All Chapters of เพลิงกัลป์ | DARE TO LOVE : Chapter 51 - Chapter 60

67 Chapters

ตอนที่ 51 ใจดีสู้เสือ

“หูยยยย ขับรถข้ามแม่น้ำด้วย” เรียวออกอาการตื่นเต้นเมื่อรถกระบะเคลื่อนตัวมาถึงลำธาร และต้องขับฝ่าสายน้ำข้ามไป“เขาเรียกลำธาร อยู่ Grade 6 ละยังเรียกไม่ถูก” ไฟว่า“นั่นแหละๆ เหมือนกำลังผจญภัยเลย ตื่นเต้นเนอะพี่เมจัง เนอะพี่ไฟ”“เด็กหนอเด็กน้อย แค่นี้ก็ตื่นเต้น ยังๆ ยังไม่เจอของจริงก็ยังสนุกอยู่หรอก”“ต้องเดินใช่ไหม เรียวรู้หรอกน่า แค่เดิน เรียวเดินได้สบาย วิ่งเลยก็ยังได้” เรียวไม่ยี่หระกับหนทางที่ต้องพบเจอในเบื้องหน้า ไฟพยักพเยิดกับตังเมอย่างรู้กันว่าหนทางข้างหน้าลำบากมากแค่ไหน และยิ่งฝนตกด้วยแล้วยิ่งเพิ่มความยากลำบากขึ้นไปอีก แต่วันนี้ดูเหมือนฟ้าฝนจะเป็นใจ แต่ก็ยังวางใจไม่ได้ ต้องเร่งเดินทางให้ถึงหมู่บ้านเร็วที่สุด“พี่ไฟ พี่เมจัง เดินเร็วๆ สิ” เรียววิ่งมาตามทางที่เลี่ยนเตียนโล่ง เนื่องจากชาวบ้านใช้สัญจรเป็นประจำ โบกมือให้พี่ชายพี่สาวที่ยังเดินรั้งท้าย“ทำเป็นคึก เดี๋ยวได้หมดแรงก่อนถึงหมู่บ้าน”“แรงเรียวอ่ะเหลือเฟือ พี่ไฟอ่ะมีแรงเปล่า”“มีดิ แต่ไม่แข่งด้วยหรอกนะ” ไฟว่าอย่างรู้ทัน จากน้ำเสียงและท่าทางของเรียวที่แสดงออกว่ากำลังท้าทายเขาอยู่ จะให้วิ่งแข่งกันไปจนถึงหมู่บ้าน“พี่ไฟไม่ยอดเลย
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 52 เหตุผลของดาว

“นี่คุณ ฉันเดินเองได้” ไทเกอร์จัดการซ่อมเก้าอี้ที่ขาโยกเยก ให้แข็งแรงสามารถกลับมาใช้งานได้ แทนครูสาวที่เจ็บก้นกบ ก่อนจะเข้าประชิดร่างเล็กบอบบางแล้วสอดแขนเข้าที่ใต้ข้อพับขากับแผ่นหลัง ยกเธอขึ้นอุ้มในท่าเจ้าหญิง“ลุกเองยังลุกไม่ได้ แล้วจะเดินเองได้ไง”“ฉันดีขึ้นแล้ว แทบจะไม่รู้สึกเจ็บแล้วเนี่ย”“ผมยังไม่ได้รักษา คุณจะหายได้ยังไง”“เอ๊ะคุณนี่ ตัวฉัน ฉันบอกไม่เจ็บแล้วก็ไม่เจ็บสิ”“คนไข้ บางทีก็ชอบปกปิดอาการเจ็บป่วย จะด้วยเหตุผลอะไรก็สุดแล้วแต่บางคน แต่สำหรับคุณคือดื้อ”“แค่ฉันบอกว่าไม่เจ็บแล้วคือดื้อเหรอ”“……” สายตาคมมองพุ่งไปข้างหน้า ไม่ใส่ใจอาการกระเง้ากระงอดของคนที่เขาโอบอุ้มอยู่“คุณ…” นัจมีย์ช้อนสายตามองใบหน้าหลอเหลาอย่างต้องการให้เขาตอบเธอ“……”“หมอ…” กำปั้นเล็กทุบลงบนอกแกร่งอย่างไม่แรงนัก แต่เจ้าของร่างก็หาสะทกสะท้านไม่“……”“หมอกฤษตฤณ…” คราวนี้มือเล็กกระชากคอเสื้อของหมอหนุ่มอย่างขุ่นเคือง“……” ไทเกอร์ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างชอบใจที่ยั่วอารมณ์ของครูสาวได้“ไทเกอร์…”“ผมต้องได้เห็นกับตา ผมถึงจะเชื่อว่าคุณไม่ได้เป็นอะไรแล้วอย่างที่คุณพูด”“เห็นกับตา? คุณจะบ้าเหรอ” คิ้วเรียวขมวดเข้าห
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 53 เสือร้องไห้

