All Chapters of สู่อ้อมกอดของเมฆินทร์ : Chapter 101 - Chapter 110

“ซีร์รัสกำลังจะเป็นพี่แล้วนะครับ พ่อกับแม่กำลังจะมีน้องให้ซีร์รัส” เมฆินทร์เอ่ยกับลูกชาย ที่ทันทีที่ได้ฟังก็กระโดดดีใจเป็นการใหญ่จนพ่อต้องเอ่ยปราม“เบา ๆ ลูก เดี๋ยวล้มใส่แม่ น้องจะเจ็บนะ” ซีร์รัสที่เกรงว่าจะทำให้แม่และน้องเจ็บยอมนั่งลงแต่โดยดี“เฮียดีขึ้นบ้างไหม”“ดีขึ้นแล้วละ ดีใจมากเลยที่รู้ว่าวันนั้นเฮียเป็นคนแพ้แทนหนู อย่างน้อย ๆ ก็ได้ทำหน้าที่พ่อบ้างแม้จะไม่รู้ตัวก็ตาม หนูท้องเฮียแพ้เราแบ่งกัน”เมฆินทร์กอดลูกและภรรยาเอาไว้แนบอก ต่อให้ต้องเวียนหัวอีกกี่ครั้ง อาเจียนอีกกี่รอบเขาก็ยินดีและเต็มใจรับหน้าที่นี้ไปตลอด ไม่รู้ว่าต้องขอบคุณสิ่งใดหรือใครนอกจากเจษฎาอีกบ้าง ที่พาให้ทั้งสองคนกลับมาหาเขาในวันนี้ จากวันนี้ไปจะไม่มีคนใจร้ายคนนั้น จะมีเพียงพ่อที่รักลูกและสามีที่ตั้งใจรักภรรยาคนนี้อย่างดีที่สุด“พ่อรักซีร์รัสนะครับ”“หนูก็รักคุณพ่อ รักคุณแม่ด้วย รักลุงเจษ รักอาเมย์ ลุงเรน ลุงอิฐ หนูรักทุกคนเลย”อวัศยาบีบแก้มนิ่มของลูกชายเบา ๆ อย่างมันเขี้ยวในความฉอเลาะ ที่ออดอ้อนเก่งแค่คนในบ้าน แต่พออยู่นอกบ้านกลับนิ่งสงบ นี่มันนิสัยเมฆินทร์ชัด ๆ“เฮียรักหนูนะ ไม่ว่าจะเป็นของขวัญ หรืออวัศยา...มีของจ

งานเลี้ยงในช่วงเย็นหลังจากการประชุมผู้ถือหุ้นเสร็จสิ้นลง ไม่ได้อนุญาตให้พนักงานทั่วไปเข้าร่วม ยกเว้นแต่ผู้ที่มีความเกี่ยวข้อง แน่นอนว่าแผนกที่อวัศยาเคยทำงานได้เข้าร่วมงานเลี้ยงในครั้งนี้ เพราะต้องติดตามและดูแลผู้ถือหุ้นและผู้บริหารระดับสูงตามหน้าที่“ได้ยินว่าท่านประธานมีภรรยาแล้ว และจะพามาด้วยวันนี้จริงเหรอคะพี่นารี” นุ่นเอ่ยถามหัวหน้าแผนก ทำงานมาหลายปีไม่เคยรู้มาก่อนว่าท่านประธานมีภรรยา อีกทั้งยังมีลูกชายโตถึงห้าขวบ“นั่น...พี่นารี นุ่นไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม” นุ่นสะกิดแขนนารีที่ยืนอึ้งไม่ต่างกัน เมื่อหญิงสาวที่ปรากฏตัวพร้อมท่านประธานมีใบหน้าเหมือนของขวัญราวกับแกะ จะต่างกันก็แค่เพียงแววตาที่อวัศยาผู้นี้ดูมีความสุขและสดใสมากกว่า ทั้งรูปร่างยังดูอวบอิ่มกว่าเล็กน้อย“ยายนุ่น เก็บอาการ...เดี๋ยวก็ตกงานกันพอดี แกว่าคนอย่างท่านประธานต้องรักภรรยาแค่ไหน ถึงหวงขนาดที่ไม่ยอมให้ใครได้เห็นแบบนี้”“แต่เหมือนยายขวัญมากเลยนะคะ”“ใช่เหมือน แต่เธอกล้าเดินไปทักเหรอ ถ้าไม่ใช่ยายขวัญจะไม่เดือดร้อนกันหมดแผนกรึไง ถึงใช่สถานะก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว นั่นภรรยาท่านประธาน...รักษามารยาทด้วย” นารีเองก็รู้สึกไม่ต่างจากนุ่น

