All Chapters of Daddy, Let's Get Mommy Back! : Chapter 11 - Chapter 20

Napatitig si Atticus sa laptop habang napapailing, sabay seryosong humarap sa dalawa niyang mas batang pinsan. “Mabuti na lang at sinabi niyo agad sa amin,” seryosong sabi ni Atticus habang pinalalaki ang mga window ng code sa kaniyang screen. “Iba ang galawan ng Altrovi Syndicate, Blake, Drake. Kung dati p'wedeng puro tantyahan lang. Hindi p'wedeng umasa lang kayo sa simpleng tsamba.”Inilapag ni Atlas ang kaniyang baso sa mesa at inayos ang kaniyang pagkaka-upo. Sa taas at lapad ng kaniyang pangangatawan sa edad na labing-walo, mas mukha na siyang protektor ng magkapatid.“Naintindihan niyo ba ang ibig sabihin nito?” tanong ni Atlas sa dalawang siyam na taong gulang na pinsan. “Kung papasok kayo sa Baguio, kailangang maging precise ang bawat galaw niyo. Si Papa Gideon at si Tito Drew, paniguradong gagamit ng mga tradisyunal na security detail at mga decoy. Pero kami ni Atticus, gagamit kami ng teknolohiya para hindi kayo maging blind spots doon.”“Anong ibig mong sabihin, Kuya Atla

Malamig ang aircon sa loob ng malaking master bedroom ng mansyon sa pinakamahal ng subdivision sa lungsod. Nag-iisa lang si Iya sa kama habang nakatabon ang makapal na kumot hanggang sa kaniyang balikat. Wala si Zuko sa kaniyang tabi dahil pumasok ito sa kaniyang pribadong opisina sa ibaba upang asikasuhin ang mga biglaang tawag mula sa Europa.Habang tahimik ang buong silid, dahan-dahang lumalim ang tulog ni Iya, ngunit hindi naging payapa ang kaniyang isip. Sa kaniyang panaginip, napaliligiran siya ng liwanag at ng amoy ng isang ospital. May naririnig siyang tunog ng mga heartbeat monitor at ang mabilis na yabag ng mga tao sa paligid.“Misis, konting ire pa po! Lalabas na ang unang baby!” boses ng isang doktor ang sumasagitsit sa kaniyang isip.Nararamdaman niya ang matinding pagod, ang pawis sa kaniyang noo, at ang mainit na kamay na mahigpit na humahawak sa kaniyang daliri. Lumingon siya sa kaniyang tabi sa panaginip at nakita niya ang isang lalaki. Hindi iyon si Zuko, kung hindi

Kinaumagahan, maagang nag-aayos si Drew sa kaniyang silid. Habang isinusuot ang kaniyang wristwatch at iniaayos ang kuwelyo ng kaniyang polo, halatang may kaunting pagod sa kaniyang mukha. Bukod sa mga problema sa kumpanya, hindi mawawala sa kaniyang isip ang nalalapit na biyahe papuntang Baguio at ang kalagayan ni Iya.Bitbit ang kaniyang coat at briefcase, dahan-dahang bumaba sa hagdan si Drew. Pagkarating niya sa salas, natigilan siya nang makita ang kaniyang lola, si Ahma, na nakaupo na agad sa sofa, may hawak na mainit na tasa ng tsaa at nakatitig sa portrait ng pamilya na nakasabit sa dingding.“Ahma?” gulat na bati ni Drew habang mabilis na lumalapit. “Bakit napakaaga niyo po? Sana nagpasabi kayo para naisundo ko kayo sa bahay.”Dahan-dahang ibinaba ni Ahma ang tasa sa mesa at pilit na ngumiti sa kaniyang apo. Sa kabila ng kaniyang edad, nananatiling maayos at elegante ang kaniyang porma, ngunit hindi maitatago ang kaunting lungkot sa kaniyang mga mata.“Naku, Drew, alam ko nam

Habang patuloy ang pag-check-in nina Zuko at Iya sa executive suite ng hotel, walang kamalay-malay ang Altrovi Syndicate na pumasok na sa business lounge sa kabilang wing ng parehong gusali si Marco, ang kanang kamay ni Zuko.Abala si Marco sa pakikipag-usap sa kaniyang telepono habang naglalakad sa medyo madilim na hall. "I want the shipment double-checked before midnight," mabilis niyang utos sa kabilang linya. Dahil nakatutok ang isip sa tawag, hindi niya napansin ang isang matangkad na kabataan na naglalakad mula sa kasalungat na direksyon at may hawak na tasa ng mainit na kape.Tumapon ang kape sa manggas ng mamahaling suit ni Marco. Nanlaki ang mga mata niya dahil sa gulat at galit.“Stupido! Watch where you're going!” galit na sigaw ni Marco sa wikang Italian, sabay hinto at mabilis na pagpag sa kaniyang amerikana.Ang nakabangga ni Marco ay walang iba kundi si Atticus. Sa edad na labing-pito, matangkad siya at kapansin-pansin ang pagiging kalmado niya sa gitna ng sitwasyon. S

Sa loob ng eksklusibong suite sa hotel, nakatayo si Iya sa balkonahe habang nakatanaw siya sa mahamog na tanawin sa Baguio. Nakatabon sa kaniyang balikat ang isang shawl upang salagin ang tusok ng lamig ng hangin. Hawak niya ang isang tasa ng mainit na tsaa, ngunit halos lumalamig na ito nang hindi pa rin niya naiinom.Pumasok si Zuko sa balkonahe mula sa loob ng kuwarto. Dahan-dahan siyang lumapit at pinalibutan ng kaniyang mga braso ang bewang ni Iya mula sa likod, bago niya ipinatong ang kaniyang baba sa balikat ng kaniyang asawa..“Che c'è, mia cara? What are you thinking about?” tanong ni Zuko sa kaniyang malalim at may halong accent na boses. “You’ve been staring at the foggy mountains for an hour.”Pilit na ngumiti si Iya at isinandal ang ulo sa dibdib ng lalaki. “Naisip ko lang na parang pamilyar ang ambience ng lugar na ito at ang lamig ng hangin dito. Para bang nakapunta na ako rito bago mo ako dinala sa Italy.”Natigilan nang ilang segundo si Zuko. Bahagyang naningkit ang k