ซีรีส์ ดิบเถื่อนขยี้รัก Nc35+ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

“เฮ้! ครูซนายเป็นอะไร แทนที่จะพาฉันไปดูสาวๆ สวยๆ ไปๆ มาๆ ก็พาฉันกลับมานั่งดื่มที่ห้องเนี่ยนะ สาวสวยก็ไม่ยอมให้พากลับ ปีเตอร์นายของแกเป็นอะไรไป” ไรอัน เฟิร์ส หรือไรอัน หนุ่มหล่อสุขุม สายตาดุจพญาเหยี่ยว ชายหนุ่มเป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ หรือเรียกชื่อคือพชรพล ชื่อไทยไม่ค่อยมีใครรู้จักนอกจากคนสนิทเท่านั้น แล้ววันนี้ตั้งใจเดินทางมาเยี่ยมเพื่อนรัก ก็เห็นได้สาวไทยคนสวยมากกกอด เลยอยากมาดูว่าตอนนี้เพื่อนอิ่มความสุขตายไปรึยัง ก็ตั้งแต่กลับมาสเปนครูซก็หายเงียบไปเลย ไรอันเป็นเจ้าของคาสิโน หรือจะเรียกว่าเจ้าพ่อหน้าเป็นของอังกฤษนั่นเอง ทุกอย่างมันอยู่ในสายตาของชายหนุ่มเสมอ และเรื่องของเพื่อนก็เช่นก็ ก็เขามีปีเตอร์เป็นสายลับให้ ทุกเรื่องของครูซเลยไม่อาจรอดพ้นไปได้ “ไรอันฉันเลวมากไหมวะ!” ไรอันยืดตัวนั่งตรงทันที เมื่ออยู่ๆ ครูซก็ถามเรื่องนี้ขึ้นมา จะให้ตอบยังไงดีล่ะ ก็เวลาดีก็ดีแสนดี เวลาเลวก็เลวจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ “ปีเตอร์นายจะไปไหนก็ไปเถอะ ฉันจะดูแลมันเอง” สั่งให้ปีเตอร์กลับไปพักได้แล้ว เพราะเขามีเลโอลูกน้องคนสนิทพักอยู่ห้องข้างๆ จึงไม่มีอะไรให

สามอาทิตย์กว่าแล้วที่ไม่ได้ย่างกรายลงมาชั้นใต้ดิน ตั้งแต่วันนั้นวันที่เข้าพบหมอเพียงลำพังครูซก็พยายามตีตัวออกห่างน้ำอิง แม้ว่าตอนนี้ปีเตอร์จะบอกว่าเจ้าหล่อนแข็งแรงดีแล้ว พอแข็งแรงเขาก็สั่งให้ปีเตอร์ล่ามโซ่เธอเหมือนเดิม ดึกดื่นคืนนี้หลังจากกลับมาจากงานเลี้ยงเขาก็เดินลงมายังชั้นใต้ดิน ค่อยๆ เปิดประตูช้าๆ แล้วย่องเบาไปเปิดไฟมุมห้อง ก่อนจะเดินไปยังเตียงกว้างอยู่มุมห้อง เขาเห็นร่างเล็กนอนขดตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่ม “คงจะสบายดีสินะหลับไม่รู้เรื่องเลย” พูดกับร่างไร้สติ แล้วกระชากผ้าห่มผืนใหญ่ออกจากร่างเล็กหวังจะให้ตื่น แต่เธอก็ทำเพียงขยับตัวนอนหงายเท่านั้น “อิง! เผียะ!” ครูซเคลื่อนกายนั่งลงข้างคนนอนหลับ มือหยาบกกร้านตบหน้าหล่อนเบาๆ เพื่อให้เธอได้ตื่นมารับใช้ตน ตลอดเวลาสามอาทิตย์เขาโหยหาร่างกายของเธอเหลือเกิน “อือ!” ร้องครางปัดสิ่งที่รบกวนบนหน้าตนออก “ฉันสั่งให้เธอตื่นอิง” เขาดื่มมากเล็กน้อย แต่ก็ยังมีสติดีว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ตลอดเวลาสามอาทิตย์ไม่ว่าไปหลับนอนกับใครก็ไม่อาจประสานเป็นหนึ่งเดียวได้ เมื่อใบหน้าสวยเปื้อนน้ำตาของน้ำอิงซ