อวัศยาไม่เอ่ยตอบ ทำเพียงยืนนิ่งและมองสองผัวเมียนั้นด้วยแววตาที่ไม่ได้สื่ออารมณ์ใดชัดเจน“ถ้าหนูอยากช่วย เฮียไม่ว่านะ แต่เฮียไม่สนับสนุนให้หนูปรากฏตัวให้เขาเห็น ช่วยด้วยวิธีอื่นดีไหมคะ ไม่อยากให้เขารู้ว่าหนูอยู่ที่ไหนมีชีวิตยังไง เฮียอยากให้หนูอยู่อย่างสงบสุข”เมฆินทร์ทำท่าจะล้วงเอาธนบัตรจากกระเป๋าเสื้อมาให้ภรรยา แต่ก็ต้องยั้งมือเอาไว้ก่อน“ไม่ต้องหรอกค่ะ...เขาได้จากของขวัญไปอยู่แล้ว คนที่ยืนอยู่ตรงนี้ต่อหน้าเฮียคืออวัศยาค่ะ ไม่มีของขวัญ อินจิตราบนโลกนี้นานแล้วค่ะ”ยามอ่อนโยนก็คู่ควรกับการทะนุถนอมดุจตุ๊กตาแก้วที่เปราะบาง แต่เมื่อถึงเวลาเอาจริงตุ๊กตานั้นเหตุใดจึงค่อย ๆ กลายร่างตัวเองเป็นตุ๊กตาเหล็กไหลเสียได้“ไปกันเถอะค่ะ...แม่คงเสียใจถ้ารู้ว่าหนูช่วยคนที่หลอกแม่ ทำร้ายลูกแม่ราวกับไม่ใช่คน”อวัศยาเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกแม้เพียงหางตา ไม่มีพระคุณของความกรุณาใดที่หญิงสาวต้องตอบแทน เพราะทุกอย่างได้ชดใช้ไปกับเงินค่าตัวเธอในวันนั้นจนหมดสิ้นแล้ว เมฆินทร์เดินตามภรรยาที่ดูอารมณ์จะนิ่งผิดปกติ แต่เป็นเช่นนี้ก็ดีเพราะเขาไม่ต้องการให้อวัศยานั้นเก็บเรื่องราวเหล่านี้ไปคิด“เฮียผิดหวังในตัวหมอกไ

บรรยากาศของบ้านวาริธอนันต์ดูเงียบสงบลง เมื่อสามพี่น้องจอมป่วนเข้านอน เสียงเจี๊ยวจ๊าวที่เคยดังสลับกันไปมาของพยับหมอกและพรดารา สองฝาแฝดที่มักจะร่ำร้องให้พี่ชายอย่างพยับเมฆที่เป็นคนกลางเข้าข้างตัวเองเมฆินทร์ก้าวเข้ามาในห้องนอนของตัวเองหลังจากที่เป็นคนส่งลูกเข้านอนเรียบร้อยแล้ว ร่างสูงเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าของตัวเอง หยิบเสื้อเชิ้ตสีดำออกมาหนึ่งตัวแล้วเดินไปรออวัศยาที่หน้าห้องน้ำ“อุ๊ย ตกใจหมดเลยค่ะ”“อยากเห็นหนูใส่เสื้อเฮียอีก ใส่ให้ดูหน่อยได้ไหม”อวัศยารู้ความหมายของสามีเป็นอย่างดี ทว่าสิ่งที่ทำให้เธอไม่เข้าใจคือเหตุใดจึงเป็นเสื้อเชิ้ตสีดำ ทั้งที่เมื่อก่อนเสื้อที่เธอหยิบของเขามาใส่ล้วนเป็นสีขาว“ทำไมเป็นสีดำคะ”“ชอบเวลาหนูใส่สีดำ ดูแล้วมันได้อารมณ์ดี”การมีสามีทะลึ่งและมีความต้องการสูงทำให้อวัศยาได้แต่บอกตัวเองให้ทำใจ ดูท่าแล้วคืนนี้เธอคงไม่ได้นอนทั้งคืนอีกเป็นแน่ ชุดคลุมอาบน้ำถูกถอดออกแล้วสวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำของสามี อวัศยาปลดกระดุมด้านบนออกสองเม็ด ด้วยขนาดเสื้อที่ใหญ่กว่าตัวเธอมากทำให้เสื้อถูกแหวกลงลึกกว่าปกติที่ควรจะเป็นหากเมฆินทร์เป็นคนสวมใส่มัน“เฮียเมฆคะ” อวัศยาเอ่ยเรียกเมฆินทร์ท

เมฆินทร์กดสายตาลงมองภรรยาที่ปรือตาขึ้นมามองเขา แววตาของเธอฉ่ำเยิ้มไปด้วยความปรารถนา อวัศยาจับประคองความใหญ่โตนั้นเอาไว้แล้วดูดตรงส่วนปลายของมันอย่างแรง จนเมฆินทร์ต้องครางเครือในลำคอ เธอจับแท่งเนื้อนั้นมาถูไถกับใบหน้าแล้ววกกลับมาดูดจูบแรง ๆ อีกครั้ง“บนตัวหนูได้ไหม”เมฆินทร์เอ่ยถามเจ้าของเรือนร่างว่ายินยอมให้เขาปลดปล่อยก่อนได้หรือไม่ หากจะควบคุมให้ไปต่อก็ย่อมได้ ทว่าเขาแอบคิดในใจว่าหากน้ำสีขาวขุ่นข้นราดรดบนยอดเม็ดทับทิมกลางอกอวบอิ่มจะน่ามองสักแค่ไหน“เฮียอยากตรงไหน หนูตามใจทั้งนั้น”“อย่ายั่ว...เดี๋ยวจะไม่ได้นอน”“ตอนนี้หนูก็นอนอยู่...เฮียค่ะที่ไม่ได้นอน”เสียงครางเครือกระหึ่มในลำคอ จากปากสู่ร่องอกอวบ เมฆินทร์ขบกรามแน่นเมื่ออารมณ์ความปรารถนาพุ่งจนทะลุเพดาน“อาาา...” มือใหญ่กอบกุมลำแน่นของตัวเองให้ปลายของมันถูไถกับทับทิมเม็ดงามที่กลางอก ก่อนจะปลดปล่อยของเหลวขาวขุ่นข้นหนืดราดลงบนเม็ดงามคู่นั้น“สวยงามมาก...อยากรึยัง อยากให้เอาเข้าไปรึยัง”“อื้ม”“อื้มอะไร”“อยาก...นานแล้ว” เธอตอบไม่เต็มเสียงนัก ทั้งเขินอายทั้งกระสันเสียววาบหวาม ทั้งตัวร้อนรุ่ม ทั้งร่องลึกเปียกเยิ้มต้องการให้เมฆินทร์เข้าไ