คุณหนูรองผู้นี้คือหมอศพอันดับหนึ่ง のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

นางลุกขึ้น ย่อกายคารวะหลิวซื่ออย่างงดงามตามมารยาท"ฮูหยินใหญ่""ขอตัวก่อนเจ้าค่ะ" พูดจบ นางก็หมุนกายเดินออกจากเรือนใหญ่ด้วยท่วงท่าสง่างาม ราวกับเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่ใช่เรื่องของตนเลยแม้แต่น้อยเหลือไว้เพียงหลิวซื่อและเกาเพยผิงที่กำลังเดือดดาลจนแทบระเบิดออกมา แต่กลับทำอะไรนางไม่ได้เลยสักอย่างตกดึก ณ ศาลอาญาหลวง ภายในห้องทรงงานของผู้บัญชาการศาลอาญาหลวง แสงจากตะเกียงน้ำมันส่องสว่างนวลตา เงาเปลวไฟทอดไหวไปตามผนังไม้ บนโต๊ะทำงานกองสำนวนคดีถูกจัดวางเป็นระเบียบ หากสายตาของ เซียวเทียนเล่ย กลับไม่ได้อยู่ที่เอกสารเหล่านั้นเบื้องหน้าของเขาคือกล่องไม้บุผ้ากำมะหยี่สีแดงเข้ม ภายในบรรจุชุดเครื่องมือชันสูตรที่ช่างตีเหล็กอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงใช้เวลาหลายวันสร้างขึ้นอย่างประณีตมีดผ่าตัดขนาดต่างๆ วางเรียงเป็นระเบียบ ใบมีดแต่ละเล่มตีขึ้นจากเหล็กกล้าชั้นดี เนื้อเหล็กแน่น คมกริบ และผ่านการอบจนทนต่อสนิม ด้ามจับหุ้มไม้เนื้อแข็งขัดเงาอย่างงดงามนอกจากนั้นยังมีเข็มชันสูตร คีมคีบ ปลายแหลม และเครื่องมืออีกหลายชนิด ซึ่งถูกออกแบบขึ้นตามแบบร่างที่เซียวเทียนเล่ยสั่งให้ช่างดัดแปลงเป็นพิเศษเขาหยิบมีดสั้นเล่มหนึ่ง

ลักษณะคราบที่ติดอยู่ จะเห็นได้ว่าผู้ที่จับปิ่นหยกใช้เครื่องหอมและขี้ผึ้งถนอมผิวเป็นประจำ"นางหันไปมองเกาเพยผิงอย่างตรงไปตรงมา ก่อนกล่าวต่อ"ส่วนมือของข้าแห้งและหยาบจากการทำงานหนัก ย่อมไม่ทิ้งคราบไขมันหนาแน่นเช่นนี้"จากนั้นซูซินจึงหันไปทางเซียวเทียนเล่ย พลางยื่นปิ่นหยกในมือออกไป"ท่านแม่ทัพเซียว ท่านดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการศาลอาญาหลวง ย่อมเคยเห็นการตรวจพยานวัตถุมามากมาย แม้วิธีนี้จะเป็นสิ่งใหม่สำหรับทุกคน แต่ท่านคงมองออกใช่หรือไม่เจ้าคะว่า รอยลายนิ้วมือที่ปรากฏบนปิ่นหยกเล่มนี้ เป็นรอยของผู้ที่จับปิ่นหยกไว้ก่อนซ่อนมัน และหาใช่รอยของข้าไม่"เซียวเทียนเล่ยรับปิ่นหยกมาพิจารณาอย่างละเอียด ดวงตาคมกริบทอดมองรอยลายนิ้วมือบนผิวหยกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนแววตาจะเปล่งประกายด้วยความชื่นชมที่ยากจะปิดบังเพียงครั้งเดียว สตรีตรงหน้าก็ใช้ทั้งไหวพริบ ความรู้ และหลักฐาน พลิกสถานการณ์จากผู้ต้องสงสัยให้กลายเป็นผู้เปิดโปงความจริงต่อหน้าขุนนางทั้งงานได้อย่างงดงาม โดยไม่ต้องใช้อารมณ์หรือคำแก้ตัวแม้แต่ประโยคเดียวเซียวเทียนเล่ยก้าวออกมายืนข้างซูซินอย่างสงบนิ่ง ดวงตาคมกริบทอดมองรอยลายนิ้วมือบนปิ่นหยกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ

ตรวจค้นและแจกจ่ายยาสมานแผล ข้าเพียงห่วงใยว่าคุณหนูรองอาจถูกเศษไม้ผุพังหรือคมมีดบาดเนื้อตัว ยาสมานแผลพวกนี้เป็นของชั้นเลิศจากหมอหลวง หากมี 'บาดแผลสด' ย่อมใช้รักษาได้ทันท่วงที"ถ้อยคำอ้างหน้าที่แม่ทัพฟังดูเนียนแนบเนียนต่อหน้าผู้คน ทว่าสายตาคมกริบของเขากลับจ้องนิ่งอยู่ที่ 'แขนเสื้อข้างซ้าย' ของซูซินอย่างเปิดเผยและไม่ยอมละสายตาแม้แต่น้อย! นั่นคือรหัสขู่กลายๆ ว่าเขากำลังจับตาดูบาดแผลกระบี่เมื่อคืนนี้อยู่ซูซินคลี่ยิ้มบาง รอยยิ้มนั้นอ่อนหวานนอบน้อมจนผู้พบเห็นยากจะระแวง ทว่าในดวงตากลับฉายประกายท้าทายที่มีเพียงเซียวเทียนเล่ยเท่านั้นที่อ่านออกอยากเห็นแผลนักหรือแม่ทัพเซียว..."ในเมื่อท่านผู้บัญชาการมีความห่วงใยถึงเพียงนี้ ข้าคงต้องพิสูจน์ให้ดูเจ้าค่ะ"กล่าวจบ นางจึงค่อยๆ ก้าวถอยหลังครึ่งก้าว ย่อกายอย่างงดงาม ก่อนใช้นิ้วเรียวขยับจับขอบแขนเสื้อข้างซ้าย ยกลอกขึ้นเล็กน้อยในท่วงท่าคล้ายกำลังจัดระเบียบอาภรณ์อย่างเป็นธรรมชาติ จังหวะนั้นเอง แขนเสื้อป่านที่เลิกร่นขึ้น เผยให้เห็นผิวท่อนแขนขาวซีดเบื้องล่างต่อสายตาของทุกคนหลิวซื่อและเกาเพยผิงต่างชะเง้อมองด้วยความสงสัยตามสัญชาตญาณ ทั้งสองไม่ได้รู้เรื่องคม

