Todos os capítulos de ลวงรักรสไวน์ : Capítulo 31 - Capítulo 40

“พี่เพรามองหาอะไรครับ”“ร้านขายยาน่ะ เมื่อคืนเราสองคน...” ริมฝีปากบางขยับเม้มเข้าหากัน มนต์พระจันทร์ก้มหน้ามองชามราเมน ซึ่งพนักงานเพิ่งเดินนำมาเสิร์ฟให้ แฟนเด็กนั่งฝั่งตรงข้ามยักคิ้วอมยิ้มให้กับท่าทางประหม่านั้น แล้วมองผ่านกระจกใสกั้นหน้าร้านอย่างเข้าใจ“ไม่ต้องห่วงครับ เดี๋ยวผมไปซื้อเอง” ศิวพลยื่นหน้าเข้าไปกระซิบเบา ๆ“นายจะไปซื้อ...นายรู้เหรอว่าพี่อยากซื้ออะไร” มนต์พระจันทร์สะบัดเปลือกตายกขึ้นมาจ้องหน้าคนใจดีที่อาสาจะไปซื้อของให้“พี่เพรา ผมโตแล้วนะครับไม่ใช่เด็กวัยรุ่น ผมรู้ว่าเมื่อคืนนี้ผมทำอะไรลงไป ทุกนาทีผมมีสติ ทุกอย่างทุกเรื่องราวระหว่างเราผมตั้งใจทำให้เป็นอย่างนั้น พี่ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมไม่ใช่ผู้ชายเฮงซวยที่จะปล่อยให้แฟนตัวเองแบกรับภาระความเสี่ยงอยู่คนเดียวหรอก” มือหนาเลื่อนไปสัมผัสส่งถ่ายความอ่อนโยนผ่านไปกับปลายนิ้ว“ซิว คือ...พี่ว่า”“ถ้าพี่ไม่สบายใจ ครั้งถัดไปผมจะเป็นฝ่ายป้องกันเอง”“อือ” แก้มสองข้างขึ้นสีแดงเข้มอย่างเห็นได้ชัด มนต์พระจันทร์ไม่กล้าแม้แต่เงยหน้าขึ้นมาสบตาแฟนหนุ่ม ซึ่งนั่งอยู่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม มือจับตะเกียบขึ้นมาคีบเส้นราเมนร้อนแล้วค่อย ๆ กินมันอย่างช้า

มนต์พระจันทร์กลับเข้ามาในห้องพักพร้อมกับความรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งหน้าตา เนื้อตัวราวกับคนกำลังมีไข้ ทันทีเมื่อมาถึง เจ้าของห้องเดินตรงไปดึงบานเลื่อนตู้เสื้อผ้า หยิบถุงซึ่งจำได้ว่าศิวพลซื้อมาจากถนนคนเดินเมื่อวานนี้“ใส่ชุดนี้นอนรอนายเนี่ยนะ ถ้าฉันใส่อย่างที่นายบอก ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ” มนต์พระจันทร์โยนบิกินี่ชิ้นน้อยใส่กลับลงไปในถุง ยัดมันเข้าไปเก็บในตู้ตามเดิมมนต์พระจันทร์คว้าผ้าเช็ดตัวสะอาดผืนใหม่ แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำซึ่งอยู่ถัดไป ภายใต้สายน้ำอันอุ่นสบาย เธอยืนใช้ฟองน้ำเนื้อละเอียดลูบไล้โฟมครีมอาบน้ำสีขาวนุ่มไปตามผิวเรียบ บังเอิญปลายนิ้วเลื่อนลงไปสะกิดถูกปลายยอดอก ความรู้สึกไวอ่อนไหวต่อสิ่งเร้า ทำเอามนต์พระจันทร์เผลอสตินึกย้อนไปถึงใบหน้าของแฟนหนุ่ม“ซิว ทำไมฉันต้องคิดถึงนายด้วยนะ”ภาพริมฝีปากหยักยามขยับยิ้มวิ่งเข้ามารบกวนจิตใจ ทั้งสีหน้า แววตา ไหนจะปลายลิ้นเรียวแหลมอันอุ่นชื้น ที่เมื่อคืนนี้ศิวพลหยิบยื่นใช้มันมอบประสบการณ์ที่มนต์พระจันทร์ไม่เคยพบ ไม่เคยเจอ ไม่เคยสัมผัสมาก่อน แต่ก็น่าแปลกเหลือเกิน เพราะมนต์พระจันทร์ไม่คิดว่าร่างกายของเธอจะตอบรับศิวพลได้ขนาดนั้น“ซิว คนบ้า” ร่

มนต์พระจันทร์ยืนเฝ้าสังเกตสถานการณ์อยู่ห่าง ๆ อย่างใจเย็นที่สุด นานมากกว่าสิบห้านาทีแล้วที่กลุ่มลูกค้าสาวสวยสามคนนี้พยายามยื่นข้อเสนอให้กับแฟนของเธอ แต่ศิวพลไม่มีท่าทีเล่นด้วย แต่นั่นไม่ช่วยทำให้พวกเธอละทิ้งความพยายาม ดังนั้นในฐานะที่เธอเป็นเจ้าของไร่จันทรัช เป็นเจ้านายของศิวพล และเป็นแฟนตัวจริงของนายปลาซิว คงไม่ใช่เรื่องน่าเกลียดจนเกินไปที่จะเดินเข้ามาปกป้อง ‘คนของตัวเอง’“พี่เพราครับ” คนถูกแสดงความเป็นเจ้าของอย่างซึ่งหน้าหันมาอมยิ้ม ไม่ต่างจากพนักงานหญิงที่ทำหน้าที่แคชเชียร์ที่หันมายักคิ้วให้กันทำงานร่วมกันมา ทุกคนต่างรู้ดีว่าเวลางานมนต์พระจันทร์นั้นดุขนาดไหน แต่ถึงดุอย่างไรยังไม่เคยมีใครเห็นเจ้านายสาวจริงจังเรื่องส่วนตัว เรื่องภายในครอบครัว ยกตัวอย่างเช่นการเห็นแฟนเด็กดันมาถูกเต๊าะต่อหน้าต่อตาแน่“ปลาซิว เป็นแฟนฉันเองค่ะ”“แฟนอย่างนั้นเหรอ นี่ถึงขนาดต้องมาแสดงความเป็นเจ้าของขนาดนี้เชียว?”“ในนามตัวแทนของไร่จันทรัช ดิฉันขอขอบคุณลูกค้าที่ชื่นชอบให้ความสนใจผลิตภัณฑ์ของเรา ถึงขนาดแวะเวียนเข้ามาที่บูธเพื่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติม อย่างที่ปลาซิวได้บอกไปแล้ว ไร่จันทรัชของเรายังมีสินค้าอีกหล

