All Chapters of Daddy, Let's Get Mommy Back! : Chapter 1 - Chapter 10

Isang babaeng nakasuot ng eleganteng puting bestida ang dahan-dahang naglalakad papasok ng auction hall. Mahaba na ang buhok nito pero ang mukha at ngiti nito ay pamilyar na pamilyar kina Drew at sa kambal. “IYA!” Hindi na napigilan ni Drew ang sarili. Mabilis siyang tumakbo palapit dito. Napalingon si Iya sa kaniya pero napansin niyang bahagya itong nagtaka. Agad na niyakap ni Drew ang babaeng tatlong taon niyang hinanap. “Honey, thank God. You’re alive...” Ilang segundo lang ang lumipas, marahan siyang itinulak palayo ni Iya. Nakakunot ang noo nito habang nagtataka ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. “I’m sorry...” Malumanay ngunit malamig ang boses ng babae. “Do I know you?” Parang may humawak sa puso ni Drew at unti-unti iyong piniga. Hindi lang siya ang natigilan pati na rin sina Drake at Blake. “Mommy...” umiiyak na bulong ng kambal.Ang babaeng nasa harapan ng kambal at ni Drew ay tumingin lamang sa kanila na para bang ngayon lang sila nito nakita sa buong bu

**Makati Art Gallery, 10:00 AM** Ang Art Gallery ng Makati ay isang tahimik na lugar tuwing umaga. Ang malalaking bintana nito ay nagpapasok ng natural na liwanag, na nagbibigay-diin sa mga painting na nakasabit sa mga dingding. Karamihan sa mga ito ay mga lokal na likha: mga tanawin ng Pilipinas, mga portrait, at mga abstract na obra. Pumasok ang kambal na parang mga ordinaryong batang turista. Dala nila ang kanilang mga sketchpad at lapis, kunwari ay may hinahanap na inspirasyon para sa kanilang art project. "Tingnan mo, Drake," sabi ni Blake habang nakaturo sa isang painting ng Baguio. "Gan'yan daw ang Baguio noong unang panahon." "Maganda ah," sagot ni Drake habang pinagmamasdan ang painting. "Parang gusto kong pumunta diyan balang araw." Habang nag-uusap sina Drake at Blake ay nakita nilang pumasok ang kanilang Mommy Iya. Nakasuot ito ng simpleng puting damit at may dalang maliit na canvas bag. Hindi ito napapansin ng ibang tao sa gallery. Tahimik itong naglalakad habang

Tahimik na pumasok si Gibo sa opisina ni Drew pagkatapos paalisin ang mga bata upang magpahinga sa kani-kanilang kuwarto. Dala niya ang isang makapal na folder na naglalaman ng mga bagong nakalap na intelligence report ukol sa mga galaw ng Altrovi Syndicate.“Sir Drew,” seryosong simula ni Gibo habang inilalapag ang folder sa mesa. “Napatunayan ng mga tauhan ko na hindi lang basta pagmamanipula at pagkontrol ang ginagawa ni Zuko kay Iya. Regular niyang pinaiinom ng isang uri ng experimental sedative at memory inhibitor na gawa ng isang ilegal na pasilidad sa Europa ang inyong asawa. Iyon ang dahilan kung bakit tuwing may pamilyar na bagay na naaalala si Ma’am Iya ay agad na sumasakit ang ulo nito at agad na nakakalimot.”Kinuha ni Drew ang folder at muling tiningnan ang mga larawan ng gamot. Nanggagalaiti siya sa galit, ngunit pinilit niyang pigilan ang sarili niyang sumabog sa galit.“Napakademonyo talaga ng lalaking ‘yan,” malamig na sabi ni Drew. “Ginagamitan niya ng kemikal ang as

Maliwanag na ang sikat ng araw na tumatagos sa malalaking bintana ng mansyon, ngunit sa itaas ay mahimbing pa rin ang tulog nina Blake at Drake sa kuwarto ni Drake. Wala silang kamalay-malay sa maagang bisitang dumating.Dahan-dahang bumaba si Drew sa hagdan habang nag-aayos ng kaniyang polo. Handa na sana siya para sa panibagong araw ng pagpapatakbo ng negosyo at pagpaplano nang natigilan siya nang makarating sa malawak na salas.Sa gitna ng sofa, prenteng-prenteng nakaupo ang disisyete-anyos na kambal na mga pamangkin ni Drew—sina Atticus at Atlas. Pareho ang mga itong nakatutok sa kani-kanilang laptop habang ang tig-isang kamay ay may hawak na bowl ng cereals at patuloy na kumakain na tila ba sarili nilang bahay ang kinalalagyan.Unang nag-angat ng tingin si Atticus nang marinig niya ang yabag ni Drew. “Good morning, Tito Drew,” bati niya sabay subo ng cereal.Sumunod na tumingin si Atlas, hindi man lang niya itinataas ang kaniyang kamay at patuloy pa rin ang pag-click ng kaniyang

“Hindi kina Tito Drew,” mahinang linaw ni Atticus. “Kasi kagabi, narinig namin ni Atlas sina Papa Gideon at Mommy Yvee na nag-uusap sa study room. Binanggit nila ‘yong pangalang Altrovi at may sinasabi sila tungkol sa Baguio. Kaya sinubukan kong gumawa ng maliit na tracer habang kumakain tayo ng cereals kanina.”Biglang lumakas ang tibok ng dibdib nina Blake at Drake nang marinig ang apelyidong Altrovi. Nagkatinginan ang kambal. Halatang nagkakaunawaan na sila sa pamamagitan lang ng mga mata.“May... may nakuha ka ba sa ginagawa mo?” seryosong tanong ni Blake, na halos idikit na ang mukha sa screen.“Masyadong mahigpit ang firewall ng kabilang panig,” sagot ni Atlas na pumwesto na rin sa tabi ng kapatid. “Pero nakita namin na may mga tao silang nagmo-monitor sa mga event sa Baguio para sa susunod na linggo. Bakit ba kayo sobrang interesadong dalawa sa Altrovi na ‘yan? At bakit parang hindi kayo nagulat nung binanggit namin ‘yong Baguio?”Natahimik sina Blake at Drake. Alam nilang mahi