“โอ๋ๆ ไม่ต้องร้อง อกหักดังเป๊าะไม่ทำให้ใครตายนะพี่ไทเกอร์” แขนของเด็กชายวัยสิบเอ็ดขวบโอบกอดไทเกอร์ที่นั่งอยู่บนโขดหินริมลำธาร ดวงตาของเขาแดงก่ำ พยายามอดทนฝืนกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลออกมา“นี่ก็เว่อตลอด พี่ไทเกอร์ยังไม่ได้ร้องไห้ไหม ก็แค่ตาแดงๆ” ไฟว่า เข้าใจดีว่าคงไม่อยากร้องไห้ให้ใครเห็น และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเห็นไทเกอร์อยู่ในอาการซึมเศร้าเพราะผิดหวังในความรัก เมื่อครั้งตังเมก็เจ็บสาหัส มาครั้งนี้ก็ยังเจ็บสาหัสด้วยสาเหตุเดิมๆ“พี่จะอกหักได้ไง ไม่ได้เป็นอะไรกัน ไม่เคยเป็นอะไรกัน รู้สึกไปเองคนเดียว…อีกแล้ว” เสียงทุ้มสั่นเครือ เหม่อมองสายน้ำไหล คำพูดของนัจมีย์ยังคงตอกย้ำ วนเวียนในความรู้สึก เธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลย เป็นเขาเองที่รู้สึกไปฝ่ายเดียว ทำไมต้องรักข้างเดียวตลอด…“รักแล้วเหรอ” ไฟถาม“รัก” ไทเกอร์ตอบในทันที ไม่ต้องใช้สมองประมวลผล แต่ตอบไปตามเสียงของหัวใจ“แล้วพี่บอกพี่นัจมีย์หรือยัง”“ขอเป็นแฟนแล้ว”“ตอบไม่ตรงคำถาม”“ยังไม่ได้บอก”“แล้วทำไมพี่ไม่บอก ต้องบอกรักก่อนสิถึงค่อยขอเป็นแฟน”“บอกรักแล้วเผด็จศึกเลยพี่ไทเกอร์ โช้งเช้งๆ” เรียวพูดด้วยท่าทางขึงขัง กวัดแกว่งมือไปมาราวกับกำ
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 54 เสือช้ำรัก