ดวงตาของซูซินฉายประกายลึกล้ำ สำนักคุ้มกันภัยแห่งนี้มีชื่อเสียงมากที่สุดในเมืองหลวง รับหน้าที่ขนส่งทั้งสินค้า ทรัพย์สิน และของมีค่าให้แก่คลังหลวง ตลอดจนตระกูลขุนนางชั้นสูงหลายแห่งเบาะแสทั้งหมดเริ่มเชื่อมโยงเข้าหากันอย่างเป็นระบบผู้ตายไม่ใช่บ่าวรับใช้ไร้นาม แต่เป็นคนของสำนักคุ้มกันภัยเหยียบเมฆ เขาถูกสังหารปิดปาก ตัดศีรษะเพื่ออำพรางตัวตน ก่อนนำศพมาทิ้งไว้ในคฤหาสน์ร้างเพื่อเบี่ยงเบนทิศทางการสืบสวนปัก!เสียงปลายเท้าแตะลงบนกระเบื้องหลังคาด้านนอกดังขึ้นแผ่วเบา แม้เสียงนั้นจะบางเบาราวใบไม้ตก แต่ก็ไม่อาจเล็ดลอดจากประสาทสัมผัสอันเฉียบคมของซูซินได้นางเก็บเหรียญทองแดงใส่กระเป๋าคาดเอวอย่างรวดเร็ว ปิดฝากล่องเครื่องมือชันสูตร แล้วถอยเข้าไปซ่อนตัวในเงามืดตรงมุมห้องภายในพริบตาไม่นาน เงาร่างสูงใหญ่ในอาภรณ์สีดำก็เดินผ่านประตูเข้ามาอย่างเงียบเชียบ แสงจันทร์ซึ่งส่องลอดช่องหลังคากระทบใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มของผู้มาเยือนจนเห็นได้ชัดเซียวเทียนเล่ย แม่ทัพหนุ่มกวาดสายตามองรอบห้อง ก่อนหยุดลงที่กล่องเครื่องมือชันสูตรบุผ้ากำมะหยี่สีแดงซึ่งวางอยู่ข้างศพ รอยยิ้มลึกล้ำค่อยๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก"ออกมาเถิด ข้ารู้ว่า

เถ้าแก่หลิวชะงักไปเล็กน้อย แววระแวงวูบผ่านดวงตาเพียงชั่วขณะ ก่อนถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มประจบตามเดิม"เรียนคุณหนูรอง ด้ายดิ้นทองเหล่านี้เป็นของสั่งทำพิเศษจากร้านทอผ้าซื่อไห่ขอรับ มีเพียงร้านของข้าน้อยกับจวนขุนนางชั้นสูงไม่กี่แห่งเท่านั้นที่มีสิทธิ์ซื้อหา""เช่นนั้นหรือเจ้าคะ ช่างประณีตสมกับใช้ในงานสำคัญจริงๆ" ซูซินยิ้มบาง ๆ ทว่าแววตากลับลุ่มลึกจนยากจะคาดเดาหลิวซื่อมองกิริยาของนางแล้วแค่นหัวเราะอยู่ในใจ คิดว่าซูซินเพียงหลงใหลของสวยงามจนลืมความดื้อรั้นทั้งหมด และยังไม่รู้ว่าชุดเจ้าสาวผืนนี้กำลังจะกลายเป็นอาภรณ์ที่ส่งนางเข้าสู่ขุมนรกหลังจากวัดตัวและเลือกผ้าเสร็จเรียบร้อย ซูซินจึงขอตัวกลับเรือนชิงจูระหว่างเดินผ่านลานด้านข้างของจวน นางสังเกตเห็นบ่าวชายร่างกำยำสองคนของเถ้าแก่หลิวกำลังช่วยกันยกหีบไม้ขนาดใหญ่ลงจากรถม้า เพื่อนำไปเก็บยังเรือนเก็บของท้ายจวนหีบทั้งสองใบหนักผิดปกติจนล้อรถม้าจมลึกลงไปในพื้นดิน ทิ้งรอยเป็นทางยาวอย่างชัดเจนซูซินชะลอฝีเท้า แสร้งหยุดมองดอกไม้ริมทาง แต่สายตากลับจับจ้องหีบไม้อย่างพินิจตราประทับบนฝาหีบถูกขูดออกไปบางส่วน ทว่ายังเหลือรอยโครงเดิมให้เห็นจางๆ ส่วนมุมหีบเสริม