continuation, Just BelieveKinabukasan.“Wow naman! Ang breakfast natin, pangmaharlika!”Napangiti ako nang makita ang nakahandang almusal sa mesa. May mainit na sinangag, pritong itlog, longganisa, sariwang prutas, at mainit na kape. Mayroon ding mga bagong lutong tinapay na talagang nakakatakam sa bango pa lamang.Pagkatapos, humalik ako sa pisngi ni Nay Leticia.“Thank you po, Nay! Ang swerte talaga namin sa inyo.”Natawa rin si Don Isagani habang inaayos ang kanyang upuan.“Mukhang dito mauubos ang pera natin, Helena.”Napatawa ako.“Hindi naman po siguro. Baka nga po dumami pa ang pera ninyo dahil sa pagluluto ni Nay Letty.”“Talaga ba? Eh, di dapat dagdagan natin ang budget niya sa kusina!”“Kuya naman!” natatawang saway ni Nanay Leticia.Masaya akong pinagmamasdan silang dalawa. Sa simpleng almusal na iyon, naramdaman ko ang isang bagay na matagal ko nang hinahanap—ang pakiramdam na kabilang ako sa isang pamilya.Walang sigawan. Walang takot. Walang kailangang magtago ng luha.
Last Updated : 2026-10-10 Read more