ร่างเล็กพลิกตัวเบาๆ เมื่อรู้สึกว่ามีแรงดึงที่เอวจึงเปลี่ยนท่าจากนอนตะแคงเป็นนอนหงาย แต่ก็ต้องกลับไปนอนตะแคงอีกครั้งด้วยเจ็บระบมก้นกบ ดูได้จากสีหน้าเหยเกที่แม้จะหลับสนิทด้วยฤทธิ์ยา ไทเกอร์มองดวงหน้างามในความมืดสลัว มีเพียงแสงจากพระจันทร์สาดส่องเข้ามาทำให้เขาสำรวจความงดงามของหญิงสาวในอ้อมกอดยามหลับใหลได้ ก่อนจะประทับจูบลงบนหน้าผากมนแผ่วเบา“นี่คุณ…โอ๊ย” นัจมีย์รู้สึกตัวตื่นกลางดึกเพราะแรงกอดรัดของท่อนแขนใครบางคนที่ทำให้เธอแทบขยับตัวไม่ได้ ความตกใจทำให้ไม่ระวังสร้างความเจ็บปวดรวดร้าวบริเวณก้นกบ“คุณจะดิ้นทำไม ไม่ดิ้นก็ไม่เจ็บ” ยิ่งเธอดิ้น ท่อนแขนแข็งแรงก็ยิ่งรัดแน่น ใบหน้าหล่อเหลาซุกเข้าหาซอกคอหอมกรุ่น“แล้วคุณมานอนกอดฉันทำไม” ร่างเล็กบอบบางยังคงดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นจากวงแขนแกร่ง“ผมหนาว”“คุณหนาว คุณก็ไปห่มผ้า ปล่อย แล้วคุณก็กลับบ้านต้นไม้ของคุณไป”“ผมไม่ได้หนาวกาย แต่ผมหนาวใจ คุณให้ผมกอดหน่อยไม่ได้เหรอ”“ฉันช่วยให้คุณคลายหนาวไม่ได้หรอก ปล่อยฉันนะ”“ได้สิ ได้กอดคนที่เรารัก แค่นี้ก็อุ่นหัวใจแล้ว”“……” นัจมีย์ชะงักงันการดิ้นรนออกจากวงแขนมัดแน่นของไทเกอร์ แต่ก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น“ผมรักค
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 55 จิ๊กซอว์

“พี่เมจังจะต่อให้เสร็จเลยเหรอ” เรียวใช้สองแขนตั้งศอกกับโต๊ะตัวใหญ่ที่ตังเมใช่ต่อจิ๊กซอว์ มือเล็กประคองกรอบหน้า สายตามองตามตัวต่อจิ๊กซอว์ที่ผู้เป็นพี่วางลงอย่างแม่นยำ ภาพของเด็กชายเพลิงกัลป์วัยสิบสามปีกับตังเมในวัยสิบเจ็ดปี บัดนี้เป็นรูปเป็นร่าง ใบหน้าของทั้งสองต่อเสร็จสมบูรณ์เหลือเพียงส่วนระหว่างคนสองคนเท่านั้น“ว่าจะให้เสร็จเลยค่ะ อีกนิดเดียวเอง”“พี่เมจังต่อเก่งจัง รูปตั้งเบ้อเร่อต่อจะเสร็จละ”“ใช้เวลาตั้งแปดปีแหนะกว่าจะเสร็จ แต่ก็ถือว่าเร็วกว่าที่ตั้งใจไว้” จากที่ตั้งใจเพื่อรอเวลาให้ไฟเรียบจบกลับมา แต่เมื่อเธอกับเขาได้อยู่ด้วยกันแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องรอเวลาอีก โดยรูปนี้ไฟตั้งใจจะนำไปติดที่บ้านเขาใหญ่ บ้านที่ทวดดิษย์กับทวดรสสุคนธ์พำนักอยู่ในเวลานี้ และในอนาคตที่นั่นจะเป็นเรือนหอของทั้งคู่“พี่เมจังของเรียวเก่งสุดๆ ยอดงี้เลย” เรียวยกนิ้วโป้งชมเชยความเก่งของผู้เป็นพี่“เมจังของพี่ต่างหาก” ร่างสูงเดินลงบันไดมาจากชั้นลอยหลังจากอาบน้ำเสร็จ ตังเมเหล่ตามองหนุ่มใหญ่ที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อหวอด หาเรื่องชวนทะเลาะ“พี่ไฟชอบหาเรื่องเนอะพี่เมจัง นิสัยไม่ดี”“โตแล้วนะคะ ทำตัวเป็นผู้ใหญ่หน่อย”“ตัวเองอ่ะ
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 56 ดาวในหัวใจ

