จากวันที่ก้าวเข้ามาอยู่ในเมืองเจียงแห่งนี้ จวบจนถึงวันนี้เป็นเวลากว่า6เดือน เรื่องที่นางสงสัยเป็นจริงดั่งคิดนางอุ้มท้องลูกคนที่สองจริงๆ และตั้งแต่บัดนั้นจนถึงตอนนี้สามีที่กรำศึกอย่างหนักยังไม่ได้กลับมาหานางเลยสักครั้งตั้งแต่แยกจากกันที่เมืองหลวง “อาหรงข้าบอกเจ้าว่าอย่าทำ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้ากับพี่เหว่ยเถิด” จางเหว่ยได้รับยาถอนพิษอาการจึงดีขึ้นตามลำดับ นางตัดสินใจปลูกผักและสมุนไพรขายให้หอโอสถหลุนคุนและขายผักให้ชาวบ้านในราคาถูก”ข้ากับเจินเอ๋อเพียงอยากช่วยอย่าห่วงไปเลยเจ้าค่ะ“ นางมองดูบุตรสาวที่สวมชุดที่นางตัดให้อย่างน่ารักน่าชัง เดินถือตระกร้าเก็บไข่ไก่ด้วยความสนุกสนาน”ตอนนี้สงครามสงบลงไม่น้อยกวาดต้อนพวกกบฏออกไปได้มาก รอเพียงไม่นานแม่ทัพเหยียนต้องกลับมาทันเจ้าคลอดเป็นแน่“ ลู่หลินเอ่ยปลอบใจคนท้องทุกวัน นางเองก็ถามข่าวสามีจากกระรอกน้อยเซี่ยวจ้านทุกวันเช่นกัน สัตว์เลี้ยงตัวน้อยไม่ได้ไปไหน ยังคงช่วยนางดูแลความปลอดภัยและชี้แนะการใช้ชีวิตให้นางอย่างดีเสียอีก แม้บ้านเรือนจะใหญ่โตขึ้นเพราะศักดินาของสามีแต่นางยังใช้ชีวิตธรรมดา ออกไปผูกมิตรบ้างตามความเหมาะสม คนที่เมืองเจียงแห่งนี้รักสงบจึงทำ
Terakhir Diperbarui : 2026-08-06 Baca selengkapnya