All Chapters of Daddy, Let's Get Mommy Back! : Chapter 31 - Chapter 40

Habang nagpapakadalubhasa sina Drew sa lungsod, malayo at payapa naman ang kinalalagyan ni Iya. Nakatira siya sa isang simpleng two-bedroom apartment sa malayong lungsod. Malamig ang hangin sa paligid, napapligiran ng mga puno, at malayo sa ingay ng anumang siyudad—isang lugar na sadyang pinili ni Gideon para sa kanyang ligtas at tahimik na pagpapagaling. Dalawang beses sa isang linggo ay pumupunta ang isang kilalang neurologist at occupational therapist para sa kanyang cognitive rehabilitation. Ngunit ngayong hapon, mismong si Gideon ang lumuwas mula sa lungsod para personal siyang bisitahin at tingnan ang kanyang progreso. Inilapag ni Gideon ang isang bag ng mga sariwang prutas at paborito nitong pastry sa munting dining table ng apartment. “Ayon sa ulat ng therapist mo kanina, napabilis ang recovery ng motor skills mo, Iya,” simula ni Gideon habang nakatayo sa may counter at ipinagtatabla ng mainit na tsaa ang dalaga. “Ang memorya na lang talaga ang mabagal.” Nakatayo si Iya sa

Nang dumating ang gabi ng Sabado. Mag-aalas-siyete nang iparada ni Drew ang kaniyang sasakyan sa drive-in ng residential compound ni Gideon. Pagkababa ng makina, lumingon siya sa backseat kung saan maayos na nakaupo ang dalawa niyang anak. Nakasuot ng mga simpleng shirt at maong na pantalon sina Blake at Drake, maayos ang mga buhok at nakahanda ang mga bitbit na gamit.“Boys, behave sa loob,” bilin ni Drew habang inaayos ang kaniyang wristwatch. “Alam niyo namang sensitibo si Ahma kapag may nakikitang hindi maayos sa hapag-kainan.”“Okay po, Daddy,” sagot ni Blake habang binubuksan ang pinto. “Saka gusto ko rin namang makausap si Tito Daddy tungkol sa ilang data analytics na ginagawa namin sa school.”Sumunod si Drake habang hawak ang kaniyang tablet. “Ako naman, gusto kong tingnan kung paano i-manage ni Tito Daddy ang mga lumang archive files ng pamilya. Baka may maitulong ako sa system updates nila.”Napailing na lang si Drew sa katalinuhan ng kaniyang mga anak bago sila maglakad pa

“Gusto kong ipaalam na... madadagdagan ang pamilya natin,” mabilis na sabi ni Yvee nang hindi na niya kinaya ang pagtitig sa kaniya ng lahat.Bahagyang natigilan ang buong salas bago mabilis na nag-react ang mga bata.Kumunot agad ang noo ng siyam na taong gulang na si Drake at inayos ang kaniyang salamin. “Madadagdagan? Scientifically speaking, kung bibili tayo ng pet, I hope it’s a Golden Retriever or a cat. Mas madaling i-train ang domestic animals at mababa ang maintenance cost kumpara sa ibang species.”“Ano ka ba, Drake, boring 'yan!” mabilis na hirit ni Blake, sabay tayo mula sa sofa. “Daddy, baka naman lion 'yan? p'wede ba tayong mag-adopt ng baby lion? Magiging sobrang cool 'yon kapag dinala natin sa school para sa show-and-tell!”Natawa nang malakas si Atlas mula sa kaniyang armchair at umiling sa dalawang bata. “Baby lion talaga, Blake? Malabo 'yon. Ma, kung mag-a-adopt kayo ng pet, mas gusto ko 'yong camel! p'wedeng sakyan kapag traffic, saka matagal bago mauhaw.”“Lalong

Bumagsak ang unang linggo ng gabi-gabing pagtatrabaho ni Iya sa convenience store.Mula alas-diyes ng gabi hanggang alas-dos ng madaling-araw, nakatayo siya sa likod ng cashier counter. Naninibago ang kanyang mga binti sa haba ng oras na nakatayo, Masayang-masaya ang kanyang isip. Ang bawat pag-scan ng mga paninda, ang pagpindot sa cash register, at ang paminsan-minsang pakikipag-usap sa mga customer na bumibili ng mainit na kape o ramen ay nagbibigay sa kanya ng pakiramdam na buhay na buhay siya.“O, Ate Iya, ako na muna sa counter habang inaayos mo 'yang mga panibagong stocks sa dulo,” bati ng kanyang kasama sa shift na si Leo habang binubuksan ang kanyang lalagyan ng kape.“Sige, Leo. Ako na rin ang mag-iimbentaryo ng mga juice at gatas,” nakangiting sagot ni Iya habang kinaladkad ang isang kahon patungo sa mga display chiller sa likod.Habang maingat na inilalagay ni Iya ang mga kahon ng gatas sa mga shelf, biglang nag-vibrate ang kanyang telepono sa loob ng bulsa ng kanyang apron

Habang nakatitig sa tatlong monitor sa kanyang opisina, mabilis na pinupindot ni Drew ang kanyang keyboard. Bulto-bultong kontrata at financial report ang nasa harapan niya, ngunit wala ni isa sa mga iyon ang nakakapagpatahimik sa kanyang isip. Mula nang umuwi sila galing sa bahay ni Gideon kung saan inihayag ang pagdadalang-tao ni Yvee, mas lalong ibinaon ni Drew ang sarili sa trabaho. Mas gusto niyang mapagod ang kanyang katawan at utak sa mga numero kaysa harapin ang matinding kawalan sa kanyang dibdib tuwing gabi.Bumukas ang pinto ng kanyang opisina sa bahay. Pumasok si Ahma na may dalang maliit na lalagyan ng mainit na sabaw, kasunod ang siyam na taong gulang na sina Blake at Drake. Parehong nakasuot ng simpleng hoodie ang dalawang bata, tahimik at halatang pagod din mula sa kani-kanilang mga school activity at therapy sessions."Drew," marahang tawag ni Ahma habang inilalapag ang pagkain sa gilid ng malaking mesa ng apo. "Gabi na. Tama na ang pagtatrabaho. Kailangan mo ring mag