ดวงตาคมมองยางรัดผมห้อยจี้หัวเสือกับดวงดาวในมือ ด้วยความที่นัจมีย์เป็นผู้หญิงผมยาว ผมของเธอดำขลับนุ่มสลวย เขามักเห็นเธอใช้ยางวงสำหรับรัดถุงแกงรวบมัดผมไว้ ไม่รู้ว่าประหยัดหรือหยิบคว้าง่ายก็ไม่รู้ได้ เคยตั้งใจจะให้ในวันที่ขอเธอเป็นแฟน และเธอตอบตกลง ได้ไปเรียนต่อยังประเทศสหรัฐอเมริกาด้วยกันเขาก็จะขอเธอแต่งงาน และอาจใช้ชีวิตกันอยู่ที่นั่นกับครอบครัวของเขา หรือเธออยากกลับมาอยู่เมืองไทยเขาก็ตามใจเธออยู่แล้ว แต่ทุกอย่างก็พังทลาย เป็นเขาที่คิดไปเองฝ่ายเดียว ผ่านมาเกือบเดือนแล้ว แต่หัวใจของเขายังคงบอบช้ำ ไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้นเลย ทำไมต้องรู้สึกกับผู้หญิงคนนี้มากขนาดนี้ด้วย กับตังเม เคยคิดว่าตัวเองรักมากแล้ว แต่หัวใจก็ไม่สลายเหมือนรักครั้งนี้ สองมือเก็บของใส่กระเป๋าเดินทางรวมทั้งยางรัดผมเส้นนี้ วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เขาจะอยู่ที่แม่ฮ่องสอน และเขาคงไม่กลับมาที่นี่อีก จะรักตัวเองให้มากกว่าเดิม และจะไม่รักใครอีกแล้ว… ต่อให้ตะวันลบเลือน ดาวและเดือนลับลา คำที่ว่าฉันรักเธอ จะไม่มีวันลดลง“คิดได้ยังว่าจะไปเที่ยวไหน” ไฟถามคนเป็นน้องที่ยังไม่ให้คำตอบสักทีว่าอยากไปเที่ยวที่ไหน“พี่ไทเกอร์กลับมาแล้ว ไปหาพ
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 57 ดาวในอุ้งมือเสือ

“น่าสงสารพี่ไทเกอร์เนอะพี่ไฟ” เรียวมองดวงดาวที่พร่างพรายอยู่บนท้องฟ้ายามรัตติกาล วันนี้เป็นอีกค่ำคืนที่ทั้งสามคนจะกางเต็นท์นอนบนดาดฟ้าของสตูดิโอ“สงสารพี่ไทเกอร์ แล้วเรียวเข้าใจเหรอว่าอกหักเป็นยังไง”“เข้าใจดิ คนไม่ถูกรัก เจ็บจี๊ดๆ ที่หัวใจ” กำปั้นเล็กทุบที่อกข้างซ้ายของตนเอง“เคย?”“เรียวไม่เคยอกหัก แต่คุณแม่บอก คุณแม่บอกตอนคุณพ่อไม่ยอมเป็นแฟน คุณแม่อกหักเลย แล้วคุณแม่ก็เจ็บจี๊ดที่หัวใจ คุณพ่อบอกว่าเจอคุณแม่แล้วปวดหัวตึบ คุณแม่หน้ามึน จีบคุณพ่อด้วยมุขเสี่ยวๆ แต่คุณแม่น่ารัก คุณพ่อรักคุณแม่คุณพ่อบอกคุณแม่เป็นผู้หญิงคนเดียวที่คุณพ่อรักที่สุด คุณแม่บอกคุณแม่สวยที่สุดในบ้าน มีแต่คนหล่อมารัก”“ก็ต้องสวยสุดสิ น้ามิกิเป็นผู้หญิงคนเดียวในบ้านนี่”“ทำไมครูพี่นัจมีย์ถึงไม่รักพี่ไทเกอร์นะ พี่ไทเกอร์เป็นหมอที่หล่อสุดๆ นิสัยก็ดี ใจดีด้วย รวยอีกต่างหาก ใครได้เป็นแฟนดีจะตาย”“เรียวรู้ได้ไงว่าพี่นัจมีย์ไม่รักพี่ไทเกอร์”“ถ้ารัก พี่ไทเกอร์จะร้องไห้ไมล่ะ พี่ไฟเริ่มไม่มีสมองละนะ” ไฟอยากจะขยุ้มหัวเด็กขึ้นมาทันใด“พูดแบบนี้ไม่บอกละ”“บอกไร พี่ไฟจะบอกไร”“พี่ไม่มีสมอง ลืมหมดละ”“สมองพี่ไฟกลับมาแล้ว พี่ไฟบ
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 58 กังวล

