมองมันเพียงชั่วครู่ กลับต้องตาเบิกกว้างเมื่อมันหยิบสมุดสุดรักสุดหวงของฉันขึ้นมา“พฤกษ์เอามา” ฉันพยายามวิ่งไปยื้อแย่ง แต่แล้วคนที่ตัวสูงกว่า ก็ยกมันข
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-18
Baca selengkapnya
Sebelumnya
123456
...
11
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status