“อ่า! มันเหลือเกิน ฉันคิดถึงเธอ อือ! อ่า! อืม!” พูดพร้อมกับพรมจูบไปทั่วไหล่มน ขบเม้มตามลำคอระหง แล้วก็ต้องเร่งเอวสอบ เพื่อให้ตัวเองแล้วเจ้าหล่อนถึงปลายโค้งฟ้าที่สวยงาม “อิงก็คิดถึง..อ่า! พะ..พี่ครูซอืม! ซี้ดดด อร้ายยย ไม่ไหวแล้วค่ะ อิงอึดอัด อิงต้องการลึกกว่านี้อีก” เธอกอดรัดจิกเล็บสวยไปตามแผ่นหลังกว้างกรีดกรายไปมาด้วยความเสียว เอวเล็กก็เด้งไปตามจังหวะของชายหนุ่มเนินเนื้อหนุ่มสาวกระทบกันรัวเร็วจนเกินเสียงกระทบกันหนักหน่วง พั่บ! พั่บ! พั่บ! คำว่าคิดถึงของน้ำอิงทำให้ครูซมีแรงใจ หัวใจพองโตขึ้น ผละหน้ามาระบายยิ้มอ่อนโยนให้เจ้าหล่อน แล้วมอบจูบดูดดื่มให้เธอสอดเรียวลิ้นกอดเกี่ยวอยู่เนิ่นนาน ก่อนจะผละออกมาส่งตัวเองและหญิงสาวให้ถึงจุดสูงสุด “อะ! อื้อ! หวาน หวานทั้งตัวเลยอิงจ๋า...ซี้ดดดด” ชมคนตัวเล็กไม่ขาดปาก ยิ่งตอนนี้หัวใจอิ่มเอมในความคิดถึงของคนตัวเล็ก แล้วก็ต้องเร่งเอวสอบ โดยมีร่างน้อยให้ความร่วมมือ แล้วไม่นานทั้งสองก็ต้องกระตุกเกร็งร่างพร้อมกันด้วยความสุขสม แล้วธารน้ำรักก็ไหลอาบเยิ้มออกมาตามลำกายแข็งแรงที่ยังแช่อยู่ในร่างเล็ก

“ตะ...แต่อิง...” “อืม! อย่ากลัว คิดเสียว่าพี่เป็นนิ้วของอิง อิงดูดได้ตามใจชอบ คิดถึงตอนมีขนมเปื้อนติดมือสิ” เขาเปรียบให้สาวเจ้าเห็นภาพ ก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูงอวดอาวุธร้ายของตนแกว่งอวดสายตาเจ้าหล่อน น้ำอิงยกมือสั่นเทาขึ้นจับแก่นกายร้อนที่แกว่งต่อหน้าตัวเอง แล้วก็เงยขึ้นสบตาเจ้าของมัน ก็เห็นใบหน้าหล่อระบายยิ้มหวานให้ พร้อมพยักหน้าให้เธอครอบครองเขา “จัดการมันสิ มันเป็นของอิง” ลุ้นด้วยใจระทึก รอให้ปากน้อยๆ ครอบครองตน แล้วก็ต้องคำรามซ่าน “โอว์! ดูดมันคนดี ซี้ดด นั่นแหละ อูว์!” เพียงปากน้อยครอบครองเขาก็สั่งให้เธอดูดคลึงมัน คนตัวเล็กทำตามทุกคำแนะนำ มือเล็กจับลูบไปตามลำกายร้อน “อะ! อือ!” ยิ่งเห็นเขาคำรามลั่นก็ยิ่งได้ใจ สาวเจ้าดูดคลึงกลืนกิน ผละออกมาไล่เลียตั้งแต่โคนความใหญ่โตไปยังยอดของมัน แล้วแตะลิ้นหยอกเย้ามันเล่น “ซี้ดดด อย่าทำแบบนั้นอิง อ่า! ไม่ไหวแล้ว พี่อยากแตกในปากเธอ ครอบครองมันสิ” มือใหญ่ขยุ้มหัวคนตัวเล็กให้ซุกลงไปครอบครองมัน เมื่ออยู่ในปากเล็กแล้วก็เริ่มขยับเอวสอบช้าๆ เข้าออกสลับกับเร็ว จนสำเร็จ

“อิง...ไม่อยากรักเขาเลยค่ะ” เอนตัวเข้าไปซบไหล่กว้างของครูซอย่างต้องการที่พักพิง ปีเตอร์โอบกอดลูบหลังคนตัวเล็กอย่างปลอบประโลม แต่แล้วก็ต้องผละออกจากกันไปคนละทิศละทาง เมื่อเสียงทรงอำนาจดังออกมาจากทางประตูห้อง “คงจะบ่อยสินะ เลวทั้งคู่!” แม้ในใจจะร้อนเป็นไฟ แต่ใบหน้าของครูซก็ยังตีนิ่งขรึม ราวกับเรื่องตรงหน้าภาพที่เห็นนั้นไม่ได้สำคัญอะไรกับตน ทั้งๆ ที่ในใจนั้นอยากดึงปีเตอร์เขามาชกให้ตายคาที่ ส่วนน้ำอิงจะจับล่ามโซ่เท้าทั้งสองข้างขังไว้ไม่ให้ได้เดินไปไหนมาไหนได้ “ไม่ใช่แบบนั้นนะคุณครูซ” ปีเตอร์ลุกขึ้นเต็มความสูงพยายามอธิบายให้นายฟัง ตอนนี้ชายหนุ่มก็เดาไม่ออกเหมือนกันว่าภายใต้ใบหน้านิ่งขรึมนั้นคิดอะไรอยู่ “ออกไปจากห้องนี้ซะ แจ็คด้วย อย่าให้ใครมารบกวนฉัน” สั่งจบก็เดินไปกระชากร่างเล็กให้ลุกขึ้น แต่ด้วยความที่ไม่ทันได้ตั้งตัวหล่อนจึงถูไถตกเตียงกว้าง “โอ้ย! ปล่อยฉันนะ...” พยายามบิดข้อมือเล็กให้เป็นอิสระ “นายครับ...” “ฉันสั่งไม่ได้ยินรึไง” ครั้งนี้ครูซตวาดเสียงดัง จนทำให้บอดี้การ์ดหนุ่มทั้งสองรีบออกไปจากห้องทัน