หลังจากกลับจากจังหวัดแม่ฮ่องสอนหนึ่งสัปดาห์ ขณะตังเมกำลังปฏิบัติหน้าที่ของแพทย์ เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ก็มาแจ้งกับเธอว่ามีผู้มาขอพบ และที่ทำให้ต้องแปลกใจเพราะผู้มาพบคือครูนัจมีย์“พี่เตย ครูนัจมีย์รออยู่ที่ไหนคะ” หลังจากช่วยชีวิตผู้ประสบอุบัติเหตุฉุกเฉินจนพ้นขีดอันตราย ตังเมก็รีบมาที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ทันที“รออยู่ทางนั้นค่ะหมอมินตรา” ตังเมหันมองไปตามนิ้วประชาสัมพันธ์ของโรงพยาบาล หญิงสาวร่างเล็กนั่งอยู่บนโซฟารับรอง สายตาจับจ้องมือที่ประสานกันไว้บนตักราวกับกังวลอะไรบางอย่าง“พี่นัจมีย์” เสียงหวานร้องเรียกด้วยความดีใจ น้ำเสียงไม่ดังนัก เพื่อไม่ให้รบกวนผู้มาใช้บริการที่โรงพยาบาล“ตังเม” ร่างเล็กลุกขึ้นยืน ยิ้มกว้าง เดินเข้าไปสวมกอดหมอสาวด้วยความดีใจเช่นกัน“ดีใจจังเลยค่ะที่ได้เจอพี่นัจมีย์อีก พี่นัจมีย์มาทำธุระแถวนี้เหรอคะ”“พี่ตั้งใจมาหาตังเมกับไฟ”“มาหาตังเมกับไฟ?” สีหน้าของตังเมงุนงงระคนอยากรู้ นัจมีย์อุตส่าห์ออกจากหมู่บ้านที่ยากลำบากต่อการเดินทางเพื่อมาหาเธอกับไฟ มีธุระสำคัญอะไรกันนะ คิ้วเรียวเลิกขึ้นสูง“คือพี่มีเรื่องจะปรึกษา และอยากรบกวนตังเมกับไฟ” นัจมีย์พูดด้วยความเกรงใจ“ปรึกษา
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 59 สู่ดินแดนแห่งเสรีภาพ

