《สู่อ้อมกอดของเมฆินทร์ 》全部章節：第 61 章 - 第 66 章

“เขาคือของขวัญไม่ใช่ความทรงจำที่เลวร้าย เขาจะเป็นแรงขับเคลื่อนให้หมอกมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างดี มองดูเขาเติบโตอย่างมีความสุข”“ผมดีใจนะครับ รู้ไหมว่าตั้งแต่พบคุณที่สนามบินจนกระทั่งวันนี้”“ทำไมคะ” อวัศยาเจือรอยยิ้มบางบนใบหน้า เธอยิ้มออกมาด้วยดวงตาและหัวใจที่ก้าวข้ามผ่านเรื่องราวของวันวาน“นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นคุณยิ้มจริง ๆ”“ค่ะ มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะลืม แต่หมอกจะต้องลืมได้ในสักวัน”“งั้นกินข้าวเถอะครับ หรือว่าเวียนหัว เหม็นอาหาร อาเจียน...เอ่อ...ผมเห็นในละครที่เคยดูตอนเด็ก ๆ น่ะครับ อาจจะดูเชย ๆ แต่มันเป็นภาพจำน่ะครับ”“ไม่มีอาการอะไรเลยค่ะ นอกจากเหนื่อยง่ายกว่าปกติแล้วก็ง่วงนอน อ้อ...หิวบ่อย”“อ้าว ไม่เหมือนในทีวีหรอกเหรอครับ ที่จะเหม็นกระเทียม เหม็นปลาทูทอด”“ไม่รู้สิคะ เห็นแล้วมีแต่อยากกินมากกว่า”ในตึกที่ดูจากภายนอกไม่ได้ต่างจากตึกร้างธรรมดาทั่วไป ทว่าในหมู่นักพนันล้วนเรียกขานมันว่าบ่อนเสี่ยเม้ง ด้านหน้ามีคนคุมตรวจสอบคนเข้าออกอย่างเข้มงวด ประตูทุกด้านถูกปิดตายสามารถเข้าออกได้ทางเดียว ภายในถูกแบ่งออกเป็นสัดส่วนตามแต่ชนิดของการเล่นพนันควันบุหรี่จาง ๆ ลอยวนอยู่เหนือหัว กลิ่นของมั

“ไหวไหมครับนาย ตั้งแต่เช้าจนตอนนี้เจ็ดครั้งแล้วนะครับ” อาการเวียนหัวบ้านหมุนและอาเจียนของเมฆินทร์ดูจะหนักข้อขึ้นทุกวัน มากแค่ไหนก็มากถึงขั้นที่ไม่สามารถไปทำงานได้ในวันนี้ บอดี้การ์ดทั้งสองคนพาเมฆินทร์กลับมาที่บ้านเล็ก เพราะไม่อยากให้เมษิณีต้องเป็นกังวล“กินอะไรไม่ได้แบบนี้ร่างกายจะไม่ไหวเอานะครับนาย”“อิฐ ไม่ใช่ไม่อยากกิน แต่กินไม่ได้เข้าใจไหมเนี่ย” เมฆินทร์ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ร่างกายเหมือนถูกถ่วงเอาไว้ด้วยของหนัก ไม่มีแม้แต่แรงจะพยุงตัวเองให้นั่ง เขาหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน อาการป่วยไม่ทราบสาเหตุ แม้แต่หมอก็ไม่สามารถระบุได้ว่าเขาเป็นอะไร ทำได้เพียงแค่รักษาไปตามอาการ เมฆินทร์หวั่นใจไม่น้อย ยังมีเรื่องอีกมากที่เขายังไม่ได้จัดการให้เสร็จสิ้นไป---ฉันจะไม่เป็นอะไรไปก่อนที่จะได้เจอเธออีกครั้งใช่ไหมของขวัญ--- อึก...ท้องไส้เริ่มปั่นป่วน คล้ายมีบางสิ่งตีวนอยู่ข้างใน รู้สึกได้ว่าภายในลำคอแข็งเกร็งตัว อาการนี้กลับมาอีกครั้ง ในตอนที่เหนื่อยล้ามันก็เป็นแรงผลักดันให้ประธานหนุ่มดีดตัวขึ้นวิ่งเข้าไปโก่งคออาเจียนอีกครั้ง รสขมปร่าที่ปลายลิ้น เมฆินทร์อาเจียนจนไม่มีอะไรให้อาเจียนออกมา แม้แต

ทางด้านลลิสาหลังจากการประกาศแต่งงานในวันนั้น เธอก็แวะเวียนมาที่บริษัทของเมฆินทร์บ่อยขึ้น หญิงสาวมักจะหอบหิ้วแบบชุดแต่งงานและของชำร่วยมานั่งเลือกในห้องทำงานของเมฆินทร์ แม้เขาจะไม่ได้เห็นชอบกับการกระทำของเธอ แต่สิ่งที่ลลิสาทำก็ไม่ได้รบกวนการทำงานของเขา เมฆินทร์จึงจำต้องปล่อย“เมฆคะ ลิสานั่งเลือกชุดมาเป็นเดือน ๆ แล้ว แต่คุณไม่เห็นสนใจเลือกของตัวเองบ้างเลย คุณเป็นเจ้าบ่าวนะคะ”“ของผมไม่ได้เลือกยากนี่ครับ ใส่อะไรก็ได้” เมฆินทร์ตอบส่ง ๆ ไม่ได้หันไปมองหน้าอีกฝ่าย“แต่เมฆคะ”“ขอผมทำงานก่อนนะครับ”“คุณอยากจะแต่งงานกับลิสาจริง ๆ ใช่ไหมคะ”เมฆินทร์วางปากกาในมือลง หันไปให้ความสนใจกับลลิสาที่ลุกจากที่นั่งแล้วเดินเข้ามาหาชายหนุ่ม“ไม่ดีครับ เดี๋ยวพนักงานเปิดประตูเข้ามาเห็น”เขาปรามเธอเบา ๆ เมื่อลลิสาทำท่าจะหย่อนตัวลงนั่งบนตักของตัวเอง“เห็นจะเป็นอะไรไปคะเมฆ ใคร ๆ ก็รู้ว่าเรากำลังจะแต่งงานกัน”“ผมให้เกียรติคุณนะครับลิสา ถ้าเราแต่งงานกันคุณก็ต้องมาเป็นนายหญิงของ MK Group พนักงานเห็นแบบนี้ ภาพลักษณ์คุณที่มีต่อพนักงานจะดูไม่ดีเอานะครับ” เมฆินทร์พูดเพื่อเอาตัวรอด ช่างต่างจากบางคนที่เขาโทรตามให้มาพบ สั่ง