เนื่องจากเช้านี้มีคนเข้ามาใช้บริการมาก ทำให้อาหารพร่องไปหลายอย่าง ศิวพลมองข้าวต้มในหม้อเห็นแล้วไม่น่ากิน แต่พอดีมีพนักงานโรงแรมนำข้ามต้มหม้อใหม่มาเปลี่ยน เห็นควันฉุยลอยฟุ้งจึงยืนรอ เพราะอยากให้มนต์พระจันทร์ได้กินอาหารเช้าร้อน ๆ “คุณกะเพรานี่โชคดีจังเลยนะคะ ที่มีแฟนอย่างปลาซิว ทั้งหล่อ ช่างเอาใจใส่ใจ ดูแลดีแบบนี้” สายตาชื่นชมหลงใหลอย่างเปิดเผยมองตรงไปยังหนุ่มหล่อสูงสง่า ที่ขนาดยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายแต่ศิวพลก็ยังคงโดดเด่นสะดุดดา ไม่ถูกกลืนไปง่าย ๆ“ค่ะ ซิวเขารักฉันมาก ดูแลเอาใจใส่ทุกอย่าง” มนต์พระจันทร์ไม่คิดถ่อมตัวในความโชคดีของตัวเอง“ดีจังเลยค่ะ ฉันก็ชอบผู้ชายแบบนี้ น่ารักดี”“ชอบเหรอคะ”“ค่ะ ใครบ้างไม่ชอบผู้ชายที่แสดงออกชัด ๆ ว่ารักเรา หลงรัก ดูแลเอาใจใส่ ทำทุกอย่างให้ขนาดนี้ ซี้ดดดด ฉันว่าเรื่องบนเตียงเขาก็คงตามใจคุณมากใช่หรือเปล่า” คำถามตรงไปตรงมาเสียจนมนต์พระจันทร์รู้สึกอึดอัดเหมือนตัวเองกำลังหายใจไม่ออก“ถึงคุณไม่พูด แต่จากประสบการณ์ที่ฉันเคยนอนกับผู้ชายมามาก อย่างน้องปลาซิวเนี่ย ต้องแซ่บถึงใจแน่” สายตามองผ่านไปยังแก้วใสซึ่งใส่ไข่ลวกมาให้แฟนหนุ่มจนเต็ม“ขอโทษนะคะ ต่อให้คุณช

“น่าประทับใจจัง ใหญ่ขนาดนี้ไม่แปลกใจเลยที่แฟนน้องปลาซิวหวง”สายตาละลาบละล้วง มองเลยลงไปจนถึงกางเกงว่ายน้ำ ความใสของน้ำในสระ ทำให้สามารถมองลึกลงไปเห็นสิ่งที่คนไร้ยางอายคว้ามันมาจับไว้ในกำมือ ผู้หญิงใจกล้าหน้าหนาจนเกินทน ชนิดที่ศิวะพลเกิดมาไม่เคยพบไม่เคยเห็น ละลาบละล้วงล่วงเกินอย่างไร้ยางอาย“อย่ามาแตะตัวผมนะ” มือปัดสะบัดตัวออกจากการถูกสัมผัส แล้วรีบขึ้นจากน้ำวิ่งตามหลังมนต์พระจันทร์กลับขึ้นไปยังห้องพัก“พี่เพรา อย่าคิดมากเลยนะครับ ผู้หญิงคนนั้นเขากำลังยั่วโมโหพี่” ศิวพลเดินเข้ามาโอบกอดแฟนสาว ที่ออกไปยืนเหม่ออยู่ตรงระเบียงห้อง วิวสูงจากบนนี้เมื่อมองลงไปจะเห็นเป็นวิวสระว่ายน้ำศิวพลพอเดาได้ว่าเมื่อขึ้นมาแล้ว มนต์พระจันทร์คงแอบมองลงไปเพื่อดูว่าเขาและผู้หญิงที่ชื่อแพรวพราวได้พูดคุยสานสัมพันธ์อะไรกันต่อหรือเปล่าแน่ ๆ“พี่รู้ว่าเขากำลังทดสอบความอดทน และต้องการทำทุกวิถีทาง เพื่อให้พี่ระเบิดอารมณ์ออกไป”“ถ้าหากพี่เพรารู้อย่างนั้น พี่เพราก็อย่าไปยอมให้ปั่นหัวสิครับ”“ปั่นหัวเหรอซิว พี่ไม่เคยคิดยอม แต่เพราะพี่ไม่ยอมไง พี่ถึงเลือกที่จะหลบออกมา เพราะถ้าพี่ขืนอยู่ตรงนั้นนานกว่านี้ ไม่แน่ว่าพรุ่งนี้