“คิดถึงจังเลยครับ” ทันทีที่พบหน้าพี่สาวสุดที่รักอีกคน ดิน น้ำ ลม ก็ต่างโผเข้ากอดด้วยความคิดถึง และหอมแก้มกันไปอีกคนละฟอดใหญ่“พอเลย จะกอดจะหอมกันเยอะเกินไปแล้วนะ” ไฟแยกพี่ชายฝาแฝดทั้งสามออกจากคู่หมั้นของตนเองอย่างหวงแหน มือใหญ่ลูบแก้มนวลเบาๆ ก่อนจะประทับจูบลงไปเพื่อลบรอยของทุกคน“อย่ามาทำหวงไปหน่อยเลยไฟ” ลมว่า ตั้งแต่หมั้นหมายกันไฟก็ไม่ยอมให้พี่น้องคนอื่นกอดหรือหอมตังเมอีก“ไม่หวงได้ไง นี่คู่หมั้นไฟนะ เป็นพี่สะใภ้ของพวกนายด้วย ต่อไปห้ามหอม จะกอดก็กอดแค่นิดเดียวพอ ห้ามกอดไปด้วยเลยดีกว่า”“ไอ้คนขี้หวง” ดิน น้ำ ลม พูดใส่หน้าน้องชายฝาแฝด แต่ก็หาสะทกสะท้านอีกฝ่ายไม่ เธียร ธีร์ ไทเกอร์ และนัจมีย์ต่างหัวเราะขบขัน“ยินดีต้อนรับพี่นัจมีย์สู่ดินแดนแห่งเสรีภาพนะครับ” ดินเอ่ยต้อนรับ“ดีใจนะคะที่ได้พบทุกคนอีกครั้ง”“ยินดีด้วยนะครับพี่ไทเกอร์” น้ำมองมือของไทเกอร์ที่กุมมือของนัจมีย์ไว้ รู้ได้ในทีถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองคน“ขอบใจ”“สองคู่ชู้ชื่น แบบนี้ต้องฉลองกันหน่อยแล้ว” ลมเสนอ และดูเหมือนว่าทุกคนก็เห็นด้วย ทั้งหมดออกจากสนามบินมุ่งหน้าสู่คฤหาสน์หรูของเดล ที่ซื้อไว้เมื่อครั้งลูกๆ มาศึกษาต่อที่นี่ บ
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 60 เมามาย

ณ บาร์บนดาดฟ้าที่สูงที่สุดของแมนฮัตตัน กับวิวทิวทัศน์ของเส้นขอบฟ้ากว้างทอดข้ามแม่น้ำฮัดสันไปยังแม่น้ำอิสต์ และเหนืออาคารของไทม์สแควร์ ความสวยงามสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับสองสาวที่มาเยือนมหานิวยอร์กเป็นครั้งแรก“สวยเนอะตังเม” มือเล็กของสองสาวเกาะราวระเบียงตื่นเต้นกับทัศนียภาพเบื้องหน้าที่สวยงามราวกับภาพวาด“สวยมากเลยพี่นัจมีย์” ตังเมเห็นด้วย ความสวยงามเบื้องหน้าช่างตรึงตราตรึงใจ“พี่ไม่ได้ฝันอยู่ใช่ไหม” ความเจริญที่ทันสมัยของบ้านเมือง แสงจากเส้นขอบฟ้า แสงไฟฟ้าที่เริ่มสว่างไสว กำลังทำให้นัจมีย์หลงแสงสีพวกนี้ แต่ก็มิได้ทำให้ลืมเลือนความงดงามตามธรรมชาติของขุนเขาที่จากมา ที่นั่นทำให้เธอสงบ แตกต่างจากที่นี่ที่ทำให้รู้สึกตื่นตัวตลอดเวลาตั้งแต่เท้าเหยียบลงพื้นแผ่นดินนี้ ทุกสิ่งอย่างเป็นไปตามแรงขับเคลื่อนของกลุ่มชนที่ขวักไขว่ ไม่หยุดนิ่งของสังคมเมือง“ถ้าเป็นฝัน คงเป็นฝันที่ดีมาก เพราะในฝันของคุณมีผมอยู่ด้วย” ท่อนแขนแข็งแรงวางพาดบนไหล่มน โอบกระชับเข้ามาแนบกาย แววตาเป็นประกายกรุ้มกริ่ม รอยยิ้มละมุนชวนให้ขวยเขิน“หูยยยยยยยย” เสียงร้องโห่แซวดังเกรียวกราว“พี่ไทเกอร์นี่ก็ปากหวานเหมือนกันนะ” ไฟเอ่
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status